ตอนที่ 429 : ขุนพลผี

ลังเลอยู่เล็กน้อย แต่เซินลั่วก็ยังคงไล่ตามไป [Source: NameIsNovel]

แต่ก่อนที่(@NameIsNovel)จะไล่ตามทัน พายุหมุนสีดำบนท้องฟ้าก็พุ่งลงมา ตามมาด้วยเสียงดังกึกก้อง ร่างของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงปลิวถอยหลังออกมาจากป่าแล้วร่วงลงตรงหน้าเซินลั่ว

เขา(@NameIsNovel)จึงรีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อช่วยพยุงขึ้นมา [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“พี่เจียเฉิง เฒ่านั่นไปไหนแล้ว?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงเช็ดเลือดที่(@NameIsNovel)มุมปากแล้วถาม

“เขา(@NameIsNovel)บาดเจ็บหนักจากผนึกและ(@NameIsNovel)ตายไปแล้ว” เซินลั่วอธิบาย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“แล้วผนึกล่ะ ถูกทำลายไปแล้วรึยัง?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงรีบถาม

เซินลั่วเหลือบมองไปทางสระน้ำแล้วตอบว่า(@NameIsNovel) “ดูเหมือนจะยัง”

“ดีแล้ว ดีแล้ว” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงถอนหายใจอย่างโล่งอก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทันทีที่(@NameIsNovel)พูดจบ ต้นไม้โบราณสูงตระหง่านสองต้นในป่าเบื้องหน้าก็หักครึ่งแล้วโค่นลงมาทางทั้งสอง

ทั้งคู่รีบถอยหลังเพื่อหลบหลีกทันที

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ยังมี(@NameIsNovel)ผีร้ายที่(@NameIsNovel)น่ารำคาญอีกตนหนึ่งต้องจัดการ นี่คือโอสถทิพย์หัวใจสมบัติพันปี มันสามารถช่วยให้ท่านรักษาตัวและ(@NameIsNovel)ฟื้นฟูปราณเต๋าได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว

สิ่งที่(@NameIsNovel)จะเกิดขึ้นต่อไปคงต้องอาศัยความร่วมมือของท่านแล้ว” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงหยิบขวดกระเบื้องออกมาจากแขนเสื้อแล้วยื่นให้เซินลั่ว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วลังเลเล็กน้อย รับมา เปิดจุกขวด และ(@NameIsNovel)โอสถทิพย์สีเขียวเม็ดสุดท้ายก็ออกมา

[Source: NameIsNovel] เมื่อโอสถทิพย์เข้าสู่กระเพาะ มันก็กลายเป็น(@NameIsNovel)กระแสอันอบอุ่นที่(@NameIsNovel)แผ่ซ่านไปทั่วเส้นลมปราณทันที เซินลั่วรู้สึกคันและ(@NameIsNovel)ชาแปลกๆ ที่(@NameIsNovel)บาดแผล ราวกับว่า(@NameIsNovel)มันกำลังค่อยๆ สมานตัว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ปราณเต๋าก็เริ่มสะสมในตันเถียน ความรู้สึกว่า(@NameIsNovel)งเปล่าก่อนหน้านี้ก็บรรเทาลงอย่างมาก

“ขอบคุณ” เซินลั่วแสดงความขอบคุณต่อหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงด้วยการโค้งคำนับเล็กน้อย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“อย่าเพิ่งขอบคุณข้าเลย เจ้านี่เพิ่งจะดูดซับกลิ่นอายอสูรไปไม่น้อย พลังของมันกำลังจะแตะถึงจุดสูงสุดของระดับหลอมวิญญาณแล้ว ดูเหมือนสติปัญญาของมันก็พัฒนาขึ้นมากด้วย

ต้องดูก่อนว่า(@NameIsNovel)เราจะจัดการมันลงได้(@NameIsNovel)หรือไม่ ขอบคุณข้าให้ดีๆ ก็แล้วกันเมื่อเรารอดออกไปได้(@NameIsNovel)” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงจ้องไปข้างหน้า น้ำเสียงเคร่งขรึม

“ตกลง” เซินลั่วรับคำทันที พลิกฝ่ามือเพื่อจับกระบี่แม่ลูกเตรียมพร้อม

[Source: NameIsNovel] ในขณะนั้นเอง เสียงคำรามก็ดังมาจากเบื้องหน้า และ(@NameIsNovel)ขุนพลผีในชุดเกราะทองสัมฤทธิ์ก็พลันพุ่งออกมาจากป่า อย่างไม่คาดคิด บัดนี้มันมี(@NameIsNovel)ผ้าคลุมสีดำสนิทพาดอยู่ด้านหลังอ่านตอนต่อไปฟรี

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อพิจารณาอย่างใกล้ชิด เซินลั่วก็ตระหนักว่า(@NameIsNovel)ผ้าคลุมนั้นปกคลุมไปด้วยใบหน้าผีที่(@NameIsNovel)เลือนลางและ(@NameIsNovel)ดุร้าย อัดแน่นกันและ(@NameIsNovel)ดิ้นรนราวกับกำลังพยายามจะหลุดออกจากผ้าคลุม

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ขุนพลผีซึ่งถือกกระบี่ทองสัมฤทธิ์ไว้ในมือ ชี้มาทางพวกเขา(@NameIsNovel) ทันใดนั้น กองทัพทหารผีและ(@NameIsNovel)อสูรศพนับร้อยก็พุ่งออกมาจากป่าเบื้องหลังมัน

เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็สะบัดกระบี่ยาวในมือ ปรับเปลี่ยนผนึกเวท ด้วยเสียงใสกังวานสองครั้ง กระบี่บินที่(@NameIsNovel)เล็กและ(@NameIsNovel)ว่องไวสองเล่มก็พุ่งออกจากตัวกระบี่แล้วพุ่งเข้าไปในกลุ่มทหารผี

ทุกที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พวกมันผ่านไป จะได้(@NameIsNovel)ยินเสียงฉี่ฉ่าอย่างต่อเนื่องขณะที่(@NameIsNovel)ทหารผีถูกแทงทะลุศีรษะแล้วล้มลงกับพื้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) จากนั้น เซินลั่วก็พุ่งไปข้างหน้า แขนเสื้อสะบัด และ(@NameIsNovel)กระดาษยันต์สีเหลืองกว่า(@NameIsNovel)สิบแผ่นก็พุ่งออกไปพร้อมกัน ลวดลายยันต์บนนั้นสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นทีละแผ่น กลายเป็น(@NameIsNovel)อัสนีสีขาวกว่า(@NameIsNovel)สิบสายที่(@NameIsNovel)ฟาดลงมา

ชั่วขณะหนึ่ง กองทัพทหารผีก็ถูกห้อมล้อมด้วยเสียงระเบิดกึกก้องและ(@NameIsNovel)แสงอัสนีที่(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งวาบ ทำให้พวกมันจำนวนมากล้มลงกับพื้น

“ทำได้(@NameIsNovel)ดี” เมื่อเห็นเช่นนี้ หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็ยกนิ้วโป้งขึ้นอย่างเห็นด้วย

เมื่อพูดจบ เขา(@NameIsNovel)ก็ยกกระบี่ยาวขึ้น มือข้างเดียวทำผนึกเวท ลวดลายยันต์บนตัวกระบี่สั่นไหว ห่อหุ้มมันไว้ในแสงสีเขียวที่(@NameIsNovel)เลือนลางทันที ก่อนที่(@NameIsNovel)มันจะพุ่งออกไปด้วยเสียง "วูบ"

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “กระจาย”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ด้วยเสียงตะโกนเบาๆ แสงสีเขียวบนตัวกระบี่ก็พลันกระจายออกทันที ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)เงากระบี่สีเขียวที่(@NameIsNovel)เหมือนกันหลายสิบเงา พร้อมกับเสียงกระบี่ร้องใสกังวานหลายครั้ง พวกมันแทรกซึมเข้าไปในหมู่ทหารผี

ในชั่วพริบตา ทหารผีก็ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัส (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ร่างจริงของกระบี่โบราณทะลุผ่านทหารผีและ(@NameIsNovel)ตรงไปยังขุนพลผี (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ขุนพลผีฝ่ายหลังยกกระบี่ยาวทองสัมฤทธิ์ในมือขึ้น กวาดไปข้างหน้าในแนวนอน และ(@NameIsNovel)ปราณมรณะอันเข้มข้นก็พวยพุ่งออกมาจากตัวกระบี่ หลังจากปะทะกับกระบี่ยาวของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง มันก็ถูกผลักถอยหลังไป

“ปราณมรณะของเจ้านี่ค่อนข้างร้ายกาจ เราเข้าใกล้มากเกินไปนานๆ ไม่ได้(@NameIsNovel) มันง่ายที่(@NameIsNovel)จะถูกปราณมรณะรุกรานและ(@NameIsNovel)มันก็ไม่ใช่ความรู้สึกที่(@NameIsNovel)ดีเลย” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าวขณะที่(@NameIsNovel)รับกระบี่ยาวที่(@NameIsNovel)ถูกโยนกลับมาทางตน

“มันมี(@NameIsNovel)จุดอ่อนบ้างหรือไม่?” เซินลั่วพยักหน้าและ(@NameIsNovel)ถาม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ขุนพลผีตนนี้ไม่ได้(@NameIsNovel)อ่อนแอในการต่อสู้ และ(@NameIsNovel)เกราะทองแดงบนร่างของมันก็ไม่ธรรมดา หากจะบอกว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)จุดบกพร่อง สติปัญญาที่(@NameIsNovel)จำกัดก็พอจะนับเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งได้(@NameIsNovel)

แต่น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)มันไม่สลักสำคัญนัก การจะสังหารมัน เราต้องทำลายโอสถมรณะที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ในตันเถียนของมัน [Source: NameIsNovel]

มิฉะนั้น แม้แต่การตัดศีรษะก็ไร้ประโยชน์ เมื่อมันได้(@NameIsNovel)พักหายใจ มันจะรวบรวมผีร้ายและ(@NameIsNovel)เกิดใหม่ แต่เกราะที่(@NameIsNovel)ตันเถียนของมันแข็งแกร่งที่(@NameIsNovel)สุด [Source: NameIsNovel]

แม้ข้าจะพยายามอย่างสุดความสามารถ ก็ไม่สามารถทำลายมันได้(@NameIsNovel)ในครั้งเดียว” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงถอนหายใจ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ถ้าข้าสามารถทำลายเกราะของมันก่อนได้(@NameIsNovel) ท่านมั่นใจหรือไม่ว่า(@NameIsNovel)จะสังหารมันได้(@NameIsNovel)ในดาบเดียว?” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ดวงตาของเซินลั่วก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นและ(@NameIsNovel)ถาม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ท่านมี(@NameIsNovel)วิธีทำลายเกราะที่(@NameIsNovel)ตันเถียนของมันรึ?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงถามด้วยความประหลาดใจ

เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)พูด เพียงแค่พยักหน้า

“ดี! วางใจเถิด ตราบใดที่(@NameIsNovel)ท่านสามารถทำลายเกราะของมันได้(@NameIsNovel) ข้าจะไม่มี(@NameIsNovel)วันปล่อยให้โอกาสที่(@NameIsNovel)ท่านสร้างขึ้นต้องเสียเปล่า” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที และ(@NameIsNovel)รีบหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แสงกระบี่สีดำสนิทฟาดผ่าน ผลักเขา(@NameIsNovel)กับหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงถอยหลังไป ร่างของขุนพลผีพุ่งเข้ามา ยกมือขึ้นแล้วคว้าไปยังเซินลั่วในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า และ(@NameIsNovel)ยังฟาดกระบี่ใส่หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงอีกด้วย

ด้วยความรีบร้อน หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงปัดป้องด้วยกระบี่และ(@NameIsNovel)ถูกแสงกระบี่สีดำสนิทซัดออกไปหลายสิบจั้ง

แต่เซินลั่วกลับรู้สึกถึงแรงกดดันจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่ารอบตัว โดยไม่ลังเลใดๆ เขา(@NameIsNovel)ใช้วิชาขับธาราทันที ทันใดนั้น ม่านแสงสีครามก็ปรากฏขึ้นรอบตัว ปกป้องไว้

ทันทีที่(@NameIsNovel)ม่านแสงสีครามปรากฏขึ้น รอยบุบก็ปรากฏขึ้นทั่วทุกแห่ง และ(@NameIsNovel)เส้นใยของปราณมรณะที่(@NameIsNovel)แทบจะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ก็รวมตัวกันภายใต้การควบคุมของขุนพลผีมุ่งหน้ามาทางเซินลั่ว ราวกับกรงที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นกักขังไว้ [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วยกกระบี่ยาวในมือ พยายามจะหลุดพ้น แต่ร่างกายก็ถูกดึงโดยแรงที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นซึ่งผุดขึ้นมาจากไหนไม่รู้ มุ่งตรงไปยังขุนพลผี [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] หัวใจบีบรัดอย่างรุนแรง รีบคว้ากระบี่แม่แล้วฟันไปยังความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเบื้องหน้า แสงกระบี่สีฟ้าน้ำทะเลพุ่งออกมา กลายเป็น(@NameIsNovel)แสงโค้งครึ่งวงกลมกลางอากาศ ฟันไปยังขุนพลผี

ขุนพลผีเห็นแสงกระบี่ลอยมา เพียงแค่โบกมือ สะบัดกระบี่ทองสัมฤทธิ์ในมืออย่างสบายๆ ก็สลายแสงโค้งนั้นไป และ(@NameIsNovel)มืออีกข้างก็กระชากกลับอย่างรุนแรง

เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ยินเสียงหวีดหวิวข้างหู ร่างกายเข้าใกล้ขุนพลผีเร็วขึ้นไปอีก ระยะห่างระหว่า(@NameIsNovel)งทั้งสองน้อยกว่า(@NameIsNovel)สิบฉื่อในเวลาไม่นาน และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนกำลังจะตกไปอยู่ในเงื้อมมือของขุนพลผี

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทว่า(@NameIsNovel)ยิ่งเข้าใกล้ สีหน้าของเซินลั่วก็ยิ่งสงบนิ่งมากขึ้น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ------------