หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 380
ตอนที่ 380 : ร่วมแรงร่วมใจ
ตอนที่ 380
อีกด้านหนึ่ง เฟิงสุ่ยได้(@NameIsNovel)คว้าดาบยาวสีฟ้าน้ำทะเลเล่มหนึ่งไว้แล้ว ใบดาบมี(@NameIsNovel)ลวดลายคล้ายน้ำที่(@NameIsNovel)กำลังไหล และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เหวี่ยงมันเข้าใส่เซี่ยอวี้ซินโดยตรง
ในบรรดาพวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมด เซี่ยอวี้ซินมี(@NameIsNovel)ปฏิกิริยาตอบสนองช้าไปบ้าง เพียงแค่ได้(@NameIsNovel)รับคำเตือนจากเซินลั่ว นางก็ถอยร่างกลับไปข้างหลังโดยสัญชาตญาณ
“ตูม!” เสียงระเบิดดังก้อง!
ยันต์อัสนีสวรรค์ซึ่งเซินลั่วโยนออกไปก่อนหน้านี้ได้(@NameIsNovel)ระเบิดออก ปลดปล่อยสายฟ้าอันแข็งแกร่งที่(@NameIsNovel)ฟาดลงบนฝ่ามือของถงกวนซึ่งปกคลุมด้วยแสงสีดำโดยตรง ทว่า(@NameIsNovel)มันกลับถูกคว้าจับไว้ในมือด้วยการกำนิ้ว
ตามมาด้วย สัญลักษณ์ “ศึก” บนยันต์ทลายพล ซึ่งส่องประกายด้วยแสงสีม่วงพร่ามัวก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นก่อน
จากนั้นรูปแบบยันต์ทั้งหมดก็ส่องสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า และ(@NameIsNovel)แสงสีทองอันโอ่อ่าก็ปรากฏขึ้น แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ภาพมายาสีทองคล้ายหอก พุ่งตรงไปยังถงกวน
ถงกวนรับยันต์อัสนีสวรรค์ด้วยฝ่ามือ แม้จะบดขยี้สายฟ้าอย่างแรง แต่พลังของยันต์นี้ก็ยังเกินความคาดหมาย ทำให้แขนทั้งข้างชาไปหมด
และ(@NameIsNovel)เมื่อสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงเจตนาฆ่าที่(@NameIsNovel)รุนแรงและ(@NameIsNovel)กดดันจากยันต์แผ่นที่(@NameIsNovel)สอง ความกลัวก็พลุ่งพล่านขึ้นในใจ เขา(@NameIsNovel)ไม่กล้าเสี่ยงที่(@NameIsNovel)จะรับมันโดยตรงอีก
เขา(@NameIsNovel)คว้าเสาธงไว้แน่นขณะที่(@NameIsNovel)รัศมี(@NameIsNovel)แสงสีดำสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นบนมือ ผืนธงที่(@NameIsNovel)เคยสงบนิ่งอยู่ก็พลันส่งเสียง “หวือ” และ(@NameIsNovel)ลำตัวธงก็สะบัดอย่างรุนแรง กักขังยันต์ทลายพลไว้ภายในโดยตรง
ฉากที่(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดนี้อยู่นอกเหนือความคาดหมายของเซินลั่ว
เนื่องจากได้(@NameIsNovel)ใช้ยันต์ขั้นสูงสองแผ่นพร้อมกัน การสูญเสียปราณเต๋าอย่างมหาศาลทำให้เขา(@NameIsNovel)ยากที่(@NameIsNovel)จะทนทานได้(@NameIsNovel)
เขา(@NameIsNovel)ต้องการจะเข้าแทรกแซง แต่ก็ไร้ความสามารถโดยสิ้นเชิง ทำได้(@NameIsNovel)เพียงเฝ้ามองอย่างสิ้นหวังขณะที่(@NameIsNovel)ยันต์ทลายพลถูกกลืนกินโดยธงดำ
ในลมหายใจต่อมา แสงที่(@NameIsNovel)เปล่งออกมาจากยันต์ทลายพลก็ถูกกลืนกินโดยธงดำ
“เจ้าเด็กน้อย ข้าเกือบจะตกหลุมพรางของเจ้าแล้ว” ถงกวนกล่าว พลางถือเสาธงและ(@NameIsNovel)ถอยกลับไป ด้วยความหวาดกลัวที่(@NameIsNovel)ยังคงอยู่
เซินลั่วก็ก้าวถอยหลังโดยใช้วิชาเยื้องย่างจันทรา สร้างระยะห่างระหว่า(@NameIsNovel)งพวกเขา(@NameIsNovel)
สายตาเปลี่ยนไปเล็กน้อย เหลือบมองไปยังป่าทางขวา เซี่ยอวี้ซินกำลังต่อสู้กับเฟิงสุ่ย ในขณะนี้ พวกเขา(@NameIsNovel)สูสีกัน
“อวี้ซิน เจ้าหญิงแพศยา เจ้ากล้าฆ่าพี่ชายของข้าและ(@NameIsNovel)ทรยศต่อแท่นบูชาหลอมกายา ข้าขอสาบานว่า(@NameIsNovel)จะทำให้เจ้าอยากตายให้จงได้(@NameIsNovel)!” ดวงตาของเฟิงสุ่ยแดงก่ำ จ้องมองเซี่ยอวี้ซินอย่างดุร้าย กล่าวอย่างโหดเหี้ยม
ในทางกลับกัน เซี่ยอวี้ซินไม่ได้(@NameIsNovel)เอ่ยวาจาใดๆ ยังคงต่อสู้ต่อไป พลางใช้กระบี่สั้นสีแดง
เซินลั่วไม่กล้าที่(@NameIsNovel)จะหันเหความสนใจมากเกินไป เขา(@NameIsNovel)มุ่งความสนใจทั้งหมดไปยังถงกวนอีกครั้ง การเผชิญหน้ากับผู้บำเพ็ญระดับหลอมวิญญาณ ขั้นกลาง ที่(@NameIsNovel)ระมัดระวังตัว เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่มี(@NameIsNovel)โอกาสชนะอย่างไม่ต้องสงสัย
แต่ในขณะนี้ รอยยิ้มจางๆ ก็ปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)มุมปาก
“ฉึ่ก”
เสียงผ้าฉีกขาดที่(@NameIsNovel)แทบจะไม่ได้(@NameIsNovel)ยินพลันดังขึ้น
สีหน้าของถงกวนเปลี่ยนไปอย่างมาก เขา(@NameIsNovel)หันไปมองธงดำในมืออย่างกะทันหันและ(@NameIsNovel)ต้องตกตะลึง
พื้นผิวของธงถูกขีดข่วนด้วยเส้นละเอียดคล้ายเครื่องเคลือบที่(@NameIsNovel)แตกละเอียด เส้นแสงสีขาวละเอียดแผ่ออกมาจากรอยแตก ขยายตัวไม่หยุดหย่อน
ในลมหายใจต่อมา เสียงคำรามของมังกรที่(@NameIsNovel)ใสและ(@NameIsNovel)ก้องกังวานก็แผ่ออกมาจากพื้นผิวของธง
“โฮก…”
แสงสีทองพลันโหมกระหน่ำ และ(@NameIsNovel)ศีรษะมังกรยักษ์ก็ดิ้นรนเพื่อพุ่งออกมาจากรอยแยกสีขาวที่(@NameIsNovel)กว้างขึ้น ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)มันได้(@NameIsNovel)ปีนออกมาจากหุบเหวลึก หลุดพ้นจากข้อจำกัดของลำตัวธงและ(@NameIsNovel)พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
ธงดำก็ถูกฉีกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นเล็กชิ้นน้อยจำนวนนับไม่ถ้วนภายในแสงสีขาวที่(@NameIsNovel)แตกแยกเช่นกัน
“ไม่…” ดวงตาของถงกวนเต็มไปด้วยความเสียใจ เขา(@NameIsNovel)ตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว
สายตาเปลี่ยนไป มองไปยังเซินลั่ว ผู้รับผิดชอบในการทำลายศาสตราเวทล้ำค่าของเขา(@NameIsNovel) ดวงตาแทบจะพ่นไฟออกมา
ด้วยการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วของมือ มี(@NameIsNovel)ดเล็กสีทองยาวประมาณหนึ่งฉื่อก็เลื่อนลงมาจากแขนเสื้อ และ(@NameIsNovel)ด้วยแสงสีทองที่(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งวาบ มันก็แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ดาบยาวสีทองยาวสามฉื่อ
ถงกวนพุ่งไปข้างหน้า รายล้อมด้วยลมดำใต้ฝ่าเท้า เคลื่อนที่(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็วอย่างยิ่ง ตรงไปยังเซินลั่ว ด้วยการเหวี่ยงแขน เขา(@NameIsNovel)เล็งดาบเพื่อฟาดเข้าที่(@NameIsNovel)ศีรษะ
เซินลั่วเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่(@NameIsNovel) ไม่กล้าปะทะซึ่งหน้า เท้าก้าวและ(@NameIsNovel)แสงจันทร์ก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น เปิดใช้งานวิชาเยื้องย่างจันทรา ร่างพร่าเลือนและ(@NameIsNovel)พุ่งไปด้านข้าง เขา(@NameIsNovel)หลบการโจมตีได้(@NameIsNovel)อย่างหมดจด
คมดาบสีทองแทบจะเฉียดผ่านจมูกไป เกิดเป็น(@NameIsNovel)แสงดาบสีทองยาวสิบฉุ่น ที่(@NameIsNovel)พุ่งลงกระแทกพื้นด้วยเสียงดังสนั่น
ด้วยเสียง “ปัง!”
ควันและ(@NameIsNovel)ฝุ่นคละคลุ้งบนพื้นดินขณะที่(@NameIsNovel)ต้นไม้โบราณสูงตระหง่านหลายต้นที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากแสงดาบก็ระเบิดออกทีละต้น
ร่องลึกขนาดมหึมาปรากฏขึ้นบนพื้นดิน ทำให้มันดูเหมือนไร้ก้นบึ้ง
“พี่ใหญ่เซี่ย อย่ามัวรีรอ ไปกันเถอะ!” เซินลั่วจะไม่ล่าช้าอีกต่อไป เขา(@NameIsNovel)ตะโกนในทันทีและ(@NameIsNovel)เริ่มวิ่งไปยังขอบของหลุมสวรรค์โดยใช้วิชาเยื้องย่างจันทรา ในแขนเสื้อ มือยังคงกำยันต์เหินบินไว้แน่น
ทันใดนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็รู้สึกถึงความรู้สึกเย็นยะเยือกใต้ฝ่าเท้า—ความรู้สึกที่(@NameIsNovel)ค่อนข้างคุ้นเคย
เมื่อเซินลั่วมองลงไป เขา(@NameIsNovel)ก็สามารถมองเห็นหมอกขาวสายหนึ่งไหลอยู่บนพื้นดิน ชั้นน้ำค้างแข็งก่อตัวขึ้นในทันที แช่แข็งขาไว้กับที่(@NameIsNovel)
เมื่อหันไปมองเซี่ยอวี้ซิน ครึ่งหนึ่งของร่างกายก็ถูกแช่แข็งอยู่ภายในผลึกน้ำแข็งสีขาวเช่นกัน
ไม่ไกลจากนางคือเฟิงสุ่ย กำลังประสานนิ้วเป็น(@NameIsNovel)รูปค่ายกลเวทและ(@NameIsNovel)ถือเข็มทิศกลม ไอน้ำเย็นสายหนึ่งแผ่ออกมาจากมัน
“ตายเสียเถอะ”
ความเป็น(@NameIsNovel)ศัตรูของถงกวนต่อเซินลั่วลึกซึ้งขึ้น ในขณะนั้น ด้วยเจตนาที่(@NameIsNovel)จะฆ่าเซินลั่วอย่างเต็มที่(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)พุ่งไปข้างหน้าพร้อมกับดาบสีทอง
แสงสีทองบนดาบในมือสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นและ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เล็งฟันในแนวตั้งอีกครั้งไปยังเซินลั่ว
ทันทีที่(@NameIsNovel)แสงสว่า(@NameIsNovel)งของดาบกำลังจะตกลงมาและ(@NameIsNovel)ผ่าเซินลั่วออกเป็น(@NameIsNovel)สองท่อน เงาขนาดมหึมาก็ดิ่งลงมาจากท้องฟ้า กรงเล็บมังกรทองยักษ์โฉบลงมาที่(@NameIsNovel)ศีรษะของถงกวน
แสงเรืองรองสีทองบนกรงเล็บมังกรนั้นคมกริบ นำพาแรงผลักดันที่(@NameIsNovel)ไม่ลดละซึ่งสามารถเฉือนผ่านโลหะและ(@NameIsNovel)หยกได้(@NameIsNovel) มันร่อนลงมาด้วยความเร็วสูงสุด
ถงกวนตกใจ หันข้อมือในทันทีและ(@NameIsNovel)เปลี่ยนจากการฟันในแนวตั้งเป็น(@NameIsNovel)การกวาดในแนวทแยงขึ้นไป เล็งไปที่(@NameIsNovel)กรงเล็บมังกรทอง
เสียง “แคร๊ง” จากดาบดังก้องขึ้น
การเหวี่ยงดาบเปลี่ยนไป ลดแรงลงแสงดาบสีทองเฉียดผ่านกรงเล็บมังกร เกิดเป็น(@NameIsNovel)ประกายไฟสีทองนับไม่ถ้วนแล้วก็กระแทกเข้ากับมังกรทองที่(@NameIsNovel)อ้าวหงได้(@NameIsNovel)แปลงร่างเป็น(@NameIsNovel)
แม้จะไม่มี(@NameIsNovel)เลือด แต่เกล็ดสีทองจำนวนมากก็หลุดลอกออกไปในที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ใบดาบผ่าน
ถึงกระนั้น อ้าวหงก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ถูกผลักถอยหลังจากการโจมตี กรงเล็บมังกรยังคงกดลงมา ขวางคมดาบสีทองและ(@NameIsNovel)กดถงกวนไว้ข้างใต้
ฉวยโอกาสนี้ เซินลั่วใช้วิชาควบคุมน้ำ ด้วยการทำท่าบอกใบ้ ผลึกน้ำแข็งที่(@NameIsNovel)แช่แข็งขาก็เริ่มละลายทีละน้อย
“หึ กล่าวกันว่า(@NameIsNovel)ในบรรดาสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตทั้งหมดในโลก มังกรมี(@NameIsNovel)พละกำลังทางน้ำสูงสุดและ(@NameIsNovel)ช้างมี(@NameIsNovel)พละกำลังทางบกสูงสุด
จึงเกิดเป็น(@NameIsNovel)คำว่า(@NameIsNovel) ‘พลังมังกร-ช้าง’ ขึ้นมา แต่ในวันนี้ข้าเห็นว่า(@NameIsNovel)มันก็ไม่ได้(@NameIsNovel)มากมายอะไรนัก” ถงกวนถูกกดอยู่ใต้กรงเล็บของอ้าวหงและ(@NameIsNovel)หัวเราะเย้ยหยัน
ว่า(@NameIsNovel)แล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็ยกฝ่ามือที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)งเปล่าของมืออีกข้างขึ้นและ(@NameIsNovel)ตบสันดาบ
พระจันทร์เสี้ยวแสงสีทองขนาดมหึมาพลันแผ่ออกจากฝ่ามือ แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)พลังน้ำเชี่ยวที่(@NameIsNovel)ท่วมท้น ปะทะขึ้นไปราวกับภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ทะเล ทำให้เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ด้วยเสียง “ตูม” ก็มี(@NameIsNovel)เสียงระเบิดทึบๆ ดังขึ้น!
แสงโลหิตสว่า(@NameIsNovel)งวาบบนกรงเล็บมังกรของอ้าวหงและ(@NameIsNovel)ร่างมหึมาก็ถูกพัดกระเด็นไป
----------
ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา