ตอนที่ 343 : เคล็ดวิชาสรรเสริญสัจจธรรม

แต่ละคนในเมืองเจี้ยนเย่ต่างมี(@NameIsNovel)สีหน้าหวาดกลัวอย่างสุดขีดบนใบหน้าของพวกเขา(@NameIsNovel) เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เห็นภาพสุสานหมู่ราวกับวันสิ้นโลกเช่นเดียวกับที่(@NameIsNovel)เซินลั่วได้(@NameIsNovel)เห็น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

บนร่างของแต่ละคน มี(@NameIsNovel)รอยแสงสีดำที่(@NameIsNovel)ไม่ชัดเจนและ(@NameIsNovel)พลังงานโลหิตสีแดงที่(@NameIsNovel)กะพริบจางๆ กระจายออกจากร่างกายของพวกเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)รวมตัวกันเป็น(@NameIsNovel)รูปแบบรัศมี(@NameIsNovel)ไปยังจุดหนึ่งบนท้องฟ้า

เมื่อเซินลั่วเงยศีรษะขึ้นและ(@NameIsNovel)ตามเส้นทางนี้ไป เขา(@NameIsNovel)ก็เห็นว่า(@NameIsNovel)ทั้งหมดกำลังมุ่งหน้าไปยังอสูรวายุที่(@NameIsNovel)อยู่กลางอากาศโดยไม่มี(@NameIsNovel)ข้อยกเว้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ในขณะนี้ อสูรวายุและ(@NameIsNovel)ไป๋เซียวหยุนกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด เสื้อคลุมของอสูรวายุได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนจากสีดำเป็น(@NameIsNovel)สีแดงเลือดแล้ว และ(@NameIsNovel)กลิ่นอายของมันก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลจากก่อนหน้านี้

เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและ(@NameIsNovel)คาดเดาได้(@NameIsNovel)ทันทีว่า(@NameIsNovel)เกิดอะไรขึ้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)เคยอ่านบทความเกี่ยวกับผู้บำเพ็ญสายมารในห้องสมุดของภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่น บทความนั้นกล่าวถึงเคล็ดวิชาต้องห้ามบางอย่าง ในการเพิ่มระดับพลังบำเพ็ญโดยการดูดซับพลังที่(@NameIsNovel)อยู่ในอารมณ์ด้านลบเช่นความกลัว ความเกลียดชัง และ(@NameIsNovel)ความโกรธ

ผู้ที่(@NameIsNovel)ฝึกฝนเคล็ดวิชานี้มักจะจงใจก่อให้เกิดความตาย ความเกลียดชัง และ(@NameIsNovel)ความกลัวเพื่อรวบรวมพลังด้านลบที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ต้องการ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แผนการอันแยบยลของอสูรวายุในการล่อลวงพวกเขา(@NameIsNovel)เข้ามาในเมือง โดยไม่สังหารพวกเขา(@NameIsNovel)ทันที น่าจะเป็น(@NameIsNovel)ไปเพื่อฟื้นฟูกำลังของตนโดยการดูดซับอารมณ์หวาดกลัวและ(@NameIsNovel)พลังชีวิตของชาวเมือง

หากมันยังคงทำเช่นนี้ต่อไป เขา(@NameIsNovel)กลัวว่า(@NameIsNovel)พลเมืองของเมืองเจี้ยนเย่ทุกคนจะกลายเป็น(@NameIsNovel)ศพไร้ชีวิตเช่นเดียวกับพวกที่(@NameIsNovel)ด่านเจี้ยนเหมิน

หากพลังของมันฟื้นคืนมามากกว่า(@NameIsNovel)นี้ แม้แต่ไป๋เซียวหยุนก็อาจไม่สามารถต้านทานการรุกของมันได้(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

แม้ว่า(@NameIsNovel)ยันต์ทำลายม่านวายุของเซินลั่วจะทำลายภาพมายาในบางส่วนของพื้นที่(@NameIsNovel)ไปแล้ว แต่ผู้ที่(@NameIsNovel)ติดอยู่ในภาพมายายังคงไม่สามารถตื่นขึ้นมาได้(@NameIsNovel)ด้วยตนเอง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วจนปัญญาชั่วคราว เขา(@NameIsNovel)จึงกระโจนขึ้นไปในอากาศ บินเข้าไปใกล้คนหนึ่ง จับไหล่ของเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)เขย่าอย่างแรง พยายามจะปลุกเขา(@NameIsNovel)ให้ตื่น

ทว่า(@NameIsNovel)ดวงตาของชายผู้นั้นยังคงส่องประกายสีแดง ไม่แสดงอาการว่า(@NameIsNovel)จะตื่นขึ้นเลย

เซินลั่วมองไปเห็นหลู่หย่งอยู่ไม่ไกล เขา(@NameIsNovel)รีบไปที่(@NameIsNovel)ข้างๆ จับไหล่ของเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)เขย่าอย่างรุนแรง ทว่า(@NameIsNovel)เช่นเดียวกับชายคนก่อน หลู่หย่งยังคงไม่ไหวติง

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เซินลั่วก็บิดข้อมือ เรียกยันต์อัสนีบาตออกมาแล้วแปะลงบนแขนของเขา(@NameIsNovel)

“คนธรรมดาคงทนไม่ไหว ข้าจึงต้องใช้เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ตัวทดลอง ขอโทษด้วย” เขา(@NameIsNovel)พึมพำ พลางถอยหลังไป แล้วจึงเปิดใช้งานยันต์อย่างกะทันหัน

ทันใดนั้น ด้วยเสียงปัง สายฟ้าก็ฟาดลงมาจากท้องฟ้าและ(@NameIsNovel)กระแทกเข้าใส่หลู่หย่ง

“อ๊า....”

หลู่หย่งกรีดร้องราวกับภูตผีและ(@NameIsNovel)ตื่นขึ้นทันที เขา(@NameIsNovel)ถอยหลังไปด้วยความกลัว แล้วมองไปรอบๆ อย่างสับสน

“เกิดอะไรขึ้น?” เขา(@NameIsNovel)ถามอย่างงุนงง

“ไม่มี(@NameIsNovel)เวลาอธิบายโดยละเอียด ทุกคนติดอยู่ในภาพมายาของอสูรวายุ ไปปลุกคนอื่นๆ ก่อนเถอะ” เซินลั่วกล่าวอย่างรวดเร็วขณะเคลื่อนตัวไปยังผู้บำเพ็ญอีกคนหนึ่ง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อเห็นเช่นนี้ ประกายแห่งความโกรธก็วูบผ่านดวงตาของเซินลั่ว แต่เขา(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)เวลามาจัดการกับเรื่องนี้และ(@NameIsNovel)มุ่งเน้นไปที่(@NameIsNovel)การปลุกคนอื่นๆ แทน

“หืม? พวกมันหนีออกจากภาพมายาได้(@NameIsNovel)รึ?” อสูรวายุสังเกตเห็นความผิดปกติเบื้องล่างและ(@NameIsNovel)แสดงความประหลาดใจเล็กน้อย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทันทีที่(@NameIsNovel)คำพูดของเขา(@NameIsNovel)จบลง แสงสีเงินก็พุ่งมาจากด้านข้าง และ(@NameIsNovel)คทาดีบุกของไป๋เซียวหยุนก็ฟาดกวาดมาอีกครั้ง [Source: NameIsNovel]

อสูรวายุยกแขนขึ้นป้องกัน เสื้อคลุมของมันห่อหุ้มด้วยหมอกโลหิต ป้องกันคทาดีบุกโดยตรง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) พลังปราณโลหิตบนนั้นดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)ชีวิต ซึมซาบเข้าไปในพระสูตรมหากรุณาธารณีสูตร ที่(@NameIsNovel)สลักอยู่ในคทา ย้อมครึ่งหนึ่งของคทาดีบุกเป็น(@NameIsNovel)สีแดง

เมื่อเห็นเช่นนี้ ไป๋เซียวหยุนก็ต้องถอนคทาของตนกลับ

“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร ข้าดูดซับความกลัวมามากพอแล้ว ถึงเวลาอาหารแล้ว” อสูรวายุหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

[Source: NameIsNovel] เมื่อเสียงของเขา(@NameIsNovel)จบลง เสื้อคลุมสีแดงเลือดของเขา(@NameIsNovel)ก็พองออกโดยไม่มี(@NameIsNovel)ลมพัด กางออกราวกับปีกค้างคาว วังวนโลหิตขนาดมหึมาปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันบนร่างกายที่(@NameIsNovel)เปลือยเปล่าของเขา(@NameIsNovel) ปลดปล่อยแรงดึงดูดที่(@NameIsNovel)รุนแรง

ทันทีที่(@NameIsNovel)แรงนั้นปรากฏขึ้น ทุกคนบนพื้นดินที่(@NameIsNovel)ยังไม่ตื่นขึ้นมา ก็ดูราวกับว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นกำลังบีบคอของพวกเขา(@NameIsNovel)อยู่ ทุกคนต่างส่งเสียงสะอื้นที่(@NameIsNovel)ไม่ชัดเจนออกมา [Source: NameIsNovel]

ทันทีหลังจากนั้น คนเหล่านี้ทั้งหมดก็อ้าปากอย่างไม่รู้ตัว จากนั้นมี(@NameIsNovel)เส้นแสงสีเลือดไหลออกมา ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)แม่น้ำสีแดงกลางอากาศไหลเข้าสู่วังวนเบื้องหน้าอสูรวายุ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

สายตาของเซินลั่วเคร่งขรึมขึ้น และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เห็นเยาวชนหลายคนที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังชีวิตอ่อนแอ ใบหน้าของพวกเขา(@NameIsNovel)เปลี่ยนจากแดงเป็น(@NameIsNovel)ขาว

จากนั้นก็เปลี่ยนจากขาวเป็น(@NameIsNovel)เหลืองในพริบตา และ(@NameIsNovel)ผิวหนังของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็หย่อนคล้อยลงอย่างรวดเร็วจนเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด

หัวใจของเขา(@NameIsNovel)บีบรัด และ(@NameIsNovel)โดยไม่รอช้าอีกต่อไป เขา(@NameIsNovel)รีบเคลื่อนตัวไปยังท้ายขบวน โดยให้ความสำคัญกับการช่วยเหลือผู้คนจากตระกูลเซินและ(@NameIsNovel)ตระกูลไป๋เป็น(@NameIsNovel)อันดับแรก

ด้วยความรีบร้อน เซินลั่วไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากต้องใช้ยันต์อัสนีบาตหลายสิบแผ่นพร้อมกัน ฟาดเข้าใส่เซินอวี่ ไป๋ปี้ และ(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญอีกสิบกว่า(@NameIsNovel)คนเพื่อปลุกพวกเขา(@NameIsNovel)ให้ตื่น

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “เร็วเข้า ช่วยคนอื่นๆ ใช้ปราณเต๋าคุ้มครองพวกเขา(@NameIsNovel)ไว้” เซินลั่วตะโกน โดยไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)มันจะได้(@NameIsNovel)ผลหรือไม่

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] หลังจากตื่นขึ้นมา แม้ว่า(@NameIsNovel)เซินอวี่และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ จะไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)เกิดอะไรขึ้น แต่พวกเขา(@NameIsNovel)ก็เห็นได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สถานการณ์ฉุกเฉิน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) โดยไม่ถามคำถามใดๆ พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ร่ายคาถาออกมาทีละคน คุ้มครองผู้คนรอบข้างหลายคนด้วยปราณเต๋าของตน

ทว่า(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ทำให้พวกเขา(@NameIsNovel)งุนงงก็คือ หลู่หย่งได้(@NameIsNovel)วิ่งไปยังทางเข้าประตูเมืองและ(@NameIsNovel)กำลังใช้ขวานบินฟันเข้าใส่ประตูที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่ง

อย่างไรก็ตาม มี(@NameIsNovel)แสงสีแดงเข้มเรืองรองอยู่บนประตู ดูเหมือนจะได้(@NameIsNovel)รับการเสริมความแข็งแกร่งด้วยค่ายกล ทำให้ยังคงทนทานอยู่ได้(@NameIsNovel)ในขณะนี้ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

อีกฟากหนึ่ง บนที่(@NameIsNovel)สูง ทันทีที่(@NameIsNovel)แสงโลหิตรวมตัวกันเข้าสู่วังวน แสงเรืองรองของอสูรวายุก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้น รอยแยกที่(@NameIsNovel)ปรากฏบนตัวมันถูกเติมเต็มด้วยแสงโลหิตอย่างรวดเร็ว เริ่มสมานตัวอย่างช้าๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ไป๋เซียวหยุนมองลงมา สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)เคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ เขา(@NameIsNovel)ประสานอินด้วยมือข้างหนึ่งและ(@NameIsNovel)ฟาดเข้าใส่คทาดีบุกของตนอย่างแรง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

คทาดีบุกดังขึ้นพร้อมกับเสียง “แคร๊ง” และ(@NameIsNovel)พระสูตรมหากรุณาธารณีสูตร ที่(@NameIsNovel)สลักอยู่บนนั้นก็พลันส่องสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้าอ่านตอนต่อไปฟรี

มุกจิงหมิงที่(@NameIsNovel)ฝังอยู่ที่(@NameIsNovel)ปลายด้ามของคทาก็เปล่งแสงสีขาวนวลออกมาทันที แผ่กระจายขึ้นไปตามด้ามคทา

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ส่วนของคทาที่(@NameIsNovel)ถูกย้อมด้วยแสงโลหิตก็ถูกแสงสีขาวท่วมท้นในทันที ชำระล้างจนบริสุทธิ์ในพริบตา

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ไป๋เซียวหยุนถือคทาดีบุก ประกายแห่งความลังเลฉายวาบขึ้นในดวงตาของเขา(@NameIsNovel) ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อสายตาของเขา(@NameIsNovel)จับจ้องไปยังสมาชิกตระกูลไป๋ที่(@NameIsNovel)กำลังถูกสูบพลังชีวิตไปอย่างรวดเร็ว แววตาของเขา(@NameIsNovel)ก็กลับมาแน่วแน่อีกครั้ง

เขา(@NameIsNovel)ถูกมองเห็นว่า(@NameIsNovel)ประสานอินอีกครั้งด้วยมือข้างหนึ่ง และ(@NameIsNovel)โบกฝ่ามือไปข้างหน้าอย่างรุนแรง ลูกประคำพุทธหกเม็ดที่(@NameIsNovel)สลักด้วยมนต์พุทธซึ่งลอยอยู่ข้างกายเขา(@NameIsNovel)ก็พลันส่องสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้าและ(@NameIsNovel)พุ่งหวือไปยังอสูรวายุ

“สวดสัจจธรรม ปราบอสูรด้วยแสงพุทธะ โอม มะ นิ ปะ ทะ เม ฮัม”

เขา(@NameIsNovel)ท่องคาถาเบาๆ และ(@NameIsNovel)ลูกประคำพุทธหกเม็ดก็บินไปยังข้างกายของอสูรวายุในทันที ล้อมรอบมันไว้และ(@NameIsNovel)ส่องสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แต่ละสัจจธรรมบนลูกประคำสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นด้วยแสงสีแดงที่(@NameIsNovel)ส่องสว่า(@NameIsNovel)งไปทั่วท้องฟ้า และ(@NameIsNovel)จากนั้นก็ปรากฏเงาพระพุทธรูปสูงใหญ่หลายสิบองค์อาบไล้ด้วยแสง ถือผนึกต่างๆ เช่น สมาธิ อภัยทาน ปณิธาน เทศนา ปัญญา และ(@NameIsNovel)ปราบปราม ฟาดเข้าใส่อสูรวายุ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

---------- (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)