หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 430
ตอนที่ 430 : ร่วมมือ
ตอนที่ 430
เซินลั่วเก็บกระบี่แม่ลูกกลับมา พลิกฝ่ามือที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อ เผยยันต์ทลายพลที่(@NameIsNovel)ติดอยู่บนฝ่ามือแล้ว รอคอยที่(@NameIsNovel)จะกระตุ้นมันในระยะประชิด
สิบฉื่อ, เก้าฉื่อ, แปดฉื่อ, เจ็ดฉื่อ, ห้าฉื่อ…
ถึงเวลาแล้ว เซินลั่วเตรียมพร้อมที่(@NameIsNovel)จะซัดยันต์ทลายพลออกไปด้วยกำลังทั้งหมด
ทว่า(@NameIsNovel)ในขณะนั้นเอง ความมืดก็เกิดขึ้นเหนือศีรษะ และ(@NameIsNovel)ท่ามกลางเสียง “เสียดสี” เสื้อคลุมสีดำทมิฬก็ร่วงหล่นลงมาจากเบื้องบน ปกคลุมร่างของเขา(@NameIsNovel)ไว้โดยสิ้นเชิง
ทัศนวิสัยของเซินลั่วพลันมืดลงทันที บริเวณโดยรอบตกอยู่ในความเงียบงัน
“เกิดอะไรขึ้น?” หัวใจของเซินลั่วบีบรัด เขา(@NameIsNovel)พลันตระหนักว่า(@NameIsNovel)แรงดึงก่อนหน้านี้ได้(@NameIsNovel)หายไปแล้ว
เขา(@NameIsNovel)มองไปรอบๆ พบว่า(@NameIsNovel)ตนเองมองไม่เห็นอะไรเลย ไม่ได้(@NameIsNovel)ยินอะไรเลย และ(@NameIsNovel)แม้กระทั่งไม่ได้(@NameIsNovel)กลิ่นอะไรเลย ราวกับได้(@NameIsNovel)ตกลงไปในสุญญตาที่(@NameIsNovel)ไร้ซึ่งประสาทสัมผัสทั้งหมด
เซินลั่วตื่นตระหนกอยู่ครู่หนึ่ง แต่ในไม่ช้าก็สงบลง เขา(@NameIsNovel)ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)ตนเองถูกดึงเข้าไปในมิติเวทมนตร์หรือติดอยู่ในภาพลวงตา แต่ก็ไม่มี(@NameIsNovel)เจตนาที่(@NameIsNovel)จะนั่งรอความตาย
ในขณะนั้นเอง แสงสีเขียวเรืองรองสองดวงก็พลันปรากฏขึ้นในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าสีดำทมิฬรอบๆ ตัวเขา(@NameIsNovel)
เมื่อเซินลั่วมองใกล้ๆ แสงสีเขียวอีกสองดวงก็ปรากฏขึ้นจากอีกทิศทางหนึ่ง จากนั้น หนึ่งแล้วหนึ่งเล่า แสงสีเขียวหลายร้อยคู่ก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้น ราวกับไฟผีหรือดวงตาคู่หนึ่งของภูตผี ล้อมรอบเขา(@NameIsNovel)ไว้
ในพริบตา กลิ่นอายภูตผีแห่งการฆ่าฟันก็พุ่งเข้ามาจากทุกทิศทาง ภายใต้แสงสีเขียว ใบหน้าภูตผีที่(@NameIsNovel)น่ากลัวหลายร้อยใบหน้าก็ปรากฏขึ้น แต่ละใบหน้ามี(@NameIsNovel)ปากที่(@NameIsNovel)อ้ากว้างและ(@NameIsNovel)บิดเบี้ยวอย่างเกินจริง พุ่งเข้าหาเซินลั่ว
สีหน้าของเซินลั่วเปลี่ยนไป และ(@NameIsNovel)ด้วยการพลิกฝ่ามือ ยันต์อัสนีบาตกว่า(@NameIsNovel)สิบแผ่นก็ปรากฏขึ้นจากฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ถูกโยนไปยังบริเวณโดยรอบโดยไม่ลังเล
“ตูม ตูม ตูม…”
เสียงฟ้าร้องเป็น(@NameIsNovel)ชุดดังก้อง และ(@NameIsNovel)แสงอัสนีสีขาวราวหิมะก็ระเบิดออกรอบๆ ประกายอัสนีแทรกซึมเข้าไปในใบหน้าภูตผีในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ทำให้เหล่าภูตผีวิญญาณหยินเหล่านั้นกรีดร้องโหยหวนในทันที
ภูตผีกว่า(@NameIsNovel)สิบตนถูกแสงอัสนีโจมตีโดยตรง ใบหน้าของพวกมันฉีกขาดทันทีและ(@NameIsNovel)สลายไปเป็น(@NameIsNovel)ควัน
ทว่า(@NameIsNovel)ภูตผีเหล่านี้ไม่ได้(@NameIsNovel)หวาดกลัวต่อสายฟ้า กลับกัน พวกมันพุ่งเข้ามาอย่างดุร้ายยิ่งขึ้น เซินลั่วทำได้(@NameIsNovel)เพียงใช้ยันต์อัสนีบาตต่อไปเพื่อขับไล่พวกมัน
แม้เซินลั่วจะเตรียมยันต์อัสนีบาตจำนวนมากและ(@NameIsNovel)ยันต์อัสนีสวรรค์เจ็ดแผ่นสำหรับภารกิจนี้ แต่เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่สามารถทนทานต่อการโจมตีที่(@NameIsNovel)เหมือนกระแสน้ำของภูตผีเหล่านี้ได้(@NameIsNovel)
ในไม่ช้า ยันต์อัสนีบาตที่(@NameIsNovel)ใช้ต้านทานก็สิ้นพลังลง ปราณเต๋าภายในกายซึ่งยังไม่ฟื้นเต็มที่(@NameIsNovel)ก็ใกล้จะหมดตามไปด้วย
เซินลั่วกำยันต์อัสนีสวรรค์ห้าแผ่นไว้ในมือข้างหนึ่ง อีกมือโยนยันต์อัสนีบาตที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่เจ็ดแปดแผ่นกระจายออกไปข้างหน้า
เขา(@NameIsNovel)เฝ้ารอให้เหล่าภูตผีบุกเข้ามา พร้อมจะเปิดใช้งานยันต์อัสนีสวรรค์ทั้งห้าในคราวเดียว เพื่อจุดระเบิดสุดท้าย
หากแรงระเบิดนี้สามารถฉีกความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าสีดำทมิฬโดยรอบได้(@NameIsNovel) — นั่นอาจเป็น(@NameIsNovel)โอกาสเดียวที่(@NameIsNovel)จะรอด
แต่หากไม่… เขา(@NameIsNovel)ก็จะลากเหล่าภูตผีลงสู่ความตายไปพร้อมกัน!
“ตูม ตูม ตูม”
ยันต์อัสนีบาตเจ็ดแปดแผ่นระเบิดออกติดต่อกัน ส่องสว่า(@NameIsNovel)งบริเวณโดยรอบด้วยแสงสีขาวราวหิมะ
ทันใดนั้น เซินลั่วเห็นรอยแตกในม่านแสงอัสนีวาบ ผ่านชั่วขณะนั้น เขา(@NameIsNovel)เหลือบเห็นเงาร่างของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงวูบไหวอยู่ภายใน — เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่ายยังไม่ยอมแพ้ และ(@NameIsNovel)กำลังพยายามช่วยเขา(@NameIsNovel)อย่างสุดกำลัง
ความคิดหนึ่งพลันผุดขึ้นในใจ เงาแสงจันทร์แตกกระจายปรากฏใต้ฝ่าเท้า เขา(@NameIsNovel)ก้าวพรวดไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงสุด มุ่งตรงสู่รอยแตกแห่งนั้น
ในขณะเดียวกัน ยันต์อัสนีสวรรค์ทั้งห้าแผ่นในมือส่องแสงขึ้นพร้อมกัน ก่อนพุ่งทะยานออกไปยังทิศทางเดียวกัน
ยันต์อัสนีห้าแผ่นบินออกไปอย่างเชื่อมต่อกัน อักขระเวทของพวกมันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นพร้อมกัน และ(@NameIsNovel)กระดาษยันต์ก็แตกสลายพร้อมกับเสียงแตก
เสียงคำรามกึกก้องดังก้อง!
สายฟ้าสีขาวราวหิมะอันทรงพลังห้าสายพันกันเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งเดียว ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)หอกอัสนีขนาดยักษ์ที่(@NameIsNovel)แทงทะลุความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า
ในเวลาเดียวกัน หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงเต็มไปด้วยความร้อนใจ เขา(@NameIsNovel)มองเห็นเพียงว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วถูกแม่ทัพผีคลุมร่างไว้ด้วยเสื้อคลุมอันดำทะมึน
เขา(@NameIsNovel)อยากจะเข้าไปช่วย แต่ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)จะเริ่มจากตรงไหน ทำได้(@NameIsNovel)เพียงกัดฟันควบคุมกระบี่โบราณในมือให้ฟาดฟันเข้าใส่แม่ทัพผีอย่างต่อเนื่อง หวังเพียงจะเปิดช่องทางช่วยเหลือเพื่อนร่วมชะตา
ทันใดนั้น เสียงฟ้าร้องดังสนั่นก็พลันระเบิดขึ้น
เสาแสงสีขาวราวหิมะก็พลันปรากฏขึ้นจากเสื้อคลุมของแม่ทัพผี ณ ตำแหน่งนี้ ซึ่งมี(@NameIsNovel)ประกายสายฟ้าหนาเท่าแขนพุ่งออกไปทุกทิศทาง
หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงมองด้วยความประหลาดใจและ(@NameIsNovel)ยินดีขณะที่(@NameIsNovel)ร่างของเซินลั่วปรากฏขึ้นจากรูที่(@NameIsNovel)ฉีกขาดโดยสายฟ้า
แม่ทัพผีหันกลับ ฟันในแนวนอนด้วยกระบี่ของตนไปยังร่างที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านหลัง แต่เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ตกลงมายังพื้นดินแล้วหนึ่งฉื่อ
กระบี่ทองสัมฤทธิ์ยาวฟาดผ่านศีรษะของเขา(@NameIsNovel) นำพากลิ่นอายภูตผีแห่งความตายมายังเซินลั่ว
ในขณะนี้ เซินลั่วก็ยุ่งเกินกว่า(@NameIsNovel)จะสนใจได้(@NameIsNovel) ตะโกนเสียงดังว่า(@NameIsNovel):
“สหายหลู่ ตอนนี้แหละ!”
ทันทีที่(@NameIsNovel)คำพูดของเขา(@NameIsNovel)จบลง เขา(@NameIsNovel)ก็ตบไปยังท้องน้อยของแม่ทัพผี ยันต์ทลายพลสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสง กลายเป็น(@NameIsNovel)ลูกศรเรืองรอง ยิงในระยะประชิดไปยังตันเถียนของแม่ทัพผี
“ปุ” เสียงเบาๆ!
เกราะทองแดงบนแม่ทัพผีสั่นสะเทือนเล็กน้อย พื้นผิวปรากฏแสงสีขาวเจิดจ้าชั้นหนึ่งในทันที แผ่กระจายจากตันเถียนไปทั่วทั้งร่างกาย จากนั้นก็แตกสลายเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ พร้อมกับแสงวาบ
ใต้เกราะทองสัมฤทธิ์ แสงสีขาวนับไม่ถ้วนโหมกระหน่ำเหมือนสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิต ซึมซาบเข้าไปในร่างของแม่ทัพผี ทำให้มันเปล่งเสียงกรีดร้องแหลมคมที่(@NameIsNovel)ทำให้ฟันของคนปวดร้าว
แต่ตามมาด้วย แสงคมกริบก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นทันที ทะลุผ่านตันเถียน เผยให้เห็นเงาที่(@NameIsNovel)ห่างออกไปหนึ่งร้อยฉื่อ
เขา(@NameIsNovel)คือหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง ผู้ถือกระบี่ยาวในมือ หอบหายใจอย่างหนัก ร่างสั่นสะท้านจนแทบยืนไม่อยู่
สายตาของเซินลั่วพร่าเลือน ไม่อาจมองเห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงใช้กระบวนท่ากระบี่ใดเมื่อครู่
เพียงแต่เสียง “แคร๊ง” ดังขึ้นเบาๆ — กระบี่ยาวในมือหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงร่วงหล่นสิ้นแรง ร่างของเขา(@NameIsNovel)โซเซไปข้างหน้า เกือบจะทรุดลงกับพื้น ค่าเสียหายจากกระบวนท่านั้นชัดเจนเกินกว่า(@NameIsNovel)จะปิดบัง
ตันเถียนของแม่ทัพผีได้(@NameIsNovel)ถูกแทงทะลุ รอยแตกแผ่กระจายไปทั่ว จากภายใน รัศมี(@NameIsNovel)แสงสีทองก็แผ่ออกมา ร่างกายของแม่ทัพผีถูกกลืนกินโดยกลิ่นอายภายใต้แสงสว่า(@NameIsNovel)ง หมอกดำโหมกระหน่ำและ(@NameIsNovel)กระจายไปทุกทิศทาง
ภูตผีวิญญาณหยินที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ในบริเวณโดยรอบ เมื่อเห็นฉากนี้ ก็พากันแห่กันมาอย่างบ้าคลั่ง ราวกับว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)พบกับงานเลี้ยงบางอย่าง กลืนกินกลิ่นอายที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากแม่ทัพผีอย่างกระตือรือร้น
มันโกลาหลอยู่ครู่หนึ่ง ร่างกายของแม่ทัพผีก็ถูกกลืนกินจนไม่เหลืออะไร
“ท่านเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง? ท่านไม่เป็น(@NameIsNovel)อะไรนะ?” เซินลั่วดิ้นรนไปยังข้างๆ หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง ช่วยพยุงเขา(@NameIsNovel)ขึ้น
“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร ข้าแค่ใช้พลังมากไปหน่อย หลังจากภูตผีเหล่านี้กลืนกินกลิ่นอายของแม่ทัพแล้ว พวกมันจะยิ่งดุร้ายขึ้นไปอีก เราต้องรีบไปจากที่(@NameIsNovel)นี่โดยเร็วที่(@NameIsNovel)สุด” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงส่ายหน้า หยิบกระบี่โบราณที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องหน้าของตนขึ้นมาและ(@NameIsNovel)กล่าว
“ใช่ ให้พวกเราไปจากที่(@NameIsNovel)นี่ก่อน” เซินลั่วก็เห็นด้วย
พวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งสองต่างก็อ่อนล้าจากการต่อสู้ พวกเขา(@NameIsNovel)เหลือปราณเต๋าไม่มากนักในขณะนี้ ทำได้(@NameIsNovel)เพียงหนีด้วยเท้าในทิศทางของทางออก
โชคดีที่(@NameIsNovel)ภูตผีโดยรอบก็ถูกดึงดูดโดยกลิ่นอายที่(@NameIsNovel)เปล่งออกมาจากแม่ทัพผี และ(@NameIsNovel)ชั่วขณะหนึ่งก็ไม่มี(@NameIsNovel)ภูตผีจำนวนมากโจมตีพวกเขา(@NameIsNovel)
เซินลั่วหาสถานที่(@NameIsNovel)พักผ่อนอยู่ครู่หนึ่งหลังจากฟื้นคืนปราณเต๋าได้(@NameIsNovel)บ้างแล้ว จากนั้นพวกเขา(@NameIsNovel)ก็ออกจากแดนภูตผีนี้โดยขี่กระบี่บินของตน
ณ ริมสระน้ำในป่าทึบกลางเมือง ลมกระโชกหนึ่งพัดมา ทำให้ซากศพที่(@NameIsNovel)คุกเข่าอยู่ของหูหย่งล้มไปข้างหน้า ตกลงบนพื้นโดยมี(@NameIsNovel)บริเวณโดยรอบถูกห่อหุ้มด้วยความเงียบงัน
ไม่มี(@NameIsNovel)ใครสังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)ดอกบัวสีชมพูในสระน้ำได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนจากเก้ากลีบเป็น(@NameIsNovel)แปดกลีบ
------------
ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา