หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 475

ตอนที่ 475 : เคล็ดมดกลืนชีพจร

ตอนที่ 475

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วสัมผัสบริเวณหน้าอกซึ่งยังคงมี(@NameIsNovel)สีชมพูจางๆ อยู่เล็กน้อย ก่อนที่(@NameIsNovel)รอยยิ้มจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าอ่านตอนต่อไปฟรี

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ผลการฟื้นฟูของเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์นั้นดียิ่งกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)คาดไว้เสียอีก และ(@NameIsNovel)มันก็เหมาะอย่างยิ่งที่(@NameIsNovel)จะใช้ช่วยในการฝึกฝนเคล็ดวิชาเปิดเส้นลมปราณหยินมืด

หลังจากได้(@NameIsNovel)รับโอสถทิพย์อีกเม็ดหนึ่งจากแม่ทัพสวรรค์ในชุดเกราะ เซินลั่วก็ออกจากพระราชวังทองคำตามปกติและ(@NameIsNovel)เริ่มบำเพ็ญเพียรอยู่ด้านนอก [Source: NameIsNovel]

ระหว่า(@NameIsNovel)งการฝึกเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์ ไม่เพียงแต่ทักษะจะพัฒนาขึ้นเล็กน้อย แต่ระดับพลังบำเพ็ญก็เพิ่มขึ้นอย่างมากโดยไม่รู้ตัว

ด้วยความช่วยเหลือของโอสถเม็ดนี้ ระดับพลังจึงได้(@NameIsNovel)รับการยก ระดับขึ้นอีกครั้งอย่างน่าประหลาดใจ ทะยานสู่จุดสูงสุดของระดับมหาโพธิญาณ

เขา(@NameIsNovel)ลุกขึ้นยืน ดวงตาเปี่ยมไปด้วยประกายแห่งเทวะ เมื่อเกิดความคิดหนึ่ง ปราณเต๋าภายในกายก็เริ่มโคจรด้วยตัวมันเอง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ความรู้สึกร้อนผ่าวพลุ่งพล่านขึ้นมาจากตันเถียน ราวกับมี(@NameIsNovel)พลังที่(@NameIsNovel)ไม่อาจหยุดยั้งได้(@NameIsNovel)กำลังทะลักออกมาจากทั่วร่าง

ในทันทีนั้นเอง ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเบื้องหลังก็เกิดความผันผวน ราวกับมี(@NameIsNovel)ไอน้ำลอยสูงขึ้น พร้อมกับเสียงคำรามของมังกรและ(@NameIsNovel)ช้างดังก้องกังวาน

มังกรยักษ์สีทองห้าตัวและ(@NameIsNovel)ช้างยักษ์สีทองห้าเชือกก็ปรากฏเป็น(@NameIsNovel)รูปเป็น(@NameIsNovel)ร่างขึ้น โคจรอยู่รอบกาย ร่างของพวกมันส่องประกายแสงสีทองเจิดจ้า สุกสกาวตระการตา

มังกรทองทั้งห้าตัวแยกเขี้ยวและ(@NameIsNovel)กางกรงเล็บ หนวดและ(@NameIsNovel)ขนตั้งชัน แทบจะเหมือนสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตจริงๆ ส่วนช้างทองทั้งห้าเชือกนั้นดูสงบนิ่งกว่า(@NameIsNovel) ชูศีรษะสูงและ(@NameIsNovel)ชูงวงขึ้นสู่ท้องฟ้า ประหนึ่งพร้อมที่(@NameIsNovel)จะส่งเสียงร้องคำราม

มังกรทองและ(@NameIsNovel)ช้างทอง หมอบอยู่รอบกายเซินลั่ว แสงที่(@NameIsNovel)เปล่งออกมาจากร่างของพวกมันพุ่งสูงขึ้นสู่ท้องฟ้า สั่นสะเทือนม่านแสงสีทองที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านนอกเจดีย์ทองคำ

“การทำความเข้าใจเคล็ดวิชาหวงถิงส่วนสุดท้ายไม่น่าจะเป็น(@NameIsNovel)ปัญหา แต่หากต้องการจะทำให้พลังแห่งมังกรและ(@NameIsNovel)ช้างสมบูรณ์แบบ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ข้าจะต้องทะลวงคอขวดของจุดสูงสุดระดับมหาโพธิญาณ และ(@NameIsNovel)ก้าวเข้าสู่ระดับเซียนแท้ให้ได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วพูดกับตนเองอย่างครุ่นคิด

ทันทีที่(@NameIsNovel)พูดจบ ทั่วร่างก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงสีทอง มังกรทองห้าตัวและ(@NameIsNovel)ช้างทองห้าเชือกก็หดตัวลงอย่างรวดเร็ว ทั้งหมดกลายเป็น(@NameIsNovel)ประกายแสงสีทองพุ่งเข้าสู่ร่างกายแล้วหายลับไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ถัดมา เขา(@NameIsNovel)ยกแขนขึ้นมอง แสงสีทองกำลังหมุนวนอยู่รอบๆ และ(@NameIsNovel)ภายใต้แสงนั้นก็ปรากฏลวดลายคล้ายเกล็ดมังกรขึ้น แสงสั่นไหวระยิบระยับ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ราวกับมี(@NameIsNovel)พลังที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นกำลังผลักดันจากภายใน ทำให้ทั่วร่างของเขา(@NameIsNovel)แผ่ความผันผวนอันรุนแรงออกมา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)มุมปากของเซินลั่ว ประสานมือเป็น(@NameIsNovel)มนตราอาคม แสงสีทองรอบกายก็สลายไป ปรากฏการณ์พิสดารทั้งหมดค่อยๆ เลือนหายไป

“ถึงเวลาแล้ว!”

หลังจากกระซิบถ้อยคำเหล่านี้จบ ก็หลับตาลงและ(@NameIsNovel)นั่งขัดสมาธิ

เมื่อนั่งลงเรียบร้อยแล้ว แทนที่(@NameIsNovel)จะโคจรปราณเต๋าเพื่อบำเพ็ญเพียรต่อ เซินลั่วกลับรวบรวมสมาธิและ(@NameIsNovel)เริ่มทบทวนรายละเอียดทั้งหมด ของเคล็ดวิชาเปิดเส้นลมปราณหยินมืด

เคล็ดวิชานี้จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องใช้พลังหยินอัปมงคลจำนวนมหาศาล และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็นึกขึ้นได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) แส้หกเฉิน ของตน [Source: NameIsNovel]

นั้นคือศาสตราเวทที่(@NameIsNovel)เปี่ยมไปด้วยพลังงานชนิดนี้อย่างยิ่งยวด มันเคยแสดงพลังหยินอัปมงคลออกมาหลายครั้งระหว่า(@NameIsNovel)งการต่อสู้กับทหารสวรรค์ในชุดเกราะสีเงินก่อนหน้านี้

ดังนั้นเซินลั่วจึงตั้งใจจะใช้พลังหยินอัปมงคลที่(@NameIsNovel)เก็บไว้ในแส้หกเฉินมาฝึกฝนเคล็ดวิชานี้

เซินลั่วจ้องมองไปที่(@NameIsNovel)น่องของตน บริเวณที่(@NameIsNovel)สายตาจับจ้อง เนื้อและ(@NameIsNovel)ผิวหนังก็ค่อยๆ โปร่งใสขึ้น เหลือเพียงร่องรอยของแสงสีขาวเลือนรางจากแขนงหนึ่งของเส้นลมปราณหยินเฉียวม่าย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็ไม่ได้(@NameIsNovel)เริ่มร่ายอาคมในทันที กลับกัน เขา(@NameIsNovel)ใช้นิ้วชี้ของมือข้างหนึ่งเป็น(@NameIsNovel)ดุจมี(@NameIsNovel)ด แทงเข้าไปในผิวหนังน่องของตนเองราวกับเป็น(@NameIsNovel)คมมี(@NameIsNovel)ด จากนั้นนิ้วก็เคลื่อนไปรอบๆ วาดลวดลายลงบนขาประหนึ่งวาดภาพ

ขณะที่(@NameIsNovel)ปลายนิ้วเคลื่อนไหว หยาดโลหิตก็ทะลักออกมาจากบาดแผลและ(@NameIsNovel)ไหลไปตามผิวหนัง ทิ้งร่องรอยสีแดงฉานไว้ เมื่อนิ้วหยุดลง ลวดลายยันต์โลหิตก็ปรากฏขึ้นบนนั้น

ลวดลายนั้นเกือบจะครอบคลุมทั่วทั้งน่อง ตรงกลางมี(@NameIsNovel)กลุ่มอักขระยันต์หนาแน่น ซึ่งบนนั้นมี(@NameIsNovel)หยดโลหิตที่(@NameIsNovel)ดูคล้ายแถวมด มันมี(@NameIsNovel)ความคล้ายคลึงกับเคล็ดวิชาแมลงวิญญาณของแดนใต้อยู่บ้าง

เมื่อจดจ้องอย่างมี(@NameIsNovel)สมาธิ เซินลั่วก็ท่องมนตราของเคล็ดวิชาเปิดเส้นลมปราณหยินมืดเบาๆ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ชี้ไปยังความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเหนือแส้หกเฉิน และ(@NameIsNovel)ยิงลำแสงสีขาวสายหนึ่งจากปลายนิ้วเข้าไปในแส้ ซึ่งสั่นสะเทือนและ(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นเป็น(@NameIsNovel)แสงสีดำ

ต่างจากการต่อสู้ตามปกติ แสงสีดำก้อนนี้ นับตั้งแต่ที่(@NameIsNovel)มันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้น ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)แสดงความผันผวนรุนแรงใดๆ แต่กลับดูอ่อนโยนและ(@NameIsNovel)เชื่องอย่างยิ่ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ขณะที่(@NameIsNovel)แสงขยายและ(@NameIsNovel)หดตัว ลำแสงสีดำหนาทึบสายหนึ่งก็แยกตัวออกมา ถูกชี้นำโดยเซินลั่วให้ไหลออกไป

แสงสีดำหนาทึบไหลลงมา ตกลงบนลวดลายยันต์ที่(@NameIsNovel)สลักไว้บนน่อง ทันใดนั้น ราวกับหยดหมึกที่(@NameIsNovel)หยดลงไป มันเปลี่ยนคราบเลือดให้กลายเป็น(@NameIsNovel)สีดำ [Source: NameIsNovel]

ลวดลายยันต์ทั้งหมดดูเหมือนจะถูกฉีดพลังวิญญาณเข้าไปในทันที ส่องสว่า(@NameIsNovel)งเป็น(@NameIsNovel)แสงสีดำหย่อมหนึ่ง และ(@NameIsNovel)เริ่มทำงานด้วยตัวมันเอง

ลวดลายยันต์ที่(@NameIsNovel)คล้ายทหารมดซึ่งอยู่ตรงกลางน่องพลันมี(@NameIsNovel)ชีวิตขึ้นมา พวกมันดำดิ่งเข้าไปในผิวหนังบนขาของเซินลั่วทีละตัว และ(@NameIsNovel)สำรวจเข้าไปในเส้นลมปราณลึกเข้าไปในเนื้อ

คิ้วของเซินลั่วกระตุกอย่างรุนแรง พลันมี(@NameIsNovel)ความรู้สึกซับซ้อนทั้งชา คัน และ(@NameIsNovel)เจ็บปวดส่งผ่านจากน่อง ราวกับมี(@NameIsNovel)มดนับร้อยกำลังกัดกินเนื้อของเขา(@NameIsNovel)อยู่ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ความรู้สึกนี้ ซึ่งเลวร้ายยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ความเจ็บปวดล้วนๆ เกือบทำให้เขา(@NameIsNovel)สูญเสียความสงบในจิตใจ

แต่ในทันที เซินลั่วก็กัดฟันแน่น บังคับตนเองให้จิตใจมั่นคง เพราะลวดลายยันต์ทหารมดเหล่านั้นกำลังจะเข้าสู่เส้นลมปราณของเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)การเปิดเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)แท้จริงกำลังจะเริ่มขึ้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อความเจ็บปวดอันแหลมคมที่(@NameIsNovel)แตกต่างอย่างชัดเจนมาถึง เส้นลมปราณของเซินลั่วก็ขาดสะบั้นในทันที

การเชื่อมต่อกับเส้นลมปราณหยินเฉียวม่ายถูกตัดขาด และ(@NameIsNovel)ความรู้สึกชาก็แผ่ขยายไปตามทิศทางของเส้นลมปราณนั้นในทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] “ล้มเหลว... งั้นรึ?” เซินลั่วยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)ตั้งตัวด้วยซ้ำ

เคล็ดวิชาเปิดเส้นลมปราณหยินมืดได้(@NameIsNovel)บันทึกไว้ว่า(@NameIsNovel): “เคล็ดมดกลืนชีพจร ฉีดพลังหยิน สิ่งสำคัญคือต้องรักษาชีพจรไม่ให้ขาดและ(@NameIsNovel)พลังหยินไม่หยุดยั้ง ดุจเส้นไหมแขวนอยู่เหนือเปลวไฟ ความผันผวนเพียงเล็กน้อยก็มิอาจยอมรับได้(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] ความหมายของมันคือ ในเรื่องของเคล็ดมดกลืนชีพจรนั้น

เน้นย้ำถึงการรักษาความต่อเนื่องของเส้นลมปราณแม้ในขณะที่(@NameIsNovel)ถูกแถวมดกัดกิน และ(@NameIsNovel)ผสานเข้ากับพลังหยินอัปมงคลภายใต้การนำทางของแถวมด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ความยากของสิ่งนี้แทบจะเทียบเท่ากับการแขวนเส้นไหมไว้เหนือเปลวไฟ ความผันผวนใดๆ ก็จะนำไปสู่การขาดสะบั้นของเส้นไหม

ความล้มเหลวในครั้งแรกนี้เกิดขึ้นเร็วมาก จนเซินลั่วไม่ทันได้(@NameIsNovel)รู้สึกถึงการรวมตัวของเส้นลมปราณและ(@NameIsNovel)พลังหยินอัปมงคลด้วยซ้ำ

เขา(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel)ทำเส้นลมปราณขาดไปแล้ว และ(@NameIsNovel)พลังหยินอัปมงคลที่(@NameIsNovel)อยู่ในลวดลายบนขาก็กำลังถูกดึงออกจากร่างกายอย่างช้าๆ ภายใต้การนำทางของปราณเต๋า

ด้วยความคิดหนึ่ง เซินลั่วประสานมือไว้เบื้องหน้า ใช้เคล็ดวิชาผนึกสวรรค์อย่างเงียบๆ

ทันใดนั้น พลังหยางบริสุทธิ์สายหนึ่งก็ไหลผ่านร่างกายและ(@NameIsNovel)ห่อหุ้มเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)ขาดสะบั้นไว้ เพื่อรักษามัน

ไม่นาน แสงก็รวมตัวกันบนเส้นลมปราณ และ(@NameIsNovel)เส้นเลือดฝอยที่(@NameIsNovel)ถูกทำลายโดยลวดลายมดก็กลับคืนสู่สภาพเดิมแล้ว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) หลังจากซ่อมแซมเสร็จสิ้น เซินลั่วก็พักผ่อนชั่วครู่ จากนั้นจึงกระตุ้นเคล็ดวิชาเปิดเส้นลมปราณหยินมืดอีกครั้ง นำพลังหยินอัปมงคลจากแส้หกเฉินเข้าสู่ร่างกายและ(@NameIsNovel)เปิดเส้นเลือดฝอยอีกครั้ง

[Source: NameIsNovel] ขณะที่(@NameIsNovel)พลังหยินอัปมงคลไหลเข้ามา ลวดลายยันต์ทั้งหมดก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นด้วยแสงสีดำอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)ความรู้สึกเปรี้ยว ชา และ(@NameIsNovel)เจ็บปวดก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ขณะที่(@NameIsNovel)แถวลวดลายมดสายหนึ่งกัดกินเข้าไปยังเส้นลมปราณนั้น

[Source: NameIsNovel] คราวนี้ เซินลั่วมี(@NameIsNovel)สมาธิอย่างเต็มที่(@NameIsNovel) ไม่ยอมให้ตนเองวอกแวกแม้แต่น้อย ควบคุมแถวลวดลายมดนั้นอย่างระมัดระวัง ค่อยๆ คลานขึ้นไปบนเส้นลมปราณทีละนิด กดข่มพลังการกัดกินของมันอย่างสุดกำลัง

เส้นลมปราณไม่ได้(@NameIsNovel)ขาดง่ายเหมือนครั้งแรก แต่ความเจ็บปวดอันแหลมคมจากการถูกกัดกินนั้นเหลือทน

เพียงครู่เดียว ใบหน้าของเซินลั่วก็ซีดเผือดราวกับภูตผี และ(@NameIsNovel)เหงื่อเย็นก็หยดจากหน้าผากอย่างต่อเนื่อง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทว่า(@NameIsNovel)ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะอย่างไร เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่แสดงท่าทีว่า(@NameIsNovel)จะผ่อนคลายแม้แต่น้อย นำทางลวดลายมดให้รุดหน้าต่อไปอย่างต่อเนื่อง

[Source: NameIsNovel] ขณะเดียวกันก็บีบอัดพลังหยินอัปมงคลที่(@NameIsNovel)ถูกดึงตามหลังให้เป็น(@NameIsNovel)เส้นด้ายที่(@NameIsNovel)บางยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เส้นลมปราณ จากนั้นจึงพันรอบร่องรอยการกัดกินของมด

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ขณะที่(@NameIsNovel)ลวดลายมดกัดกินไปข้างหน้าทีละฉื่อ พวกมันกำลังจะไปถึงจุดเฟิงหลงที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างหน้า ความเจ็บปวดรุนแรงระลอกหนึ่งก็พุ่งขึ้นมา และ(@NameIsNovel)เส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)ตึงเครียดก็ขาดสะบั้นอีกครั้ง

ด้วยเสียงถอนหายใจในใจ เซินลั่วทำได้(@NameIsNovel)เพียงนำทางพลังหยินอัปมงคลออกจากร่างกายอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)ใช้เคล็ดวิชาผนึกสวรรค์เพื่อซ่อมแซมเส้นลมปราณอีกครา [Source: NameIsNovel]

---------- [Source: NameIsNovel]