หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 322
ตอนที่ 322 : อานุภาพแห่งหนึ่งดารา
ตอนที่ 322
ท่ามกลางม่านหมอกดำ นอกเหนือจากเหล่าภูตผีก่อนหน้า ก็ยังมี(@NameIsNovel)ใบหน้าที่(@NameIsNovel)ดุร้ายยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นมาไม่หยุดหย่อน แต่ละตนต่างแยกเขี้ยวเคี้ยวฟันพุ่งเข้าใส่เซินลั่ว
เมื่อเห็นคนตระกูลเซินถอยห่างออกไปแล้ว เซินลั่วก็หมดห่วง แสงสว่า(@NameIsNovel)งหลายสิบสายพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นในมือ ยันต์อัสนีบาตจำนวนมากถูกซัดออกไปอย่างต่อเนื่อง แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีขาวเจิดจ้ากลางอากาศ
“ตูม…”
เสียงระเบิดดังขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ระลอกไม่ขาดสาย ลำแสงอัสนีฟาดเข้าใส่เหล่าภูตผีที่(@NameIsNovel)ดุร้ายจนร่างพวกมันแตกสลายราวกับไม้ผุ
ทว่า(@NameIsNovel)ภูตผีเหล่านี้กลับคล้ายเป็น(@NameIsNovel)อมตะ พอถูกทำลายลง ไม่นานพวกมันก็จะปรากฏตัวขึ้นมาจากอีกฟากหนึ่ง เข้าพัวพันเซินลั่วอย่างไม่ลดละ
‘เจ้านี่มี(@NameIsNovel)พลังอย่างน้อยเทียบเท่าระดับหลอมวิญญาณ ขั้นปลาย ข้าสู้มาพักหนึ่งแล้วยังแตะต้องตัวจริงของมันไม่ได้(@NameIsNovel)เลย ช่างรับมือได้(@NameIsNovel)ยากยิ่งนัก’
เซินลั่วขมวดคิ้วแน่น ข้อมือสะบัดอีกครั้ง ยันต์อัสนีบาตอีกสิบกว่า(@NameIsNovel)แผ่นก็ถูกซัดออกไปพร้อมกัน
ยันต์อัสนีบาตระเบิดออกทีละแผ่น เสียงดังกึกก้องอยู่เบื้องหน้าไม่หยุดยั้ง สังหารเหล่าภูตผีไปทีละชั้น จากตรงกลางนั้นเองได้(@NameIsNovel)บังเกิดเป็น(@NameIsNovel)ช่องว่า(@NameIsNovel)งขึ้น ร่างของเซินลั่วพลันพุ่งทะยานออกจากช่องว่า(@NameIsNovel)งนั้น ไปปรากฏอยู่เบื้องหน้านักปราชญ์จากยมโลก
เมื่อเห็นมือซ้ายขวาของเขา(@NameIsNovel)สะบัดพร้อมกัน ประกายแสงก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นจากแขนเสื้อทั้งสองข้าง วงแหวนครึ่งจันทร์อันเป็น(@NameIsNovel)ศาสตราเวทและ(@NameIsNovel)ยันต์อัสนีสวรรค์ก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว โดยมี(@NameIsNovel)เป้าหมายคือศีรษะของนักปราชญ์จากยมโลก
เมื่อเผชิญกับการโจมตีฉับพลันนี้ นักปราชญ์จากยมโลกดูเหมือนจะตอบสนองไม่ทัน มันทำเพียงหดคอกลับแล้วพ่นหมอกหนาทึบที่(@NameIsNovel)ส่องแสงสีดำปนแดงออกมา
ทันทีที่(@NameIsNovel)ยันต์อัสนีสวรรค์สัมผัสกับหมอกกลุ่มนี้ สีของกระดาษยันต์ก็ซีดจางลงอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ด้วยตาเปล่า อักขระเวทบนยันต์สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นชั่วครู่ แต่แล้วก็ดับวูบลงในบัดดล ราวกับพลังทั้งหมดถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น
ทว่า(@NameIsNovel)วงแหวนครึ่งจันทร์กลับส่งเสียงกรีดแหลมเสียดแก้วหู พลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เงาจันทร์สีเงิน มันตัดผ่านม่านหมอกสีดำแดงเข้าไปโดยตรง แล้วเฉียดผ่านหน้าผากของนักปราชญ์จากยมโลกไป
เซินลั่วฉวยโอกาสนี้รุกคืบเข้าไป เขา(@NameIsNovel)แอบโคจรเคล็ดวิชาหวงถิง แล้วซัดหมัดเข้าใส่ช่องท้องของนักปราชญ์จากยมโลก
เสียงทึบดัง “ตุ้บ”
ร่างของนักปราชญ์จากยมโลกถูกกระแทกจนกระเด็นถอยหลังไปหลายสิบฉื่อ ก่อนจะร่วงลงกระแทกพื้นอย่างแรง
“แข็งชะมัด…”
เซินลั่วชักหมัดที่(@NameIsNovel)เจ็บแปลบเล็กน้อยกลับมา พลางกวักมือเรียกวงแหวนครึ่งจันทร์กลับเข้าสู่มือแล้วกำไว้แน่น
อีกฟากหนึ่ง นักปราชญ์จากยมโลกที่(@NameIsNovel)ถูกซัดกระเด็นไปก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ม่านหมอกดำที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากรอบกายเริ่มรวมตัวกันอย่างช้าๆ ไหลกลับเข้าไปในอาภรณ์ของมันแล้วหายลับไป
มันดูคล้ายกลับไปสู่สภาพเดิมเหมือนตอนที่(@NameIsNovel)ปรากฏตัวครั้งแรก เพียงแต่ในมือของมัน บัดนี้กลับมี(@NameIsNovel)ไม้บรรทัดสีดำยาวสองฉื่อปรากฏขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่ทราบ
ครานี้มันไม่ได้(@NameIsNovel)เอ่ยวาจาใด เพียงแค่สีหน้ากลับกลายเป็น(@NameIsNovel)ดุร้ายยิ่งขึ้น ดวงหน้าขมุกขมัวไปด้วยความมืดมน มันวิ่งเข้าหาเซินลั่วสองสามก้าว ความเร็วพลันเพิ่มสูงขึ้นอย่างกะทันหัน จนเกิดเป็น(@NameIsNovel)เงาดำหลายสายซ้อนอยู่ด้านหลัง เพียงชั่วพริบตา มันก็มาอยู่เบื้องหน้าเซินลั่วแล้ว
เซินลั่วใช้ท่วงท่าของวิชาเยื้องย่างจันทราในทันที ก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็ว พร้อมกับซัดวงแหวนครึ่งจันทร์ออกไปอีกครั้ง
นักปราชญ์จากยมโลกไม่ได้(@NameIsNovel)รีบร้อนไล่ตาม มันถือไม้บรรทัดสีดำในมือ ตั้งท่าเผชิญหน้ากับเซินลั่ว
ไม้บรรทัดปะทะเข้ากับวงแหวนครึ่งจันทร์ เกิดเป็น(@NameIsNovel)เสียงใส “กริ๊งๆ” ดังกังวานเป็น(@NameIsNovel)ชุด แต่ละกระบวนท่าที่(@NameIsNovel)ใช้ออกมาดูคล่องแคล่วว่องไวยิ่งนัก
ทว่า(@NameIsNovel)เพียงชั่วครู่ เซินลั่วกลับรู้สึกราวกับมี(@NameIsNovel)บางสิ่งอัดแน่นอยู่ในอก ระบายออกไม่ได้(@NameIsNovel) ทำให้เขา(@NameIsNovel)รู้สึกขัดข้องใจขึ้นมาทีละน้อย
เมื่อเสียง “กริ๊งๆ” ยังคงดังต่อเนื่อง ประกอบกับเสียงระฆังที่(@NameIsNovel)ดังขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ครั้งคราว ความรู้สึกขัดข้องในใจของเซินลั่วก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
เขา(@NameIsNovel)กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่(@NameIsNovel)คับขันและ(@NameIsNovel)ตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ตนเองติดกับดักเข้าเสียแล้ว
เขา(@NameIsNovel)รีบรวบรวมสมาธิ ข่มความขุ่นมัวในใจอย่างแรง แล้วกวักมือเรียกวงแหวนครึ่งจันทร์กลับคืนมา
ทันทีที่(@NameIsNovel)รับวงแหวนครึ่งจันทร์กลับมาไว้ในมือ ร่างของเซินลั่วก็อดสั่นสะท้านเล็กน้อยไม่ได้(@NameIsNovel)
เขา(@NameIsNovel)รีบก้มลงพิจารณาวงแหวนอย่างละเอียดถี่ถ้วน จึงพบว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)กลิ่นอายภูตอสูรบางเบาดุจเส้นผมพันอยู่รอบๆ เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)มันถูกปนเปื้อนเสียแล้ว
‘ช่างเป็น(@NameIsNovel)วิธีการที่(@NameIsNovel)ชั่วร้ายนัก’ เซินลั่วลอบสบถในใจ ด้วยความกังวลว่า(@NameIsNovel)กลิ่นอายภูตอสูรจะทำลายจิตวิญญาณของวงแหวนครึ่งจันทร์ เขา(@NameIsNovel)จึงรีบเก็บวงแหวนเข้าไปในพู่กันเจ็ดดาราทันที
นักปราชญ์จากยมโลกเห็นว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วล่วงรู้ถึงบางสิ่งแล้ว สายตาของมันจับจ้องไปยังเซินลั่ว แล้วพุ่งเข้าสังหารอีกครั้ง เซินลั่วจึงทำได้(@NameIsNovel)เพียงต่อสู้กับมันด้วยมือเปล่า
ทว่า(@NameIsNovel)ไม่นานเขา(@NameIsNovel)ก็ตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) เมื่อปราศจากศาสตราเวทเป็น(@NameIsNovel)สื่อกลาง ความขุ่นข้องในอกของเขา(@NameIsNovel)มิเพียงไม่หายไป แต่กลับยิ่งรุนแรงขึ้นกว่า(@NameIsNovel)เดิมเสียอีก
‘นักปราชญ์จากยมโลกตนนี้ถูกทำให้กลายเป็น(@NameIsNovel)ภูตอสูรไปแล้ว หากเป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ต่อไป เกรงว่า(@NameIsNovel)ข้าคงถูกกลิ่นอายภูตอสูรแทรกซึมเข้าร่างเป็น(@NameIsNovel)แน่ มี(@NameIsNovel)เพียงต้องลองใช้วิชานั้นแล้ว...’ หัวใจของเซินลั่วสั่นสะท้าน
เมื่อตัดสินใจได้(@NameIsNovel)แล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป พลันเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้ายามราตรี เขา(@NameIsNovel)ใช้วิชาเยื้องย่างจันทราอีกครั้ง เพื่อถอยห่างจากนักปราชญ์จากยมโลกให้มากขึ้น
นักปราชญ์จากยมโลกคิดว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)พยายามจะหลบหนี จึงรีบไล่ตามไปทันที
ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังถอยร่น มือทั้งสองข้างของเขา(@NameIsNovel)ก็ประสานมุทรา อย่างรวดเร็ว ในใจก็กำลังท่องคาถาของเคล็ดลับสามดารากำราบอสูร
เขา(@NameIsNovel)ฝึกฝนพลังเทวะนี้มาได้(@NameIsNovel)ระยะหนึ่งแล้ว แต่ยังไม่เคยใช้ออกมาอย่างเต็มรูปแบบมาก่อน มันจะสำเร็จหรือไม่ เขา(@NameIsNovel)ก็มิอาจแน่ใจได้(@NameIsNovel)
หลังจากถอยหลังไปหลายสิบฉื่อ เขา(@NameIsNovel)ก็หยุดชะงักลงในบัดดล กระทืบเท้าลงกับพื้นเป็น(@NameIsNovel)ท่าเท้าพิสดารอยู่กับที่(@NameIsNovel) มือทั้งสองซ้อนกันอยู่เบื้องหน้าเพื่อสร้างผนึกที่(@NameIsNovel)ซับซ้อน จากนั้นจึงชี้ขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว
ในทันใดนั้น ประกายแสงดาวจำนวนมหาศาลก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นบนร่างของเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ก็ทอประกายเจิดจ้าเช่นกัน
นักปราชญ์จากยมโลกที่(@NameIsNovel)กำลังพุ่งเข้ามา สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงพลังอันน่าเกรงขามจึงชะงักไปชั่วครู่ ไม่กล้ารุกคืบต่อไป
แต่ในยามนี้ เซินลั่วก็ได้(@NameIsNovel)สร้างผนึกเสร็จสิ้นแล้ว เขา(@NameIsNovel)สะบัดมือทั้งสองลงอย่างกะทันหัน ราวกับกำลังฉีกกระชากพื้นที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)งเบื้องหน้าของตน
บนฟากฟ้าไกลโพ้น ดวงดาวสีทองดวงหนึ่งพลันส่องประกายเจิดจ้าตอบรับ จากนั้นจึงพุ่งเป็น(@NameIsNovel)สายข้ามท้องฟ้ายามราตรี ร่วงหล่นลงมาราวกับดาวตก
เมื่อเห็นดาวสยบอสูรดวงนี้ร่วงหล่นลงมา สีหน้าของนักปราชญ์จากยมโลกก็แปรเปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวง
หมอกดำทะลักทลายออกมาจากใต้ร่างของมัน กายพลันเหินขึ้นสู่อากาศ พยายามจะหลบหนีไปยังที่(@NameIsNovel)ไกล หมายจะหนีให้พ้นจากตำแหน่งที่(@NameIsNovel)ดวงดาวกำลังจะตกลงมา
แต่ในชั่วขณะนั้นเอง ภาพอันน่าเหลือเชื่อก็บังเกิดขึ้น
ขณะที่(@NameIsNovel)ดวงดาวสีทองกำลังจะตกกระทบพื้น มันก็ได้(@NameIsNovel)ขยายใหญ่ขึ้นจนมี(@NameIsNovel)ขนาดราวสิบกว่า(@NameIsNovel)ฉื่อ
ทันใดนั้นมันกลับเลื่อนไถลกลางอากาศ เปลี่ยนทิศทาง พุ่งไล่ตามนักปราชญ์จากยมโลกไปโดยตรง แล้วกระแทกเข้าใส่ร่างของมันอย่างหนัก
ร่างของนักปราชญ์จากยมโลกถูกแสงดาวครอบคลุมไว้ในพริบตา มันพลันแข็งค้าง ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้(@NameIsNovel)อีก ทำได้(@NameIsNovel)เพียงยกมือทั้งสองขึ้นสูง หมอกดำในแขนเสื้อก็พลุ่งพล่านออกมา ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ามือยักษ์สองข้าง พุ่งขึ้นค้ำยันดวงดาวสีทองไว้
ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อม่านหมอกดำที่(@NameIsNovel)ม้วนตัวอยู่ปะทะเข้ากับแสงสีทองของดวงดาว มันกลับละลายหายไปราวกับหิมะและ(@NameIsNovel)น้ำแข็ง มิอาจต้านทานไว้ได้(@NameIsNovel)แม้แต่น้อย
“ตูม…”
ในที่(@NameIsNovel)สุดดวงดาวสีทองก็ตกกระทบพื้น เกิดเป็น(@NameIsNovel)เสียงดังสนั่นหวั่นไหว คลื่นฝุ่นที่(@NameIsNovel)ถูกยกตัวขึ้นแผ่กระจายออกไปไกลหลายสิบฉื่อ พัดพาจนต้นท้อที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้เคียงสั่นไหวไปมาอย่างรุนแรง
----------