หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 315
ตอนที่ 315 : ศึกต้านศพปีศาจ
ตอนที่ 315
เซินอวี่ประสานมือร่ายอักขระเวทตรงหน้า ยกมือขึ้นเบาๆ ทันใดนั้นไอหมอกในอากาศพลันควบแน่น กลายเป็น(@NameIsNovel)ลูกธนูน้ำกว่า(@NameIsNovel)สิบสายพุ่งออกไปตรงหน้า ยิงใส่ศพปีศาจหลายตนที่(@NameIsNovel)วิ่งนำมา
“ปัง ปัง ปัง…”
เสียงดังคล้ายฝนสาดใส่ใบกล้วย พวกศพปีศาจแนวหน้าโดนเข้ากับตัว ล้มคะมำลงไปกับพื้น
ทว่า(@NameIsNovel)กลับมี(@NameIsNovel)อยู่สองตนที่(@NameIsNovel)ฝืนลุกขึ้นมาได้(@NameIsNovel)อย่างสั่นคลอน ก่อนจะโถมเข้ามาอีกครั้ง
แววตาของเซินอวี่เข้มแข็งขึ้น นางโบกมืออีกครั้ง ลูกธนูน้ำอีกสองสายพุ่งออกไป
กลางอากาศแสงสีน้ำเงินวาบผ่าน สองหลุมปรากฏขึ้นตรงกระโหลกของพวกมัน ดวงตาสีเขียวหลอนดับลง ร่างทั้งคู่ทรุดลงไปกองกับพื้น ไม่ขยับอีก
“จุดอ่อนของมันอยู่ที่(@NameIsNovel)ศีรษะ ต้องตัดหัวหรือทะลวงสมองให้ได้(@NameIsNovel)ถึงจะฆ่าได้(@NameIsNovel)สิ้นเชิง!” เซินอวี่ตะโกนบอก
เมื่อพูดจบ นางก็ปลดผ้าสีน้ำเงินยาวที่(@NameIsNovel)พันรอบเอวสะบัดออก พริบตาเดียวมันกลายเป็น(@NameIsNovel)สายคลื่นน้ำ โถมใส่ฝูงศพปีศาจ
เหล่าสมาชิกตระกูลเซินบางคนชักอาวุธออกมา บางคนหยิบเครื่องรางจากอกขึ้นมาใช้งาน พอพวกศพปีศาจกรูกันเข้ามาใกล้ ทุกคนก็พร้อมใจกันกรูก้าวเข้าใส่ เข้าสู่การต่อสู้ห้ำหั่น
…
ด้านในซากคฤหาสน์เก่า เซินฮัวหยวนพาสมาชิกตระกูลที่(@NameIsNovel)เหลือเข้ามาอยู่ในเรือนหลังหนึ่งที่(@NameIsNovel)ยังพอคงสภาพได้(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)สั่งให้ปลดม้าลงจากเกวียนทั้งหมด รวมไปอยู่ที่(@NameIsNovel)ลานบ้าน เพื่อควบคุมดูแลง่ายขึ้น
เขา(@NameIsNovel)กับผู้บำเพ็ญอีกคนหนึ่งคือ เซินฉวน ยืนระวังภัยอยู่หน้าหลัง คอยคุ้มกันคนอื่นๆ อย่างเคร่งครัด
ในห้วงเวลานั้นเอง เขา(@NameIsNovel)นึกขึ้นได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)—ตอนเกิดความวุ่นวายเมื่อครู่ มัวแต่ห่วงรวมคนในตระกูลที่(@NameIsNovel)ไม่ใช่ผู้บำเพ็ญ จึงลืมไปว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เซินลั่วอยู่ห่างออกไป
“เซินฉวน เจ้าเฝ้าที่(@NameIsNovel)นี่สักครู่ ข้าจะไปพาเซินลั่วมาด้วย” เซินฮัวหยวนเอ่ยลังเลชั่วครู่ก่อนตัดสินใจ
“ท่านผู้นำตระกูล เกรงว่า(@NameIsNovel)ข้าไม่อาจปกป้องทุกคนเพียงลำพังได้(@NameIsNovel) อีกทั้งเขา(@NameIsNovel)ก็เป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญ น่าจะพอที่(@NameIsNovel)จะดูแลตัวเองได้(@NameIsNovel)” เซินฉวนกล่าวแสดงความกังวล
“เขา(@NameIsNovel)แม้จะเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญก็จริง แต่บาดเจ็บสาหัส ระดับพลังยังไม่ฟื้น หากปล่อยให้อยู่ข้างนอกเพียงลำพัง มันอันตรายเกินไป คนในตระกูลเซินของเราไม่อาจทอดทิ้งให้ตายไปเฉยๆ” เซินฮัวหยวนขมวดคิ้วเอ่ย
“คุณหนูของเราก็ช่วยชีวิตเขา(@NameIsNovel)ไว้แล้วครั้งหนึ่ง เท่านี้ก็เพียงพอแล้วมิใช่หรือ…” เซินฉวนร้อนรนทัดทาน
เห็นเซินฮัวหยวนยังลังเล เขา(@NameIsNovel)จึงพูดเร่งเร้าอีก “ท่านผู้นำ โปรดมองดูในห้องนี้ก่อนเถิด…”
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยิน เซินฮัวหยวนก็ก้มสายตามองไปรอบห้อง
ภายในนั้นเบียดเสียดไปด้วยผู้คนหลายสิบ ทั้งชายหญิง หนุ่มสาว เด็กเล็ก แต่ทั้งหมดนี้ก็เป็น(@NameIsNovel)เพียงเศษเสี้ยวของตระกูลเซินที่(@NameIsNovel)ยิ่งใหญ่
คนส่วนใหญ่—ผู้สูงอายุและ(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)ไร้เรี่ยวแรง—ต่างถูกทิ้งไว้เบื้องหลังในยามเมืองแตก เพื่อยกความหวังรอดชีวิตให้กับคนรุ่นนี้
การคุ้มครองพวกเขา(@NameIsNovel)ก็คือการรักษาสายเลือดของตระกูลเอาไว้
มองเห็นสีหน้าหวาดกลัวปนประกายความหวังเล็กน้อยในแววตา เซินฮัวหยวนก็ได้(@NameIsNovel)แต่ถอนหายใจยาวเฮือกหนึ่ง แล้วเดินกลับไปยืนเงียบๆ พิงกำแพงกุมมือไว้ด้านหลัง
เห็นดังนี้ เซินฉวนค่อยโล่งใจ แต่ยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)ผ่อนหายใจ หลังคาเหนือศีรษะพลันถล่มลงด้วยเสียง “ครืน” ก่อเป็น(@NameIsNovel)โพรงใหญ่
ทันใดนั้น ศพปีศาจขนาดมหึมา สูงใหญ่กว่า(@NameIsNovel)พวกปกติถึงสองเท่า ร่วงลงมาพร้อมเศษซากและ(@NameIsNovel)ฝุ่นหิน กระแทกใส่เซินฉวนจนสลบเหมือดทันที!
เสียงกรีดร้องสยองขวัญดังลั่น ผู้คนในเรือนแตกฮือวิ่งหนีอย่างไร้ทิศทางดุจฝูงกระต่ายตื่นภัย!
หัวใจของเซินฮัวหยวนกระตุกแน่น เขา(@NameIsNovel)โบกมือเพียงครั้งเดียว บานประตูผุพังพลันแตกกระจายเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยง ตะโกนก้องลั่น
“รีบหนีออกไปข้างนอกเร็ว!”
เหล่าสมาชิกตระกูลเซินต่างกรีดร้องเสียงหลง จิตใจแตกกระเจิงไม่อาจควบคุมได้(@NameIsNovel)
“อย่าตื่นตระหนก!”
จนมุมแล้ว เซินฮัวหยวนจึงต้องพุ่งก้าวขึ้นหน้า เขา(@NameIsNovel)คว้าสมาชิกตระกูลสองคนที่(@NameIsNovel)เสียขวัญวิ่งพล่านมากอดไว้ แล้วเหวี่ยงแขนส่งพวกเขา(@NameIsNovel)ออกไปเป็น(@NameIsNovel)คนแรก
คนอื่นๆ เห็นดังนั้นก็รีบวิ่งกรูกันตรงไปยังประตู
ศพปีศาจที่(@NameIsNovel)ตกลงมาในเรือนหาได้(@NameIsNovel)ยอมปล่อยเหยื่อโลหิตไปง่ายๆ มันยื่นแขนใหญ่ที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยเล็บยาวแหลมคม กวาดคว้าตรงไปยังเด็กคนหนึ่งของตระกูลเซิน
เด็กคนนั้นสะดุดเกือบล้ม กำลังจะถูกตะปบถึงตัวอยู่รอมร่อ
ทว่า(@NameIsNovel)ในชั่วพริบตานั้นเอง แสงสีขาวนวลพลันวาบขึ้นกลางโถง!
เสียง “บึ้ม!” ดังสะท้าน สายฟ้าสายหนึ่งฟาดผ่าลงมาจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ฟาดเข้ากับแขนของศพปีศาจอย่างจัง
“ฉี่——”
บาดแผลสยดสยองแหวกออกบนแขนของมัน ควันเขียวพุ่งพล่านพร้อมกลิ่นเหม็นเน่าฉุนร้าย ของเหลวเน่าดำทะลักไหลไม่หยุด
ศพปีศาจซึ่งเกิดจากความมืดย่อมหวาดกลัวสายฟ้า มันคำรามลั่น ดวงตาเขียวหลอนฉายแววเดือดดาล แต่ไม่กล้าบุกเข้ามาโจมตีต่อ กลับหันสายตาอาฆาตมาที่(@NameIsNovel)เซินฮัวหยวนแทน
หนุ่มตระกูลเซินอีกคนรีบฉวยโอกาส ก้มตัวอุ้มเด็กคนนั้นแล้วพุ่งวิ่งไปยังลานบ้านทันที
เซินฮัวหยวนหลังจากขว้างยันต์อัสนีเล็กไปแล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็หยิบกระบี่สีชาดยาวเท่าฝ่ามือออกมาจากแขนเสื้อ แปะยันต์กระดาษสีเหลืองลงไป แล้วเหวี่ยงออกไปตรงๆ
กระบี่ชาดนั้นพลันเปล่งแสงแดงเจิดจ้า ลำดาบยืดขยายออกยาวถึงสองฉื่อทั่วทั้งตัวกระบี่แผ่รัศมี(@NameIsNovel)ร้อนแรง รุดพุ่งเข้าใส่ศีรษะศพปีศาจโดยตรง
เห็นดังนี้ ศพปีศาจส่งเสียงกรีดแหลมลั่น ยกแขนที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ขึ้นคว้ากระบี่ยันต์ด้วยเล็บแหลมดุจขอ
ทันใดนั้น แสงแดงจากกระบี่ยันต์พลันสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้ายิ่งขึ้น ความร้อนแรงแผ่กระจาย ปลายกระบี่เสียดสีกับแขนศพปีศาจจนเกิดแรงต้าน ทั้งสองฝ่ายข่มกันไม่ลง
คิ้วของเซินฮัวหยวนขมวดแน่น เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)แต่ภาวนาในใจว่า(@NameIsNovel)เซินอวี่และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ จะสังเกตสถานการณ์ตรงนี้และ(@NameIsNovel)รีบเข้ามาช่วยเหลือ
แต่ทุกอย่างไม่เป็น(@NameIsNovel)ดังหวัง—
ยังไม่ทันที่(@NameIsNovel)เซินอวี่และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ จะมาถึง กำแพงเรือนพลันถล่มลงด้วยเสียงสนั่น ศพปีศาจอีกตนโถมเข้ามา ร่างใหญ่กว่า(@NameIsNovel)ตัวแรกเสียอีก ฝุ่นควันปลิวคลุ้ง
“ตุบ!”
เซินฮัวหยวนรู้สึกราวกับถูกภูเขา(@NameIsNovel)ลูกย่อมพุ่งชน ร่างทั้งร่างปลิวกระเด็นไปกระแทกเสาหลังคา เสาหักโค่น ก่อนเขา(@NameIsNovel)จะตกลงมากองที่(@NameIsNovel)ลานบ้านเหมือนถุงแป้งถูกเหวี่ยง
เขา(@NameIsNovel)พยายามจะยันกายลุกขึ้น แต่กลับอาเจียนโลหิตสดออกมาเป็น(@NameIsNovel)สาย
เหล่าสมาชิกตระกูลเซินที่(@NameIsNovel)เพิ่งหนีมาถึงลานบ้าน เห็นเซินฉวนนอนสลบไสล และ(@NameIsNovel)หัวหน้าตระกูลอาเจียนโลหิต ก็ล้วนหวาดกลัวสุดขีด เด็กเล็กหลายคนร้องไห้โฮประสานเสียงกับเสียงม้ากรีดร้องสะท้อนก้อง ลานบ้านพลันกลายเป็น(@NameIsNovel)ความโกลาหลสิ้นดี
ในเวลาเดียวกัน ศพปีศาจสองตนจากในเรือนก็กรูก้าวออกมาโดยไม่ปล่อยโอกาสให้เซินฮัวหยวนได้(@NameIsNovel)หายใจ หนึ่งพุ่งใส่ตัวเขา(@NameIsNovel)โดยตรง อีกตนโถมเข้าหาฝูงคน!
----------