หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 468
ตอนที่ 468 : หวนคืนสู่เจดีย์ทองคำ
ตอนที่ 468
ด้วยการสะบัดข้อมือของเซินลั่วเพื่อร่ายคาถา แสงเรืองรองจากตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สร้างขึ้นก็ลุกโชนขึ้น
พุ่งไปยังเมืองฉางอันด้วยความเร็วดุจสายลมและ(@NameIsNovel)สายฟ้า ในเวลาไม่นานมันก็มาถึงเมือง
ใช้เคล็ดวิชาแปลงโฉมปั้นกระดูกเปลี่ยนรูปลักษณ์ จนผ่านการตรวจสอบของผู้เฝ้าประตูได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย ไม่นานก็เข้าสู่เมืองฉางอันอีกครั้ง
เขา(@NameIsNovel)ไม่กลับไปยังฉวี่ฉือฟาง ที่(@NameIsNovel)นั่นเคยเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พักเดิมซึ่งเฉินกังรู้จักดี นอกจากห้าสหายแห่งภูเขา(@NameIsNovel)หมั่งแล้ว อาจยังมี(@NameIsNovel)ผู้คนอื่นคอยจับตาอยู่
เซินลั่วจึงมุ่งสู่ย่านตะวันออกของเมือง และ(@NameIsNovel)ซื้อบ้านหลังหนึ่งในตรอกฉางเล่อ ตั้งใจจะใช้เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พำนักใหม่
หลังจากทำความสะอาดเรียบร้อย เขา(@NameIsNovel)เดินตรวจไปรอบลาน ปลายนิ้วเปล่งแสงสีครามราวกับกำลังวาดลวดลายค่ายกลลงบนพื้น
เส้นสายค่ายกลเชื่อมโยงกันอย่างประณีต ก่อนจะฝังศิลาเซียนก้อนหนึ่งไว้ตรงจุดศูนย์กลาง
หนึ่งก้านธูปต่อมา เซินลั่วก็กลับมายังใจกลางลานบ้าน ร่ายคาถาพร้อมกับเหลือบมองไปรอบๆ
ลวดลายสีครามสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นอย่างกะทันหัน ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ม่านแสงสีครามที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มลานบ้านทั้งหลังไว้ แต่มันก็หายไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นเช่นนี้ เขา(@NameIsNovel)ก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
สิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เพิ่งใช้ไปคือค่ายกลง่ายๆ ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)หน้าที่(@NameIsNovel)เตือนภัยซึ่งได้(@NameIsNovel)เรียนรู้มาจากหนังสือเคล็ดวิชาลับของเฉินกัง ใครก็ตามที่(@NameIsNovel)เข้าใกล้ลานบ้านแห่งนี้มันจะแจ้งเตือนทันที
หลังจากทำเสร็จสิ้นแล้ว เขา(@NameIsNovel)จึงเข้าไปในห้องด้านในและ(@NameIsNovel)นั่งขัดสมาธิ ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก
ส่วนที่(@NameIsNovel)สำคัญที่(@NameIsNovel)สุดของการก้าวไปสู่ระดับหลอมวิญญาณคืออายุขัยของเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เพิ่มขึ้นอย่างมาก เพิ่มขึ้นกว่า(@NameIsNovel)ร้อยปีเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้
ในขณะนี้ เขา(@NameIsNovel)สามารถจดจ่ออยู่กับการบำเพ็ญเพียรของตนได้(@NameIsNovel)โดยไม่ต้องกังวล
ทว่า(@NameIsNovel)ความสุขของเซินลั่วก็คงอยู่ไม่นาน ภัยพิบัติที่(@NameIsNovel)ใกล้เข้ามาของเหล่าอสูรทำให้อารมณ์ของเขา(@NameIsNovel)ตกต่ำลงในทันที
แม้ว่า(@NameIsNovel)อายุขัยของเขา(@NameIsNovel)จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก แต่เมื่อภัยพิบัติของเหล่าอสูรมาถึง แม้แต่เทพเจ้าและ(@NameIsNovel)เซียนก็ยังอาจล้มตายได้(@NameIsNovel) ไม่ต้องพูดถึงผู้บำเพ็ญเพียรรุ่นเยาว์ในระดับหลอมวิญญาณเช่นเขา(@NameIsNovel)เลย
“ข้าจะลดการป้องกันของข้าลงไม่ได้(@NameIsNovel) ข้าต้องพยายามต่อไปและ(@NameIsNovel)พัฒนาระดับพลังบำเพ็ญของข้า!” เซินลั่วคิดกับตนเอง วางแผนการบำเพ็ญเพียรครั้งต่อไปของตน
เมืองฉางอันอุดมไปด้วยทรัพยากร เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการบำเพ็ญเพียร
ทว่า(@NameIsNovel)พรสวรรค์ของเซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)โดดเด่นนัก หากไร้สิ่งเกื้อหนุนจากภายนอก การบำเพ็ญย่อมก้าวหน้าเชื่องช้าเกินไป เขา(@NameIsNovel)ยังจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องพึ่งทรัพยากรล้ำค่ามากมาย โดยเฉพาะ วารีแท้สองธาตุ
หลังจากก้าวสู่ระดับหลอมวิญญาณ เขา(@NameIsNovel)เคยทดลองใช้อีกครั้ง และ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)มันยังให้ประโยชน์อย่างมหาศาล
ทว่า(@NameIsNovel) วารีแท้สองธาตุ หาได้(@NameIsNovel)ยากยิ่ง การจะได้(@NameIsNovel)มานอกจากต้องใช้ศิลาเซียนจำนวนมาก ยังต้องอาศัยเส้นสายและ(@NameIsNovel)โอกาสที่(@NameIsNovel)เหมาะสมอีกด้วย
เขา(@NameIsNovel)หยิบถุงเฉียนคุนออกมาซึ่งมี(@NameIsNovel)เสียงโหยหวนของภูตผีดังออกมา–มันเป็น(@NameIsNovel)ฝีมือของแม่ทัพผี
ถุงเฉียนคุนเป็น(@NameIsNovel)ศาสตราเวทหยินอัปมงคลที่(@NameIsNovel) อบอวลไปด้วยพลังหยินอัปมงคลจำนวนมาก
แม่ทัพผีได้(@NameIsNovel)อยู่ในถุงมาพักหนึ่งและ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ดูดซับพลังปราณหยินเพื่อค่อยๆ ฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บของตน
ตราผนึกที่(@NameIsNovel)อยู่ในถุงเฉียนคุนและ(@NameIsNovel)ยันต์ผนึกเหล่านั้นค่อยๆ ไม่สามารถสะกดภูตผีตนนี้ได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป
บัดนี้เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ประสบความสำเร็จในการก้าวไปสู่ระดับหลอมวิญญาณแล้ว แม่ทัพผีในถุงก็แทบจะไร้ประโยชน์
ทว่า(@NameIsNovel)การทิ้งภูตผีซึ่งมี(@NameIsNovel)ความแข็งแกร่งของระดับหลอมวิญญาณไป ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)การสูญเปล่า
“ภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่นขึ้นชื่อเรื่องทักษะในการขับไล่ผีและ(@NameIsNovel)ปราบภูตผี ข้าจำได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ในคัมภีร์หยางบริสุทธิ์ มี(@NameIsNovel)วิธีการสำหรับปราบภูตผีที่(@NameIsNovel)สามารถทำให้พวกมันกลายเป็น(@NameIsNovel)เหมือนสัตว์เลี้ยงวิญญาณได้(@NameIsNovel)”
เซินลั่วมี(@NameIsNovel)ความคิดหนึ่งและ(@NameIsNovel)หยิบคัมภีร์หยางบริสุทธิ์ออกมา พลิกดูอย่างรวดเร็ว
ครึ่งแรกของคัมภีร์หยางบริสุทธิ์มี(@NameIsNovel)วิชากระบี่หยางบริสุทธิ์ ครึ่งหลังเต็มไปด้วยเคล็ดวิชาลับต่างๆ และ(@NameIsNovel)ค่อนข้างไม่ต่อเนื่อง
แม้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะอ่านมันมาหลายครั้งแล้ว แต่บางส่วนก็ยังคงเลือนรางในความทรงจำของเขา(@NameIsNovel)
หลังจากค้นหาอยู่ครู่หนึ่ง เซินลั่วก็พบส่วนที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ด้วย กฎการปราบภูตผี อย่างรวดเร็ว
เมื่ออ่านผ่านๆ เขา(@NameIsNovel)ก็เข้าใจว่า(@NameIsNovel)เคล็ดวิชานี้มิได้(@NameIsNovel)ซับซ้อนนัก โครงสร้างคล้ายกับ เวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณ ที่(@NameIsNovel)เคยศึกษามาก่อน
— เพียงแต่ต่างกันตรงที่(@NameIsNovel) แทนที่(@NameIsNovel)จะอัญเชิญมาใช้งาน เคล็ดนี้คือการปราบผีเพื่อสยบมันให้อยู่ในอำนาจของตน
“ลองดูสักตั้ง... หากใช้ไม่ได้(@NameIsNovel)ผลจริง เช่นนั้นก็คงต้องกำจัดมันไปเสีย การพกพาภูตเช่นนี้ไว้ก็เป็น(@NameIsNovel)ภาระเปล่าๆ”
ความคิดแว้บหนึ่งผุดขึ้นในใจ เขา(@NameIsNovel)จึงวางถุงเฉียนคุนไว้เบื้องหน้าอย่างระมัดระวัง
ตามคำสอนใน คัมภีร์หยางบริสุทธิ์ เซินลั่วเริ่มโคจรพลังปราณอย่างช้าๆ มือขวาเคลื่อนไหวเป็น(@NameIsNovel)วงร่ายอักขระอาคม — เคล็ด ปราบภูตผี ได้(@NameIsNovel)เริ่มขึ้นแล้ว
เขา(@NameIsNovel)พึมพำคำพูดอยู่ใต้ลมหายใจ นิ้วมือยิงแสงสีดำออกมาเป็น(@NameIsNovel)สายๆ หลอมรวมเข้าสู่ถุงเฉียนคุนอย่างต่อเนื่อง
ในพริบตา ครึ่งชั่วยามก็ผ่านไป และ(@NameIsNovel)เซินลั่วก็ถอนมือกลับมา ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)แสดงสีหน้าที่(@NameIsNovel)เหนื่อยล้า
การใช้วิชาปราบภูตผีใช้พลังวิญญาณเป็น(@NameIsNovel)จำนวนมาก และ(@NameIsNovel)เมื่อเพิ่งจะทะลวงผ่านสู่ระดับหลอมวิญญาณ พลังวิญญาณของเขา(@NameIsNovel)ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)แข็งแกร่งอย่างยิ่งและ(@NameIsNovel)ไม่สามารถทนทานต่อการใช้งานเช่นนี้ได้(@NameIsNovel)
ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สัมผัสได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)แม่ทัพผีได้(@NameIsNovel)ถูกปราบไปบ้างแล้วและ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)อาละวาดไปทั่วเหมือนที่(@NameIsNovel)เคยเป็น(@NameIsNovel)มาก่อน
“กฎการปราบภูตผีดูเหมือนจะได้(@NameIsNovel)ผลดีทีเดียว” เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้มที่(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นในดวงตาของเขา(@NameIsNovel) จากนั้นเก็บถุงเฉียนคุนไปและ(@NameIsNovel)เข้านอนในทันที จมดิ่งลงสู่ความฝันอย่างรวดเร็ว
ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)ผ่านไปนานเท่าใด ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะค่อยๆ ลืมตา
แสงสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้าเบื้องหน้าทำให้ต้องยกแขนขึ้นบังตา ผ่านช่องนิ้วที่(@NameIsNovel)แย้มอยู่ เห็นพื้นที่(@NameIsNovel)กว้างใหญ่สีขาวโพลนทอดไกลสุดสายตา
ณ จุดไกลลิบ มี(@NameIsNovel)เก้าอี้หินหยกขาวตั้งอยู่ บนนั้นปรากฏร่างแม่ทัพสวรรค์ผู้สวมเกราะ ถือเจดีย์ทองคำไว้ในมือ นั่งนิ่งราวรูปสลัก
“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ข้าจะเข้าสู่ความฝันอีกครั้ง…” เซินลั่วถอนหายใจในใจ
ดวงตาของแม่ทัพสวรรค์ในชุดเกราะกวาดมองเขา(@NameIsNovel)อย่างเย็นชาขณะที่(@NameIsNovel)เสียงสวดมนต์ดังก้องอยู่ในปากของเขา(@NameIsNovel)
หลังจากนั้น เขา(@NameIsNovel)โบกคัมภีร์สวรรค์ในมือของตน ในทันทีแสงสีทองก็โปรยปรายลงมาจากหนังสือ ห่อหุ้มเซินลั่วไว้และ(@NameIsNovel)นำเข้าสู่พื้นที่(@NameIsNovel)สีทอง ที่(@NameIsNovel)ซึ่งร่อนลงบนแท่นหินเส้นผ่านศูนย์กลางหลายร้อยฉื่อ
ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วตั้งหลักได้(@NameIsNovel) ประกายแสงเย็นเยียบก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นเบื้องหน้าดวงตา ทวนยาวสีเงินแทงออกมาอย่างกะทันหัน เล็งตรงไปยังหน้าผากของเขา(@NameIsNovel)
หัวใจของเขา(@NameIsNovel)เย็นเฉียบ และ(@NameIsNovel)โดยไม่รู้ตัวก็เอียงศีรษะ แทบจะไม่สามารถหลบคมทวนที่(@NameIsNovel)ข้างหูได้(@NameIsNovel) แต่ก็รู้สึกถึงความเย็นเยียบที่(@NameIsNovel)แทงทะลุ ทำให้ข้างใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)เย็นยะเยือก
โดยไม่ลังเล เซินลั่วหลบหลีกและ(@NameIsNovel)ในขณะเดียวกันก็ยกแขนขึ้น ทุบมันในแนวนอนไปยังลำทวน
ด้วยเสียง “ตุ้บ” ทึบๆ พลังอันรุนแรงก็ตกลงบนลำทวน และ(@NameIsNovel)วังวนพลังงานที่(@NameIsNovel)หมุนวนก็ระเบิดออก ทวนยาวสีเงินงออย่างรุนแรงและ(@NameIsNovel)ถูกเหวี่ยงออกไปหลายสิบฉื่อ บังคับให้ผู้ถือทวนถอยกลับไป
เซินลั่วถอยหลังไปหลายก้าว สร้างระยะห่างระหว่า(@NameIsNovel)งตนเองกับบุคคลผู้นี้ ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ดูอย่างใกล้ชิด ก็พบว่า(@NameIsNovel)ชายผู้นี้ดูเหมือนจะอายุประมาณสี่สิบ มี(@NameIsNovel)ตอหนวดสั้นๆ บนใบหน้า
สีหน้าเฉยเมย สวมเกราะสีเงินและ(@NameIsNovel)ถือทวนยาวสีขาวราวกับน้ำค้างแข็ง ความผันผวนของกลิ่นอายของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)มาถึงระดับมหาโพธิญาณ ขั้นกลาง แล้ว
หลังจากถูกการโจมตีของเซินลั่วถอยกลับไป ทหารสวรรค์ในชุดเกราะสีเงินก็ชี้ทวนยาวของตนอีกครั้งและ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าหาเซินลั่ว
ด้วยการแทงทวนยาวของตน ปลายของมันก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงเย็นเยียบ ทวนสั่นสะเทือนสามครั้ง และ(@NameIsNovel)ทันใดนั้นเงาทวนสีขาวราวกับหิมะจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ห่อหุ้มเซินลั่วไว้
เซินลั่วบิดข้อมือ และ(@NameIsNovel)แสงสีดำก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นในฝ่ามือ และ(@NameIsNovel)แส้หกเฉินก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา(@NameIsNovel)
แทนที่(@NameIsNovel)จะถอยกลับ กลับเดินหน้า พุ่งตรงเข้าไปในเงาทวน แส้หกเฉินในมือของเขา(@NameIsNovel)หมุนอย่างดุเดือด กวาดขึ้นไปเบื้องบน
ด้วยเสียง “หวือ” ลมแส้ก็ดังก้อง แส้หกเฉินส่องแสงสีดำที่(@NameIsNovel)รุนแรง แล่นเป็น(@NameIsNovel)เงาแส้ที่(@NameIsNovel)พร่ามัวในอากาศและ(@NameIsNovel)ปะทะเข้ากับเงาทวนสีขาวราวกับหิมะ เกิดเป็น(@NameIsNovel)เสียงกระทบกันเป็น(@NameIsNovel)ชุด
หลังจากที่(@NameIsNovel)เงาทวนสีขาวราวกับหิมะทั้งหมดถูกทำลายล้าง ทวนก็ถูกตีกลับซ้ำแล้วซ้ำเล่าผ่านการปะทะกันอย่างต่อเนื่อง
----------