ตอนที่ 419 : ศพโลหิต

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทหารผีเกราะทองแดงสิบกว่า(@NameIsNovel)นายถูกดูดเข้าไปและ(@NameIsNovel)กระแทกเข้ากับกระบวนทัพสังหาร ที่(@NameIsNovel)ประกอบด้วยขวานและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ดคมกริบมากมายในทันที เกราะทองแดงของพวกมันถูกฉีกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นเล็กชิ้นน้อยราวกับเยื่อกระดาษ

ทหารผีและ(@NameIsNovel)ม้าศึกกระดูกขาวใต้เกราะทองแดงถูกใบมี(@NameIsNovel)ดลมม้วนขึ้นไป และ(@NameIsNovel)แหลกสลายเป็น(@NameIsNovel)ผุยผงในทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ใบมี(@NameIsNovel)ดลมที่(@NameIsNovel)รุนแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)พัดกวาดออกมาจากมัน กลายเป็น(@NameIsNovel)กำแพงลมสีดำที่(@NameIsNovel)โหมกระหน่ำออกไป ทุกที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)มันผ่านไป ภูเขา(@NameIsNovel), โขดหิน และ(@NameIsNovel)ป่าไม้ล้วนพังพินาศ ทหารผีเกราะทองแดงพ่ายแพ้เพียงแค่ได้(@NameIsNovel)เห็นมันและ(@NameIsNovel)เริ่มถอยทัพ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

อย่างไรก็ตาม กำแพงลมนั้นเร็วมากจนไล่ตามทหารผีเกราะทองแดงหลายสิบนายทันอย่างรวดเร็ว ราวกับปากยักษ์สีดำ มันกลืนกินพวกมันเข้าไปจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงเศษโลหะและ(@NameIsNovel)กระดูกที่(@NameIsNovel)กระจัดกระจาย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

อีกด้านหนึ่ง เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ก็ได้(@NameIsNovel)ร่วมกันขับไล่การโจมตีของทหารผีเกราะทองแดงเช่นกัน เมื่อพวกเขา(@NameIsNovel)เห็นผลการต่อสู้ของหูหย่ง ความชื่นชมก็เอ่อล้นขึ้นในใจ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“เห็นไหมล่ะ? ข้าบอกแล้วว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)อะไรต้องกังวลตราบใดที่(@NameIsNovel)เราตามเฒ่าหู” หลู่เหอกล่าวกับเซินลั่วพร้อมกับยักไหล่ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“แหม ก็แล้วทำไมทุกคนในโถงถึงอยากจะทำภารกิจกับเฒ่าหูล่ะ?” อวิ๋นเหนียงหัวเราะคิกคัก

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “อย่ามัวแต่พูดเลย ถ้าเราไม่รีบ เฒ่าหูจะแย่งส่วนแบ่งของเราไปหมด! ไปฆ่าขุนพลผีกันเถอะ!” จินตุนกล่าวเสียงดัง เต็มไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้

คนอื่นๆ ไม่ได้(@NameIsNovel)ตอบ แต่พวกเขา(@NameIsNovel)ก็พร้อมที่(@NameIsNovel)จะพุ่งเข้าสู่แนวข้าศึกอีกครั้ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ในขณะนั้นเอง เสียงเสียดสีที่(@NameIsNovel)เร่งรีบหลายครั้งดังมาจากในป่า และ(@NameIsNovel)ร่างเจ็ดแปดร่างก็พุ่งออกมาจากป่าลึก พุ่งเข้าใส่เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คณะของเขา(@NameIsNovel)

เมื่อเห็นร่างเหล่านั้น เซินลั่วก็รู้สึกเย็นวาบไปทั้งหนังศีรษะ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] ร่างเจ็ดแปดร่างที่(@NameIsNovel)พุ่งออกมานั้นอาบไปด้วยเลือด พวกมันดูเหมือนเพิ่งถูกถลกหนัง เผยให้เห็นเนื้อและ(@NameIsNovel)เลือดทั้งหมด ใบหน้าของพวกมันเลือนลาง ลูกตาโปนออกมา ดูดุร้ายอย่างไม่น่าเชื่อ

[Source: NameIsNovel] อย่างไรก็ตาม ดวงตาของพวกมันขาดความมี(@NameIsNovel)ชีวิตชีวาของคนเป็น(@NameIsNovel) ม่านตาขยายออกหลายเท่า ดูว่า(@NameIsNovel)งเปล่าและ(@NameIsNovel)ชาชิน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ร่างหนึ่งกระโดดขึ้นไปในอากาศ และ(@NameIsNovel)ราวกับก้อนหินขนาดใหญ่ ร่วงลงมาอย่างหนัก แขนของมันยืดตรง เล็งที่(@NameIsNovel)จะแทงทะลุหน้าอกของเซินลั่ว

สายตาของเซินลั่วกวาดไปทั่วร่างกายของมัน เห็นเนื้อบนร่างนั้นกระตุกช้าๆ เหมือนสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิต เซินลั่วรีบเก็บอาวุธฟันของเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)เหวี่ยงมืออีกข้างไปข้างหน้า

ทันใดนั้น แสงสีฟ้าน้ำทะเลก็รวมตัวกันอยู่ข้างหน้าเขา(@NameIsNovel) ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ม่านน้ำครึ่งวงกลมที่(@NameIsNovel)ขวางอยู่เบื้องหน้า

หลังจากร่างเปื้อนเลือดกระแทกเข้ากับม่านน้ำ แขนทั้งสองข้างของมันก็แทงทะลุม่านน้ำโดยไม่มี(@NameIsNovel)แรงต้านทานใดๆ และ(@NameIsNovel)ยังคงพุ่งเข้าใส่หน้าอกของเซินลั่วต่อไป (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วถอยหลังไปเล็กน้อย กำหมัดแน่น ส่วนของม่านน้ำที่(@NameIsNovel)ถูกร่างเปื้อนเลือดแทงทะลุนั้นพลันแข็งตัวทันที กลายเป็น(@NameIsNovel)เชือกน้ำหนาที่(@NameIsNovel)พันรอบตัวมัน

ร่างเปื้อนเลือดเหวี่ยงแขนอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ไม่สามารถหลุดพ้นได้(@NameIsNovel)ชั่วขณะ

ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังจะเคลื่อนไปข้างหน้า เสียงของหูหย่งก็ดังมาจากด้านหลัง “ระวังตัวด้วยทุกคน อย่าให้ศพโลหิตแตะต้องตัวได้(@NameIsNovel) ถ้าติดพิษศพเข้าไป ไม่นานพวกเจ้าก็จะกลายเป็น(@NameIsNovel)เหมือนพวกมัน”

ณ จุดนี้ การกระตุกของเนื้อบนร่างศพโลหิตก็เร็วขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายทั้งหมดของมันเริ่มบิดเบี้ยว ส่วนที่(@NameIsNovel)ถูกเชือกน้ำพันธนาการไว้หดตัวลงในขณะที่(@NameIsNovel)ส่วนที่(@NameIsNovel)ไม่ถูกพันธนาการบวมขึ้น

เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็กำแน่นขึ้น และ(@NameIsNovel)เชือกน้ำก็เริ่มหดตัวตามการเปลี่ยนแปลงของศพโลหิต [Source: NameIsNovel]

ด้วยเสียง "ป๊อบ"

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ร่างของศพโลหิตถูกเชือกน้ำบีบจนบางลงจนขาดออกจากกัน กลายเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นส่วนศพเจ็ดแปดชิ้นที่(@NameIsNovel)ตกลงบนพื้น

ชิ้นส่วนศพที่(@NameIsNovel)ตกลงมายังคงกระตุกอย่างรวดเร็ว พวกมันเคลื่อนเข้าหากันและ(@NameIsNovel)เริ่มรวมตัวกันอีกครั้ง ค่อยๆ ประกอบกลับเป็น(@NameIsNovel)รูปร่างมนุษย์ ดูเหมือนกำลังจะลุกขึ้นจากพื้น

“หือ...” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ณ จุดนั้น เปลวไฟก็พุ่งมาจากด้านข้างอย่างกะทันหัน ตกลงบนศพชุ่มเลือดที่(@NameIsNovel)กำลังจะลุกขึ้น จุดไฟโหมกระหน่ำขึ้นด้วยเสียง "วูบ"

ศพโลหิตถูกเปลวไฟกลืนกินทันที ปล่อยควันสีดำและ(@NameIsNovel)กลิ่นเหม็นที่(@NameIsNovel)ไม่อาจบรรยายได้(@NameIsNovel)ออกมา [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วรีบปิดจมูกและ(@NameIsNovel)ถอยหลัง เหลือบมองอวิ๋นเหนียงที่(@NameIsNovel)อยู่ไม่ไกลจากเขา(@NameIsNovel) นางยิ้มยั่วยวนให้เขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)โบกมือ เป็น(@NameIsNovel)เชิงว่า(@NameIsNovel)ไม่ต้องขอบคุณ

หูหย่งถอยกลับมาอยู่ข้างๆ กลุ่มคน ธงสีเหลืองผลพีชป่าของเขา(@NameIsNovel) โบกสะบัดอย่างไม่เกรงกลัวอยู่ข้างหน้า ปลดปล่อยใบมี(@NameIsNovel)ดลมแสงสีเขียวนับไม่ถ้วน ทหารผีจำนวนมากถูกพัดกระจัดกระจายไป

“เอาล่ะ อย่ามัวโอ้เอ้กันอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่เลย ข้าพาพวกเจ้ามาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อฆ่าขุนพลผี ไม่ใช่มาเสียเวลากับพวกกระจอกเหล่านี้ ไปกันเถอะ” หูหย่งโบกมืออย่างไม่ใส่ใจและ(@NameIsNovel)ขว้างยันต์กระดาษสีเหลืองหลายสิบแผ่นไปข้างหน้า

บนกระดาษยันต์มี(@NameIsNovel)ลวดลายคล้ายมนุษย์ที่(@NameIsNovel)แปลกประหลาด โครงร่างของมันคล้ายกับมนุษย์ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เส้นหมึกสอดประสานกันอย่างซับซ้อนเพื่อสร้างลวดลายคล้ายอักษร [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

กระดาษยันต์ร่วงหล่นลงมา และ(@NameIsNovel)ทันทีที่(@NameIsNovel)มันสัมผัสพื้นดิน มันก็ส่องแสงเจิดจ้า ลวดลายคล้ายมนุษย์บนนั้นยืดยาวออกทันที โผล่ออกมาจากกระดาษภายใต้แสงเจิดจ้า ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)เงาคนสีดำสนิทเข้าโจมตีศพโลหิตและ(@NameIsNovel)ทหารผี

“หุ่นเชิดกระดาษรึ?” เซินลั่วประหลาดใจ [Source: NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)เคยเห็นคำอธิบายเกี่ยวกับยันต์ลักษณะนี้ในบันทึกโบราณอยู่บ้าง แต่ไม่เคยได้(@NameIsNovel)เห็นของจริงมาก่อนจนกระทั่งวันนี้

“ฮ่าๆ สหาย ดูท่าเจ้าจะสนใจยันต์หุ่นเชิดเหล่านี้ไม่น้อยนะ อยากให้ข้าสอนวิธีใช้ให้ในภายหลังหรือไม่?”

หูหย่งเอ่ยพลางหัวเราะเบาๆ เมื่อสังเกตเห็นแววตาของเขา(@NameIsNovel)

“ท่านผู้อาวุโสพูดจริงหรือ?” ใบหน้าของเซินลั่วพลันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นด้วยความยินดีทันทีที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ยินถ้อยคำของอีกฝ่าย

“อะไรกัน ข้าต้องสาบานให้เจ้าเชื่อรึ?” หูหย่งท้าทาย พลางเลิกคิ้ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ไม่ๆ ไม่เลย” เซินลั่วรีบโบกมือปฏิเสธ

หูหย่งยิ้ม ไม่ได้(@NameIsNovel)ถือสา และ(@NameIsNovel)กล่าวว่า(@NameIsNovel) “ไปกันเถอะ หุ่นเชิดยันต์เหล่านี้คงจะต้านไว้ได้(@NameIsNovel)ไม่นาน เรายังต้องไปหาขุนพลผีตนนั้นอีก”

เมื่อพูดจบ เขา(@NameIsNovel)ก็นำทางและ(@NameIsNovel)เดินไปในทิศทางของป่า

เมื่อสังเกตเห็นรอยยิ้มที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ธรรมชาติและ(@NameIsNovel)ท่าทางผ่อนคลายของหูหย่ง เซินลั่วก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะรู้สึกเคารพ

[Source: NameIsNovel] กลุ่มคนเดินเข้าไปในป่าลึก เสียงการต่อสู้ข้างหลังค่อยๆ จางหายไป อันที่(@NameIsNovel)จริง พลังต่อสู้ของหุ่นเชิดยันต์เหล่านี้ไม่ได้(@NameIsNovel)แข็งแกร่งนัก

[Source: NameIsNovel] “ผู้อาวุโสหู เราไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)ขุนพลผีอยู่ที่(@NameIsNovel)ไหน เราจะหามันได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” หลู่เหอถาม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ข้าบอกพวกเจ้าแล้ว หยุดเรียกข้าว่า(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสหู เรียกข้าว่า(@NameIsNovel)พี่ใหญ่หูเฉยๆจะน่าฟังกว่า(@NameIsNovel)...” หูหย่งฟังดูเหมือนจนปัญญาอยู่บ้าง ถอนหายใจอย่างยอมจำนน

“พี่ใหญ่หู...” หลู่เหอรีบแก้ไขคำพูดของตน

“ในฐานะที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ขุนพลผี โดยธรรมชาติแล้วมันย่อมมี(@NameIsNovel)พลังหยินอัปมงคลที่(@NameIsNovel)หนาแน่นที่(@NameIsNovel)สุดในบริเวณนี้ ข้ามี(@NameIsNovel)จานค้นหาอสูรอยู่กับตัว

ตราบใดที่(@NameIsNovel)เราเดินตามทิศทางของมัน เราก็จะไม่ลำบากในการหาขุนพลผี ปัญหาคือจะหลีกเลี่ยงทหารผีตัวเล็กๆ ที่(@NameIsNovel)ขวางทางเราได้(@NameIsNovel)อย่างไร...” หูหย่งอธิบายขณะครุ่นคิด

“นั่นไม่น่าจะยาก ท่านผู้อาวุโสเพียงแค่ปล่อยสัมผัสจิตเทวะเพื่อค้นหารอบๆ และ(@NameIsNovel)เราก็แค่หลบหลีกเมื่อพบกับทหารผี” หลินชิงซึ่งเงียบมาตลอดก็พูดขึ้นมาทันที

“แน่นอนว่า(@NameIsNovel)มันไม่ยาก มันแค่ไม่สะดวกที่(@NameIsNovel)จะต้องเพ่งสมาธิอยู่ตลอดเวลา มันก็แค่... น่าเบื่อเกินไป” หูหย่งตอบ พลางส่ายหัวอย่างไม่พอใจ

ทุกคนต่างพูดไม่ออกเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของเขา(@NameIsNovel)

---------- (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)