หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 469
ตอนที่ 469 : ทดสอบยันต์
ตอนที่ 469
ในพริบตา ฝีเท้าของเซินลั่วก็สั่นไหวราวกับดวงจันทร์ที่(@NameIsNovel)กำลังขึ้นและ(@NameIsNovel)ตก ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็หายไปจากจุดเดิมในทันทีและ(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นอีกครั้งด้านหลังทหารสวรรค์ในชุดเกราะสีเงิน
ปฏิกิริยาของคนหลังก็รวดเร็วอย่างยิ่งเช่นกัน เอวของเขา(@NameIsNovel)ไม่ขยับแม้แต่นิ้วเดียว แต่ทวนยาวในมือก็ส่งเสียงหวีดหวิวคล้ายมังกร
ท่อนบนของเขา(@NameIsNovel)ก็บิดตัวอย่างกะทันหันและ(@NameIsNovel)ปลายทวนก็แทงกลับมาอย่างไม่คาดคิด นำเสนอเพลงทวนแทงกลับหลังที่(@NameIsNovel)งดงามอย่างยิ่ง
ทันใดนั้น วังวนสีขาวราวกับหิมะก็ปรากฏขึ้นบนปลายทวน อากาศเย็นยะเยือกของมันก็พุ่งเข้าหาหัวใจของเซินลั่วอย่างกะทันหัน
แรงผลักดันไปข้างหน้าของเซินลั่วนั้นรวดเร็ว มันสายเกินไปแล้วที่(@NameIsNovel)จะหลบ เขา(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)เพียงคำรามและ(@NameIsNovel)โคจรพลังเทวะหวงถิงอย่างแรง
ใช้พลังของมังกรสี่ตัวและ(@NameIsNovel)ช้างสี่เชือกไปทั่วร่างกายของเขา(@NameIsNovel) มือที่(@NameIsNovel)ถือแส้ก็ถอยกลับอย่างรวดเร็ว มืออีกข้างก็แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)กรงเล็บมังกรยักษ์ เอื้อมมือออกไปทางปลายทวน
เสียงแหลมของ ‘แคร๊ง’ ดังก้อง
ทวนยาวสีเงินพลันติดอยู่ในฝ่ามือของกรงเล็บมังกร ปลายทวนหมุนอย่างรุนแรง ส่งผลให้เกิดแรงบิดที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งอย่างไม่ธรรมดา แผ่ออกมาจากภายในนั้นและ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าหาเซินลั่วพร้อมกับคลื่นของอากาศเย็นที่(@NameIsNovel)แทงทะลุ
เสียง ‘เปรี๊ยะๆ’ แผ่ซ่านไปทั่วแขนของเซินลั่ว ชั้นของผลึกน้ำแข็งสีขาวก็แผ่กระจายออกจากกรงเล็บ แช่แข็งแขนทั้งข้างของเขา(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว ความเย็นที่(@NameIsNovel)แทงทะลุซึมเข้าไปในไขกระดูกอย่างต่อเนื่อง
‘แม้ว่า(@NameIsNovel)ข้าจะก้าวไปสู่ระดับหลอมวิญญาณแล้ว แต่อายุขัยของข้าก็ยังคงสั้นอย่างน่าสังเวชเมื่อเทียบกับผู้บำเพ็ญในระดับเดียวกัน ข้าจะสะดุดล้มง่ายๆ เช่นนี้อีกไม่ได้(@NameIsNovel)แล้ว’ เซินลั่วพึมพำกับตนเองในใจ
ในช่วงเวลาแห่งการครุ่นคิด เส้นลมปราณยี่สิบเส้นภายในร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นพร้อมกัน คลื่นแห่งปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)ทรงพลังอย่างมหาศาลก็โหมกระหน่ำ
ทำให้แขนกรงเล็บมังกรสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง คลื่นแสงหลุดออกจากร่างกายของเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ทลายน้ำค้างแข็ง
เซินลั่วพุ่งไปข้างหน้าด้วยกรงเล็บมังกรของตน คว้าจับทวนยาวสีเงิน ดึงมันอย่างกะทันหันทำให้ทหารสวรรค์ในชุดเกราะสีเงิน
ถูกลากมาอยู่เบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel)อย่างแรง มืออีกข้างของเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)กำแส้หกเฉินไว้อย่างแน่นหนา ก็ทุบลงมาในทันที
ทหารสวรรค์ในชุดเกราะสีเงิน ไม่สามารถดึงทวนของตนกลับมาได้(@NameIsNovel) ทำได้(@NameIsNovel)เพียงคลายมือทั้งสองข้าง แขนของเขา(@NameIsNovel)ไขว้กันเพื่อป้องกันกะโหลกศีรษะของตน
เสียง ‘ตูม’ ที่(@NameIsNovel)ถูกกลั้นไว้ดังก้อง
แสงสีดำปะทุออกมาจากแส้หกเฉิน ทำลายแขนของทหารสวรรค์ในชุดเกราะสีเงิน ศีรษะของเขา(@NameIsNovel)ถูกทุบเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ และ(@NameIsNovel)ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ก็ค่อยๆ สลายไป
มี(@NameIsNovel)เพียงแสงสีขาวเท่านั้นที่(@NameIsNovel)พุ่งออกมาจากข้างในและ(@NameIsNovel)บินเข้าไปในเซินลั่ว
เซินลั่วรู้สึกถึงแสงสีขาวที่(@NameIsNovel)ผสมผสานเข้ากับจิตวิญญาณเทวะของตน แต่ก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะทันได้(@NameIsNovel)ตรวจสอบมันอย่างละเอียด ก็กลับมาอยู่ในโถงทองคำอีกครั้งแล้ว
ในขณะนี้ เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เก็บพลังมังกร-ช้างไปแล้วและ(@NameIsNovel)ก้มศีรษะลงเพื่อเหลือบมองมือซ้ายของตน ใต้แขนเสื้อ แขนของเขา(@NameIsNovel)ฟกช้ำและ(@NameIsNovel)ยังคงมี(@NameIsNovel)ร่องรอยของอากาศเย็นที่(@NameIsNovel)พันกันอยู่ซึ่งยังไม่สลายไป
“ตอนนี้ชีวิตของข้าล้ำค่า ข้าต้องระมัดระวังให้มากขึ้นในการต่อสู้ในภายภาคหน้า แม้ว่า(@NameIsNovel)พลังบำเพ็ญของข้าจะพุ่งสูงขึ้น แต่ประสบการณ์การต่อสู้ของข้าก็ยังคงขาดอยู่บ้าง”
เซินลั่วคิดกับตนเองด้วยความหวาดกลัวที่(@NameIsNovel)ยังคงหลงเหลืออยู่ จากเพลงทวนแทงกลับหลังของทหารสวรรค์เมื่อครู่นี้
ไม่ไกลเบื้องหน้า เจดีย์ทองคำในมือแม่ทัพสวรรค์พลันเปล่งแสงสุกปลั่ง ก่อนจะปลดปล่อยเม็ดโอสถทองคำพุ่งออกมา ลอยตรงเข้าหาเซินลั่ว
เขา(@NameIsNovel)ยื่นมือรับไว้อย่างมั่นคง แล้วหมุนกายกลับจากโถงโดยไม่ลังเล
เมื่อก้าวออกมาภายนอก เขา(@NameIsNovel)กวาดตามองหาอ้าวหงแต่ไม่พบเงา จึงกลับมานั่งลงบนขั้นบันได โยนโอสถเข้าปาก กลืนลงไปช้าๆ ท่ามกลางความเงียบสงัด
หลังจากบำเพ็ญเพียรอยู่พักหนึ่ง อากาศเย็นที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่บนแขนของเซินลั่วก็ถูกขับไล่ออกไปโดยสิ้นเชิง ปราณเต๋าในร่างกายของเขา(@NameIsNovel)เพิ่มขึ้นเล็กน้อย
แต่คอขวดของระดับมหาโพธิญาณ ขั้นปลาย ยังคงอยู่เบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel) ดูเหมือนจะอยู่ห่างไกลจากการทะลวงผ่าน
หลังจากเซินลั่วฟื้นตัวแล้ว ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)รีบลุกขึ้นและ(@NameIsNovel)กลับเข้าไปในโถงเพื่อท้าทายอีกครั้ง กลับกัน เขา(@NameIsNovel)นั่งอยู่บนพื้นและ(@NameIsNovel)เริ่มครุ่นคิด
ในอดีต เขา(@NameIsNovel)ไม่เคยรู้สึกว่า(@NameIsNovel)เวลาที่(@NameIsNovel)ใช้ไปในความฝันนั้นล้ำค่าและ(@NameIsNovel)ต้องการจะแก้ปัญหาในแดนฝันอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)กลับสู่ความเป็น(@NameIsNovel)จริงโดยเร็วที่(@NameIsNovel)สุดเสมอ
แต่ตอนนี้เขา(@NameIsNovel)ก็ตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) เวลาที่(@NameIsNovel)ใช้ไปในความฝันนั้นแท้จริงแล้วเป็น(@NameIsNovel)สมบัติมหาศาลกับตนเอง
เหตุผลที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สามารถบำเพ็ญเพียรได้(@NameIsNovel)ด้วยความเร็วที่(@NameIsNovel)เร็วกว่า(@NameIsNovel)คนธรรมดาเล็กน้อยในโลกความเป็น(@NameIsNovel)จริง
และ(@NameIsNovel)เข้าใจยันต์ขั้นสูงเช่น “ยันต์อัสนีสวรรค์” และ(@NameIsNovel) “ยันต์ทลายพล” ทั้งหมดล้วนอาศัยประสบการณ์ที่(@NameIsNovel)ต่อเนื่องของเขา(@NameIsNovel)ในแดนฝัน
ดังนั้นครั้งนี้ เซินลั่วจึงตัดสินใจที่(@NameIsNovel)จะไม่รีบออกจากแดนฝัน เขา(@NameIsNovel)ต้องการจะใช้ช่วงเวลานี้เพื่อสะสมประสบการณ์ให้มากขึ้นสำหรับโลกความเป็น(@NameIsNovel)จริง
“หม่าซิ่วซิ่วต้องการให้ข้าวาดยันต์ระดับสูง ‘ยันต์รำลึกฝัน’ ให้นางเสมอมา หากข้าสามารถเรียนรู้ยันต์นี้ได้(@NameIsNovel)จริงๆ
ข้าก็น่าจะสามารถขายมันได้(@NameIsNovel)ในราคาที่(@NameIsNovel)ดีที่(@NameIsNovel)โถงสมบัติ” เซินลั่วลูบคางของตนเบาๆ และ(@NameIsNovel)พึมพำ
เหตุผลที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)คิดถึงเรื่องนี้ก่อนเป็น(@NameIsNovel)เพราะหม่าซิ่วซิ่วได้(@NameIsNovel)พูดถึงมันหลายครั้งต่อหน้าเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)อย่างที่(@NameIsNovel)สอง ยันต์นี้พิสดารมาก
มันไม่ต้องการกระดาษยันต์ระดับสูงหรือหมึกยันต์พิเศษ เพียงแค่ต้องการพลังจิตวิญญาณเทวะที่(@NameIsNovel)สูงส่ง
หากเป็น(@NameIsNovel)คนธรรมดา มันก็คงจะยากที่(@NameIsNovel)จะวาดยันต์นี้ แต่สำหรับเซินลั่วในแดนฝัน ซึ่งมี(@NameIsNovel)ทั้งพรสวรรค์ที่(@NameIsNovel)ไม่ธรรมดาและ(@NameIsNovel)ข้อได้(@NameIsNovel)เปรียบของพลังวิญญาณที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่ง มันก็ไม่น่าจะยากเกินไป
ด้วยความคิดนี้ในใจ เซินลั่วก็หยิบพู่กันเจ็ดดาราออกมาในทันที ลูบมันเบาๆ ด้วยฝ่ามือ จากนั้นก็หยิบกระดาษยันต์สีเหลืองปึกหนาออกมา และ(@NameIsNovel)ไหหมึกยันต์ชาดเล็กๆ
เมื่อเตรียมพร้อมแล้ว เซินลั่วหลับตา นั่งขัดสมาธิ ระลึกถึงเคล็ดลับของยันต์รำลึกฝันทีละถ้อยคำ
ไม่นานนัก เขา(@NameIsNovel)ลืมตาขึ้น ดวงตาส่องประกายขึ้นพร้อมพลังจิต เขา(@NameIsNovel)ยกสองนิ้วข้างขวาเกี่ยวไปเบื้องหน้า
กระดาษยันต์สีเหลืองหลายแผ่นข้างกายสั่นสะเทือน ก่อนจะลอยขึ้นพร้อมเสียง “เสียดสี” เรียงรายอยู่ตรงหน้าเป็น(@NameIsNovel)ระเบียบดุจทัพพล
ไม่มี(@NameIsNovel)โต๊ะให้วางพู่กัน เขา(@NameIsNovel)จึงยกพู่กันเจ็ดดาราขึ้น วาดยันต์กลางอากาศอย่างมั่นคงและ(@NameIsNovel)สง่างาม
ปลายพู่กันแตะกระดาษยันต์เบาๆ ก่อนที่(@NameIsNovel)เปลือกตาของเซินลั่วจะปิดลงอีกครั้ง
สติของเขา(@NameIsNovel)ดำดิ่งสู่ทะเลจิตวิญญาณอันสงบเย็น ที่(@NameIsNovel)นั่น—ชายร่างเล็กซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ร่างจำลองแห่งจิตเทวะของเขา(@NameIsNovel)กำลังนั่งขัดสมาธิในท่าทางเดียวกัน
เพียงความคิดหนึ่งผ่านไป ร่างจิตเทวะก็ยกแขนขึ้นเลียนแบบกายจริง แม้ไร้พู่กันในมือ แต่นิ้วของมันกลับแปรเป็น(@NameIsNovel)คมมี(@NameIsNovel)ด ลากเส้นในความว่า(@NameIsNovel)งเบื้องหน้า
ทุกการเคลื่อนไหวของข้อมือ คล้ายร่ายอักขระด้วยหมึกสวรรค์ เส้นพลังจิตบางเบาหลั่งจากปลายนิ้ว ไหลวนเป็น(@NameIsNovel)สาย และ(@NameIsNovel)ค่อยๆ ก่อรูปรอยยันต์ขึ้นกลางอากาศ
แต่การวาดยันต์ด้วยพลังจิตวิญญาณเทวะนั้นท้ายที่(@NameIsNovel)สุดแล้วก็ไม่เหมือนกับการเขียนด้วยพู่กันและ(@NameIsNovel)หมึก ระลอกคลื่นหนึ่งเกิดขึ้นในหัวใจของเซินลั่ว
และ(@NameIsNovel)พลังวิญญาณที่(@NameIsNovel)ปลายนิ้วของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันสั่นไหว ปมสีดำปรากฏขึ้นในทันทีตรงกลางของรูปแบบยันต์ที่(@NameIsNovel)ไหลอย่างราบรื่น
นอกทะเลจิตวิญญาณ กระดาษยันต์ที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่ในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าถูกแทงโดยพู่กันเจ็ดดาราในมือของเซินลั่ว เกิดเป็น(@NameIsNovel)รู
เซินลั่วเปิดตาขึ้นและ(@NameIsNovel)ดูอย่างใกล้ชิดที่(@NameIsNovel)ยันต์ที่(@NameIsNovel)วาดได้(@NameIsNovel)ครึ่งหนึ่งบนกระดาษยันต์สีเหลือง มันไม่แตกต่างจากภาพวาดเล่นของเด็กๆ เลยแม้แต่น้อย กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ที่(@NameIsNovel)รูปแบบยันต์ควรจะมี(@NameIsNovel)อยู่ที่(@NameIsNovel)ไหนกัน?
เซินลั่วเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งนี้ หากยันต์รำลึกฝันนั้นง่ายต่อการวาดจริงๆ และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ข้อกำหนดด้านวัสดุที่(@NameIsNovel)หละหลวมเช่นนี้ มันก็คงจะกลายเป็น(@NameIsNovel)ยันต์ธรรมดาที่(@NameIsNovel)ขายอยู่ทุกหนทุกแห่งไปนานแล้ว
เซินลั่วพูดเบาๆ หลับตาลงเล็กน้อย ยกแขนขึ้นอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)เริ่มวาดโดยมี(@NameIsNovel)จิตวิญญาณเทวะเป็น(@NameIsNovel)ผู้นำทาง
ในเจดีย์ทองคำ เวลาผ่านไปโดยไม่รู้ตัว เซินลั่วไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)พยายามวาดยันต์มานานเท่าใดแล้ว รู้เพียงว่า(@NameIsNovel)นี่เป็น(@NameIsNovel)ความพยายามครั้งที่(@NameIsNovel) 297 ของเขา(@NameIsNovel)แล้ว
ในทะเลจิตวิญญาณ ชายร่างเล็กแห่งจิตวิญญาณเทวะมี(@NameIsNovel)สีหน้าที่(@NameIsNovel)จริงจัง และ(@NameIsNovel)มือที่(@NameIsNovel)ยกขึ้นก็แข็งค้างอยู่กลางอากาศเป็น(@NameIsNovel)เวลานาน ราวกับว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)พบกับปัญหาบางอย่าง
ยันต์ที่(@NameIsNovel)ก่อตัวขึ้นเบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel)เสร็จสมบูรณ์ไปกว่า(@NameIsNovel)ครึ่งแล้ว สถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)มันหยุดคือจุดเปลี่ยนของเส้น
----------