ตอนที่ 374 : ทิ้งข้อความ

ในยามค่ำคืน เซินลั่วนั่งอยู่ริมหน้าต่างในห้องเพียงลำพัง ตะเกียงน้ำมันสีเหลืองสลัวส่องสว่า(@NameIsNovel)งโต๊ะเบื้องหน้า ที่(@NameIsNovel)ซึ่งมี(@NameIsNovel)กระดาษยันต์สีม่วงแผ่นหนึ่งและ(@NameIsNovel)กระดาษยันต์สีเขียวสามแผ่นวางอยู่ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

กระดาษสีม่วงมี(@NameIsNovel)อักขระเวทของยันต์ทลายพล ในขณะที่(@NameIsNovel)กระดาษน้ำค้างแข็งสีเขียวทั้งสามแผ่นมี(@NameIsNovel)อักขระเวทของยันต์อัสนีสวรรค์ ยันต์ทั้งหมดนี้ถูกเขียนขึ้นระหว่า(@NameIsNovel)งการเดินทางมายังแคว้นอวี่

แม้ว่า(@NameIsNovel)อัตราความสำเร็จของยันต์อัสนีสวรรค์จะไม่สูง แต่ก็ใช้เพียงกระดาษน้ำค้างแข็งสีเขียว ทว่า(@NameIsNovel)ยันต์ทลายพลกลับต้องใช้กระดาษเมฆาม่วงที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ค่ามากกว่า(@NameIsNovel)

แม้ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจะมี(@NameIsNovel)ประสบการณ์ในการเขียนยันต์ในความฝันและ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ฝึกฝนมานับพันครั้งบนกระดาษธรรมดาและ(@NameIsNovel)กระดาษยันต์สีเหลือง

เขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงใช้กระดาษเมฆาม่วงทั้งหมดที่(@NameIsNovel)ซื้อมาด้วยเงินออมของตนเพียงเพื่อจะสร้างยันต์แผ่นนี้ได้(@NameIsNovel)สำเร็จเพียงแผ่นเดียว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)จ้องมองท้องฟ้าที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยเมฆนอกหน้าต่าง เพียงสามารถมองเห็นแสงเรืองรองพร่ามัวที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ภายในก้อนเมฆ เบื้องล่าง หลุมสวรรค์นั้นมืดสนิท และ(@NameIsNovel)ไม่สามารถมองเห็นสิ่งใดได้(@NameIsNovel)ชัดเจน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ตามเรื่องราวในบันทึกการเดินทาง คางคกทองคำตาสีหยกเป็น(@NameIsNovel)ทายาทของคางคกในวังจันทรา

เกิดมาพร้อมกับความสามารถในการบำเพ็ญเพียรโดยการชมจันทร์และ(@NameIsNovel)ดูดซับพลังงานจันทรา สะสมแก่นแท้แห่งจันทราที่(@NameIsNovel)บริสุทธิ์อย่างยิ่งไว้ในร่างกาย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทว่า(@NameIsNovel)สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตนี้ขี้ขลาดและ(@NameIsNovel)ระมัดระวัง มักจะจำศีลอยู่ใต้ดินซึ่งยากที่(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญเพียรจะค้นพบ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] มี(@NameIsNovel)เพียงในช่วงฤดูฝนเท่านั้น เมื่อท้องฟ้าจะถูกปกคลุมด้วยเมฆอย่างต่อเนื่อง ป้องกันไม่ให้แสงจันทร์ส่องถึงโลก และ(@NameIsNovel)คางคกทองคำไม่สามารถดูดซับพลังงานจันทราได้(@NameIsNovel) มันจึงจะเข้าสู่ช่วงเวลาแห่งการพักตัว

นี่คือโอกาสที่(@NameIsNovel)ดีที่(@NameIsNovel)สุดในการจับมัน การพลาดโอกาสนี้หมายถึงการต้องรออีกอย่างน้อยหนึ่งปี

นี่ก็เป็น(@NameIsNovel)เหตุผลสำคัญที่(@NameIsNovel)ทำให้เซินลั่วตัดสินใจที่(@NameIsNovel)จะแสวงหาสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตนี้ก่อน

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เซินลั่วก็เก็บกระดาษยันต์บนโต๊ะเข้าไปในแขนเสื้อและ(@NameIsNovel)เป่าตะเกียงน้ำมันให้ดับ เขา(@NameIsNovel)กลับไปยังเตียงเพื่อทำสมาธิและ(@NameIsNovel)บำเพ็ญเพียรต่อไป แม้ว่า(@NameIsNovel)ความก้าวหน้าจะช้า แต่เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่สามารถหยุดได้(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] …

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เซินลั่วผลักหน้าต่างเปิดออกเพื่อเหลือบมองท้องฟ้าที่(@NameIsNovel)ปกคลุมด้วยเมฆ หลังจากขมวดคิ้วเล็กน้อย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)ก็พลันยันตัวเองกับโต๊ะข้างหน้าต่าง ด้วยการพลิกตัวอย่างคล่องแคล่ว เขา(@NameIsNovel)กระโดดออกจากหน้าต่างและ(@NameIsNovel)ดิ่งลงไปเบื้องล่าง

นอกหน้าต่างโดยตรงคือหน้าผาสูงชันของหลุมสวรรค์ ไม่มี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ให้ร่อนลง เขา(@NameIsNovel)จึงพุ่งตรงไปยังหลุม

เพียงเมื่อตกลงมาได้(@NameIsNovel)กว่า(@NameIsNovel)สิบจั้ง เขา(@NameIsNovel)ก็คว้าจับโขดหินที่(@NameIsNovel)ยื่นออกมาด้วยมือข้างหนึ่ง ห้อยตัวอย่างรวดเร็วจากหน้าผา

เซินลั่วบิดตัวและ(@NameIsNovel)เห็นต้นไม้โบราณสูงตระหง่านเรียงเป็น(@NameIsNovel)แถวอยู่ห่างออกไปประมาณสิบจั้ง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เขา(@NameIsNovel)รีบปล่อยมือจากข้างหน้าผา ด้วยการถีบขาอย่างแรงกับหน้าผา เขา(@NameIsNovel)ก็ตีลังกากลางอากาศและ(@NameIsNovel)ร่อนลงมาอย่างเงียบๆ สู่ยอดไม้ของต้นไม้โบราณที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้ๆ

เมื่อเข้าใกล้ เขา(@NameIsNovel)ก็เอื้อมมือไปคว้ากิ่งไม้กิ่งหนึ่ง ใช้มันเพื่อลดแรงกระแทกจากการตกลงมาเล็กน้อย หลังจากทำซ้ำหลายครั้ง ในที่(@NameIsNovel)สุดเขา(@NameIsNovel)ก็ลงสู่พื้นได้(@NameIsNovel)อย่างปลอดภัย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อลงถึงพื้นแล้ว เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)รีบร้อนที่(@NameIsNovel)จะเคลื่อนไหว กลับกัน เขา(@NameIsNovel)หยิบยันต์ข้ามขุนเขา(@NameIsNovel)ออกมาจากแขนเสื้อและ(@NameIsNovel)แสดงมันไปรอบๆ เมื่อไม่เห็นปฏิกิริยาผิดปกติใดๆ จากยันต์ เขา(@NameIsNovel)ก็เก็บมันกลับเข้าไปอีกครั้ง

[Source: NameIsNovel] หลุมสวรรค์เงียบสงบในยามเช้า มี(@NameIsNovel)เพียงเสียงร้องของแมลงและ(@NameIsNovel)เสียงใบไม้เสียดสีกันดังก้องอยู่รอบๆ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ตามบันทึกการเดินทางที่(@NameIsNovel)เซินลั่วได้(@NameIsNovel)อ่าน สถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะจับคางคกทองคำนั้นอยู่ใกล้กับทะเลสาบรูปจันทร์เสี้ยวใจกลางหลุมสวรรค์ โดยไม่รอช้า เขา(@NameIsNovel)จึงออกเดินทางผ่านป่าทึบและ(@NameIsNovel)มุ่งตรงไปยังใจกลางหลุม

[Source: NameIsNovel] ขณะเดินผ่านป่า เซินลั่วสังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)อุณหภูมิที่(@NameIsNovel)ก้นหลุมนั้นต่ำกว่า(@NameIsNovel)ข้างนอกมาก น้ำค้างแข็งปกคลุมใบไม้และ(@NameIsNovel)กิ่งก้านของหญ้าและ(@NameIsNovel)ต้นไม้ตามทาง

เขา(@NameIsNovel)เด็ดใบไม้ใบหนึ่งและ(@NameIsNovel)ขยี้เบาๆ ทำให้น้ำค้างแข็งบนนั้นละลายในทันที

เซินลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อยโยนใบไม้ทิ้งไป และ(@NameIsNovel)ซุกมือไว้ในแขนเสื้อเขา(@NameIsNovel)เดินต่อไปด้วยท่าทีสบายๆ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

กิริยาของเขา(@NameIsNovel)ผ่อนคลาย ขณะที่(@NameIsNovel)สำรวจสภาพแวดล้อมซ้ายขวา เขา(@NameIsNovel)ดูเหมือนนักท่องเที่(@NameIsNovel)ยวมากกว่า(@NameIsNovel)สิ่งอื่นใด

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ไม่นาน เขา(@NameIsNovel)ก็มาถึงใจกลางหลุมสวรรค์และ(@NameIsNovel)เห็นทะเลสาบรูปจันทร์เสี้ยวอยู่ไกลๆ

น้ำในทะเลสาบใสดั่งแก้วและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สีฟ้าครามเข้ม สะท้อนภาพเมฆบนท้องฟ้า

ข้างทะเลสาบ ร่างที่(@NameIsNovel)คุ้นเคยร่างหนึ่งกำลังก้มตัวลงตักน้ำหนึ่งอุ้งมือจากทะเลสาบ นำมันมาที่(@NameIsNovel)ปากเพื่อจิบ

“สหายอ้าว…” เซินลั่วร้องเรียกเบาๆ พลางเดินอย่างรวดเร็วไปยังร่างนั้น [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “สหายเซิน อรุณสวัสดิ์” อ้าวหงซึ่งยืนอยู่ริมทะเลสาบไม่ได้(@NameIsNovel)ประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย เขา(@NameIsNovel)ยืนตัวตรงทักทายเซินลั่วด้วยรอยยิ้ม

ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อมองไปยังเซินลั่วสายตาของเขา(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะผ่านทะลุตัวเขา(@NameIsNovel)ไป มองไปยังป่าทึบที่(@NameIsNovel)อยู่ไกลออกไปด้านหลัง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วสังเกตเห็น แต่ก็ยังคงแสร้งทำเป็น(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)สังเกตเห็นอะไร

อันที่(@NameIsNovel)จริง เขา(@NameIsNovel)รู้ตัวแล้วว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คนแอบตามอยู่ตอนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เด็ดกลีบใบไม้ก่อนหน้านี้

เขา(@NameIsNovel)แลกเปลี่ยนคำทักทายกับอ้าวหงและ(@NameIsNovel)ทั้งสองคนก็เดินเคียงข้างกัน สนทนากันอย่างสบายๆ ขณะมุ่งหน้าไปยังอีกฟากหนึ่งของหลุมสวรรค์ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

หน้าผาอีกฟากหนึ่งของหลุมสวรรค์นั้นไม่เรียบและ(@NameIsNovel)มองจากระยะไกล มันดูเหมือนชายคาที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นตามธรรมชาติปกคลุมด้วยตะไคร่น้ำสีเขียวเข้มที่(@NameIsNovel)ลื่น

[Source: NameIsNovel] เมื่อมองจากระยะไกลเซินลั่วเห็นเชือกสามเส้นห้อยลงมาจากหน้าผา มี(@NameIsNovel)ร่างสามร่างห้อยอยู่บนนั้นแต่ละคนมี(@NameIsNovel)ตะกร้าไม้ไผ่ทรงกรวยขนาดใหญ่ผูกไว้รอบเอว ห้อยอยู่ใต้โขดหินที่(@NameIsNovel)ยื่นออกมาจากหน้าผา

ทั้งสามคนคือนักเก็บรังนกที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเคยเห็นในโถงโรงเตี๊ยมเมื่อวันก่อน ยกเว้นสตรีที่(@NameIsNovel)สวมหน้ากาก

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทั้งสามกำลังเคลื่อนที่(@NameIsNovel)ขึ้นลงบนหน้าผาปรับตำแหน่งและ(@NameIsNovel)ท่าทาง ลอกรังนกรูปชามที่(@NameIsNovel)ส่องประกายสีขาวออกมาจากหน้าผาสูงชันอย่างชำนาญ

เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ชายอีกคนหยุดอยู่ใต้หน้าผา มองขึ้นไปยังการเคลื่อนไหวของนักเก็บเกี่ยวทั้งสาม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ชายชราเคราสั้นในหมู่ทั้งสามคนดูเหมือนจะสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงบางสิ่ง มองลงมายังชายสองคนที่(@NameIsNovel)อยู่ใต้หน้าผาและ(@NameIsNovel)ทักทายด้วยรอยยิ้มว่า(@NameIsNovel)

“ท่านผู้ทรงเกียรติทั้งสอง ช่างเพลิดเพลินกับการชมทิวทัศน์ที่(@NameIsNovel)นี่แต่เช้าตรู่”

“การเฝ้าดูพวกท่านเก็บรังนกอย่างชำนาญก็เป็น(@NameIsNovel)ภาพที่(@NameIsNovel)น่าเพลิดเพลินเช่นกัน” เซินลั่วตอบพร้อมรอยยิ้ม

หลังจากแลกเปลี่ยนคำทักทายกันเพียงสองสามประโยค ทั้งสองฝ่ายก็มิได้(@NameIsNovel)พูดคุยต่อมากนัก

เซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายจึงกล่าวคำอำลา ก่อนจะแยกย้ายกลับ

เมื่อกลับถึงโรงเตี๊ยมตามทางบันไดหินริมหน้าผา อ้าวหงกลับเข้าห้องของตนทันที

ส่วนเซินลั่วแวะรับประทานอาหารเช้าในโถงใหญ่ ก่อนจะกลับมาที่(@NameIsNovel)ห้องพัก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เขา(@NameIsNovel)นั่งลงที่(@NameIsNovel)โต๊ะในห้อง ตั้งใจจะปิดหน้าต่างและ(@NameIsNovel)เข้าสมาธิอ่านตอนต่อไปฟรี

[Source: NameIsNovel] แต่ในหางตากลับเห็นสิ่งผิดปกติ — แถบกระดาษกว้างราวสองนิ้ววางอยู่บนโต๊ะอย่างเงียบงัน

สายตาเขา(@NameIsNovel)เลื่อนไปยังมันโดยไม่รู้ตัว

บนกระดาษนั้นมี(@NameIsNovel)อักษรขนาดใหญ่แปดตัวเขียนด้วยหมึกเข้ม —“อย่าได้(@NameIsNovel)โลภคางคกทองคำ มิเช่นนั้นอาจสูญเสียชีวิต”

คิ้วของเซินลั่วกระตุกขึ้นเล็กน้อย แววสงสัยวูบผ่านในดวงตา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ประโยคนี้ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)คำเตือน แต่ก็ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)คำขู่เช่นกัน และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่สามารถคิดออกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ใครที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)คนทิ้งมันไว้

‘เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)อ้าวหง? เมื่อเห็นข้าค้นหาในหลุมสวรรค์ในวันนี้ และ(@NameIsNovel)ต้องการจะหยุดข้าแต่ไม่ต้องการจะพูดโดยตรง เขา(@NameIsNovel)จึงเขียนสิ่งนี้เพื่อห้ามปรามข้า?’ เซินลั่วครุ่นคิดด้วยความสงสัย พลางส่ายหน้า (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ใช้มือสัมผัสมัน กลับกัน ด้วยการปัดมืออย่างสบายๆ แถบกระดาษก็ลอยขึ้นกลางอากาศและ(@NameIsNovel)ถูกฉีกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ โดยสายน้ำ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

‘เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สตรีที่(@NameIsNovel)สวมหน้ากากคนนั้น? คนที่(@NameIsNovel)แอบตามข้าอยู่ในป่าก่อนหน้านี้ควรจะเป็น(@NameIsNovel)นาง แต่เหตุใดนางจึงทิ้งข้อความไว้ให้ข้า?’ เซินลั่วลูบคางครุ่นคิด

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่สามารถหาคำอธิบายได้(@NameIsNovel) จึงปัดเรื่องนี้ทิ้งไป

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ใครก็ตาม ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)คำแนะนำด้วยเจตนาดีหรือคำเตือนที่(@NameIsNovel)มุ่งร้าย เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่สามารถยอมแพ้ได้(@NameIsNovel)อย่างแน่นอน

---------- [Source: NameIsNovel]