หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 433
ตอนที่ 433 : คำเชิญจากทางการ
ตอนที่ 433
ท่านเฉิงกงที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องหน้าแผ่กลิ่นอายอันมหาศาลออกมา เหนือกว่า(@NameIsNovel)บุคคลเช่นนายพลจินขุยและ(@NameIsNovel)เซียนชิงฮวาซึ่งเซินลั่วได้(@NameIsNovel)พบที่(@NameIsNovel)การประมูลก่อนหน้านี้
ทว่า(@NameIsNovel)เฉิงเหยาจินหาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ท่าทีเย็นชาและ(@NameIsNovel)เหนือกว่า(@NameIsNovel)บุคคลเหล่านั้นไม่ กิริยาที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)กันเองและ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)มิตรของท่านทำให้ค่อนข้างเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ชื่นชอบ
“การรับใช้สำนักหลวงต้าถังและ(@NameIsNovel)ประชาชนเป็น(@NameIsNovel)ความปรารถนาของข้า ดังนั้นจึงไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องมี(@NameIsNovel)รางวัลใดๆ” เซินลั่วตอบอย่างสงบ
“พูดได้(@NameIsNovel)ดี! พวกเราผู้บำเพ็ญเพียรอาจดูเหมือนไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องทางโลก แต่พวกเราก็เป็น(@NameIsNovel)พลเมืองของราชวงศ์ต้าถังและ(@NameIsNovel)ควรจะจงรักภักดีต่อแคว้นของเรา
น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คนในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรในปัจจุบันน้อยคนนักที่(@NameIsNovel)จะเข้าใจสิ่งนี้!” คำพูดของเซินลั่วโดนใจเฉิงเหยาจินอย่างแท้จริง ซึ่งตอบกลับด้วยความเห็นชอบอย่างเต็มที่(@NameIsNovel)ในทันที
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงรีบสะท้อนความรู้สึกของเขา(@NameIsNovel)
“เซินลั่ว ราชวงศ์ต้าถังต้องการชายผู้รักชาติเช่นเจ้า เจ้ามี(@NameIsNovel)ความตั้งใจที่(@NameIsNovel)จะเข้าร่วมกับทางการหรือไม่?
ยืนหยัดเคียงข้างข้าเพื่อปกป้องบ้านเมืองของเราและ(@NameIsNovel)รักษาสันติภาพในดินแดนมนุษย์?” เฉิงเหยาจินสังเกตเซินลั่วด้วยความชื่นชมที่(@NameIsNovel)เพิ่มขึ้นและ(@NameIsNovel)เสนอขึ้นอย่างกะทันหัน
เซินลั่วค่อนข้างหวั่นไหวกับคำพูดของเขา(@NameIsNovel)
ปัจจุบัน แม้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)อิสระและ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)สังกัด แต่การบำเพ็ญเพียรของเขา(@NameIsNovel)ก็ประสบปัญหาจากการขาดการชี้แนะ การเข้าร่วมกับสำนักหลวงต้าถังดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)ทางเลือกที่(@NameIsNovel)ดี
ทว่า(@NameIsNovel)ด้วยปัญหามากมายที่(@NameIsNovel)พัวพันเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ปัญหาเกี่ยวกับอายุขัยของเขา(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)จะต้องแก้ไขสิ่งเหล่านั้นก่อน
“ท่านอาจารย์ สหายเซินมี(@NameIsNovel)อาจารย์ของตนเองอยู่แล้ว พวกเราไม่ควรจะบังคับเขา(@NameIsNovel)ให้ทำในสิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)อาจจะไม่ต้องการทำ” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงเมื่อสังเกตเห็นความลังเลของเซินลั่ว ก็แทรกขึ้นมา
“น่าเสียดายจริงๆ แต่เซินลั่ว จงจำไว้ว่า(@NameIsNovel)ประตูของสำนักหลวงต้าถังเปิดต้อนรับเจ้าเสมอหากเจ้าตัดสินใจที่(@NameIsNovel)จะเปลี่ยนใจ” เฉิงเหยาจินถอนหายใจอย่างเสียดายก่อนจะกล่าวประโยคสุดท้าย
“ขอบคุณอย่างยิ่งสำหรับความเมตตาของท่าน ท่านเฉิงกง ข้าขอบคุณอย่างสุดซึ้ง” เซินลั่วกล่าวขอบคุณ ในใจก็หวั่นไหวกับเจตนาดีนั้น
“คุยเล่นกันพอแล้ว ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง เหตุใดเจ้าและ(@NameIsNovel)สหายเซินจึงมาพบข้า? มี(@NameIsNovel)อะไรผิดพลาดกับงานของเจ้ารึ?” เฉิงเหยาจินถามอย่างจริงจัง นั่งลงในที่(@NameIsNovel)นั่งประธาน
“จริงๆ แล้ว ภารกิจจากยมโลกครั้งนี้ค่อนข้างมี(@NameIsNovel)เงื่อนงำ…” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)จริงจัง เริ่มอธิบายรายละเอียดทั้งหมดของภารกิจของพวกเขา(@NameIsNovel)
เหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นก่อนที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะมาถึงนั้นถูกถ่ายทอดให้หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงโดยเซินลั่ว เนื่องจากเขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)รู้รายละเอียดทั้งหมด
“อา ความจริงที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)คนจากแท่นบูชาหลอมกายา วางแผนที่(@NameIsNovel)จะยุ่งเกี่ยวกับตราผนึกของราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงนั้นเป็น(@NameIsNovel)เรื่องร้ายแรงอย่างแน่นอน!
ข้ารู้จักแท่นบูชาหลอมกายา พวกมันได้(@NameIsNovel)ให้ที่(@NameIsNovel)พักพิงแก่ผู้บำเพ็ญอิสระที่(@NameIsNovel)ตกอับจำนวนมาก และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชื่อเสียงในทางที่(@NameIsNovel)ไม่ดีจากการกระทำที่(@NameIsNovel)โหดร้ายและ(@NameIsNovel)ชั่วร้ายของพวกมัน
พวกมันได้(@NameIsNovel)หลบหนีการปราบปรามอย่างเต็มกำลัง ของสำนักหลวงต้าถังและ(@NameIsNovel)สำนักฝ่ายธรรมะอื่นๆ หลายครั้ง และ(@NameIsNovel)ข้าไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)พวกมันจะมี(@NameIsNovel)ตัวตนอยู่ในโถงสมบัติด้วย
ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)พลังของพวกมันจะแพร่หลายกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เราคิด” ใบหน้าของเฉิงเหยาจินเคร่งขรึมลงและ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)พูดอย่างช้าๆ
“ท่านอาจารย์ ท่านช่วยเล่าให้พวกเราฟังเพิ่มเติมเกี่ยวกับราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงผู้นี้ได้(@NameIsNovel)หรือไม่? เหตุใดวิญญาณของเขา(@NameIsNovel)จึงถูกผนึกไว้ในยมโลก?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงถาม
เซินลั่วก็อยากรู้เรื่องนี้อย่างยิ่งเช่นกันและ(@NameIsNovel)มองไปยังเฉิงเหยาจินเพื่อหาคำตอบ
“เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความลับโบราณ และ(@NameIsNovel)แม้แต่จักรพรรดิไท่จงก็มี(@NameIsNovel)ส่วนเกี่ยวข้อง พวกเจ้าไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ในตอนนี้” เฉิงเหยาจินกล่าวหลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง
เซินลั่วตกตะลึง เขา(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)วิญญาณของราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงจะเกี่ยวข้องกับจักรพรรดิไท่จง แม้จะสงสัย แต่เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่กล้าที่(@NameIsNovel)จะถามต่อไป
“ท่านอาจารย์ พวกเราควรจะดำเนินการกับเรื่องนี้อย่างไร?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงพยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะตั้งคำถาม
“เซินลั่ว เจ้าคิดว่า(@NameIsNovel)เราควรจะทำอย่างไรกับสถานการณ์นี้?” เฉิงเหยาจินนั่งนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันไปถามเซินลั่วอย่างไม่คาดคิด
“ข้าเป็น(@NameIsNovel)เพียงรุ่นเยาว์ ไม่เหมาะสมที่(@NameIsNovel)จะยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของสำนักหลวงต้าถัง ท่านเฉิงกง ท่านจะเป็น(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)เหมาะสมที่(@NameIsNovel)สุดในการจัดการเรื่องนี้” เซินลั่วตอบอย่างเร่งรีบ ตกตะลึงกับคำถาม
“ไม่ใช่ เจ้าคือผู้ประสบภัยหลักในภารกิจนี้นอกจากผู้บำเพ็ญโชคร้ายสี่คนที่(@NameIsNovel)เสียชีวิตไป เป็น(@NameIsNovel)เรื่องธรรมดาที่(@NameIsNovel)จะต้องรวมความคิดเห็นของเจ้าเกี่ยวกับวิธีการแก้ไขปัญหานี้” เฉิงเหยาจินโบกมือและ(@NameIsNovel)กล่าว
แม้ว่า(@NameIsNovel)ทางการควรจะเป็น(@NameIsNovel)ตัวแทนของประชาชน แต่มี(@NameIsNovel)กี่คนที่(@NameIsNovel)ยึดมั่นในหลักการนี้มาตั้งแต่สมัยโบราณ?
“แม้ว่า(@NameIsNovel)ข้าจะพบกับอันตรายหลายครั้งระหว่า(@NameIsNovel)งงานนี้ ข้าก็สามารถรอดชีวิตมาได้(@NameIsNovel)โดยไม่ถือโทษโกรธเคือง ท่านเฉิงกง ท่านมี(@NameIsNovel)อิสระที่(@NameIsNovel)จะตัดสินใจในสิ่งที่(@NameIsNovel)ท่านเห็นว่า(@NameIsNovel)ดีที่(@NameIsNovel)สุด” เซินลั่วกล่าวหลังจากนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
“ในเมื่อเจ้าพูดเช่นนั้น เซินลั่ว ข้าจะรับผิดชอบเรื่องนี้เอง วางใจเถิด ข้าจะให้คำตอบที่(@NameIsNovel)น่าพอใจในท้ายที่(@NameIsNovel)สุด” เฉิงเหยาจินพยักหน้าและ(@NameIsNovel)ตอบ
“ขอรับ การตัดสินใจของท่านจะต้องดีที่(@NameIsNovel)สุดอย่างแน่นอน” เซินลั่วกล่าว
“เอาล่ะ พวกเจ้าสองคนไปได้(@NameIsNovel)แล้ว” เฉิงเหยาจินโบกมือ
ทั้งสองคนลุกขึ้นยืน โค้งคำนับให้เฉิงเหยาจิน และ(@NameIsNovel)ออกจากห้องไป
“สหายหลู่ ข้ามี(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)ต้องไปจัดการ ดังนั้นข้าขอตัวลา” เซินลั่วกล่าวกับหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงทันทีหลังจากออกจากโถงใหญ่
“ท่านจะไปแล้วรึ สหายเซิน? เหตุใดจึงไม่อยู่ต่ออีกครึ่งวันเล่า? ข้ายังมี(@NameIsNovel)สุราชั้นดีอยู่ที่(@NameIsNovel)พักของข้า
ในเมื่อเรารายงานทุกอย่างเกี่ยวกับภารกิจของเราแล้ว เราก็สามารถดื่มได้(@NameIsNovel)โดยไม่ต้องกังวลใดๆ” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงเสนอแนะ
“ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)หรอก ข้ามี(@NameIsNovel)เรื่องสำคัญที่(@NameIsNovel)ต้องไปทำจริงๆ เมื่อข้ามี(@NameIsNovel)โอกาส ข้าจะมาหาแล้วเราค่อยดื่มกัน” เซินลั่วส่ายหน้าเบาๆ และ(@NameIsNovel)ตอบ
“สามถ้วยคงไม่พอ เราต้องดื่มอย่างน้อยสามไหใหญ่!” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงหัวเราะเสียงดัง
“ตกลง หากท่านยืนกราน สหายหลู่” เซินลั่วหัวเราะตาม
หลังจากนั้น หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็พาเซินลั่วไปยังทางเข้าสำนักงานของสำนักหลวงต้าถัง และ(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ก็กล่าวคำอำลากัน
เมื่อออกจากสำนักหลวงต้าถังแล้ว เซินลั่วก็ไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่นานนัก เขา(@NameIsNovel)รีบกลับไปยังที่(@NameIsNovel)พักของตนที่(@NameIsNovel)ตรอกฉางผิง
เซี่ยอวี้ซินยังไม่กลับมา เซินลั่วขอให้โจวเถี่ยคอยระแวดระวังเหตุการณ์ในเมืองและ(@NameIsNovel)รายงานสิ่งผิดปกติใดๆ ในทันที จากนั้นเขา(@NameIsNovel)ก็กลับไปยังที่(@NameIsNovel)พักและ(@NameIsNovel)ล้มตัวลงบนเตียง
ตลอดภารกิจนี้ เขา(@NameIsNovel)ต้องระวังตัวอยู่ตลอดเวลาโดยไม่ได้(@NameIsNovel)หยุดพักแม้แต่น้อย ความเหนื่อยล้าส่งผลกระทบต่อเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ถึงเตียง เขา(@NameIsNovel)ก็จมดิ่งลงสู่การหลับใหล
เซินลั่วหลับติดต่อกันสองวันสองคืน ในวันที่(@NameIsNovel)สาม เขา(@NameIsNovel)ก็เต็มไปด้วยพลังงานและ(@NameIsNovel)ตื่นขึ้น
หลังจากพักผ่อนสองวัน บาดแผลภายนอกของเขา(@NameIsNovel)ก็เกือบจะหายดี และ(@NameIsNovel)อาการบาดเจ็บภายในก็ดีขึ้นอย่างมาก หลังจากพักผ่อนอีกสองวัน เขา(@NameIsNovel)ก็น่าจะฟื้นตัวได้(@NameIsNovel)เต็มที่(@NameIsNovel)
อย่างแรก เขา(@NameIsNovel)ออกไปดูรอบๆ ทั้งภายในและ(@NameIsNovel)ภายนอกลานบ้าน ตรวจสอบร่องรอยการบุกรุกใดๆ เมื่อแน่ใจว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ใครเข้ามาในระหว่า(@NameIsNovel)งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)หลับใหล ในที่(@NameIsNovel)สุดเขา(@NameIsNovel)ก็ผ่อนคลาย
จากนั้นเซินลั่วก็กลับไปยังห้องของตน นั่งลงที่(@NameIsNovel)โต๊ะ และ(@NameIsNovel)โบกมือ
ของกองเล็กๆ กองหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าบนโต๊ะ ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)รางวัลที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับจากงานในแดนยมโลกของเขา(@NameIsNovel)
ศิลาเซียนสองร้อยก้อน ผลึกสีเหลืองขนาดเท่ากำปั้น ขวดใส่ยาสองขวด ขวดหนึ่งสีขาวและ(@NameIsNovel)อีกขวดหนึ่งสีดำ และ(@NameIsNovel)โครงกระดูกสีขาวเรืองแสงหนาเท่าแขนสามโครง
ผลึกสีเหลืองคือผลึกยมโลก ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)กึ่งโปร่งใสและ(@NameIsNovel)แผ่รัศมี(@NameIsNovel)แสงสีเหลืองจางๆ ออกมา
เมื่อหยิบผลึกยมโลกขึ้นมา เซินลั่วก็จดจ่อความคิดและ(@NameIsNovel)ฉีดปราณเต๋าเข้าไป เป็น(@NameIsNovel)ผลให้ รัศมี(@NameIsNovel)แสงสีเหลืองรอบผลึกก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นทันทีสิบเท่า
ในขณะที่(@NameIsNovel)ดวงตาของเซินลั่วถูกส่องสว่า(@NameIsNovel)งโดยรัศมี(@NameIsNovel)แสงสีเหลือง เขา(@NameIsNovel)ก็สูญเสียการมองเห็นทุกสิ่งทุกอย่างไป
ทั้งหมดที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สามารถมองเห็นได้(@NameIsNovel)คือรัศมี(@NameIsNovel)แสงสีเหลืองที่(@NameIsNovel)หมุนวนไม่สิ้นสุด เหมือนกับประกายแสงอันสับสนวุ่นวาย ซึ่งทำให้เขา(@NameIsNovel)รู้สึกวิงเวียน
ด้วยความตกใจ เขา(@NameIsNovel)รีบหลับตาและ(@NameIsNovel)โคจรพลังงานภายในของตนอย่างเงียบๆ
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง อาการวิงเวียนก็บรรเทาลงและ(@NameIsNovel)เมื่อเขา(@NameIsNovel)เปิดตาขึ้นอีกครั้ง ทัศนวิสัยของเขา(@NameIsNovel)ก็กลับสู่ปกติ
“ช่างเป็น(@NameIsNovel)ของวิเศษนัก!” เซินลั่วชื่นชมผลึกในมือและ(@NameIsNovel)สรรเสริญในใจ
----------