ตอนที่ 321 : ต่อสู้เพียงลำพัง

ภูตผีอำมหิตกว่า(@NameIsNovel)สิบตน แผ่กลิ่นไอควันดำคลุ้งฟุ้งพวยพุ่งเข้าหาเซินลั่วกับเซินอวี่ แต่ละตนเผยปากกว้างจนเห็นฟันแหลมคมเรียงสองแถว ราวกับพร้อมจะฉีกกระชากร่างกายออกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ ภาพที่(@NameIsNovel)เห็นชวนให้สยดสยองสุดขั้วหัวใจ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วกลับไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย เพียงส่งสัญญาณลับให้เซินอวี่ย่อตัวถอยออกไปสองสามก้าว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทันใดนั้นภูตผีตัวหนึ่งพุ่งขึ้นสูงสุด — หญิงชราผมกระเซอะกระเซิงแยกเขี้ยวหมายจะกัดหัวของเขา(@NameIsNovel) ด้านหลังหญิงรูปร่างบิดเบี้ยวหน้าตาน่าสยดสยองเล็ดลอดเข้ามา เตรียมจะกัดที่(@NameIsNovel)ต้นคอ ขณะเดียวกันภูตเด็กตัวสูงเพียงสองฉื่อกลิ้งมาข้างล่าง คว้าจะกัดขาของเขา(@NameIsNovel)อย่างบ้าคลั่ง

ส่วนภูตผีที่(@NameIsNovel)เหลือก็ติดตามมาอย่างรวดเร็ว ล้อมเขา(@NameIsNovel)ไว้รอบด้านแทบไร้ทางหนี (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แต่แล้วเสียง “ฉับฉับ” คล้ายสายน้ำกระเพื่อมก็ดังขึ้นจากใต้เท้า เกลียวคลื่นน้ำหมุนวนก่อเป็น(@NameIsNovel)กำแพงสายน้ำห่อหุ้มร่างเขา(@NameIsNovel)ไว้ ปิดกั้นการโจมตีจากเหล่าภูตผี (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ภูตทั้งหลายยังไม่ทันตั้งตัว สายเชือกน้ำหลายเส้นก็พุ่งรัดเข้าที่(@NameIsNovel)ลำคอของพวกมัน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ตกลงไป!” [Source: NameIsNovel]

เสียงกระซิบของเซินลั่วดังขึ้น ทันใดนั้นแสงอัสนีสีขาวก็ปะทุวาบตรงหน้า

[Source: NameIsNovel] เสียง “ครืน—!” ดังสะเทือนเลื่อนลั่น สายฟ้าหลายสายไหลตามเชือกน้ำ กลายเป็น(@NameIsNovel)อสนีขาวผุดแทรกแทงเข้าสู่ร่างภูตแต่ละตน

[Source: NameIsNovel] “อ๊าก—!”

เสียงกรีดร้องโหยหวนแผดดังไม่ขาดสาย ร่างภูตผีถูกสายฟ้าฉีกกระจาย กลุ่มไอพิษสีดำแตกกระจายออกจากร่าง ก่อนจะสลายวูบไปเป็น(@NameIsNovel)เพียงเถ้าธุลี

นักปราชญ์จากยมโลกที่(@NameIsNovel)ยืนมองเหตุการณ์หาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สีหน้าหวั่นไหวไม่ เพียงสะบัดแขนเสื้อเบาๆ หมอกดำที่(@NameIsNovel)แตกกระจายก็ถูกดูดกลับเข้าสู่กล่องหนังสือหลังเขา(@NameIsNovel)อีกครั้ง

“ยันต์อัสนีสวรรค์ ช่างร้ายกาจนัก…” นักปราชญ์กล่าวชมเชยเสียงเรียบ ก่อนจะชักขลุ่ยสั้นออกมาจากแขนเสื้อ ยาวราวหนึ่งฉื่อ ตรงกลางเรียวเล็ก ส่วนปลายสองด้านกลับหนา เมื่อพินิจดูชัดๆ ปรากฏว่า(@NameIsNovel)แท้จริงแล้วคือกระดูกแขนมนุษย์

“ระวัง!” เซินลั่วรู้สึกถึงลางร้าย รีบร้องเตือนเซินอวี่ทันที

คำพูดเพิ่งหลุดจากปาก เสียงหวีดต่ำของขลุ่ยก็ดังสะท้อนออกมา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เพียงได้(@NameIsNovel)ยินเสียงนั้น เซินลั่วก็เหมือนภูเขา(@NameIsNovel)ใหญ่ถล่มลงบนทะเลสำนึกในสมอง สติพร่าเลือน ร่างกายเหมือนถูกพันธนาการ สายตาพร่ามัวทันใด

ในสภาพกึ่งสำนึกกึ่งฝัน เขา(@NameIsNovel)เห็นหมอกลอยกรุ่นรอบตัว แถมยังมี(@NameIsNovel)ผ้าแพรสีชมพูปลิวพริ้วพร้อมเสียงดนตรีขับขานแผ่วเบา เมื่อกวาดตามองโดยละเอียดกลับเห็นว่า(@NameIsNovel)เบื้องหน้าเป็น(@NameIsNovel)พระราชวังสวรรค์กว้างใหญ่โอฬาร

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เคียงข้างเขา(@NameIsNovel) ปรากฏนางฟ้าร่างงามสวมแพรชมพูอ่อน กำลังร่ายรำอันอ่อนช้อย งามประดุจเงาสะท้อนในวังแก้ว ยามแขนเสื้อพริ้วไหวมี(@NameIsNovel)เกล็ดผงสีชมพูปลิวร่วงโรย กลิ่นหอมแผ่วเบาแทรกซึมเข้าจมูก ราวกับต้องมนตร์สะกด

เซินลั่วพลันรู้สึกเหมือนสะดุดบางสิ่ง ก้มลงมองเห็นเด็กน้อยผมถักเปียเล็ก นุ่งผ้าปักลายแดงพันรอบท้อง หัวเราะคิกคักใส่เขา(@NameIsNovel)ด้วยแววตาซุกซน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อสบตาเด็กน้อยผู้นั้น ความรู้สึกเย็นวาบบังเกิดขึ้นในใจ เขา(@NameIsNovel)รีบกดมือประกอบคาถา ใช้วิชากันน้ำ ปล่อยแสงสีฟ้าน้ำทะเลสาดออกจากร่าง

“ฟุ่บ!”

ม่านแสงน้ำทะเลพุ่งกระจาย กวาดล้างหมอกควันรอบตัวจนสลายหายไป เผยให้เห็นความจริง — บรรดานางฟ้าและ(@NameIsNovel)เด็กน้อยที่(@NameIsNovel)เห็นก่อนหน้านี้แท้จริงก็คือภูตอำมหิตที่(@NameIsNovel)หลุดออกมาจากกล่องหนังสือทั้งสิ้น!

[Source: NameIsNovel] “อู้ม… อู้ม…”

เสียงขลุ่ยกระดูกดังสะท้อนต่อเนื่อง คลื่นเสียงที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นปะทะม่านแสงกันน้ำรอบกายเซินลั่วจนเกิดระลอกคลื่นทว่า(@NameIsNovel)ไม่อาจทะลุเข้าได้(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วเพิ่งหายใจโล่งใจเล็กน้อย พลันเสียงลมแหวกดังขึ้นจากด้านหลัง

“ฟิ้ว— ฟิ้ว—!”อ่านตอนต่อไปฟรี

เขา(@NameIsNovel)หันขวับตามสัญชาตญาณ เห็นลูกศรน้ำสองสายพุ่งทะลุม่านแสงกันน้ำออกมาเฉียดร่างไป

หันกลับมาอีกที เซินลั่วเห็นเซินอวี่วิ่งพุ่งตรงเข้าหา มือหนึ่งหมุนคว้าควบกลายเป็น(@NameIsNovel)คลื่นน้ำขนาดใหญ่ พุ่งถาโถมใส่เขา(@NameIsNovel)อย่างดุเดือด!

ดวงตาเซินลั่วฉายแวววูบหนึ่ง ก่อนร่างจะทะยานขึ้นยืนบนม่านแสงสีน้ำเงินเพียงปลายเท้าแตะเบาๆ ก็พุ่งตรงไปยังร่างของเซินอวี่ทันที [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“เซินอวี่! ได้(@NameIsNovel)สติหน่อย เจ้าโดนภาพลวงแล้ว!” เซินลั่วตะโกนลั่น พลางเร่งฝีเท้าอย่างร้อนรน

แต่หญิงสาวที่(@NameIsNovel)กำลังโจมตีอย่างบ้าคลั่งหาได้(@NameIsNovel)ยินไม่ ม่านแพรในมือสะบัดวูบ พลังดูดอันรุนแรงพลันพุ่งออกมา

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ฝ่าเท้าเซินลั่วเพิ่งแตะลงก็รู้สึกถึงความเย็นยะเยือก ราวกับข้อเท้าถูกน้ำเย็นจัดรัดแน่น คลื่นน้ำหลากสายพันเกี่ยวร่างเขา(@NameIsNovel)ไว้ เหมือนเหยียบลงไปในวังวนที่(@NameIsNovel)กำลังดูดกลืนอย่างแรง เขา(@NameIsNovel)แทบต้องฝืนตัวเต็มที่(@NameIsNovel)จึงจะไม่ถูกดึงจมหายไป

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แสงสีฟ้าวาบพลันพุ่งออกจากม่านแพรทั้งสองข้าง ม้วนกลับเข้าหาเขา(@NameIsNovel)ราวกับจะพันธนาการร่างให้แน่นหนา ประหนึ่งห่อบ๊ะจ่างไม่มี(@NameIsNovel)ผิด

เพียงพริบตา แสงเล็กๆ ระริกขึ้นใต้ปลายเท้า เซินลั่วก็ใช้ “ วิชาเยื้องย่างจันทรา” กายพริบพรึบหายวับ ปรากฏตัวอยู่ข้างกายเซินอวี่แทน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)ยื่นมือคว้าบ่านาง เขย่าแรงๆ หวังให้หลุดจากมนตร์มายา แต่ใบหน้าเซินอวี่กลับแข็งตึง ไม่แสดงท่าทีฟื้นสติ กลับตะโกนเสียงแข็ง “อสูร!” พร้อมฟาดฝ่ามือลงมา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วเอนกายหลบ พลางถอนหายใจเบาๆ ในใจ เขา(@NameIsNovel)รู้ดีว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่ายยังไม่บรรลุถึง “ระดับหลอมวิญญาณ” วิญญาณยังเปราะบาง จึงถูกภาพลวงของนักปราชญ์ยมโลกพันธนาการไว้ไม่อาจดิ้นหลุด

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เห็นทีจะมี(@NameIsNovel)แต่ต้องใช้วิธีนี้แล้ว…”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)พึมพำกับตนเอง มือกลับไม่ชะงักแม้แต่น้อย เพียงสะบัดแขนเสื้อ ยันต์อัสนีบาตหนึ่งแผ่นก็ลอยออกมา ติดแน่นเหนือศีรษะนาง

“ครืน—!” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เสียงฟ้าคำรามดังสนั่น สายฟ้าสีขาวพลันกระแทกร่างเซินอวี่ลงมา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ก่อนที่(@NameIsNovel)นางจะทันตั้งตัว ร่างเซินลั่วก็พุ่งวาบเข้าคว้าร่างนางไว้แล้วถอยกลับไปกว่า(@NameIsNovel)ร้อยก้าวอย่างรวดเร็ว

เมื่อยืนได้(@NameIsNovel)มั่นคง เสียงฝีเท้าเบาๆ พลันดังมาจากด้านหลัง เขา(@NameIsNovel)รู้ทันทีว่า(@NameIsNovel)คนตระกูลเซินกำลังใกล้เข้ามา จึงรีบร้องตะโกนเตือนด้วยเสียงเข้ม “ทุกคนอย่าเข้ามา! ถอยออกไปให้หมด!”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินฮัวหยวนกับเซินฉวนเพิ่งเห็นร่างของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)เซินอวี่ ก็หยุดชะงักทันทีตามเสียงสั่ง

ในขณะนั้นเอง เสียงกระดิ่งใสดัง “กริ๊ง” ตามด้วยเสียงขลุ่ยกระดูกต่ำหวิว—นักปราชญ์ยมโลกได้(@NameIsNovel)ไล่ตามมาถึงแล้ว

เซินลั่วไม่อาจเสียเวลาแม้แต่น้อย เขา(@NameIsNovel)หันกลับพลันโบกมือหนึ่งที เกลียวคลื่นน้ำพลันผุดขึ้นเบื้องหน้า ยกพาร่างเซินอวี่ให้ลอยห่างออกไปอย่างรวดเร็ว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “รีบพานางออกไป! ก่อนการต่อสู้จะจบ อย่าให้ใครเข้าใกล้เด็ดขาด!” เขา(@NameIsNovel)ตะโกนเสียงดังสนั่น

กล่าวจบ ร่างเขา(@NameIsNovel)ก็ก้าวพุ่งออกไปอย่างองอาจ มุ่งตรงเข้าหาศัตรู [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วรู้ชัด หากปล่อยให้นักปราชญ์ยมโลกเข้าใกล้มากกว่า(@NameIsNovel)นี้ เกรงว่า(@NameIsNovel)คนตระกูลเซินทั้งหมดคงถูกลากเข้าภาพลวง หากพวกเขา(@NameIsNovel)พากันลงมือด้วยความสับสน ผลลัพธ์ย่อมเลวร้ายยิ่งกว่า(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินฮัวหยวนรีบคว้าตัวเซินอวี่ไว้โดยไม่ลังเล แล้วสั่งการนำคนตระกูลเซินถอยห่างออกไปไกลทันที

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] นักปราชญ์ยมโลกเห็นเซินลั่วพุ่งเข้าหา ครานี้หยุดบรรเลงขลุ่ยกระดูก เพียงสะบัดแขนเสื้อเบาๆ กลุ่มหมอกดำหนาทึบพลันทะยานขึ้นราวพายุทราย แผ่กลืนเข้าหาเซินลั่วจนมืดมัวทั่วฟ้า!

----------