หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 473
ตอนที่ 473 : ชำแหละไขกระดูก
ตอนที่ 473
ในสถานที่(@NameIsNovel)อันแปลกประหลาดแห่งนี้ กาลเวลาดูราวกับจะหยุดนิ่ง เซินลั่วเองก็ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)ตนใช้เวลาไปกับการบำเพ็ญเพียรนานเท่าใดแล้ว รู้เพียงว่า(@NameIsNovel)ตนได้(@NameIsNovel)ฝึกฝนวิชากระบี่หยางบริสุทธิ์สำเร็จถึงขั้นที่(@NameIsNovel)สิบสองแล้ว
เมื่อสำเร็จวิชากระบี่หยางบริสุทธิ์ในขั้นที่(@NameIsNovel)สิบสอง เส้นลมปราณหลักทั้งสิบสองสายและ(@NameIsNovel)เส้นลมปราณมหัศจรรย์ทั้งแปดสายของเขา(@NameIsNovel)ก็ขยายใหญ่ขึ้นเป็น(@NameIsNovel)สองเท่า ปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)บรรจุอยู่ภายในก็เพิ่มขึ้นเกือบสามเท่าตัว
ในยามนี้ ภายในเส้นลมปราณ ปราณสีขาวสายหนึ่งกำลังโคจรไปทั่วร่าง ก่อให้เกิดกลิ่นอายแห่งอำนาจที่(@NameIsNovel)เหนือผู้คนทั้งหลาย
พลันดวงตาของเซินลั่วก็เบิกโพลงขึ้น ประกายคมปลาบวาบผ่านนัยน์ตา แขนที่(@NameIsNovel)ห้อยอยู่เบื้องหน้าพลันยกขึ้น ชี้ปลายนิ้วออกไปเบื้องหน้าสู่ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าในทันที
ปราณเต๋าสีขาวที่(@NameIsNovel)ไหลเวียน อยู่ในกายเคลื่อนตามคำสั่ง พุ่งทะยานผ่านเส้นลมปราณของแขนตรงไปยังปลายนิ้ว ก่อนจะทะลักออกไป
ทันทีที่(@NameIsNovel)ปราณสีขาวสายนั้นพุ่งออกจากร่าง มันก็ควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)รูปทรงคล้ายกระบี่เลือนราง ก่อนจะสาดแสงวาบพุ่งเข้ากระแทกประตูเจดีย์ทองคำจนเกิดเสียงดัง "ตุ้บ" ทึบๆ
เจดีย์ทองคำสมบัติสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แต่บนบานประตูไม่ปรากฏร่องรอยความเสียหายใดๆ กลับกัน ปราณกระบี่นั้นกลับถูกดีดสะท้อนออกมา
เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็ไม่ได้(@NameIsNovel)แสดงท่าทีผิดหวัง ตรงกันข้าม กลับเรียกคืนอย่างไม่ใส่ใจ ปราณสีขาวสายนั้นก็รวมตัวกันอีกครั้งแล้วบินกลับมา โคจรวนเวียนอยู่รอบฝ่ามืออย่างไม่แน่ใจ
หลังจากการบำเพ็ญเพียรในช่วงเวลานี้ เซินลั่วก็ได้(@NameIsNovel)ตระหนักถึงบางสิ่ง ไม่เพียงแต่การฝึกเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์จะช่วยเพิ่มโอกาสในการต่อสู้กับทหารสวรรค์ได้(@NameIsNovel) แต่มันยังทำให้เขา(@NameIsNovel)มั่นใจที่(@NameIsNovel)จะฝึกฝนเคล็ดวิชาเปิดเส้นลมปราณหยินมืดอีกด้วย
เขา(@NameIsNovel)กังวลมาตลอดว่า(@NameIsNovel)หากเกิดความผิดพลาดในการฝึกฝนเคล็ดวิชาเปิดเส้นลมปราณหยินมืด มันจะสร้างความเสียหายหรือถึงขั้นทำลายเส้นลมปราณของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)
ทว่า(@NameIsNovel)หากสามารถฝึกฝนเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์จนเชี่ยวชาญ ก็จะสามารถซ่อมแซมเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)เสียหายได้(@NameIsNovel)
ด้วยวิธีนี้ ปัญหาที่(@NameIsNovel)อาจเกิดขึ้นก็จะถูกแก้ไขได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย ทำให้เขา(@NameIsNovel)กล้าที่(@NameIsNovel)จะลองเปิดเส้นลมปราณด้วยพลังหยินอัปมงคล เพื่อสะสมประสบการณ์สำหรับการเพิ่มจำนวนเส้นลมปราณของตนเอง
เซินลั่วสลายปราณกระบี่หยางบริสุทธิ์แล้วลุกขึ้นยืน ชะโงกหน้ามองลงไปจากราวระเบียง ยังคงไม่เห็นร่างของอ้าวหง จึงได้(@NameIsNovel)แต่สงสัยว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่ายเข้าไปในเจดีย์แล้ว หรือไปที่(@NameIsNovel)อื่นกันแน่
หลังจากพักผ่อนชั่วครู่ ก็กลับมายังขั้นบันไดเบื้องหน้า นั่งลงทำสมาธิเพื่อฟื้นฟูพลัง
ราวครึ่งชั่วยามต่อมา พลันลืมตาขึ้น ประสานมือเป็น(@NameIsNovel)ตราธรรมะเบื้องหน้า แล้วเริ่มท่องคาถาของเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์
พร้อมกับเสียงสวดคาถา สายตาของเซินลั่วก็จับจ้องไปยังแขนของตนเอง ผิวหนังบนพื้นผิวดูเหมือนจะหนาขึ้น
ก่อนจะค่อยๆ โปร่งใสขึ้นเรื่อยๆ จนสามารถมองเห็นชั้นของกล้ามเนื้อ กระดูก และ(@NameIsNovel)การไหลเวียน ของโลหิตในหลอดเลือดได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน
“ใครจะคิดว่า(@NameIsNovel)เนื้อหนังของมนุษย์จะมี(@NameIsNovel)หลายชั้นถึงเพียงนี้ และ(@NameIsNovel)ลายกล้ามเนื้อกับการจัดเรียงในแต่ละส่วนก็ยังแตกต่างกันไปอีก
แล้วจะเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างไรที่(@NameIsNovel)จะกรีดลงไปโดยไม่เหลือช่องว่า(@NameIsNovel)ง ให้ได้(@NameIsNovel)ความแม่นยำดุจพ่อครัวชำแหละเนื้อ?” ยิ่งเซินลั่วเห็น ก็ยิ่งทึ่งในใจ
ทว่า(@NameIsNovel)มาถึงขั้นนี้แล้ว เขา(@NameIsNovel)จะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด จึงปฏิบัติตามคำแนะนำในเคล็ดวิชาทันที นำทางปราณกระบี่หยางบริสุทธิ์ไปยังแขนของตน
เซินลั่วชี้นำปราณกระบี่ออกจากเส้นลมปราณ หลังจากที่(@NameIsNovel)มันบินออกจากปลายนิ้ว ก็หันปลายกระบี่กลับแล้วจรดลงบนแขนของตนเอง
วิธีการปลดผนึกของเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์นั้นเริ่มจากภายนอกสู่ภายใน ขั้นแรกจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องปลดผนึกผิวหนัง
ซึ่งต้องอาศัยความเข้าใจในกลไกแห่งร่างกาย ผ่านกระบวนการ ทำลายเพื่อสร้างใหม่ — เปิดผิวเพื่อขุดรากแห่งชีวิต แล้วปิดเพื่อหลอมรวมพลังให้กลับคืน
ขณะที่(@NameIsNovel)ปลายกระบี่ค่อยๆ เคลื่อนลง ความเจ็บปวดอันแหลมคมก็ส่งผ่านจากข้อมือของเซินลั่ว รอยกรีดปรากฏขึ้นบนผิวหนังที่(@NameIsNovel)โปร่งใสในทันที แต่กลับไม่มี(@NameIsNovel)ร่องรอยของโลหิตไหลออกมา
เซินลั่วรู้ดีว่า(@NameIsNovel)นี่เป็น(@NameIsNovel)เคล็ดลับของเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์ ที่(@NameIsNovel)คอยป้องกันและ(@NameIsNovel)ยับยั้งการไหลเวียน ของปราณและ(@NameIsNovel)โลหิต ทำให้เขา(@NameIsNovel)สามารถจดจ่ออยู่กับการกรีดผิวหนังได้(@NameIsNovel)
การมี(@NameIsNovel)สมาธิจดจ่อนี้กลับยิ่งทำให้เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)สัมผัสกับความเจ็บปวด จากการถูกกรีดผิวหนังอย่างรุนแรงยิ่งขึ้น ทุกความรู้สึกถูกสลักลึกลงไปในจิตวิญญาณเทวะ
คิ้วขมวดเข้าหากันและ(@NameIsNovel)ขบกรามแน่นโดยไม่ผ่อนคลายแม้แต่น้อย ยังคงตั้งสมาธิอย่างเต็มที่(@NameIsNovel)เพื่อนำทางปราณกระบี่ด้วยจิตวิญญาณเทวะ กรีดมุ่งหน้าไปยังข้อศอก
เพียงไม่กี่รอยกรีด เหงื่อเย็นของเซินลั่วก็ไหลอาบ ใบหน้าซีดเผือด ร่างกายอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะสั่นสะท้านเล็กน้อย แต่ก็ไม่อาจขัดขวางความรู้สึกที่(@NameIsNovel)บีบคั้นนี้ได้(@NameIsNovel)
เขา(@NameIsNovel)ต้องสัมผัสทุกการเปลี่ยนแปลงบนผิวหนังอย่างสุดหัวใจ เพื่อทำความเข้าใจความรู้สึกอันละเอียดอ่อนเมื่อผิวของกล้ามเนื้อถูกกรีดเปิดออก
แม้กระทั่งการขยายและ(@NameIsNovel)หดตัวของรูขุมขนแต่ละรูขุมขนก็ไม่ยอมพลาด
เมื่อปราณกระบี่เคลื่อนไปอย่างช้าๆ ผิวหนังบนแขนก็แยกออกและ(@NameIsNovel)แผ่กว้างภายใต้การค้ำจุนของปราณเต๋า เผยให้เห็นชั้นแสงเลือนรางที่(@NameIsNovel)คอยปกป้องกล้ามเนื้อและ(@NameIsNovel)หลอดเลือดภายใน
เซินลั่วค่อยๆ ลอกผิวหนังของตนออกอย่างเป็น(@NameIsNovel)ระบบ สัมผัสถึงลายกล้ามเนื้อทุกส่วน เวลาราวกับหยุดนิ่งและ(@NameIsNovel)เคลื่อนไปอย่างเชื่องช้าที่(@NameIsNovel)สุด
เมื่อเวลาผ่านไป ความเจ็บปวดในร่างกายก็ไม่เคยหยุดหย่อน
กลับกัน เซินลั่วกลับมี(@NameIsNovel)ความเข้าใจในความเจ็บปวดลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ เนื่องจากการขัดเกลาอย่างต่อเนื่องของเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์
ในยามนี้ ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ตึงเครียดถึงขีดสุด ผิวหนังและ(@NameIsNovel)กล้ามเนื้อบริเวณน่องแทบจะโปร่งใสโดยสมบูรณ์
เหนือเส้นลมปราณหยินเฉียวม่าย มี(@NameIsNovel)ชั้นแสงสีขาวเลือนรางปกคลุมอยู่ เผยให้เห็นเส้นลมปราณทั้งหมดเป็น(@NameIsNovel)สีทองอ่อนๆ
ในตำแหน่งที่(@NameIsNovel)เล็กละเอียดต่างๆ สามารถมองเห็นรอยแผลเป็น(@NameIsNovel)บางๆ ได้(@NameIsNovel) แต่ในขณะนี้พวกมันกำลังซ่อมแซมตัวเองอย่างรวดเร็ว
หลังจากผ่านสามขั้นตอนของการลอกผิวหนัง ตัดเนื้อ และ(@NameIsNovel)แกะสลักกระดูก ในที่(@NameIsNovel)สุดเซินลั่วก็มาถึงขั้นตอนการหวีเส้นลมปราณ
ขั้นตอนการบำเพ็ญของเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์นี้ ก็เหมือนกับทุกขั้นตอนก่อนหน้า คือเป็น(@NameIsNovel)กระบวนการของการทำลายและ(@NameIsNovel)สร้างขึ้นใหม่
การใช้ปราณกระบี่หยางบริสุทธิ์เพื่อชำแหละร่างกาย โดยการสังเกตและ(@NameIsNovel)ทำความเข้าใจลายกล้ามเนื้อทุกส่วนในร่างกาย จ
ากนั้นจึงใช้พลังหยางบริสุทธิ์และ(@NameIsNovel)ปราณเต๋าในการซ่อมแซม กระบวนการสร้างขึ้นใหม่ทั้งหมดจึงจะเสร็จสมบูรณ์
ทว่า(@NameIsNovel)ยิ่งเคล็ดวิชาลึกล้ำเท่าใด การชำแหละและ(@NameIsNovel)สร้างขึ้นใหม่ก็ยิ่งยากขึ้นเท่านั้น ในฐานะระบบที่(@NameIsNovel)ซับซ้อนที่(@NameIsNovel)สุดในร่างกายมนุษย์
ความยากในการปลดผนึกเส้นลมปราณ จึงเป็น(@NameIsNovel)รองเพียงอวัยวะสำคัญเช่นอวัยวะภายในและ(@NameIsNovel)กะโหลกศีรษะเท่านั้น
ครู่ต่อมา แสงบนน่องของเซินลั่วก็จางลง และ(@NameIsNovel)บาดแผลบนเส้นลมปราณหยินเฉียวม่าย ก็ได้(@NameIsNovel)รับการซ่อมแซมจนสมบูรณ์
“ตราบใดที่(@NameIsNovel)เส้นลมปราณสามารถซ่อมแซมได้(@NameIsNovel) ข้าก็สามารถลองใช้เคล็ดวิชาเปิดเส้นลมปราณหยินมืดได้(@NameIsNovel)” เขา(@NameIsNovel)ผ่อนลมหายใจขุ่นมัวออกมา
ยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าขณะครุ่นคิดกับตนเอง
ทันใดนั้นเอง ประตูเจดีย์เบื้องหน้าเซินลั่วก็มี(@NameIsNovel)แสงสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นและ(@NameIsNovel)ดับลง
----------