หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 476

ตอนที่ 476 : พลิกวิกฤต

ตอนที่ 476

เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ และ(@NameIsNovel)เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ซ่อมแซมเส้นลมปราณแขนงนี้ไปแล้วกว่า(@NameIsNovel)สามสิบครั้ง ในช่วงสิบครั้งแรก เส้นลมปราณจะขาดสะบั้นก่อนที่(@NameIsNovel)ลวดลายมดจะผ่านจุดเฟิงหลงที่(@NameIsNovel)ข้างน่องเสียอีก

แม้จะมี(@NameIsNovel)ความคืบหน้าอยู่บ้างในภายหลัง แต่เมื่อลวดลายมดไปถึงจุดเฟิงหลง มันกลับกระตุ้นให้เกิดการต่อต้านอย่างรุนแรงจากร่างกาย

ทำให้จุดฝังเข็มระเบิดออกก่อนที่(@NameIsNovel)ลวดลายมดจะทันได้(@NameIsNovel)กัดกิน สิ่งนี้ส่งผลให้เส้นลมปราณข้างเคียงได้(@NameIsNovel)รับความเสียหาย ซึ่งทำให้เซินลั่วต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการซ่อมแซม

หลังจากนั้น กระบวนการก็จบลงด้วยความล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้ว่า(@NameIsNovel)ลวดลายมดจะเข้าไปอยู่ในจุดฝังเข็มได้(@NameIsNovel)สำเร็จ การไหลเวียน ของพลังหยินอัปมงคลก็ยังคงถูกปฏิเสธโดยสัญชาตญาณของร่างกาย

กรณีที่(@NameIsNovel)รุนแรงที่(@NameIsNovel)สุดเกิดจากการกระตุ้นเส้นลมปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)อยู่ติดกัน ทำให้เกิดการกวาดล้างของปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)นำไปสู่ความโกลาหลในเส้นลมปราณของขาเซินลั่ว จนทำให้เขา(@NameIsNovel)สูญเสียสติไป

[Source: NameIsNovel] หากไม่ใช่เพราะการปกป้องของเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์ที่(@NameIsNovel)ช่วยปรับเส้นลมปราณให้ราบรื่น ขาของเซินลั่วคงจะพิการไปแล้ว

ทว่า(@NameIsNovel)หลังจากความล้มเหลวนับครั้งไม่ถ้วน การควบคุมลวดลายมดและ(@NameIsNovel)การหลั่งไหลของพลังหยินอัปมงคลของเซินลั่วก็ชำนาญขึ้นอ่านตอนต่อไปฟรี

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) จุดเฟิงหลงหลายแห่งในเส้นลมปราณแขนงนี้ถูกทะลวงผ่านไปแล้ว เหลือเพียงจุดซานอินเจียวสุดท้ายที่(@NameIsNovel)ใกล้จะทะลวงผ่าน

ในตอนนี้ ดวงตาปิดสนิท ประสานมือเป็น(@NameIsNovel)ตราอาคม และ(@NameIsNovel)รักษาการทำงานของลวดลายยันต์บนขาอย่างเต็มกำลัง

[Source: NameIsNovel] แถวลวดลายมดสายหนึ่งที่(@NameIsNovel)จุดซานอินเจียวกำลังพันอยู่กับปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)เก็บไว้ ทำให้ยากที่(@NameIsNovel)จะแยกออกจากกัน

คิ้วของเซินลั่วขมวดเข้าหากัน บ่งบอกถึงความเจ็บปวดอย่างสุดขีด ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)อยู่ในช่วงเวลาสำคัญของการเปิดเส้นลมปราณหยิน และ(@NameIsNovel)ไม่กล้าที่(@NameIsNovel)จะหย่อนยานแม้แต่น้อย

“ไป” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อเห็นโอกาส เขา(@NameIsNovel)ก็เปล่งเสียงตะโกนเบาๆ และ(@NameIsNovel)นิ้วที่(@NameIsNovel)ประสานตราก็พลันชี้ลง แส้หกเฉินที่(@NameIsNovel)ห้อยอยู่เบื้องหน้าสั่นสะเทือนอย่างกะทันหัน ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)เส้นใยพลังอัปมงคลที่(@NameIsNovel)พุ่งตรงเข้าสู่จุดซานอินเจียวตามลวดลายมด

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] มี(@NameIsNovel)แสงสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นที่(@NameIsNovel)จุดฝังเข็ม ครึ่งหนึ่งของปราณเต๋าถูกขับไล่ออกไป ขณะที่(@NameIsNovel)ลวดลายมดและ(@NameIsNovel)พลังหยินอัปมงคลก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)สมดุลกับปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ ทั้งหมดหลอมรวมเข้าด้วยกัน

เมื่อปราการสุดท้ายนี้ล่มสลายลง การจู่โจมอย่างเต็มรูปแบบของเคล็ดวิชาเปิดเส้นลมปราณหยินมืดก็ได้(@NameIsNovel)เริ่มต้นขึ้นในที่(@NameIsNovel)สุด

[Source: NameIsNovel] ขาของเซินลั่วพลันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นด้วยลวดลายยันต์เจิดจ้า หลังจากแสงโลหิตสว่า(@NameIsNovel)งวาบ มันก็หดตัวกลับในทันที จมลึกลงไปในเนื้อและ(@NameIsNovel)เลือด กลายเป็น(@NameIsNovel)แสงที่(@NameIsNovel)ปกคลุมทั่วทั้งเส้นลมปราณแขนงนั้น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) บนเส้นลมปราณแขนงนั้น แสงสีดำ แดง และ(@NameIsNovel)ขาวส่องประกายพร้อมกัน ดุจริบบิ้นหลากสีที่(@NameIsNovel)ติดอยู่อย่างแน่นหนาระหว่า(@NameIsNovel)งกลาง แสงเริ่มหลอมรวมกันเมื่อมันสั่นไหว

เมื่อแสงสุดท้ายหายไป พลังหยินอัปมงคลก็เสร็จสิ้นการรวมตัวกับเส้นลมปราณในที่(@NameIsNovel)สุด

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ในขณะเดียวกัน ลวดลายยันต์ที่(@NameIsNovel)สลักไว้บนน่องของเซินลั่วก็พลันปะทุเป็น(@NameIsNovel)แสงสีขาวเจิดจ้า และ(@NameIsNovel)พลังอันแปลกประหลาดก็แผ่ซ่าน และ(@NameIsNovel)ปกคลุมเส้นลมปราณท่ามกลางลวดลายแสงที่(@NameIsNovel)สั่นไหว

เซินลั่วรู้สึกถึงพลังอันน่าอัศจรรย์ที่(@NameIsNovel)ปลุกเร้าจิตวิญญาณ เขา(@NameIsNovel)รู้สึกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)พลังหยินอัปมงคลภายในเส้นลมปราณ

ภายใต้ผลของลวดลายยันต์ กำลังสลายไปทีละน้อย และ(@NameIsNovel)เส้นลมปราณเต๋าสายใหม่ก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ในที่(@NameIsNovel)สุด เมื่อการเปลี่ยนแปลงของพลังหยินอัปมงคลส่วนสุดท้ายเสร็จสิ้นลง เส้นลมปราณแขนงบนเส้นลมปราณหยินเฉียวม่าย ของเซินลั่วก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ชั้นแสงสีคราม ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ริบบิ้นสีครามโปร่งใส

เซินลั่วเกิดความคิดหนึ่งและ(@NameIsNovel)จิตสำนึกของเขา(@NameIsNovel)ก็จมดิ่งลงไปในเส้นลมปราณ

เขา(@NameIsNovel)สามารถรู้สึกได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจนว่า(@NameIsNovel)ปราณเต๋า ที่(@NameIsNovel)ไหลมาจากเส้นลมปราณหยินเฉียวม่าย กำลังค่อยๆ รวมตัวกันเป็น(@NameIsNovel)เส้นลมปราณเต๋าสายใหม่นี้

ด้วยการกระตุ้นเพียงเล็กน้อย ปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)รวมตัวกันในเส้นลมปราณนี้ก็เริ่มทำงานทันที

หลังจากเปรียบเทียบคร่าวๆ เขา(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ความกว้างของมันไม่ใหญ่เท่ากับยี่สิบเส้นเดิม และ(@NameIsNovel)ความยืดหยุ่นก็แตกต่างกันเล็กน้อย ที่(@NameIsNovel)สำคัญที่(@NameIsNovel)สุดคือความเร็วในการโคจรปราณเต๋าช้ากว่า(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

แต่โชคดีที่(@NameIsNovel)ประสิทธิภาพในการเก็บกักปราณเต๋านั้นแทบจะเหมือนกับเส้นลมปราณเต๋าปกติ

“ฮ่าฮ่า มันได้(@NameIsNovel)ผลจริงๆ ด้วยวิธีนี้ จำนวนเส้นลมปราณเต๋าก็สามารถเพิ่มขึ้นได้(@NameIsNovel)อย่างมาก” เซินลั่วอุทานด้วยความยินดี (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เพียงเมื่อมี(@NameIsNovel)ความเข้าใจในเคล็ดวิชาอย่างลึกซึ้งขึ้น จึงจะมี(@NameIsNovel)ความมั่นใจมากขึ้นในความเป็น(@NameIsNovel)จริงที่(@NameIsNovel)จะพัฒนาเส้นลมปราณเต๋า และ(@NameIsNovel)เพียงแค่เพิ่มจำนวนเส้นลมปราณเต๋า

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) คุณสมบัติในการบำเพ็ญของเขา(@NameIsNovel)จึงจะได้(@NameIsNovel)รับการปรับปรุงอย่างมี(@NameIsNovel)นัยสำคัญ และ(@NameIsNovel)ความเร็วในการบำเพ็ญก็จะเพิ่มขึ้น

[Source: NameIsNovel] และ(@NameIsNovel)เพียงแค่เร่งความเร็วในการบำเพ็ญ ยกระดับพลังบำเพ็ญให้เร็วที่(@NameIsNovel)สุดเท่าที่(@NameIsNovel)จะทำได้(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)จึงจะสามารถขจัดภัยคุกคามจากการสิ้นอายุขัยได้(@NameIsNovel)

ภายใต้การสนับสนุนของความคิดที่(@NameIsNovel)ไม่ลดละนี้ เซินลั่วก็เข้าสู่สภาวะที่(@NameIsNovel)ค่อนข้างบ้าคลั่งของการฝึกฝนเคล็ดวิชาเปิดเส้นลมปราณหยินมืดแทบจะไม่หยุดหย่อน

จัดการกับเส้นลมปราณแขนงกว่า(@NameIsNovel)สิบเส้นจนแตกสลายไปกว่า(@NameIsNovel)สามร้อยครั้ง

ที่(@NameIsNovel)อันตรายที่(@NameIsNovel)สุดคือเส้นลมปราณแขนงที่(@NameIsNovel)เชื่อมต่อกับเส้นลมปราณเย่ว์อินมือ ซึ่งหลังจากแตกหักซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ก็บังเอิญทำให้เกิดการไหลย้อนกลับของปราณเต๋าจากเส้นลมปราณถุงหุ้มหัวใจ ปะทะกับพลังหยินอัปมงคลที่(@NameIsNovel)เก็บไว้ภายใน

นำไปสู่การต่อสู้ที่(@NameIsNovel)แทบจะเป็น(@NameIsNovel)ตายเท่ากัน มันเกือบจะส่งผลกระทบต่อจุดสำคัญของเส้นลมปราณเย่ว์อินมือของเซินลั่ว [Source: NameIsNovel]

โชคดีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเปิดใช้งานการป้องกันของเคล็ดวิชาหวงถิงในชั่วขณะสำคัญ ผนวกกับเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์เพื่อสร้างเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)แตกหักขึ้นใหม่

รักษาสภาพเส้นลมปราณแขนงนั้นไว้และ(@NameIsNovel)ทำให้เส้นลมปราณเย่ว์อินมือของเขา(@NameIsNovel)มั่นคง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แต่ละครั้งที่(@NameIsNovel)พยายาม เขา(@NameIsNovel)สามารถเปิดเส้นลมปราณเต๋าเสริมได้(@NameIsNovel)ถึงสิบสามเส้น

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ยามนี้ แม้ยังไม่อาจกล่าวได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)การเปิดเส้นลมปราณสำเร็จสมบูรณ์ แต่ประสบการณ์ล้ำค่าที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับก็เพียงพอให้จิตมั่นแน่วแน่ พร้อมจะทดสอบอีกครั้งในโลกแห่งความจริง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)สิบสามเปิดออก แสงสีทองพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นภายในเจดีย์ทองคำอีกครั้ง บ่งบอกถึงการเริ่มต้นของการทดสอบรอบใหม่ — การต่อสู้กับเหล่าทหารสวรรค์สามสิบหกนายที่(@NameIsNovel)รออยู่เบื้องหน้า

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ด้วยการฝึกฝนเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์และ(@NameIsNovel)เปิดเส้นลมปราณเต๋าเพิ่มอีกสิบสามเส้น

ตอนนี้ร่างกายของเซินลั่วมี(@NameIsNovel)ปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)มากกว่า(@NameIsNovel)พระระดับมหาโพธิญาณขั้นปลายโดยทั่วไปถึงสามเท่า

ระหว่า(@NameIsNovel)งการฝึกฝน เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ทบทวนทุกกระบวนท่าที่(@NameIsNovel)เคยประมือกับทหารสวรรค์ ไตร่ตรองถึงจุดแข็งจุดอ่อนของพลังเทวะและ(@NameIsNovel)คาถาอาคมแต่ละแขนง ความเข้าใจในวิชาเหล่านั้นค่อยๆ ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ด้วยประสบการณ์และ(@NameIsNovel)ความกระจ่างในจิต เขา(@NameIsNovel)สามารถพิชิตทหารสวรรค์ที่(@NameIsNovel)เหลือได้(@NameIsNovel)โดยไม่ยากเย็นนัก

บัดนี้ ร่างในชุดย้อมเหงื่อยืนอยู่บนแท่นศึก มือข้างหนึ่งถือแส้หกเฉินมั่นคง สายตานิ่งราวเหล็กกล้า เบื้องหน้า ทหารสวรรค์เกราะเงินยืนเผชิญหน้า ทวนคู่ในมือค่อยๆ หม่นแสงลง

และ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดก็กลายเป็น(@NameIsNovel)แสงสีขาวก้อนหนึ่ง บินเข้าไปในจิตวิญญาณเทวะของเซินลั่ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “นี่คือทหารสวรรค์คนสุดท้ายแล้วสินะ ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ข้าจะกลับไปได้(@NameIsNovel)แล้ว” เซินลั่วค่อยๆ ลืมตาขึ้น รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้า และ(@NameIsNovel)พึมพำกับตนเอง

ไม่ทันที่(@NameIsNovel)คำพูดจะสิ้นสุด แสงสว่า(@NameIsNovel)งวาบก็ล้อมรอบตัวเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel)ออกจากพื้นที่(@NameIsNovel)นั้น กลับมายังพระราชวังทองคำแล้ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

----------