ตอนที่ 312 : มุ่งหน้าสู่เจี้ยนเย่

เมื่อได้(@NameIsNovel)ฟังคำพูดของเซินอวี่ คิ้วของเซินฮัวหยวนซึ่งยืนอยู่ข้างๆ ขยับเล็กน้อย แต่เขา(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)พูดขัดขึ้นมา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“เมืองเจี้ยนเย่...” เซินลั่วพึมพำเบาๆ แววตาแสดงความลังเลราวกับไม่แน่ใจนัก

แท้จริงแล้ว เขา(@NameIsNovel)เพียงครุ่นคิดอยู่ในใจ—ไม่กี่วันก่อนตนเพิ่งจากเมืองเจี้ยนเย่เมื่อพันปีก่อน แต่ตอนนี้กลับต้องเดินทางไปยังเมืองเจี้ยนเย่ในพันปีภายหลังอีกครั้ง

“เมืองเจี้ยนเย่ถือเป็น(@NameIsNovel)ป้อมปราการอันยิ่งใหญ่มาตั้งแต่โบราณ ก็มิอาจนำไปเปรียบกับเมืองชุนฮว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เลย

กำแพงเมืองล้วนถูกเสริมด้วยค่ายกลของเหล่าผู้วางค่าย อีกทั้งภายในเมืองยังมี(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญแห่งเผ่ามนุษย์อยู่อย่างหนาแน่น [Source: NameIsNovel]

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้นยังมี(@NameIsNovel)แม้กระทั่งบรรพชนกึ่งเซียน หายากที่(@NameIsNovel)พำนักอยู่ที่(@NameIsNovel)นั่นด้วย” เซินอวี่เอ่ยขึ้น พลางเพ่งสายตามองเซินลั่วอย่างใกล้ชิดเพื่อสังเกตปฏิกิริยา

“ข้าจะเดินทางไปเมืองเจี้ยนเย่พร้อมพวกท่าน” เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วก็ตอบรับทันทีโดยไม่ลังเล [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ในอดีต เขา(@NameIsNovel)เคยได้(@NameIsNovel)ยินแต่เพียงเรื่องเล่าว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญทรงพลังเช่นนั้นอยู่ บัดนี้เมื่อมี(@NameIsNovel)โอกาสได้(@NameIsNovel)พบด้วยตนเอง แน่นอนว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วไม่มี(@NameIsNovel)ทางยอมปล่อยให้พลาดไป [Source: NameIsNovel]

“ดีแล้ว” เซินอวี่ตอบรับเรียบเฉยพร้อมรอยยิ้มบาง

“ถ้าเช่นนั้น สหายเซินพักฟื้นต่อเถิด พวกเราก็ต้องเดินทางต่อแล้ว” เซินฮัวหยวนเอ่ยเสริมอย่างราบรื่น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ข้าขอบคุณทุกท่านเป็น(@NameIsNovel)อย่างมาก” เซินลั่วคารวะด้วยกำปั้นพร้อมขอบคุณอีกครั้ง

หลังจากนั้น ทุกคนก็พากันออกไป ผ้าม่านรถที่(@NameIsNovel)ถูกม้วนขึ้นก็ถูกปล่อยลงอีกครั้ง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ระหว่า(@NameIsNovel)งที่(@NameIsNovel)คณะเดินทางก้าวต่อไปครึ่งทาง เซินฮัวหยวนก็เอ่ยออกมาอย่างอดไม่ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) “อวี่ พ่อว่า(@NameIsNovel)คำพูดและ(@NameIsNovel)การกระทำของเขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พิรุธ เจ้ายังคิดจะให้เขา(@NameIsNovel)ติดตามพวกเราอยู่อีกหรือ?”

“ท่านพ่อ ข้ารู้ว่า(@NameIsNovel)ท่านกังวลสิ่งใด แต่พวกเราได้(@NameIsNovel)ตรวจสอบร่างกายเขา(@NameIsNovel)แล้ว หาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)แม้เพียงเศษเสี้ยวกลิ่นอายภูตอสูร นี่พิสูจน์ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)มนุษย์จริง

คำพูดเกี่ยวกับต้นกำเนิดของเขา(@NameIsNovel)อาจไม่รัดกุมนัก แต่เหตุการณ์การล่มสลายของเมืองชุนฮว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กล่าวมิใช่เรื่องที่(@NameIsNovel)กุขึ้น

อีกทั้ง ข้าจงใจเอ่ยถึงการมี(@NameIsNovel)อยู่ของบรรพชนกึ่งเซียนในเมืองเจี้ยนเย่ เขา(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)แสดงความหวาดกลัว กลับตอบตกลงทันที แสดงให้เห็นว่า(@NameIsNovel)ไม่น่าใช่สายลับของภูตอสูร” เซินอวี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

[Source: NameIsNovel] แท้จริงแล้ว นางยังมี(@NameIsNovel)เหตุผลบางส่วนที่(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)เอ่ยออกมา นั่นคือความรู้สึกสัญชาตญาณที่(@NameIsNovel)ยากจะอธิบาย บอกกับนางว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วเป็น(@NameIsNovel)บุคคลที่(@NameIsNovel)สามารถเชื่อใจได้(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] เซินฮัวหยวนเมื่อได้(@NameIsNovel)ฟังก็มิได้(@NameIsNovel)โต้เถียงต่อ เพียงหันไปมองรถม้าที่(@NameIsNovel)เซินลั่วนั่งอยู่อย่างลึกซึ้ง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ท่านพ่อไม่ต้องกังวล ระหว่า(@NameIsNovel)งทางข้าจะคอยจับตาดูเขา(@NameIsNovel)เอง” เซินอวี่ปลอบโยนอ่านตอนต่อไปฟรี

“บางทีคงเป็น(@NameIsNovel)เพียงข้าที่(@NameIsNovel)คิดมากเกินไป เจ้าคือผู้บำเพ็ญที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พรสวรรค์ที่(@NameIsNovel)สุดของตระกูลเซินในรอบสองร้อยปี เจ้าสามารถบรรลุระดับอิงปราณได้(@NameIsNovel)ในวัยเยาว์เช่นนี้ ก็ด้วยเคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)สืบทอดจากบรรพชน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เพียงมี(@NameIsNovel)เจ้าอยู่ ข้าเชื่อว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)คงก่อเรื่องมิได้(@NameIsNovel)” เมื่อเอ่ยถึงตรงนี้ เซินฮัวหยวนก็เผยรอยยิ้มออกมาอย่างหาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บ่อยนัก

“หากท้ายที่(@NameIsNovel)สุดเขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ปัญหาอันใด และ(@NameIsNovel)สามารถรักษาบาดแผลจนหายดี ในเมื่อเขา(@NameIsNovel)ไร้ที่(@NameIsNovel)ไป เราก็อาจรับเขา(@NameIsNovel)เข้าตระกูลได้(@NameIsNovel) นั่นย่อมเป็น(@NameIsNovel)กำลังช่วยเหลือชั้นยอด

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ยิ่งมี(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญอยู่ในตระกูลมากเท่าไร ก็ยิ่งดีเท่านั้น” เซินอวี่กล่าวด้วยคิ้วที่(@NameIsNovel)ขมวดเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงด้วยความจริงจัง

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เซินฮัวหยวนก็พยักหน้าเงียบๆ แสดงการเห็นพ้อง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

หลังจากนั้น ขบวนรถทั้งขบวนก็ออกเดินทางต่อ มุ่งหน้าสู่เมืองเจี้ยนเย่ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ภายในรถม้า เซินลั่วนั่งอยู่เพียงลำพัง ครุ่นคิดถึงถ้อยคำของตระกูลเซินพลันรู้สึกหดหู่ถึงความลำเค็ญของมนุษย์โลก

ครู่หนึ่งผ่านไป เขา(@NameIsNovel)ก็ค่อยๆ หลับตาลง ตั้งสมาธิรักษาบาดแผลรวบรวมพลังภายในอีกครั้ง [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ครั้งนี้ เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)พยายามบังคับปราณเต๋าภายในร่างโดยตรง แต่กลับลองหมุนเวียนพลังจิตเทวะแทน โชคยังดี ที่(@NameIsNovel)แสงทองคำเมื่อครั้งนั้นเพียงผนึกปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel) มิได้(@NameIsNovel)ผนึกพลังจิตเทวะ

เซินลั่วหลับตาลงเล็กน้อย ใช้จิตเทวะตรวจสอบสภาวะร่างกายภายใน

สิ่งแรกที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ตรวจสอบคือจุดตันเถียน เมื่อมองเข้าไป คิ้วของเขา(@NameIsNovel)ก็ขมวดแน่นทันที

ภายในตันเถียนถูกห่อหุ้มด้วยเยื่อบางสีทองชั้นหนึ่ง คลื่นระลอกสีทองที่(@NameIsNovel)ผิวแม้ดูบางมาก แต่กลับขวางกั้นพลังจิตเทวะของเขา(@NameIsNovel)เอาไว้ ทำให้ไม่อาจสอดส่องเข้าไปถึงสภาพด้านในได้(@NameIsNovel)

เส้นลมปราณทั่วร่างก็เป็น(@NameIsNovel)เช่นเดียวกัน ล้วนถูกหุ้มด้วยเยื่อแสงทองนี้ ปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)อยู่ภายในถูกผนึกเอาไว้จนไม่อาจเข้าถึงหรือมองเห็นได้(@NameIsNovel)เลย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ไม่นานนัก เซินลั่วก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง นั่งนิ่งอยู่ที่(@NameIsNovel)เดิม หอบหายใจถี่เล็กน้อย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) การใช้จิตเทวะโดยปราศจากปราณเต๋าหนุนเสริมย่อมสิ้นเปลืองยิ่งนัก เพียงตรวจสอบได้(@NameIsNovel)ไม่กี่อึดใจ เขา(@NameIsNovel)ก็เริ่มรู้สึกปวดศีรษะแล้ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ดูเหมือนปัญหาจะอยู่ที่(@NameIsNovel)เยื่อแสงทองคำชั้นนี้ แต่สิ่งนี้คืออะไรกันแน่ และ(@NameIsNovel)จะทำลายมันได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” เซินลั่วขมวดคิ้วลูบขมับ พึมพำกับตนเอง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)ก็รู้ว่า(@NameIsNovel)นี่เกินกว่า(@NameIsNovel)ความรู้ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อยู่ จึงรู้สึกจนปัญญาไปชั่วขณะ

“เอาเถอะ ไหนๆ ก็จนตรอกแล้ว ข้าลองเสี่ยงดูสักครั้ง หากสามารถดึงดูดพลังฟ้า-ดินเข้าสู่ร่าง แล้วแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ปราณเต๋าได้(@NameIsNovel) ก็คงพอมี(@NameIsNovel)หนทาง” เซินลั่วคิด พลันแววตาแน่วแน่ขึ้นมา

เมื่อคิดได้(@NameIsNovel)ก็กระทำทันที เขา(@NameIsNovel)หลับตา ประสานมือเป็น(@NameIsNovel)วิถีญาณ ลอบท่องคาถาของ เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม

ในระหว่า(@NameIsNovel)งที่(@NameIsNovel)ขบวนกำลังเดินทาง เซินลั่วหาแหล่งน้ำเพื่อบำเพ็ญมิได้(@NameIsNovel) อีกทั้งบาดแผลก็ทำให้ไม่อาจเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)มากนัก เขา(@NameIsNovel)จึงต้องฝึกอยู่ภายในรถม้า

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เพียงเริ่มฝึก ผ้าม่านหน้ารถม้าก็สั่นไหวเล็กน้อย ราวกับมี(@NameIsNovel)สายลมสดชื่นพัดเข้ามา

ขนตาของเซินลั่วสั่นไหวเล็กน้อย ในใจเต็มไปด้วยความยินดี—การหมุนเวียนเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามหาได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบไม่ และ(@NameIsNovel)ยังสามารถดึงดูดพลังฟ้า-ดินเข้ามาได้(@NameIsNovel)จริง

ทว่า(@NameIsNovel)ความยินดีนี้ก็ถูกแทนที่(@NameIsNovel)ด้วยความผิดหวังในทันที

พลังฟ้า-ดินที่(@NameIsNovel)ไหลเข้าสู่ร่าง พอแตะถึงตันเถียนและ(@NameIsNovel)เส้นลมปราณ กลับถูกแสงทองที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มส่องแหลกสลาย ไม่อาจแทรกเข้าไปได้(@NameIsNovel)เลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการหมุนเวียนแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ปราณเต๋า

คิ้วของเซินลั่วขมวดแน่น แต่เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ยอมแพ้ทันที หากยังคงขับเคลื่อนเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามเต็มกำลัง พยายามจะเจาะทะลุเยื่อแสงทองคำนี้ เพื่อเปิดทางให้พลังฟ้า-ดินเข้าสู่ตันเถียนและ(@NameIsNovel)เส้นลมปราณ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แต่ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะพยายามสักเพียงใด พลังฟ้า-ดินก็มลายหายไปภายนอก ไม่อาจถูกเขา(@NameIsNovel)ดูดซับเข้ามาได้(@NameIsNovel)เลย

เวลาผ่านไปนานพอสมควร เซินลั่วก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง เหงื่อกาฬไหลท่วมร่าง จนต้องยอมละความพยายามลง

“ดูเหมือนเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามจะใช้ไม่ได้(@NameIsNovel)ผล บางที...วิชากระบี่หยางบริสุทธิ์อาจจะได้(@NameIsNovel)ผลก็เป็น(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)...” เซินลั่วถอนหายใจเบาๆ ก่อนจิตใจก็พลันครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว

เมื่อเปรียบเทียบกับเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามที่(@NameIsNovel)เน้นธาตุน้ำแล้ว วิชากระบี่หยางบริสุทธิ์ ย่อมทรงพลังเชิงรุกยิ่งกว่า(@NameIsNovel) แม้สิ่งที่(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามทำลายมิได้(@NameIsNovel) แต่บางทีวิชากระบี่หยางบริสุทธิ์อาจจะทำลายได้(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ใจของเซินลั่วก็กลับมาฮึกเหิมขึ้นอีกครั้ง เขา(@NameIsNovel)หลับตาลง ตั้งสมาธิอย่างเงียบสงบ ระลึกถึงเนื้อหาที่(@NameIsNovel)สลักอยู่ใน คัมภีร์หยางบริสุทธิ์ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

---------- [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]