ตอนที่ 418 : ทหารผี

ทว่า(@NameIsNovel)ก่อนที่(@NameIsNovel)ทั้งสองจะทันได้(@NameIsNovel)โจมตีผีร้ายตนอื่นๆ ผีวิญญาณหยินที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)เพิ่ง "สังหาร" ไปก่อนหน้านี้ ไม่ว่า(@NameIsNovel)ลำตัวจะระเบิดออกหรือถูกตัดเป็น(@NameIsNovel)สองท่อน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

หมอกสีดำก็รวมตัวกันที่(@NameIsNovel)บาดแผลอย่างรวดเร็วแล้วสมานแผลให้หายดีในพริบตา พวกมันลุกขึ้นยืนอีกครั้งทีละตน [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อเห็นเช่นนั้น ทั้งสองคนก็ประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสั่งการศาสตราเวทของตนเข้าต่อสู้อีกครั้ง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แต่คราวนี้ ทั้งสองเลิกโจมตีลำตัวของผีวิญญาณหยินและ(@NameIsNovel)หันไปเล็งที่(@NameIsNovel)กะโหลกศีรษะของพวกมันพร้อมกัน

เมื่อกะโหลกศีรษะของผีวิญญาณหยินชั่วร้ายเหล่านี้แตกละเอียด ร่างกายของพวกมันก็จะเน่าเปื่อยอย่างรวดเร็ว

ในที่(@NameIsNovel)สุดก็กลายเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มหมอกสีดำที่(@NameIsNovel)หลอมรวมเข้ากับผีร้ายตนอื่นๆ ร่างกายของผีร้ายที่(@NameIsNovel)ดูดซับวิญญาณที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่เหล่านี้ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เหอะ พวกมันดูดซับกันเองได้(@NameIsNovel)ด้วย น่าสนใจดีนี่...” หลู่เหอเอ่ยขึ้นพร้อมเสียงหัวเราะเย้ยหยันเมื่อเห็นเช่นนั้น

หลังจากพูดจบ เขา(@NameIsNovel)ก็ท่องคาถาอยู่สองสามบท ทำผนึกเวทด้วยมือ แล้วยกมือขึ้นข้างหน้าอย่างแรง

พื้นดินตอบสนองทันทีด้วยเสียงดังกึกก้องคล้ายหินแตก เศษหินลอยขึ้นไปในอากาศ กลายเป็น(@NameIsNovel)กรวยหินแหลมคมอย่างรวดเร็วภายใต้รัศมี(@NameIsNovel)สีเหลือง แล้วพุ่งเข้าโจมตีผีวิญญาณหยินชั่วร้ายอย่างไม่ทันตั้งตัว

กรวยหินหลายสิบอันพุ่งออกไปราวกับพายุฝนที่(@NameIsNovel)โหมกระหน่ำเข้าใส่ผีวิญญาณหยิน ส่งเสียง "พุ่บ พุ่บ" ดังขึ้น เปลี่ยนผีร้ายกว่า(@NameIsNovel)สิบตนให้กลายเป็น(@NameIsNovel)รังผึ้งในทันที (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ศีรษะของผีร้ายหลายตนถูกทุบจนแหลกละเอียด กลายเป็น(@NameIsNovel)เถ้าถ่านไปสิ้น ส่วนที่(@NameIsNovel)เหลือล้มลงกับพื้นไม่สามารถลุกขึ้นได้(@NameIsNovel) บาดแผลของพวกมันถูกห่อหุ้มด้วยรัศมี(@NameIsNovel)สีเหลืองที่(@NameIsNovel)ยังคงอยู่ ราวกับถูกถ่วงด้วยหิน

เซินลั่วชื่นชมในใจหลังจากสังเกตการณ์ เขา(@NameIsNovel)เห็นว่า(@NameIsNovel)คนเหล่านี้ซึ่งมี(@NameIsNovel)ปราณเต๋าต่างธาตุกัน ล้วนมี(@NameIsNovel)ทักษะที่(@NameIsNovel)น่าเกรงขาม โดยเฉพาะหลู่เหอร่างสูงผู้นี้ แม้จะดูเรียบง่ายและ(@NameIsNovel)งุ่มง่าม แต่กลับควบคุมเคล็ดวิชาธาตุดินได้(@NameIsNovel)อย่างละเอียดอ่อน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ภูตผีเหล่านี้ที่(@NameIsNovel)วนเวียนอยู่บริเวณรอยต่อของหยินและ(@NameIsNovel)หยาง ดำรงอยู่ในสภาวะระหว่า(@NameIsNovel)งความเป็น(@NameIsNovel)จริงและ(@NameIsNovel)ภาพมายา

หากไม่ตอบโต้ด้วยอัสนีหรืออัคคี วิธีการอื่นจะมี(@NameIsNovel)ประสิทธิภาพเพียงครึ่งเดียวแม้ว่า(@NameIsNovel)จะยังใช้ได้(@NameIsNovel)ผลก็ตาม” หูหย่งให้ความเห็น พลางยกสุราขึ้นดื่มอึกใหญ่แล้วหันไปมองเซินลั่ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) สายตาของเขา(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะสื่อว่า(@NameIsNovel) – ทุกคนได้(@NameIsNovel)แสดงฝีมือแล้ว คราวนี้ถึงตาเจ้าแล้ว

เดิมทีเซินลั่วตั้งใจจะแค่โบกใบมี(@NameIsNovel)ดทองคำของเขา(@NameIsNovel)เท่านั้น แต่หลังจากได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของหูหย่ง เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากดึงยันต์อัสนีบาตเจ็ดแปดแผ่นออกจากแขนเสื้อ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เขา(@NameIsNovel)สอดมันไว้ระหว่า(@NameIsNovel)งนิ้ว กระตุ้นปราณเต๋าเล็กน้อย แล้วขว้างไปยังผีวิญญาณหยิน

ขณะที่(@NameIsNovel)ยันต์อัสนีบาตลอยออกไป ประกายอัสนีก็ปรากฏขึ้น และ(@NameIsNovel)อสรพิษอัสนีสีขาวราวหิมะเจ็ดแปดตัวก็พุ่งออกไป

ทว่า(@NameIsNovel)ภายใต้การนำทางของเชือกน้ำโปร่งใสหลายเส้น พวกมันก็โจมตีเป้าหมาย—ศีรษะของผีวิญญาณหยิน—โดยไม่พลาดแม้แต่ตนเดียว

เสียง "ตูม" ดังก้องกังวาน ขณะที่(@NameIsNovel)ศีรษะของผีวิญญาณหยินชั่วร้ายที่(@NameIsNovel)ถูกโจมตีปล่อยควันสีขาวออกมาแล้วสลายเป็น(@NameIsNovel)เถ้าถ่าน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ไม่เลว” หูหย่งพยักหน้าอย่างเห็นด้วยเมื่อเห็นภาพนั้น [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] คนอื่นๆ ก็หันมามองเซินลั่วเช่นกัน ดวงตาของพวกเขา(@NameIsNovel)สะท้อนอารมณ์ที่(@NameIsNovel)แตกต่างกันไป

โดยไม่รู้ตัว เซินลั่วถอยหลังไปสองสามก้าวเพื่อสร้างระยะห่างระหว่า(@NameIsNovel)งพวกเขา(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ในขณะนั้นเอง เสียงที่(@NameIsNovel)คล้ายกับเสียงฟ้าร้องก็ดังก้องมาจากระยะไกล แรงสั่นสะเทือนที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)จังหวะดังมาจากส่วนลึกของป่าทึบ เสียงนั้นดังขึ้นและ(@NameIsNovel)ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

ดวงตาของเซินลั่วหรี่ลง ทันใดนั้นเขา(@NameIsNovel)ก็เห็นม้าตัวใหญ่พุ่งออกมาจากป่าอีกฟากหนึ่ง มันโผล่ออกมาจากพุ่มไม้ที่(@NameIsNovel)สูงเท่าคน

มันไม่มี(@NameIsNovel)เนื้อหนังและ(@NameIsNovel)ประกอบด้วยกระดูกสีขาวล้วน มี(@NameIsNovel)เพียงในเบ้าตาเท่านั้นที่(@NameIsNovel)เปลวไฟวิญญาณสีเขียวมรกตลุกโชนอยู่

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] กะโหลกศีรษะสีขาวนั่งอยู่บนหลังม้าสงครามโครงกระดูก สวมเกราะทองสัมฤทธิ์ ถือหอกทองสัมฤทธิ์ไว้ในมือ แม้ว่า(@NameIsNovel)หอกจะผุกร่อนอย่างหนักด้วยสนิมสีเขียวอมฟ้า แต่มันก็พุ่งเข้าใส่ด้วยแรงผลักดันที่(@NameIsNovel)ดุร้าย

ม้าสงครามกระดูกขาวตัวเดียวพุ่งไปข้างหน้า ตามมาด้วยกลุ่มม้าที่(@NameIsNovel)เหมือนกันอีกหลายตัว ทหารผีมากกว่า(@NameIsNovel)ร้อยนายบุกออกมา พุ่งตรงเข้าใส่เซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายของเขา(@NameIsNovel)ในกระบวนทัพรบ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ทหารผีบุกรุก...”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] หลังจากเสียงตะโกนเบาๆ จากอวิ๋นเหนียง แววตาขี้เล่นที่(@NameIsNovel)เคยอยู่บนใบหน้าของนางก็หายไปทันที

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเสียงเรียกของนาง หลู่เหอและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ก็หยุดต่อสู้กับผีวิญญาณหยินและ(@NameIsNovel)ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กัน เผชิญหน้ากับกองทัพทหารผีที่(@NameIsNovel)กำลังบุกเข้ามา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เหตุผลที่(@NameIsNovel)ผีวิญญาณหยินไร้สตินี้โจมตีเซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ นั้นเป็น(@NameIsNovel)ไปโดยสัญชาตญาณ ซึ่งขับเคลื่อนด้วยความปรารถนาในเลือดเนื้อของสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิต เมื่อเทียบกันแล้ว ความสามารถในการต่อสู้ของทหารผีเหล่านี้สูงกว่า(@NameIsNovel)มาก

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แม้ว่า(@NameIsNovel)พวกมันจะขาดสติเช่นกัน แต่พวกมันยังคงรักษาสัญชาตญาณการต่อสู้โดยธรรมชาติไว้ได้(@NameIsNovel)บ้าง

[Source: NameIsNovel] นักรบแต่ละคนมี(@NameIsNovel)พลังต่อสู้เทียบเท่ากับผู้บำเพ็ญระดับชำระปราณขั้นต้นถึงขั้นกลาง เมื่อรวมตัวกัน พลังโดยรวมที่(@NameIsNovel)พวกมันแสดงออกมานั้นไม่สามารถประมาทได้(@NameIsNovel)เลย

ทันทีที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ตั้งหลักได้(@NameIsNovel) ทหารผีเกราะทองสัมฤทธิ์ก็พุ่งเข้ามาใกล้แล้ว นักรบที่(@NameIsNovel)นำหน้าแทงหอกตรงมายังเซินลั่ว ปลายหอกรวมตัวเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มแสงสีเขียวเรืองรอง เล็งตรงไปยังหัวใจของเซินลั่ว

เซินลั่วเงื้อดาบยาวในมือขึ้น ใบดาบฟันเฉียงขึ้นไป ลำดาบเต็มไปด้วยแสงสีทองขณะที่(@NameIsNovel)มันปะทะเข้ากับแสงเรืองรองของหอกผี

แม้ว่า(@NameIsNovel)แรงกระแทกจากการโจมตีด้วยหอกของทหารผีที่(@NameIsNovel)กำลังพุ่งเข้ามาจะรุนแรง แต่เท้าของเซินลั่วก็หยั่งรากลึกอยู่บนพื้น ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ด้วยสองมือที่(@NameIsNovel)จับด้ามดาบอย่างแน่นหนา เขา(@NameIsNovel)ก็เปิดฉากโต้กลับอย่างรุนแรง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

มี(@NameIsNovel)เสียงดัง "แคร๊ง" (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แสงสีทองส่องประกายจากดาบของเซินลั่ว ขณะที่(@NameIsNovel)แสงครึ่งวงกลมพุ่งขึ้นไป ทำให้หอกทองสัมฤทธิ์งอเป็น(@NameIsNovel)รูปโค้งเกินจริงแล้วฟาดกลับไป เกราะทองสัมฤทธิ์แตกละเอียดทันทีที่(@NameIsNovel)ใบดาบผ่านไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ภายใต้แรงกระแทกที่(@NameIsNovel)รุนแรง ม้าสงครามกระดูกใต้ร่างของทหารผีก็ยกกีบหน้าขึ้น ถอยหลังกลับไป

การที่(@NameIsNovel)เซินลั่วชะลอการบุกของทหารผีเกราะทองสัมฤทธิ์กว่า(@NameIsNovel)ร้อยนายได้(@NameIsNovel)เพียงชั่วครู่เท่านั้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] เนื่องจากทหารที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านหลังยังคงบุกเข้ามาอย่างต่อเนื่อง อวิ๋นเหนียง, หลู่เหอ และ(@NameIsNovel)อีกสองคนก็กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดท่ามกลางพวกมันเช่นกัน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วฟันหอกที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้ามาทางด้านข้างจนขาดสะบั้น ตั้งใจจะบุกเข้าไปสังหารนักรบเบื้องหน้า พลันได้(@NameIsNovel)ยินเสียงฝีเท้าม้าดังขึ้นจากด้านหลัง

[Source: NameIsNovel] หัวใจของเขา(@NameIsNovel)หล่นวูบ ความรู้สึกหนาวเยือกแล่นไปทั่วร่าง — “ไม่ดีแน่” เขา(@NameIsNovel)สบถในใจอย่างเงียบงัน

ตามคำอธิบายในตำราโบราณเกี่ยวกับกระบวนทัพรบที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยอ่าน กลยุทธ์ทั่วไปที่(@NameIsNovel)กองทหารม้าใช้คือการล้อมจากปีกซ้ายและ(@NameIsNovel)ขวา บุกเข้าใส่ศัตรูตรงกลางอย่างต่อเนื่องเพื่อทำลายกระบวนทัพและ(@NameIsNovel)สร้างความเสียหายอย่างหนัก [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ทหารผีเกราะทองสัมฤทธิ์อีกกลุ่มหนึ่งกำลังเปิดฉากโจมตีอย่างไม่คาดคิดจากด้านหลัง

หากกองกำลังทั้งสองโอบล้อมพวกเขา(@NameIsNovel)ไว้ในรูปคีมหนีบ อันตรายย่อมทวีคูณ แม้ระดับพลังบำเพ็ญของพวกเขา(@NameIsNovel)จะสูงกว่า(@NameIsNovel)ทหารผีเหล่านั้นอยู่มากก็ตาม (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อ่านตอนต่อไปฟรี

ทว่า(@NameIsNovel)ไม่นานเซินลั่วก็พบว่า(@NameIsNovel)ความกังวลนั้นเกินจำเป็น(@NameIsNovel) — หูหย่งซึ่งเฝ้ามองอยู่ข้างสนามได้(@NameIsNovel)ลงมือแล้ว

เขา(@NameIsNovel)ปิดจุกน้ำเต้าสุราที่(@NameIsNovel)แขวนอยู่ข้างเอวอย่างใจเย็น ก่อนบิดข้อมือเบาๆ ธงสีเหลืองผลพีชป่าสูงครึ่งตัวคนพลันปรากฏขึ้นในมือ

[Source: NameIsNovel] บนผืนผ้านั้นปักลายไหมสีดำเป็น(@NameIsNovel)รูปสัตว์ประหลาด หัวเป็น(@NameIsNovel)สุนัข ลำตัวเป็น(@NameIsNovel)สิงโต และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ปีกคู่ใหญ่แผ่จากกลางหลัง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) "อสูรวายุ..." เซินลั่วจำสัตว์วิเศษที่(@NameIsNovel)ปรากฏบนธงได้(@NameIsNovel)ทันที

“เคลื่อนไหว”

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เสียงตะโกนเบาๆ ดังออกมาจากปากของหูหย่ง และ(@NameIsNovel)ด้วยการสะบัดธงสีเหลืองผลพีชป่าในมือ ลมกระโชกแรงก็พุ่งไปยังทหารผีเกราะทองสัมฤทธิ์ที่(@NameIsNovel)มาจากฝั่งตรงข้าม

ในพริบตา ป่าทั้งผืนก็ถูกพายุทรายโหมกระหน่ำ ธงส่งเสียงหวีดหวิวสูง ขณะที่(@NameIsNovel)ใบมี(@NameIsNovel)ดลมสีดำพุ่งออกมาจากมัน และ(@NameIsNovel)รวมตัวกันในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่ากลายเป็น(@NameIsNovel)กำแพงลมที่(@NameIsNovel)ปั่นป่วนขวางทางอยู่

---------- (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)