ตอนที่ 342 : ภาพมายา

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ไป๋เซียวหยุนได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด ทว่า(@NameIsNovel)คิ้วของเขา(@NameIsNovel)กระตุกเล็กน้อย และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็จ้องมองอสูรวายุด้วยสายตาที่(@NameIsNovel)มุ่งร้าย เผยเจตนาฆ่าของเขา(@NameIsNovel)ออกมาอย่างเต็มที่(@NameIsNovel)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ในทันใดนั้น ฝ่ามือขวาของเขา(@NameIsNovel)ก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงสีเงิน และ(@NameIsNovel)รัศมี(@NameIsNovel)สีเงินที่(@NameIsNovel)เปลี่ยนรูปร่างได้(@NameIsNovel)ก็ยาวออกเป็น(@NameIsNovel)คทาดีบุกสีเงินยาวประมาณหนึ่งจั้ง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] คทานั้นประดับด้วยแหวนสิบสองวงที่(@NameIsNovel)หัวของมัน พระสูตรมหากรุณาธารณีสูตรในภาษาสันสกฤตถูกสลักอยู่บนนั้น

มุกจิงหมิงขนาดเท่าผลท้อหิน ถูกฝังอยู่ที่(@NameIsNovel)ปลายด้ามของคทา ซึ่งแผ่กลิ่นอายพุทธธรรมที่(@NameIsNovel)เที่(@NameIsNovel)ยงธรรมและ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)บวกอย่างท่วมท้น

[Source: NameIsNovel] ด้วยการสะบัดมือเพียงครั้งเดียว ลูกประคำพุทธที่(@NameIsNovel)ทำหน้าที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สายรัดข้อมือของเขา(@NameIsNovel)ก็หลุดออกจากข้อมือ

ด้ายของมันขาดออกจากกันเอง และ(@NameIsNovel)ลูกปัดสีทองหกเม็ดก็ห้อยอยู่ข้างกายเขา(@NameIsNovel) แต่ละเม็ดส่องประกายด้วยแสงสีเลือดแดงคล้ายเปลวไฟจากมนต์พุทธที่(@NameIsNovel)สลักอยู่บนนั้น

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ด้วยการแตะเท้าเพียงครั้งเดียวบนพื้น ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็พุ่งออกไปราวกับลูกศร คทาสีเงินในมือของเขา(@NameIsNovel)แทงตรงไปราวกับหอกยาวไปยังหัวใจของอสูรวายุ ลูกประคำพุทธหกเม็ดตามร่างของเขา(@NameIsNovel)ไปราวกับเงา โฉบผ่านอสูรวายุอย่างรวดเร็ว

[Source: NameIsNovel] เมื่อเห็นการกระทำนี้ อสูรวายุก็หลบหลีกคมของมันอย่างไม่คาดคิด ยกความสูงของตนขึ้นอย่างรวดเร็วหลายสิบจั้ง

ด้วยการสะบัดแขนเสื้อกว้างอย่างกะทันหัน หมอกดำที่(@NameIsNovel)ม้วนตัวก็พวยพุ่งออกมา ราวกับงูดำยาวสองตัว หมอกดำพุ่งเข้าใส่ไป๋เซียวหยุน [Source: NameIsNovel]

เมื่อเห็นสถานการณ์ ไป๋เซียวหยุนก็ไม่ได้(@NameIsNovel)หลบหลีกเลยแม้แต่น้อย เขา(@NameIsNovel)แทงทะลุหมอกดำด้วยคทาของเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)บิดข้อมือเพื่อให้แหวนที่(@NameIsNovel)ห้อยอยู่บนยอดของคทาเริ่มส่งเสียงกริ๊งๆ [Source: NameIsNovel]

ในพริบตา ระลอกคลื่นสีทองชั้นแล้วชั้นเล่าก็แผ่ออกมาจากคทาราวกับกระแสน้ำและ(@NameIsNovel)เต็มไปทั่วบริเวณโดยรอบ

หมอกดำหนาทึบสลายตัวในทันที ราวกับการละลายของหิมะที่(@NameIsNovel)กองอยู่ใต้แสงแดดจ้า เมื่อมันพบกับระลอกคลื่นสีทอง มันไม่ได้(@NameIsNovel)ขัดขวางไป๋เซียวหยุนแม้แต่น้อย

คทาเข้าใกล้อสูรวายุมากขึ้นเรื่อยๆ และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)มาถึงร่างของมันแล้ว

ทันใดนั้น มือขวาของอสูรวายุก็เคลื่อนไหวอย่างรุนแรง เกิดเป็น(@NameIsNovel)เสียง “เสียดสี” ขณะที่(@NameIsNovel)มันพันแขนเสื้อกว้างของตนไว้แน่นรอบคทา แขนเสื้อเกิดเสียงฉ่าๆ เป็น(@NameIsNovel)ระยะๆ และ(@NameIsNovel)ปล่อยควันขาวออกมาเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มๆ [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทันทีหลังจากนั้น คทาที่(@NameIsNovel)ติดอยู่ในมือขวาของอสูรวายุก็ถูกดึงกลับ ดึงไป๋เซียวหยุนไปข้างหน้า อสูรวายุหลบหลีกคทาไปด้านข้างอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)ยกฝ่ามือขึ้นฟาดไปยังร่างของไป๋เซียวหยุน

ไป๋เซียวหยุนเตรียมพร้อมสำหรับกระบวนท่านี้เป็น(@NameIsNovel)อย่างดีแล้ว ความเร็วในการตอบสนองของเขา(@NameIsNovel)รวดเร็วอย่างยิ่ง คทาในมือของเขา(@NameIsNovel)กวาดไปด้านข้าง ฟาดเข้าใส่อสูรวายุ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ‘พระสูตรมหากรุณาธารณีสูตร’ ที่(@NameIsNovel)สลักอยู่บนคทาส่องประกายด้วยแสงสีแดงสดใส มันดูเหมือนเหล็กประทับตราร้อนๆ ที่(@NameIsNovel)ประทับลงบนเสื้อคลุมของอสูรวายุ

เสียงเบาๆ ‘ปัง’ เกิดขึ้น ณ จุดนั้น [Source: NameIsNovel]

แสงสีแดงเบ่งบานอย่างมากมายจากอักขระเวทบนเสื้อคลุมของอสูรวายุ มันเปิดออกราวกับดอกบัวไฟ แผ่รัศมี(@NameIsNovel)แห่งความเมตตาของสัจธรรมแห่งพุทธะ และ(@NameIsNovel)ปลดปล่อยกลิ่นอายอันทรงพลัง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ภายใต้เปลวเพลิงที่(@NameIsNovel)รุนแรง หมอกดำที่(@NameIsNovel)ม้วนตัวอยู่บนเสื้อคลุมของอสูรวายุเริ่มระเหยไป ช่องโหว่ขนาดมหึมาก็ถูกเปิดเผยออกมาอย่างน่าตกตะลึง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วมองขึ้นไปและ(@NameIsNovel)เห็นรอยแตกแนวนอนและ(@NameIsNovel)แนวตั้งทั่วร่างกายของมันที่(@NameIsNovel)ถูกเปิดเผยออกมา รอยแตกเหล่านี้ส่องประกายสีแดงจางๆ ราวกับขวดกระเบื้องที่(@NameIsNovel)ใกล้จะแตกสลาย

“อสูรผู้โอหัง เจ้ากล้าพูดจาโอ้อวดแม้จะบาดเจ็บสาหัส!” ไป๋เซียวหยุนตะโกนเสียงดังหลังจากได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้

บริเวณบนเสื้อคลุมของอสูรวายุที่(@NameIsNovel)ปกปิดใบหน้าของมันแทบจะมองไม่เห็นสีหน้าใดๆ ทว่า(@NameIsNovel)ร่างกายของมันสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง อีกครั้งหนึ่ง การสะบัดแขนเสื้อของมันทำให้เกิดคลื่นพลังปราณอสูรที่(@NameIsNovel)ม้วนตัว ซึ่งกลืนกินดอกบัวเพลิงทั้งหมดและ(@NameIsNovel)ปกปิดช่องโหว่อีกครั้ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ม่านตาของเซินลั่วหดเล็กลง และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เข้าใจ อสูรวายุไม่ได้(@NameIsNovel)ไม่เป็น(@NameIsNovel)อะไรอย่างที่(@NameIsNovel)มันประกาศไว้ การระเบิดตัวเองของไป๋เซี่ยวเถียนได้(@NameIsNovel)ทำให้อสูรตนนี้บาดเจ็บสาหัส ดูเหมือนจะถึงขนาดที่(@NameIsNovel)มันไม่สามารถรักษาร่างอมตะของมันไว้ได้(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ช่างโอหังนักสำหรับปรมาจารย์ขั้นสูงเพียงคนเดียวที่(@NameIsNovel)จะดูถูกเสือที่(@NameIsNovel)ติดกับ! หลังจากข้าใช้มื้ออาหารโลหิตแล้ว ข้าจะลิ้มรสเนื้อและ(@NameIsNovel)เลือดของเจ้าให้ดี” อสูรวายุกล่าว พลางขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

เมื่อพูดจบไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)อะไรก็ตาม มันก็ประสานมือเป็น(@NameIsNovel)ผนึกด้วยมือทั้งสองข้างทันที ฝ่ามือของมันอยู่ตรงข้ามกัน ขณะที่(@NameIsNovel)นิ้วมือเปิดออกราวกับดอกไม้ที่(@NameIsNovel)กำลังบาน ถือไว้หน้าอกของมัน

ต่อมา แสงโลหิตที่(@NameIsNovel)สาดส่องก็แผ่ออกมาจากใจกลางฝ่ามือของมัน รัศมี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เจิดจ้าของมันราวกับดวงตะวันโลหิตที่(@NameIsNovel)กำลังขึ้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วเพียงเหลือบมองไปแวบเดียว แต่หลังจากเกิดอาการเจ็บแปลบที่(@NameIsNovel)ดวงตาอยู่ครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่สามารถละสายตาได้(@NameIsNovel)

ก่อนที่(@NameIsNovel)ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)จะเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สีแดงอย่างกะทันหัน โลกทั้งใบดูเหมือนจะถูกปกคลุมด้วยชั้นของหมอกสีแดงเข้มอ่านตอนต่อไปฟรี

แม่น้ำโลหิตสีแดงที่(@NameIsNovel)ไหลเชี่ยวกรากไม่สิ้นสุดก็ปรากฏแก่สายตาของเขา(@NameIsNovel) มี(@NameIsNovel)กองซากศพของเผ่าพันธุ์มนุษย์กองสูงราวกับภูเขา(@NameIsNovel) แผ่กลิ่นโลหิตที่(@NameIsNovel)รุนแรงอย่างยิ่ง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“อ๊าว” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เสียงคำรามดังลั่นของสัตว์ป่าก็พลันดังมาจากระยะไกล เซินลั่วมองไปเห็นอสูรดุร้าย หลังของมันเต็มไปด้วยหนามกระดูกแหลมคม กำลังแย่งชิงกับอสูรอีกตนหนึ่งที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)งอโค้งเพื่อฉีกร่างชายหนุ่มคนหนึ่ง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) สัตว์ทั้งสองกำลังฉีกทึ้งเขา(@NameIsNovel) ฉีกร่างชายหนุ่มออกเป็น(@NameIsNovel)สองท่อน โลหิตโปรยปรายลงมา ภาพทั้งหมดโหดร้ายอย่างไม่น่าเชื่อ และ(@NameIsNovel)ภาพนรกเช่นนี้ก็พบได้(@NameIsNovel)ทุกหนทุกแห่ง

“เกิดอะไรขึ้น เป็น(@NameIsNovel)ภาพมายาหรือ?” เซินลั่วไม่แน่ใจ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)มองไปรอบๆ โดยไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)ตนเองอยู่ที่(@NameIsNovel)ใด เมื่อเขา(@NameIsNovel)มองขึ้นไปบนท้องฟ้า เขา(@NameIsNovel)ก็สามารถมองเห็นสายฟ้าแลบอยู่ภายในก้อนเมฆได้(@NameIsNovel)อย่างเลือนราง แต่กลับไม่มี(@NameIsNovel)เสียงฟ้าร้อง

แม้ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจะรู้สึกถึงบรรยากาศที่(@NameIsNovel)กดดันรอบตัวเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะได้(@NameIsNovel)ยินเสียงพูดคุยจอแจดังอยู่ในทะเลจิตวิญญาณของเขา(@NameIsNovel)

เขา(@NameIsNovel)ก็ข่มความตื่นตระหนกในใจได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)ก็ล้วงเข้าไปในอกเสื้อ

ในไม่ช้า เขา(@NameIsNovel)ก็ดึงยันต์สีเขียวออกมาและ(@NameIsNovel)ถ่ายทอดปราณเต๋าเข้าไปเล็กน้อย

เพียงเพื่อจะเห็นอักขระเวทบนกระดาษยันต์ส่องประกายด้วยแสงสีเขียว ซึ่งหลังจากสว่า(@NameIsNovel)งวาบอยู่ครู่หนึ่ง ก็ขยายตัวอย่างรวดเร็วจนเต็มกระดาษยันต์ทั้งแผ่น

เขา(@NameIsNovel)ยกมือขึ้นและ(@NameIsNovel)โยนมันเบาๆ และ(@NameIsNovel)กระดาษยันต์ก็ลอยขึ้นเอง ลอยอย่างเกียจคร้านอยู่หน้าเขา(@NameIsNovel) ขณะที่(@NameIsNovel)รูปแบบของยันต์สะท้อนกับเสียง “หวือ” วังวนลมสีเขียวที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)ก็หมุนออกมา พันรอบตัวเขา(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] สายตาของเซินลั่วตามวังวนลมสีเขียวไป และ(@NameIsNovel)ค้นพบภาพที่(@NameIsNovel)ทำให้เขา(@NameIsNovel)ประหลาดใจอย่างรวดเร็ว

เขา(@NameIsNovel)เห็นได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจนว่า(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ลมใสพัดผ่าน ควันสีแดงจางๆ ก็สลายไปในอากาศทันที

พร้อมกับความรู้สึกของหมอกสีแดงที่(@NameIsNovel)บดบังความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ปรากฏขึ้นจากบริเวณโดยรอบของเซินลั่วไม่ใช่สิ่งอื่นใดนอกจากภาพภายในกำแพงเมืองด่านเจี้ยนเหมิน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) สายตาของเขา(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปยังระยะไกล ร่อนลงอยู่นอก วังวนลมสีเขียว ที่(@NameIsNovel)ซึ่งความว่า(@NameIsNovel)งเปล่ายังคงปกคลุมด้วยสีแดง ภูเขา(@NameIsNovel)ซากศพและ(@NameIsNovel)แม่น้ำโลหิตที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยเห็นก่อนหน้านี้ยังคงอยู่

“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ประสิทธิภาพของยันต์ทำลายม่านวายุนี้จะจำกัด ขอบเขตที่(@NameIsNovel)มันสามารถทำลายได้(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะอยู่แค่ในระยะสิบกว่า(@NameIsNovel)ก้าวข้างหน้าเท่านั้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

สิ่งนี้แตกต่างจากที่(@NameIsNovel)บันทึกไว้ในตำรา เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)เพราะภาพมายานี้ทรงพลังเกินไป?” เซินลั่วขมวดคิ้ว แต่ไม่มี(@NameIsNovel)เวลาคิดต่อไป เขา(@NameIsNovel)ล้วงเข้าไปในอกเสื้อและ(@NameIsNovel)ดึงยันต์ชนิดเดียวกันออกมาอีกหลายแผ่นอย่างรวดเร็ว

เขา(@NameIsNovel)หันกลับมา สะบัดมือออกไปในแต่ละทิศทาง ปลดปล่อยยันต์ทำลายม่านวายุออกมาทีละแผ่น

จากนั้นเซินลั่วก็เห็นชาวเมืองเจี้ยนเย่และ(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญทุกคนยืนนิ่งอยู่กับที่(@NameIsNovel) ดวงตาของทุกคนมี(@NameIsNovel)ประกายสีแดงจางๆ ร่างกายของพวกเขา(@NameIsNovel)สั่นไหวอยู่กับที่(@NameIsNovel)ราวกับติดอยู่ในฝันร้าย

ศพเหล่านั้นที่(@NameIsNovel)เปลี่ยนมาจากชาวเมืองเจี้ยนเหมิน ต่างก็อออยู่รอบๆ ไม่ไหวติง และ(@NameIsNovel)ไม่ไล่ตามคนเหล่านี้ต่อไป

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ----------