ตอนที่ 397 : แมลงวิญญาณเงา

อีกด้านหนึ่ง ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)จะไม่มี(@NameIsNovel)การเคลื่อนไหวใดๆ จากเซี่ยอวี้ซิน ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)นางยังคงอยู่ในระหว่า(@NameIsNovel)งการบำเพ็ญเพียร

เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)รบกวนนาง เขา(@NameIsNovel)หยิบกระบี่แม่ลูกสีคราม คทาหยกสีเขียว รวมถึงของสองสามชิ้นจากชายหัวล้านออกมา และ(@NameIsNovel)วางทั้งหมดไว้เบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel) เตรียมที่(@NameIsNovel)จะจัดการกับพวกมันอย่างเหมาะสม

ความสนใจของเขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่ที่(@NameIsNovel)กระบี่แม่ลูกหรือคทาหยกสีเขียว แต่กลับกัน เขา(@NameIsNovel)ตัดสินใจที่(@NameIsNovel)จะตรวจสอบสิ่งของอื่นๆ ก่อน [Source: NameIsNovel]

ด้านหนึ่งของป้ายสีครามมี(@NameIsNovel)ภาพลวดลายน้ำที่(@NameIsNovel)กำลังไหล ในขณะที่(@NameIsNovel)อีกด้านหนึ่งมี(@NameIsNovel)อักษร “สำนักปี้สุ่ย” สลักอยู่ ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ป้ายแสดงตัวตนของสำนักปี้สุ่ย

หลังจากเหลือบมองแวบหนึ่ง เขา(@NameIsNovel)ก็โยนมันทิ้งไปโดยไม่ให้ความสนใจอีก จากนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็หยิบแผ่นหยกสีครามขึ้นมาและ(@NameIsNovel)ตรวจสอบมันอย่างละเอียด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แผ่นหยกนั้นสลักด้วยอักษรขนาดเท่าเมล็ดงาจำนวนมาก อัดแน่นกันจนไม่สามารถแยกแยะได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เขียนอะไรไว้

เซินลั่ว พลางระลึกถึงประสบการณ์ก่อนหน้านี้ของเขา(@NameIsNovel)กับวิชากระบี่หยางบริสุทธิ์ พยายามที่(@NameIsNovel)จะถ่ายทอดปราณเต๋าของตนเข้าไปในแผ่นหยก

ในทันใดนั้น แสงสีครามชั้นหนึ่งก็แผ่ออกมาจากแผ่นหยก อักษรเล็กๆ สั่นไหวราวกับกำลังจะขยายใหญ่ขึ้น แต่แล้วก็หยุดลง [Source: NameIsNovel]

“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)ตราผนึกอยู่บนแผ่นหยกนี้ หากข้าต้องการจะเข้าถึงเนื้อหาของมัน ข้าจะต้องทำอะไรบางอย่างกับมันเพิ่มเติม” เขา(@NameIsNovel)พึมพำกับตนเอง จากนั้นก็เก็บแผ่นหยกไว้ ตั้งใจจะสำรวจมันเมื่อเขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เวลา

[Source: NameIsNovel] จากนั้นเซินลั่วก็หยิบถุงเล็กสีเขียวขึ้นมาและ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ปากถุงถูกผูกด้วยเชือกสีแดง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แทนที่(@NameIsNovel)จะเปิดมันโดยตรง เขา(@NameIsNovel)ถือถุงไว้ที่(@NameIsNovel)หูและ(@NameIsNovel)ฟังอย่างตั้งใจ

“ปุ ปุ…” เสียงแปลกๆ แผ่ออกมาจากภายในอย่างแผ่วเบา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อลืมตาขึ้น เซินลั่วก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะค่อยๆ แก้เชือกสีแดงออกและ(@NameIsNovel)เปิดถุงเล็กๆ นั้น

ด้วยเสียง “หวือ” เงาสีม่วงก็พุ่งออกมาไปยังแขนของเซินลั่วด้วยความเร็วที่(@NameIsNovel)น่าทึ่ง นำพามาซึ่งสายลมที่(@NameIsNovel)รวดเร็ว

ทว่า(@NameIsNovel)ด้วยการเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งนี้ เซินลั่วก็ร่ายคาถาและ(@NameIsNovel)โล่แสงสีครามก็ป้องกันเขา(@NameIsNovel)จากเงาสีม่วงที่(@NameIsNovel)เข้ามา

ด้วยเสียง “ตุ้บ” เงาสีม่วงก็ถูกซัดกระเด็นกลับไป เผยให้เห็นกิ้งก่าพันธุ์สีม่วงขนาดเท่าฝ่ามือ

กิ้งก่าตัวนั้นถูกปกคลุมด้วยจุดสีเลือดแดง มี(@NameIsNovel)ก้อนเนื้อสีเลือดแดงงอกออกมาจากศีรษะของมัน [Source: NameIsNovel]

ลักษณะเด่นของมันคือรูจมูกที่(@NameIsNovel)ใหญ่โตผิดปกติ ใหญ่กว่า(@NameIsNovel)ปกติถึงสามเท่า เต็มไปด้วยเนื้อสีแดงเข้ม ดูน่าสะพรึงกลัวเล็กน้อย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ร่องรอยของความประหลาดใจฉายวาบขึ้นในดวงตาของเซินลั่วขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ทำท่าคว้าจับกลางอากาศ

สายน้ำสายหนึ่งก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)มือของเหลว ซึ่งคว้าจับกิ้งก่าที่(@NameIsNovel)กำลังดิ้นรนอยู่ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แม้ว่า(@NameIsNovel)กิ้งก่าสีม่วงจะมี(@NameIsNovel)รูปร่างที่(@NameIsNovel)แปลกประหลาด แต่มันก็ค่อนข้างอ่อนแอและ(@NameIsNovel)ไม่สามารถหลุดพ้นได้(@NameIsNovel)

“แม้ว่า(@NameIsNovel)เจ้านี่จะไม่มี(@NameIsNovel)กลิ่นอายอสูร แต่มันก็ไม่ใช่กิ้งก่าธรรมดาเช่นกัน มันมี(@NameIsNovel)พลังงานชนิดอื่นอยู่ภายในร่างกายของมัน” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อมองดูกิ้งก่า เซินลั่วก็ไม่สามารถระบุที่(@NameIsNovel)มาของมันได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)จัดการมันด้วยการโยนมันกลับเข้าไปในถุง [Source: NameIsNovel]

เสียงของกิ้งก่าที่(@NameIsNovel)กระสับกระส่ายและ(@NameIsNovel)หงุดหงิดเล็กน้อย ดังมาจากภายในถุงอย่างแผ่วเบา บ่งบอกถึงความไม่พอใจของมัน

เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)สนใจมันเช่นกัน ผูกถุงกลับคืนก่อนจะหยิบสิ่งของชิ้นสุดท้ายขึ้นมาในที่(@NameIsNovel)สุด ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)หนังสือสีเขียวเข้ม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ปกของหนังสือตกแต่งด้วยแมลงพิษที่(@NameIsNovel)น่าขนลุกเช่นแมงมุมและ(@NameIsNovel)แมงป่อง ให้ความรู้สึกที่(@NameIsNovel)ไม่น่าสบายใจ ปกของหนังสือให้ความรู้สึกเย็นและ(@NameIsNovel)ลื่น คล้ายกับผิวของงู

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ด้วยคิ้วที่(@NameIsNovel)ขมวดเข้าหากัน เซินลั่วก็เปิดหนังสือ

“คลังโอสถเซียน…” เขา(@NameIsNovel)พึมพำกับตนเอง

หน้าแรกของปกหนังสือนี้มี(@NameIsNovel)อักษรขนาดใหญ่สามตัวนี้ ซึ่งดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)ชื่อของหนังสือ

“เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)นี่คือหนังสือที่(@NameIsNovel)บันทึกเกี่ยวกับยาสมุนไพร?” เซินลั่วครุ่นคิดในใจ เขา(@NameIsNovel)พลิกดูต่อไปอย่างรวดเร็ว กวาดสายตามองทั้งเล่ม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

น่าประหลาดใจที่(@NameIsNovel)เนื้อหาของหนังสือนั้นแตกต่างจากที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)คาดเดาไว้โดยสิ้นเชิง มันไม่ใช่บทสรุปวัตถุดิบวิญญาณ แต่เป็น(@NameIsNovel)คัมภีร์มรดกของสำนักที่(@NameIsNovel)เรียกว่า(@NameIsNovel)สำนักโอสถเซียน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ตามหนังสือ สำนักโอสถเซียนเป็น(@NameIsNovel)สำนักที่(@NameIsNovel)ฝึกฝนเคล็ดวิชาแมลงวิญญาณ หนังสือเล่มนี้บันทึกทุกสิ่งที่(@NameIsNovel)เกี่ยวข้องกับเคล็ดวิชาแมลงวิญญาณ

แมลงพิษและ(@NameIsNovel)สมุนไพรต่างๆ สำหรับการหลอมแมลงวิญญาณ และ(@NameIsNovel)วิธีการเลี้ยงแมลงวิญญาณ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทว่า(@NameIsNovel)หนังสือดูเหมือนจะไม่สมบูรณ์ บันทึกส่วนใหญ่เป็น(@NameIsNovel)ข้อมูลเกี่ยวกับแมลงพิษและ(@NameIsNovel)สมุนไพร มี(@NameIsNovel)เพียงวิธีการหลอมแมลงวิญญาณ เพียงวิธีเดียวเท่านั้นคือ แมลงวิญญาณเงา

“เช่นนั้นกิ้งก่าตัวนี้ก็คือแมลงวิญญาณนี่เอง ไม่น่าแปลกใจที่(@NameIsNovel)กลิ่นอายของมันช่างแปลกประหลาดนัก” เซินลั่วหยิบถุงสีเขียวขึ้นมา พึมพำกับตนเอง

แมลงวิญญาณเงาเป็น(@NameIsNovel)แมลงที่(@NameIsNovel)ใช้สำหรับการติดตาม กิ้งก่าสีม่วงนี้เรียกว่า(@NameIsNovel)กิ้งก่าหลังม่วง เป็น(@NameIsNovel)แมลงพิษพื้นเมืองของป่าฝนทางใต้

กิ้งก่าชนิดนี้โดยธรรมชาติแล้วมี(@NameIsNovel)ประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นที่(@NameIsNovel)เฉียบแหลม เหนือกว่า(@NameIsNovel)แมว สุนัข และ(@NameIsNovel)หนู

หลังจากได้(@NameIsNovel)รับการฝึกฝนผ่านเคล็ดวิชาแมลงวิญญาณแล้ว ประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นของกิ้งก่าหลังม่วงก็พัฒนาขึ้นกว่า(@NameIsNovel)สิบเท่า

ด้วยการพึ่งพาประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นที่(@NameIsNovel)น่าทึ่งนี้ แมลงวิญญาณเงาสามารถตรวจจับกลิ่นได้(@NameIsNovel)จากระยะสิบลี้ และ(@NameIsNovel)การตามรอยเท้านั้นง่ายดายราวกับการกินและ(@NameIsNovel)ดื่ม – วิธีการดับกลิ่นใช้ไม่ได้(@NameIsNovel)ผลกับมัน

แม้ว่า(@NameIsNovel)แมลงวิญญาณเงาจะมี(@NameIsNovel)ประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นที่(@NameIsNovel)น่าทึ่ง แต่มันก็ไม่ใช่ว่า(@NameIsNovel)จะไม่มี(@NameIsNovel)จุดอ่อน เช่นเดียวกับสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตอื่นๆ ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นที่(@NameIsNovel)เฉียบแหลม [Source: NameIsNovel]

จุดอ่อนของแมลงวิญญาณเงาคือ น้ำ – ทันทีที่(@NameIsNovel)เป้าหมายในการติดตามดำลงไปในน้ำ แมลงวิญญาณเงาก็จะหมดหนทาง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“หลังจากข้าออกจากเมืองว่า(@NameIsNovel)นชิว ข้าได้(@NameIsNovel)เดินทางใต้น้ำเป็น(@NameIsNovel)ระยะทางไกล ไม่น่าแปลกใจที่(@NameIsNovel)คนเหล่านั้นไม่สามารถตามรอยกลิ่นของข้าได้(@NameIsNovel)โดยตรงแต่กลับตามเซี่ยอวี้ซินมาที่(@NameIsNovel)นี่แทน

ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ในภายภาคหน้า เมื่อเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ ข้าควรจะใช้วิชาหลบหนีในน้ำให้มากขึ้น” เซินลั่วพึมพำกับตนเองในใจ

จากนั้นก็มองไปที่(@NameIsNovel)ถุงผ้าในมือ ประกายแห่งความยินดีก็ฉายวาบขึ้นในดวงตาของเขา(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] แมลงวิญญาณเงาตัวนี้มี(@NameIsNovel)ประโยชน์อย่างยิ่ง หากปราบได้(@NameIsNovel) มันจะช่วยได้(@NameIsNovel)อย่างมากในวันข้างหน้า ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)การหาคนหรือการติดตาม

ทว่า(@NameIsNovel)แมลงวิญญาณตัวนี้ดุร้ายเกินควบคุม

ชายหัวล้านซึ่งมี(@NameIsNovel)เพียงความรู้ด้านโอสถเซียน มิได้(@NameIsNovel)เชี่ยวชาญในวิชาแมลงวิญญาณนัก [Source: NameIsNovel]

ด้วยความจนปัญญา เขา(@NameIsNovel)จึงใช้เพียงโลหิตของตนเลี้ยงดูมันตลอดหลายปีเพื่อให้เชื่อฟัง

แต่ถึงอย่างนั้น... สำหรับผู้อื่นแล้ว การจะควบคุมแมลงวิญญาณชนิดนี้ย่อมเป็น(@NameIsNovel)เรื่องยากยิ่งอ่านตอนต่อไปฟรี

สำหรับการหลอมแมลงวิญญาณเงาอีกตัวหนึ่งนั้น จะต้องจับกิ้งก่าหลังม่วงสามสิบหกตัว เลี้ยงพวกมันด้วยสมุนไพรเฉพาะ

[Source: NameIsNovel] และ(@NameIsNovel)บ่มเพาะพวกมันโดยใช้วิธีลับซึ่งทำให้พวกมันต้องกินกันเอง – จะต้องใช้เวลาสามปีในการหลอมหนึ่งตัว

อายุขัยของเซินลั่วกำลังจะหมดลง แม้แต่เวลาที่(@NameIsNovel)จะหาสิ่งของยืดอายุขัยก็ยังกระชั้นชิด ไม่ต้องพูดถึงเวลาที่(@NameIsNovel)จะหลอมแมลงวิญญาณเลย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)กังวล แต่ทันใดนั้นก็มี(@NameIsNovel)บางอย่างแวบเข้ามาในใจของเขา(@NameIsNovel)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณของข้า สามารถกดขี่ความดุร้ายของอสูรอื่นๆ และ(@NameIsNovel)ปราบพวกมันได้(@NameIsNovel)โดยใช้กำลัง ข้าสงสัยว่า(@NameIsNovel)มันจะได้(@NameIsNovel)ผลกับแมลงวิญญาณตัวนี้หรือไม่” เซินลั่วกล่าวกับตนเอง ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)สั่นไหว

เขา(@NameIsNovel)รีบหยิบถุงเล็กๆ ขึ้นมา เปิดช่องเล็กๆ ออก และ(@NameIsNovel)เปิดใช้งานเวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณ

อักขระเวทสีดำนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นจากฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)กดไปยังแมลงวิญญาณเงาข้างใน

เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ใช้วิชาอัญเชิญสัตว์วิญญาณกับอสูรสามตนแล้ว และ(@NameIsNovel)ไม่สามารถใช้มันเพื่อปราบได้(@NameIsNovel)อีก แต่ก็ยังใช้ได้(@NameIsNovel)ผลในการกดขี่อสูรอื่นๆ

“มันได้(@NameIsNovel)ผลจริงๆ!” เซินลั่วดีใจอย่างลับๆ และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงใช้วิชาเชื่อมสื่อวิญญาณต่อไป กดดันแมลงวิญญาณ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ชั่วขณะต่อมา เสียงร้องของแมลงวิญญาณเงาก็ไม่ดุร้ายอีกต่อไป มันกลายเป็น(@NameIsNovel)อ่อนแอและ(@NameIsNovel)ยอมจำนน

[Source: NameIsNovel] แต่เซินลั่วรู้ดีว่า(@NameIsNovel)แมลงตัวนี้ป่าเถื่อนอย่างยิ่งและ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)หยุด เขา(@NameIsNovel)ใช้วิชาอัญเชิญสัตว์วิญญาณและ(@NameIsNovel)ทรมานแมลงวิญญาณเงาอีกเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ หยุด

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อเห็นแมลงวิญญาณเงาที่(@NameIsNovel)นอนอ่อนแออยู่ในถุง เขา(@NameIsNovel)ก็รีบกรีดนิ้วของตนและ(@NameIsNovel)ดีดมัน

เลือดสดๆ หยดหนึ่งก็พุ่งออกมาและ(@NameIsNovel)ตกลงไปในถุง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ----------