ตอนที่ 384 : ของขวัญแสดงความขอบคุณ

หลังจากลังเลเล็กน้อย เซินลั่วก็รับโอสถมา แต่ไม่ได้(@NameIsNovel)กินมันในทันที (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อเห็นเช่นนี้ อ้าวหงก็ค่อนข้างตะลึง แต่เลือกที่(@NameIsNovel)จะไม่พูดอะไร (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“องค์ชายเก้า ในวันข้างหน้าพวกเราจะทำเช่นนี้ต่อไปไม่ได้(@NameIsNovel)นะพ่ะย่ะค่ะ” ชิงฉือตามมา พลางพึมพำไม่หยุดอยู่ใต้ลมหายใจ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] “เอาล่ะ หุบปากเสีย ให้ข้าได้(@NameIsNovel)พักสักครู่” อ้าวหงเหลือบตาและ(@NameIsNovel)กล่าวอย่างสิ้นหวัง

หลังจากกล่าวจบ ดวงตาก็ปิดลงเล็กน้อยขณะเริ่มทำสมาธิและ(@NameIsNovel)พักฟื้น

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เซินลั่วก็กินโอสถทิพย์เข้าไป และ(@NameIsNovel)เริ่มทำสมาธิและ(@NameIsNovel)พักฟื้นเช่นกัน [Source: NameIsNovel]

เซี่ยอวี้ซินซึ่งอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย ก็ได้(@NameIsNovel)เริ่มฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บแล้วเช่นกัน

“เฮ้ เจ้ากุ้ง มานี่สิ” เมื่อเห็นอ้าวหงกำลังพักฟื้น ชิงฉือก็ไม่รบกวนอีกต่อไปและ(@NameIsNovel)กลับเดินอย่างรวดเร็วไปยังหล่างเซิง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ท่านผู้อาวุโส ท่านเรียกข้ารึ?” หล่างเซิงถือค้อนทองแดง เดินเข้ามาด้วยท่าทางนอบน้อมและ(@NameIsNovel)ตอบกลับ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“เจ้าชื่ออะไร?” ชิงฉือถาม

“ผู้น้อยหล่างเซิงขอรับ” หล่างเซิงตอบอย่างซื่อสัตย์

“เจ้าทำได้(@NameIsNovel)ดีมากก่อนหน้านี้ เมื่อเรากลับไปยังวังมังกรข้าจะทูลขอรางวัลจากราชามังกรสำหรับผลงานของเจ้า จากนี้ไปเหตุใดเจ้าจึงไม่ติดตามข้าเล่า?” ชิงฉือตบไหล่ของเขา(@NameIsNovel)พร้อมรอยยิ้ม

“ขอบคุณท่านผู้อาวุโส” หล่างเซิงดีใจอย่างยิ่งและ(@NameIsNovel)โขกศีรษะลงกับพื้นในทันทีเพื่อแสดงความขอบคุณ

ชิงฉือพยักหน้า ดูเหมือนจะพอใจกับผู้ใต้บังคับบัญชาคนใหม่เป็น(@NameIsNovel)อย่างมาก

“ท่านผู้ผู้อาวุโส มี(@NameIsNovel)ศัตรูอีกคนหนึ่งที่(@NameIsNovel)เชี่ยวชาญในวิชาน้ำและ(@NameIsNovel)การลอบเร้น มันโจมตีองค์ชายเก้าและ(@NameIsNovel)ถูกนายท่านของข้าขับไล่ไป

มันซ่อนตัวมาตั้งแต่ตอนนั้นและ(@NameIsNovel)ยังไม่ปรากฏตัว พวกเราต้องระแวดระวังให้ดี” หล่างเซิงเตือนชิงฉือถึงเฟิงสุ่ยซึ่งไม่ได้(@NameIsNovel)ปรากฏตัวอีกเลยตั้งแต่ก่อนหน้านี้

“ข้าได้(@NameIsNovel)ใช้จิตวิญญาณเทวะสำรวจบริเวณโดยรอบแล้วเมื่อครู่นี้ และ(@NameIsNovel)ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ” ชิงฉือตอบด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)งุนงง

“บางทีเมื่อเห็นผู้นำถูกฆ่า มันอาจจะหนีไปแล้วก็ได้(@NameIsNovel)” หล่างเซิงเสนอ [Source: NameIsNovel]

“ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะอย่างไรก็ตาม เจ้ากับข้าต้องยังคงระแวดระวังและ(@NameIsNovel)คุ้มกันพวกเขา(@NameIsNovel)อยู่ครู่หนึ่ง” สีหน้าของชิงฉือเคร่งขรึมขึ้นขณะหยุดพูด [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] และ(@NameIsNovel)เดินกลับไปยังข้างๆอ้าวหงและ(@NameIsNovel)เซินลั่วโดยตรง สังเกตการณ์สภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างระมัดระวัง

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง หน่วยลาดตระเวนจากวังมังกรอีกสองหน่วยก็มาถึง ปิดล้อมพื้นที่(@NameIsNovel)ใกล้กับทะเลสาบจันทร์เสี้ยวโดยสิ้นเชิง

เมื่อทำการพักฟื้นเสร็จและ(@NameIsNovel)ลืมตาขึ้น เซินลั่วก็ตกตะลึงกับภาพเบื้องหน้า

“สหายเซิน ท่านฟื้นแล้วรึ เราคุยกันได้(@NameIsNovel)แล้วใช่หรือไม่?” อ้าวหงกล่าวพร้อมรอยยิ้มอันอบอุ่น

เซินลั่วพยักหน้า ยืนขึ้นและ(@NameIsNovel)เดินเข้าไปในป่าเคียงข้างอ้าวหง

“สหายเซิน บอกตามตรงข้าไม่คาดคิดจริงๆว่า(@NameIsNovel)ท่านจะกลับมาช่วยข้า” อ้าวหงกล่าวตรงไปตรงมา

“หากข้าจะบอกว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพราะความผูกพันที่(@NameIsNovel)ข้ารู้สึกได้(@NameIsNovel)ในทันทีกับท่าน สหายอ้าว

และ(@NameIsNovel)ข้าทนไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะเห็นท่านตกอยู่ในอันตราย ท่านจะเชื่อข้าหรือไม่?” เซินลั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบอ่านตอนต่อไปฟรี

“เอ่อ…” สีหน้าของอ้าวหงค่อนข้างกระอักกระอ่วน แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงความไม่เชื่อ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“แล้วถ้าข้าจะบอกว่า(@NameIsNovel) ข้าได้(@NameIsNovel)เดาตัวตนของท่านในฐานะองค์ชายวังมังกรและ(@NameIsNovel)ต้องการจะทำความรู้จัก ท่านจะมี(@NameIsNovel)ความคิดเห็นอย่างไร?” เซินลั่วถามโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า

“เพียงแค่อาศัยสิ่งนั้น มันคงไม่คุ้มค่าที่(@NameIsNovel)ท่านจะเสี่ยงอันตรายครั้งใหญ่เพื่อกลับมาใช่หรือไม่? ระดับพลังบำเพ็ญของศัตรูนั้นสูงกว่า(@NameIsNovel)ท่านมาก พลาดเพียงก้าวเดียวท่านก็คงจะถูกฆ่าคาที่(@NameIsNovel)แล้ว” อ้าวหงยังคงไม่เข้าใจ

“เช่นนั้น เหตุผลที่(@NameIsNovel)ข้ากลับมาช่วยท่าน แน่นอนว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพราะคางคกทองคำตาสีหยก” เซินลั่วหัวเราะเบาๆ

เหตุผลที่(@NameIsNovel)แท้จริง แน่นอนว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพราะเซินลั่วรู้ว่า(@NameIsNovel)ตนเองรู้จักอ้าวหง และ(@NameIsNovel)ความสัมพันธ์ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องธรรมดา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)จึงกลับมาช่วย ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อพิจารณาว่า(@NameIsNovel)เรื่องนี้ฟังดูไร้สาระเพียงใดในปัจจุบัน จึงต้องสร้างคำอธิบายที่(@NameIsNovel)น่าเชื่อถือขึ้นมา

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ อ้าวหงก็หยุดไป คำตอบนั้นไม่คาดคิดทว่า(@NameIsNovel)ก็สมเหตุสมผล [Source: NameIsNovel]

“ไม่ว่า(@NameIsNovel)เหตุผลจะเป็น(@NameIsNovel)เช่นไร สหายเซิน ท่านคือผู้มี(@NameIsNovel)พระคุณของข้านั่นเป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)แน่นอน [Source: NameIsNovel]

ดังนั้น ข้าหวังว่า(@NameIsNovel)ท่านจะยอมรับของขวัญแสดงความขอบคุณชิ้นนี้” อ้าวหงยื่นมือออกไปและ(@NameIsNovel)หยิบวัตถุชิ้นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ และ(@NameIsNovel)ยื่นมันให้

เมื่อเหลือบมองแวบหนึ่ง เซินลั่วก็เห็นว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)แหวนโลหะสีเงินวงหนึ่ง ฝังด้วยอัญมณีสีเขียวมรกตหลายเม็ด คิ้วขมวดเล็กน้อยเขา(@NameIsNovel)กล่าวด้วยร่องรอยของความประหลาดใจว่า(@NameIsNovel): (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“สหายอ้าว แม้ว่า(@NameIsNovel)ท่านจะต้องการตอบแทนบุญคุณ ก็ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องให้เครื่องประดับสตรีแก่ข้า กลับกันเหตุใดจึงไม่มอบมันให้สหายเซี่ยเล่า”

“สหายเซิน ท่านเข้าใจผิดแล้ว นี่ไม่ใช่เครื่องประดับสตรี นี่เรียกว่า(@NameIsNovel) ‘แหวนหลินหลาง’ มันเป็น(@NameIsNovel)ศาสตราเวทเก็บของ คล้ายกับแหวนที่(@NameIsNovel)ข้าสวมอยู่บนมือ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) มันมี(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)ประมาณขนาดเท่าบ้านคนธรรมดาสองหลังและ(@NameIsNovel)สามารถใช้เก็บของได้(@NameIsNovel)” อ้าวหง อธิบายพร้อมกับหัวเราะ

“ศาสตราเวทเก็บของรึ? แหวนหลินหลาง?” เซินลั่วถามด้วยความประหลาดใจ

ศาสตราเวทเก็บของนี้แตกต่างจากศาสตราเวททั่วไปอย่างมาก มันขาดความสามารถในการโจมตี

แต่ก็ชดเชยด้วยความสะดวกในการเก็บของ มันสามารถเก็บของได้(@NameIsNovel)มากถึงร้อยเท่าหรือมี(@NameIsNovel)ขนาดที่(@NameIsNovel)ใหญ่กว่า(@NameIsNovel)มันเอง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

กล่องหินและ(@NameIsNovel)พู่กันเจ็ดดาราที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับมาก่อนหน้านี้มี(@NameIsNovel)หน้าที่(@NameIsNovel)คล้ายกัน ทว่า(@NameIsNovel)ก็แตกต่างกัน เมื่อพูดถึงพื้นที่(@NameIsNovel)เก็บของ สองอย่างก่อนหน้านี้ก็ย่อมด้อยกว่า(@NameIsNovel)แหวนหลินหลางอย่างแน่นอน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ขอบคุณมาก” เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)ปฏิเสธแม้แต่น้อยและ(@NameIsNovel)รับแหวนมาอย่างสง่างาม พลางกล่าวว่า(@NameIsNovel) “ขอบคุณ”

[Source: NameIsNovel] “ศาสตราเวทเก็บของนี้ เพียงแค่ต้องถ่ายทอดปราณเต๋าเข้าไป และ(@NameIsNovel)ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องมี(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลับใดๆ ก็สามารถหลอมรวมได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย

ทั้งขั้นตอนการเก็บหรือนำของออกมา เพียงแค่ต้องใช้ปราณเต๋าเล็กน้อยเพื่อเปิดใช้งาน ทว่า(@NameIsNovel)จงจำไว้ว่า(@NameIsNovel)อย่าได้(@NameIsNovel)นำสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตเข้าไปในนั้นเป็น(@NameIsNovel)อันขาด” อ้าวหงสั่งสอนพร้อมรอยยิ้ม

“เหตุใดจึงเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น?” เซินลั่วถามอย่างงุนงง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“พื้นที่(@NameIsNovel)เก็บของในนั้นก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ฟ้าดินของตนเอง ไม่มี(@NameIsNovel)การไหลเวียนของพลังปราณแห่งฟ้าดิน ดังนั้นสิ่งไม่มี(@NameIsNovel)ชีวิตจึงสามารถคงอยู่ได้(@NameIsNovel)ไม่เปลี่ยนแปลง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แต่สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตจะดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดได้(@NameIsNovel)ยาก นอกจากนี้ศาสตราเวทเก็บของชิ้นหนึ่งไม่สามารถบรรจุอีกชิ้นหนึ่งได้(@NameIsNovel) หากพื้นที่(@NameIsNovel)ของทั้งสองทับซ้อนกันทั้งสองจะระเบิดและ(@NameIsNovel)แตกสลาย” อ้าวหงอธิบายต่อไป

เซินลั่วพยักหน้า บ่งบอกว่า(@NameIsNovel)เข้าใจแล้ว

จากนั้น ตามคำแนะนำของอ้าวหง เขา(@NameIsNovel)ก็หลอมรวมแหวนหลินหลางอย่างรวดเร็ว

เซินลั่วสวมแหวนหลินหลางไว้ที่(@NameIsNovel)นิ้วมือ ด้วยการสะบัดมือ ดาบสีทองที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับมาก่อนหน้านี้ก็เลื่อนออกมาจากแขนเสื้อและ(@NameIsNovel)ตกลงในฝ่ามือ

“ถ่ายทอดปราณเต๋า และ(@NameIsNovel)ให้หัวใจนำทาง…”

ตามคำสั่งของอ้าวหง เซินลั่วชี้แหวนหลินหลางไปยังดาบสีทองและ(@NameIsNovel)กระตุ้นความคิดเบาๆ

หยกเขียวมรกต บนแหวนหลินหลางสว่า(@NameIsNovel)งวาบและ(@NameIsNovel)ดาบสีทองในฝ่ามือก็หายไปในทันที

เขา(@NameIsNovel)รีบดำดิ่งจิตใจและ(@NameIsNovel)มองเข้าไปในแหวนหลินหลาง ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่า(@NameIsNovel)ไม่เพียงแต่ดาบสีทองจะนอนอยู่อย่างเงียบๆ ที่(@NameIsNovel)มุมหนึ่งแต่ยังมี(@NameIsNovel)กล่องไม้ขนาดเท่าหมอนอยู่ข้างในด้วย [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “สหายอ้าว เหตุใดจึงมี(@NameIsNovel)กล่องไม้อยู่ในแหวนหลินหลาง?” เซินลั่วมองขึ้นไปยังอ้าวหงด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)งุนงง

[Source: NameIsNovel] “อย่าประหลาดใจไปเลย มันก็สำหรับท่านเช่นกัน และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ศิลาเซียนอยู่ข้างในบ้างเล็กน้อยข้าคิดว่า(@NameIsNovel)ท่านน่าจะได้(@NameIsNovel)ใช้มัน” อ้าวหงตอบพร้อมรอยยิ้ม

“สหายเซิน ท่านกำลังดูถูกข้ารึ? ศาสตราเวทเก็บของนี้และ(@NameIsNovel)ศิลาเซียนเหล่านั้น เป็น(@NameIsNovel)เพียงเพื่อแสดงความขอบคุณสำหรับการช่วยชีวิตของข้าเท่านั้น ไม่มี(@NameIsNovel)เงื่อนไขอื่นใดผูกมัด” อ้าวหงตอบด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)สิ้นหวัง

“ท่านแน่ใจรึว่า(@NameIsNovel)ไม่ใช่เพื่อแลกเปลี่ยนกับคางคกทองคำตาสีหยกตนนี้?” เซินลั่วตบตะกร้าหนวดมังกรที่(@NameIsNovel)ห้อยอยู่ที่(@NameIsNovel)เอวและ(@NameIsNovel)ถามตรงไปตรงมา

“การช่วยชีวิตเป็น(@NameIsNovel)เรื่องหนึ่ง คางคกทองคำเป็น(@NameIsNovel)อีกเรื่องหนึ่ง นี่เป็น(@NameIsNovel)สองเรื่องที่(@NameIsNovel)แยกจากกันซึ่งเราสามารถหารือแยกกันได้(@NameIsNovel)” อ้าวหงตอบ

“สหายอ้าว ข้าไม่ได้(@NameIsNovel)ใจแคบ แต่คางคกทองคำตาสีหยกตนนี้มี(@NameIsNovel)ความสำคัญต่อข้าอย่างยิ่ง ข้า… สงสัยว่า(@NameIsNovel) ท่านต้องการมันไปทำอะไร?” เซินลั่วเริ่มต้น แต่ก็รีบเปลี่ยนบทสนทนาเป็น(@NameIsNovel)คำถาม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ข้าจะไม่ปิดบังท่าน ข้าต้องการสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตนี้เพื่อช่วยคนคนหนึ่ง

ดังนั้น เว้นแต่ว่า(@NameIsNovel)ท่านต้องการมันเพื่อช่วยชีวิตของท่านเอง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

หากท่านเต็มใจที่(@NameIsNovel)จะให้คางคกทองคำแก่ข้า ข้าสัญญาว่า(@NameIsNovel)จะตอบแทนท่านให้มากกว่า(@NameIsNovel)นี้” อ้าวหงกล่าวอย่างขอโทษ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

----------