หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 383
ตอนที่ 383 : มาช่วยช้าไป
ตอนที่ 383
ถงกวนเย้ยหยันกับฉากนี้ อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะสบถว่า(@NameIsNovel) “เจ้าโง่” ดวงตาพลันแดงก่ำ เสื้อผ้าเคลื่อนไหวโดยไม่มี(@NameIsNovel)ลมพัด เกิดเป็น(@NameIsNovel)เสียงแส้ฟาด ใบหน้าแดงก่ำ ประสานอินเป็น(@NameIsNovel)มุทราภูเขา(@NameIsNovel)สามลูกด้วยมือข้างหนึ่งแล้วฟาดฝ่ามือลงมาอีกครั้ง
ลวดลายภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สี่บนตราประทับห้าขุนเขา(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นในทันที ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)เงามายาภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สูงตระหง่านยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิมจากเบื้องบน
มันไม่ได้(@NameIsNovel)หลอมรวมกับเงามายาภูเขา(@NameIsNovel)สามลูกก่อนหน้านี้ แต่กลับทุบลงมาโดยตรงยังศีรษะของอ้าวหง
“โอกาสมาถึงแล้ว ตอนนี้แหละ!” เซินลั่วเห็นเช่นนั้นจึงพึมพำกับตนเอง
ขณะกล่าว ยันต์เทพอัศวเกราะบนขาก็พลันมอดไหม้เป็น(@NameIsNovel)เถ้าถ่าน พันรอบน่อง
ในขณะเดียวกัน แสงจันทร์ก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นใต้ฝ่าเท้า แตกสลายเป็น(@NameIsNovel)แสงและ(@NameIsNovel)เงาที่(@NameIsNovel)พร่ามัว
เซินลั่วก้าวไปข้างหน้า ภายใต้การเสริมพลังสองเท่าของยันต์เทพอัศวเกราะและ(@NameIsNovel)วิชาเยื้องย่างจันทรา ความเร็วมาถึงระดับที่(@NameIsNovel)ไม่เคยมี(@NameIsNovel)มาก่อน
เกือบจะในพริบตา เขา(@NameIsNovel)ก็อยู่ด้านหลังถงกวน และ(@NameIsNovel)ยันต์อัสนีสวรรค์ในฝ่ามือก็กระแทกเข้าใส่
ถงกวนไม่มี(@NameIsNovel)เวลาแม้แต่จะตอบสนองก่อนที่(@NameIsNovel)จะถูกโจมตีที่(@NameIsNovel)ด้านหลัง
เสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง!
แสงสีขาวเจิดจ้าสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นในหลุมสวรรค์ แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สายฟ้าสีขาวหนาเท่าแขนที่(@NameIsNovel)ฟาดลงมา
ร่างกายของถงกวนพลันชาไปหมด เขา(@NameIsNovel)ไม่สนใจว่า(@NameIsNovel)บาดแผลจะรุนแรงเพียงใด ทว่า(@NameIsNovel)การไหลเวียนของปราณเต๋าภายในร่างกายก็ถูกขัดจังหวะไปชั่วครู่
แต่ในช่วงเวลาสั้นๆ ที่(@NameIsNovel)ถูกขัดจังหวะนี้ ตราประทับห้าขุนเขา(@NameIsNovel)ในอากาศก็สั่นสะเทือนและ(@NameIsNovel)สูญเสียการสนับสนุนจากปราณเต๋า
เงามายาภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นล่าสุดไม่ได้(@NameIsNovel)ตกลงมาขณะที่(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ประกายไฟเล็กๆ และ(@NameIsNovel)หายไป และ(@NameIsNovel)เงามายาภูเขา(@NameIsNovel)สามลูกก่อนหน้านี้ก็พร่ามัวเช่นกัน พลังของพวกมันลดลงอย่างมาก
“อ๊า…”
เสียงคำรามของมังกรดูเหมือนจะดังก้องไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืน แสงดาบคำรามมังกรที่(@NameIsNovel)อยู่ในภาวะคุมเชิงกันมานานในที่(@NameIsNovel)สุดก็ทะลวงผ่านไปได้(@NameIsNovel) ราวกับมี(@NameIsNovel)ดที่(@NameIsNovel)เฉือนเต้าหู้ ทะลวงผ่านเงามายาภูเขา(@NameIsNovel)สามลูกและ(@NameIsNovel)แทงเข้าใส่ถงกวนที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านหลัง
เงาของมังกรสะท้อนในที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)มันผ่านไป ภาพมายาภูตผีภูเขา(@NameIsNovel)ถูกฉีกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ ทีละน้อย ทำให้กลิ่นอายแห่งฟ้าดินโกลาหล
ถงกวนกรีดร้องอย่างน่าสยดสยอง ครึ่งหนึ่งของร่างกายถูกทำลายยับเยิน และ(@NameIsNovel)ถูกเหวี่ยงออกไป
เซินลั่วก็ถูกซัดโดยแรงที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ของพลังนี้เช่นกัน ถูกคลื่นกระแทกโจมตี และ(@NameIsNovel)ถูกพัดปลิวไป
ทว่า(@NameIsNovel)กลางอากาศ เขา(@NameIsNovel)เห็นวัตถุชิ้นหนึ่งตกลงมา เขา(@NameIsNovel)ยกมือขึ้นและ(@NameIsNovel)คว้าจับในทันที เชือกวารีบางๆ บิดตัวออกมา พันรอบวัตถุนั้นและ(@NameIsNovel)ดึงมันกลับมา
หลังจากเซินลั่วลงสู่พื้น เลือดลมปั่นป่วนอยู่ภายในอย่างรุนแรง เขา(@NameIsNovel)ใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่(@NameIsNovel)มันจะสงบลง เขา(@NameIsNovel)เหลือบมองวัตถุในมือและ(@NameIsNovel)ดีใจอย่างยิ่ง มันคือตราประทับห้าขุนเขา(@NameIsNovel)
ในขณะนี้ อ้าวหงก็ได้(@NameIsNovel)ตกลงมาจากท้องฟ้าเช่นกัน เขา(@NameIsNovel)พิงต้นไม้โบราณใบหน้าซีดเผือดราวกับคนตายและ(@NameIsNovel)ใช้ดาบพยุงตัว
ไม่ไกลเบื้องหน้า ถงกวนที่(@NameIsNovel)บอบช้ำกลับยืนขึ้นอีกครั้งอย่างน่าประหลาดใจ
ร่างกายด้านขวาและ(@NameIsNovel)ใบหน้าเปื้อนเลือด และ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)แผลราวกับผิวหนังถูกลอกออก ในมือเขา(@NameIsNovel)กำลังลากดาบยาวสีทองเล่มนั้นเดินตรงไปยังอ้าวหงทีละก้าว
ในขณะนี้ ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและ(@NameIsNovel)ความเกลียดชัง เขา(@NameIsNovel)มองเพียงแค่เด็กหนุ่มจากเผ่ามังกรเท่านั้น คมดาบทองคำลากไปตามพื้นปะทะกับเศษหินด้วยเสียงเสียดสีที่(@NameIsNovel)รุนแรง
เซินลั่วรู้ดีว่า(@NameIsNovel)ผลของโอสถที่(@NameIsNovel)อ้าวหงกินเข้าไปได้(@NameIsNovel)หมดลงแล้ว อ้าวหงในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับเนื้อบนเขียง ไม่มี(@NameIsNovel)พลังที่(@NameIsNovel)จะโต้กลับ พลังยันต์ที่(@NameIsNovel)หลงเหลือเป็น(@NameIsNovel)ขี้เถ้าบนขาสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นอีกครั้งวางแผนที่(@NameIsNovel)จะพุ่งเข้าไปช่วย
แต่ในขณะนั้นเอง แสงสีเขียวสายหนึ่งก็พลันพุ่งลงมาจากเบื้องบน สว่า(@NameIsNovel)งวาบอย่างรวดเร็วก่อนจะดิ่งลงมาโดยตรง
ดวงตาของเซินลั่วสั่นไหว ก่อนที่(@NameIsNovel)จะทันได้(@NameIsNovel)มองให้ชัดเจน แสงสีเขียวก็ได้(@NameIsNovel)ตกลงบนถงกวนแล้ว
พร้อมกับเสียง “ฉึก” และ(@NameIsNovel)เลือดสดๆ ที่(@NameIsNovel)สาดกระเซ็นออกมาเป็น(@NameIsNovel)จำนวนมาก
ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังตกตะลึง เสียงแผ่วเบาก็ดังมาจากเท้า เมื่อมองลงไป เขา(@NameIsNovel)ก็ตระหนักว่า(@NameIsNovel)มันคือศาสตราเวทดาบทองคำของถงกวนที่(@NameIsNovel)ตกลงมา แสงสีทองได้(@NameIsNovel)ลดลงแล้ว แปรเปลี่ยนกลับเป็น(@NameIsNovel)ขนาดยาวหนึ่งฉื่อ
เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ถงกวนก็ถูกตรึงไว้กับพื้นโดยตรีศูลขนาดมหึมา ตายสนิท
“ใครบังอาจทำร้ายองค์ชายวังมังกรของข้า?” เสียงคำรามสะเทือนปฐพีดังขึ้น
พร้อมกับเสียงนั้น ร่างสูงใหญ่ก็ร่อนลงมาจากท้องฟ้า ราวกับอุกกาบาต ด้วยเสียง “ปัง” มันก็กระแทกลงบนพื้น เศษหินกระจัดกระจาย ฝุ่นฟุ้งตลบ
เซินลั่วตั้งใจมอง และ(@NameIsNovel)เห็นร่างสูงตระหง่านนี้มี(@NameIsNovel)ท่อนบนเปลือยเปล่า ลักษณะเป็น(@NameIsNovel)อสูรที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ใบหน้าสีเขียวและ(@NameIsNovel)เขี้ยวที่(@NameIsNovel)ดุร้าย
มี(@NameIsNovel)ผมที่(@NameIsNovel)ลุกเป็น(@NameIsNovel)ไฟสองกระจุกบนศีรษะ มี(@NameIsNovel)ครีบปลาที่(@NameIsNovel)หลังและ(@NameIsNovel)ข้อศอก ถือโล่หน้าผีไว้ในมือข้างหนึ่ง ปากที่(@NameIsNovel)คำรามน่าสะพรึงกลัว เขา(@NameIsNovel)คือยักษ์วารีคราม ผู้มี(@NameIsNovel)ตำแหน่งเป็น(@NameIsNovel)ยักษ์ตรวจสมุทร
ดวงตากว้างเท่าระฆังทองแดง เขา(@NameIsNovel)ก้าวใหญ่ๆ ไปยังร่างของถงกวน จากนั้นก็พลันยกฝ่ามือขึ้นและ(@NameIsNovel) “เพียะ” ฟาดลงบนศีรษะ
กะโหลกศีรษะของถงกวนระเบิดออกทันทีราวกับแตงโมสุก
วิญญาณสายหนึ่งลอยออกมาจากนั้น ทันทีที่(@NameIsNovel)กำลังจะหลบหนี ก็ถูกดึงกลับโดยยักษ์วารีคราม ยัดเข้าไปในปาก เคี้ยวสองสามครั้ง และ(@NameIsNovel)กลืนลงไป
เซินลั่วตกตะลึงกับภาพนั้น
“แล้วเจ้าเล่า?” ยักษ์วารีครามเบนดวงตาที่(@NameIsNovel)เหมือนระฆังทองแดงของตน เหลือบมองเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)คำรามอีกครั้ง
“ชิงฉือ อย่าตะโกนไปทั่ว สหายเซินคือผู้มี(@NameIsNovel)พระคุณของข้า เจ้าจะต้องไม่เสียมารยาท” อ้าวหงรีบตะโกน
“ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชามาช้าไปในการช่วยเหลือ โปรดลงโทษข้าด้วย องค์ชายเก้า” ยักษ์วารีครามรีบก้าวไปยังข้างๆ อ้าวหง คุกเข่าลงข้างหนึ่ง และ(@NameIsNovel)กล่าว
“ลงโทษอะไร? ลงโทษเจ้าที่(@NameIsNovel)มาถึงทันเวลาและ(@NameIsNovel)ช่วยชีวิตข้างั้นรึ?” อ้าวหงกล่าวด้วยความรำคาญ
ยักษ์วารีครามนามชิงฉือยิ้มกว้างแล้วมองอย่างตำหนิว่า(@NameIsNovel) “องค์ชายเก้า อย่าหาว่า(@NameIsNovel)ข้าพูดเลย ท่านไม่ควรจะวิ่งออกมาคนเดียวโดยไม่บอกพวกเราจริงๆ หากไม่ใช่เพราะกุ้งตัวน้อยมารายงานข้า ผลที่(@NameIsNovel)ตามมาคงจะคาดไม่ถึง…”
อ้าวหงฟัง หัวใจเต้นระรัวด้วยความกลัว เขา(@NameIsNovel)นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
“ราชามังกรทรงทราบเรื่องนี้แล้วพ่ะย่ะค่ะ... องค์ชายเก้า ครานี้เมื่อเสด็จกลับไปเกรงว่า(@NameIsNovel)คงจะทรงเจอศึกหนักเป็น(@NameIsNovel)แน่” ชิงฉือกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยัน เข้ามาใกล้และ(@NameIsNovel)กระซิบหลังมือที่(@NameIsNovel)เหมือนพัดของตน
“ข้าไม่กล้าปิดบังเรื่องเช่นนี้ แม้กระทั่งก่อนที่(@NameIsNovel)ข้าจะมาช่วยท่าน ข้าก็ได้(@NameIsNovel)ให้คนกลับไปรายงานที่(@NameIsNovel)วังมังกรแล้ว” ชิงฉือกล่าวพร้อมกับหัวเราะอย่างเขินอาย
“เหตุใดเจ้าจึงไม่สามารถเก็บปากของเจ้าให้เงียบได้(@NameIsNovel)?” อ้าวหงรู้สึกปวดหัว
“องค์ชายเก้า ท่านจะโทษข้าในเรื่องนี้ไม่ได้(@NameIsNovel) หากข้าปิดบังเรื่องนี้และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เรื่องร้ายเกิดขึ้น ความโกรธของราชามังกรคงจะไม่อาจดับได้(@NameIsNovel)แม้จะประหารเก้าชั่วโคตรของข้าให้ตาย
นอกจากนี้ ท่านก็ต้องโทษตัวเองในเรื่องนี้ หากท่านไม่ปิดบังจากทุกคน ก็คงไม่มี(@NameIsNovel)อะไรเกิดขึ้นใช่หรือไม่? หากท่านพาข้ามาด้วย ก็คงจะเรียบร้อยดีใช่หรือไม่?
และ(@NameIsNovel)นอกจากนี้…” ชิงฉือพลันไม่หยุดพูด พล่ามและ(@NameIsNovel)พูดไม่หยุด
เซินลั่วที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านข้างค่อนข้างงุนงง เจ้ายักษ์ที่(@NameIsNovel)ดูดุร้ายคนนี้กลับเป็น(@NameIsNovel)คนพูดไม่หยุดรึ?
อ้าวหงยอมแพ้ ลุกขึ้นและ(@NameIsNovel)เดินไปยังเซินลั่ว นั่งลงข้างๆ พลิกข้อมือกลับ และ(@NameIsNovel)อีกครั้งหนึ่งก็หยิบขวดกระเบื้องหยกขาวออกมาจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า
เขา(@NameIsNovel)เทโอสถทิพย์สีเหลืองสองเม็ดออกมาจากนั้น กินเองหนึ่งเม็ด และ(@NameIsNovel)ยื่นอีกเม็ดให้เซินลั่ว
“นี่คือโอสถบำรุงที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เอกลักษณ์จากวังมังกรของเรา มันสามารถช่วยให้ท่านฟื้นตัวได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว” เมื่อเห็นเซินลั่วไม่ขยับ อ้าวหงก็กล่าว
----------