ตอนที่ 320 : นักปราชญ์จากยมโลก

เซินลั่วเหลือบตามองเซินอวี่ที่(@NameIsNovel)นั่งเคียงข้าง พลันหวนคิดไปถึงหญิงสาวนาม อิงหลัว ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยพบในหมู่บ้านชั่วนิรันดร์

— หญิงที่(@NameIsNovel)แม้โลกภายนอกจะล่มสลาย แต่กลับยืนหยัดเป็น(@NameIsNovel)ความหวังสุดท้ายของทั้งหมู่บ้านและ(@NameIsNovel)ตระกูล

“มี(@NameIsNovel)ข้าอยู่ตรงนี้ เจ้าคลายกังวลลงบ้างก็ได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น ใบหน้าของเซินอวี่พลันระเรื่อเล็กน้อย ความรู้สึกอบอุ่นผุดขึ้นในใจ แต่ความตึงเครียดที่(@NameIsNovel)เคยสะสมมาก็ยังไม่อาจคลายหายไปจริงๆ

— เพราะอย่างที่(@NameIsNovel)นางเคยบอกไว้ มันเป็น(@NameIsNovel)นิสัยที่(@NameIsNovel)ติดตัวมานานเกินกว่า(@NameIsNovel)จะสลัดทิ้งได้(@NameIsNovel)ง่ายๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ครั้งก่อนเจ้าไม่รู้สึกหรือ ว่า(@NameIsNovel)คอขวดในการบำเพ็ญคลายออกเล็กน้อย แล้วเหตุใดจึงยังไม่สามารถก้าวข้ามไปได้(@NameIsNovel)?” เซินลั่วเปลี่ยนเรื่องถามขึ้นมา

“ข้าเองก็ไม่รู้ เหมือนยังขาดอะไรบางอย่าง แต่ก็หาสาเหตุไม่เจอ” เซินอวี่ถอนหายใจ พลางตอบตรงไปตรงมา

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เซินลั่วจึงพยักหน้าให้นางเล่าประสบการณ์การบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)ผ่านมาโดยละเอียด

เซินอวี่ไม่ลังเล รีบเล่าประสบการณ์บำเพ็ญของตนอย่างไม่ปิดบัง ตั้งแต่การปรับลมปราณ การรับพลังฟ้า-ดิน ไปจนถึงการปะทะกับคอขวดที่(@NameIsNovel)กีดขวางอยู่

เซินลั่วตั้งใจฟัง เปรียบเทียบกับสิ่งที่(@NameIsNovel)ตนได้(@NameIsNovel)เรียนรู้ทั้งในโลกแห่งความจริงและ(@NameIsNovel)ในแดนฝัน ก่อนจะวิเคราะห์อย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ชี้ให้เห็นปัญหาสำคัญที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ตัวกีดขวาง

เพียงคำอธิบายไม่กี่ประโยคของเขา(@NameIsNovel) ทำให้เซินอวี่พลันเกิดความเข้าใจแจ่มชัดขึ้นมา สีหน้าของนางแปรเปลี่ยนจากมึนงงเป็น(@NameIsNovel)ปลาบปลื้ม

“ที่(@NameIsNovel)แท้ก็เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณท่านผู้อาวุโสมาก!” เซินอวี่ค้อมกายโค้งคำนับซ้ำๆ แสดงความซาบซึ้งจากใจจริง

“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร…” เซินลั่วเพิ่งยกมือขึ้นครึ่งหนึ่ง แต่กลับหยุดนิ่ง ใบหน้าหม่นลงในบัดดล

ในขณะเดียวกัน แสงสว่า(@NameIsNovel)งอันประหลาดพลันแผ่กระจายจากอกของเขา(@NameIsNovel)ออกมา

เซินลั่วล้วงเข้าไปในอก หยิบยันต์ข้ามขุนเขา(@NameIsNovel)ออกมา ใบยันต์สั่นไหวพร้อมกับแสงสีเหลืองที่(@NameIsNovel)กะพริบไม่แน่นอน

“มี(@NameIsNovel)พลังอสูรปีศาจอยู่แถวนี้…” เขา(@NameIsNovel)ขมวดคิ้ว กล่าวพลางสั่งให้ขบวนหยุดทันที

ไม่นาน เซินฮัวหยวนกับเซินฉวนก็ก้าวมาจากด้านหลัง ถามขึ้นว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เรื่องอันใดเกิดขึ้น [Source: NameIsNovel]

“ดูจากยันต์แล้ว แถวหน้าอาจมี(@NameIsNovel)อสูรปีศาจซ่อนตัวอยู่ เพียงแต่กลิ่นอสูรปีศาจมิได้(@NameIsNovel)รุนแรงนัก เกรงว่า(@NameIsNovel)ไม่น่าจะเป็น(@NameIsNovel)ศัตรูที่(@NameIsNovel)น่าหวาดหวั่น” เซินลั่วกล่าวพลางพิจารณาแสงสว่า(@NameIsNovel)งบนยันต์

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “เช่นนั้นพวกเราควรทำอย่างไร?” เซินฮัวหยวนหันมาถามเขา(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ทุกคนรออยู่ตรงนี้ ข้าจะออกไปตรวจสอบก่อนเอง” เซินลั่วลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจพูด

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ข้าจะไปกับท่าน” เซินอวี่รีบเอ่ยขึ้นทันที

เซินลั่วจ้องนางชั่วครู่ แล้วจึงพยักหน้า “ก็ดี” [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ดังนั้น ทั้งสองจึงแยกตัวออกจากขบวน เดินเรียงกันหนึ่งหน้า-หนึ่งหลัง มุ่งหน้าเข้าสู่ป่าท้อที่(@NameIsNovel)เงียบงันเพื่อตรวจสอบต้นตอของภัยร้าย

เมื่อเดินลึกเข้าไปได้(@NameIsNovel)เพียงสามถึงสี่ร้อยก้าว กลิ่นคาวเลือดยิ่งชัดเจนขึ้นในอากาศ แต่สิ่งประหลาดคือ ใบยันต์ในมือของเซินลั่วกลับมิได้(@NameIsNovel)ส่องแสงรุนแรงขึ้นแต่อย่างใด

“นั่นคือ…” เซินอวี่ชะงักก้าว พลางชี้ไปยังเงามืดใต้ต้นไม้ใหญ่ด้านหน้า

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วก็เห็นแล้วเช่นกัน — บนพื้นมี(@NameIsNovel)ซากศพถูกชำแหละเละเทะ เลือดสาดเกลื่อนทั่ว บริเวณช่องท้องถูกควักอวัยวะออกไปจนว่า(@NameIsNovel)งเปล่า

สิ่งที่(@NameIsNovel)แตกต่างออกไปคือ ศพเหล่านี้มิใช่มนุษย์ แต่เป็น(@NameIsNovel)อสูรปีศาจทั้งสิ้น บางตนมี(@NameIsNovel)ขนหนา บางตนมี(@NameIsNovel)เกล็ดและ(@NameIsNovel)กรงเล็บแหลม อีกบางตนมี(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)งอกออกมาอย่างชัดเจน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“หรือว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)พวกอสูรกลายร่าง?” เซินอวี่ถามเสียงสั่นอ่านตอนต่อไปฟรี

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ถูกต้อง อสูรกลายร่างส่วนใหญ่คลุ้มคลั่งไร้สติ ฆ่าฟันไม่เลือกหน้า ไม่ว่า(@NameIsNovel)มนุษย์หรือปีศาจก็ล้วนถูกสังหาร” เซินลั่วพยักหน้าตอบ

“แต่มันไม่ใช่อยู่ในเมืองชิงเหยียนหรือ? เหตุใดจึงปรากฏที่(@NameIsNovel)นี่ได้(@NameIsNovel)?” เซินอวี่ขมวดคิ้วเอ่ย

“คงเป็น(@NameIsNovel)มันที่(@NameIsNovel)ตามล่าอสูรปีศาจพวกนี้มาถึงที่(@NameIsNovel)นี่” เซินลั่วกวาดตามองความมืดรอบด้าน เอ่ยเสียงต่ำ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เช่นนั้นเราคงไปต่อผ่านป่าท้อไม่ได้(@NameIsNovel)แล้ว ต้องอ้อมเส้นทางที่(@NameIsNovel)ไกลกว่า(@NameIsNovel)แทน” เซินอวี่ถอนหายใจกล่าวอย่างจนใจ

[Source: NameIsNovel] “เกรงว่า(@NameIsNovel)คงสายเกินไปแล้ว…” เซินลั่วตอบช้าๆ แววตาหนักแน่นเต็มไปด้วยความระแวง

พอเขา(@NameIsNovel)พูดจบ เสียงระฆังเร้นลับก็ดังก้องมาจากสุญญากาศตรงหน้า เสียงระฆังนั้นแผ่ซ่านไปทั่วป่าท้อ ทำให้คนที่(@NameIsNovel)ฟังต้องรู้สึกสะท้านไปทั้งใจ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] เซินอวี่หันตามทิศทางของเสียงระฆัง เห็นแสงสว่า(@NameIsNovel)งลอยขึ้นมาท่ามกลางความมืดหนา ช้าๆ ลอยเข้ามาหาเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)เซินลั่ว

เซินลั่วนิ่งมือ ประคองพู่กันเจ็ดดาราไว้แน่น รีบหยิบวงแหวนครึ่งจันทร์วางในมือข้างหนึ่งอีกครั้ง อีกข้างหนึ่งกำยันต์อัสนีสวรรค์ไว้แน่น

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] จังหวะการดังก้องของระฆังไม่ถี่นัก ประมาณดังคราวละสิบชั่วยามหนึ่งครั้ง พอเสียงระฆังดังเป็น(@NameIsNovel)ครั้งที่(@NameIsNovel)สาม แสงนั้นก็มาลอยไกลประมาณสิบกว่า(@NameIsNovel)ก้าวตรงหน้าเซินลั่วกับเซินอวี่

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วจึงเห็นอย่างชัดเจน — ข้างหน้าเป็น(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)แต่งตัวเหมือนนักปราชญ์ สวมผ้าคลุมน้ำเงินเขียว ใส่หมวกแบบนักปราชญ์ ใบหนังสือไผ่ห่ออยู่ในกล่องหนังสือที่(@NameIsNovel)แบกไว้หลัง เขา(@NameIsNovel)ถือเทียนในมือข้างหนึ่ง มืออีกข้างกำลังพลิกอ่านตำราโบราณ

ภาพตรงหน้าทำให้เซินลั่วกับเซินอวี่รู้สึกคุ้นชินแปลกๆ — เหมือนเห็นนักปราชญ์นักเดินทางนั่งอ่านหนังสือใต้แสงตะเกียงอยู่ไกลๆ [Source: NameIsNovel]

แต่พอจ้องให้ดี จะเห็นคราบดำแห้งติดบนเสื้อคลุมนั้นเหมือนเลือดเก่า หนังสือโบราณที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ถือก็มี(@NameIsNovel)กลิ่นคราบนิ้วมือเปื้อนเลือด พูดได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)สถานการณ์ไม่ชอบมาพากล

ถ้าฟังให้ดี เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ยินเสียงนักปราชญ์ผู้นั้นท่องเบาๆ ว่า(@NameIsNovel) “ดวงตะวันหยุด ดวงจันทร์รวม ส่องลงสู่พื้นเบื้องล่าง เช่นนี้คือคน เช่นนี้คือคน…”

เหตุการณ์ประหลาดนี้ทำให้ทั้งคู่ไม่กล้าขยับ เซินอวี่รู้สึกหนาวสันหลังวาบ สายตาไม่กล้าละจากนักปราชญ์แม้แต่ลมหายใจเดียว [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) นักปราชญ์ท่องคำว่า(@NameIsNovel) “เช่นนี้คือคน” ครบสามครั้งแล้วหยุดขึ้นมา ทันใดนั้นกระดิ่งเล็กๆ ที่(@NameIsNovel)ห้อยกับกล่องหนังสือก็ดังก้องขึ้น

ในพริบตาต่อมา นักปราชญ์ค่อยๆ ลดตำราในมือ เผยให้เห็นใบหน้าหนุ่มซีดจาง เหลือชายาม้ำเล็กน้อย

ใบหน้านั้นไม่ได้(@NameIsNovel)อัปลักษณ์นัก บางมุมยังพอมี(@NameIsNovel)รูปงาม แต่ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)กลับไร้ขาว ดำทึบยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ค่ำคืนรอบตัว ออร่าที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาคือกลิ่นแห่งความตายและ(@NameIsNovel)ผุผัง เหมือนคนเดินออกมาจากยมโลกโดยตรง

[Source: NameIsNovel] “พวกท่านสองคน กลางคืนออกทางนี้ เดินอาจเจอผีข้างทาง — ขอโทษ ขอถามว่า(@NameIsNovel)กำลังมุ่งไปไหนกัน?” นักปราชญ์ผู้มี(@NameIsNovel)ดวงตาดำเงื้อมองทั้งสอง แล้วยิ้มร้ายถามขึ้น

เซินลั่วกับเซินอวี่สบตากัน เงียบ ไม่พูดอะไร แล้วถอยก้าวหนึ่ง

“พวกเจ้ามาแล้ว ก็อย่าจากไป…” สีหน้าของนักปราชญ์พลันเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ก้าวร้าว น้ำเสียงมืดมน

สิ้นคำที่(@NameIsNovel)พูดจบ เสื้อผ้าของเขา(@NameIsNovel)พลิ้วไหวเหมือนได้(@NameIsNovel)ลมกะทันหัน ควันดำหนาทึบพวยพุ่งออกมารอบตัว ปกคลุมในรัศมี(@NameIsNovel)หลายฝ่ามือ

รูปโฉมของนักปราชญ์ถูกควันพยุงยก ลอยขึ้นช้าๆ สู่อากาศ จ้องมองลงมาที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกับเซินอวี่ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ต้องตายทั้งสิ้น ฮ่าๆ พวกเจ้า ทั้งหมดต้องตาย…” เสียงเขา(@NameIsNovel)ดังแหบเหมือนขาดลม ถูกบีบออกมาจากลำคอส่วนลึก

ในตอนนั้น กล่องหนังสือที่(@NameIsNovel)แบกไว้ขยับสั่น ฝาปิดเปิดผางดัง “ป๊อป” ควันดำหนายิ่งขึ้น เทน้ำควันออกมาแล้วควันนั้นควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)ภูตผีอำมหิตมากกว่า(@NameIsNovel)ร้อยสาย รูปทรงหยาบๆ เล็บยื่นออก พวกมันลอยอยู่ด้านหลังนักปราชญ์ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

พิจารณาให้ดี เซินลั่วเห็นว่า(@NameIsNovel)ภูตผีอำมหิตพวกนี้มี(@NameIsNovel)ทั้งชายหญิง ทั้งเด็กและ(@NameIsNovel)คนแก่วัยต่างกัน ผิวเหลืองซีด หน้าตาน่าสยดสยอง ทุกๆ สองสามลมหายใจพวกมันจะกระตุกคอดังเป็น(@NameIsNovel)เสียง “ฮี่ๆ” เป็น(@NameIsNovel)ชุดๆ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “งานเลี้ยงเริ่มแล้ว!” นักปราชญ์จากยมโลกหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

----------

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา