หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 505
ตอนที่ 505 : ภูตผีอาละวาดในเมืองที่พลุกพล่าน
ตอนที่ 505
เมื่อเห็นสถานการณ์ เซินลั่วก็รู้สึกสะเทือนใจอยู่บ้าง เขา(@NameIsNovel)ยกมือข้างหนึ่งขึ้นและ(@NameIsNovel)ยันต์สะกดภูต กับยันต์อัสนีบาตขนาดเล็กก็บินออกจากแขนเสื้อของเขา(@NameIsNovel) ติดอยู่ที่(@NameIsNovel)หน้าอกและ(@NameIsNovel)หลังของพ่อค้า
“ระหว่า(@NameIsNovel)งทางกลับบ้าน ให้เดินผ่านประตูที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เทพทวารบาลติดอยู่และ(@NameIsNovel)กระจกทองสัมฤทธิ์แขวนอยู่ที่(@NameIsNovel)กรอบประตู
อย่าลังเลระหว่า(@NameIsNovel)งทางและ(@NameIsNovel)เมื่อเจ้ากลับถึงบ้านแล้ว ให้ถอดยันต์ออกจากร่างกายและ(@NameIsNovel)ติดไว้ที่(@NameIsNovel)กรอบประตู” เซินลั่วเตือน
“ข้าได้(@NameIsNovel)พบท่านเซียนแล้ว ขอบคุณ ท่านเซียน ขอบคุณ...” เมื่อตระหนักถึงสิ่งที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้น พ่อค้าก็รีบคุกเข่าลงและ(@NameIsNovel)ขอบคุณเขา(@NameIsNovel)ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ก็ไม่มี(@NameIsNovel)ใครอยู่ตรงหน้าแล้ว
“ภรรยา, ลูก...” พ่อค้าสั่นสะท้านไปทั้งตัว แล้วก็ร้องเรียกด้วยเสียงที่(@NameIsNovel)ติดขัด ก่อนจะรีบจากไป
ที่(@NameIsNovel)ปลายตรอก มี(@NameIsNovel)ต้นตั๊กแตนเก่าต้นหนึ่งที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ลำต้นค่อนข้างหนา ทอดเงาดำขนาดใหญ่
ใต้เงาไม้นั้นมี(@NameIsNovel)รั้ววงกลมที่(@NameIsNovel)ทำจากหิน สูงประมาณสามฉื่อจากพื้นดิน ล้อมรอบบ่อน้ำลึก
เซินลั่วยืนอยู่ข้างบ่อ มองลึกลงไปในนั้น ทั้งหมดที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เห็นคือความมืดมิด ยกเว้นที่(@NameIsNovel)ก้นบ่อ ที่(@NameIsNovel)ซึ่งแสงจันทร์สะท้อนอยู่ สร้างระลอกคลื่นที่(@NameIsNovel)สั่นไหว
คิ้วของเขา(@NameIsNovel)ขมวดเล็กน้อยขณะที่(@NameIsNovel)เริ่มสวดคาถา
ทันใดนั้น เสียงคลื่นซัดก็ดังมาจากใต้บ่อ ใบมี(@NameIsNovel)ดวารีเกลียวหนึ่งปั่นป่วนอยู่ที่(@NameIsNovel)ด้านล่าง ทำให้น้ำในบ่อจำนวนมากพุ่งออกมา ไหลเหมือนน้ำพุ
เซินลั่วยกมือขึ้น ตักน้ำจากบ่อน้ำพุที่(@NameIsNovel)ไหลรินขึ้นมาเล็กน้อย พลางยกขึ้นตรวจอย่างละเอียดตรงหน้าแสงจันทร์
“ปราณหยิน... หนักถึงเพียงนี้?” เสียงพึมพำแผ่วเบา ก่อนคิ้วจะขมวดแน่นเมื่อพินิจอยู่ครู่หนึ่ง
ทันใดนั้น เสียงใบไม้สั่นไหวดังกรอบแกรบมาจากต้นตั๊กแตนเก่าข้างบ่อ เขา(@NameIsNovel)ถอยกรูดไปเพียงครึ่งก้าว—เงาดำมหึมาพุ่งร่วงจากเบื้องบน กระแทกพื้นตรงหน้าอย่างแรง
สายตาคมวาบกวาดมองร่างนั้น คิ้วของเซินลั่วขมวดลึกยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม ความเย็นเยียบของปราณอัปมงคลเริ่มแผ่กระจายทั่วลานอย่างชัดเจน...
มันเป็น(@NameIsNovel)ร่างของผู้ชาย บิดเบี้ยวจนจำไม่ได้(@NameIsNovel) ไม่เหลือผิวหนังแม้แต่น้อย ร่างกายทั้งหมดถูกทาด้วยเลือดสีดำ มันเป็น(@NameIsNovel)ภาพที่(@NameIsNovel)น่าสยดสยองอย่างแท้จริง
สายตาของเซินลั่วแข็งกร้าวขึ้นขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กระโดดขึ้นไปในอากาศ ใช้กิ่งไม้ปีนขึ้นไปจนถึงยอดต้นตั๊กแตนเก่า
เขา(@NameIsNovel)มองลงไปอีกด้านหนึ่งของกำแพงสู่ถนนและ(@NameIsNovel)ตกใจกับภาพที่(@NameIsNovel)เห็นในทันที
ตรอกข้างๆ ยุ่งเหยิง เดิมทีเต็มไปด้วยแผงขายอาหาร ตอนนี้ มันเต็มไปด้วยศพที่(@NameIsNovel)ถูกเชือดอย่างโหดเหี้ยม เกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น
ที่(@NameIsNovel)ปลายตรอก มี(@NameIsNovel)ภูตผีร้ายขนาดยักษ์ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ใบหน้าดุร้าย กำลังกัดกินคอของชายหนุ่มและ(@NameIsNovel)วัยกลางคนคนหนึ่ง
ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)มันจะสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงสายตาของเซินลั่ว จึงเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหันเพื่อเหลือบมองไปในทิศทางของเขา(@NameIsNovel)
“ฆ่า... ฆ่า... ฆ่า...”
คำพูดที่(@NameIsNovel)ไร้สาระไหลออกมาจากปากของภูตผีร้าย มันกระโดดขึ้นอย่างกะทันหัน เคลื่อนไหวเหมือนสัตว์ป่าขณะที่(@NameIsNovel)มันวิ่งเข้าหาเซินลั่ว
เมื่อมันมาถึงตีนกำแพง มันก็พุ่งตัวขึ้นไปในอากาศอย่างกะทันหัน ดันพื้นด้วยเท้าของมัน มันพุ่งขึ้นไป ทิ้งรอยเลือดที่(@NameIsNovel)น่าตกใจสองรอยไว้บนกำแพงที่(@NameIsNovel)เดิมเป็น(@NameIsNovel)สีขาว
เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็สวดคาถาสองสามบทอย่างเงียบๆ ด้วยการโบกมือ เสียงคำรามก็ปะทุขึ้นจากบ่อใต้ต้นไม้
คลื่นน้ำทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าและ(@NameIsNovel)ควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)ใบมี(@NameIsNovel)ดวารีหมุนขนาดใหญ่กลางอากาศ ด้วยเสียงหวีดหวิว มันก็พุ่งออกไป
มี(@NameIsNovel)เสียงฟิ้วดังอย่างรวดเร็ว
ภูตผีร้ายเพิ่งจะกระโดดข้ามกำแพงเมื่อใบมี(@NameIsNovel)ดวารีผ่าผ่าน ตัดมันเป็น(@NameIsNovel)สองท่อนที่(@NameIsNovel)เอว วังวนสีครามขนาดใหญ่สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นและ(@NameIsNovel)หมุนวนอย่างรวดเร็ว ฉีกมันเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ ในทันที
เซินลั่วตบถุงเฉียนคุนที่(@NameIsNovel)เอวเบาๆ ดูดซับ ปราณหยินอัปมงคล ที่(@NameIsNovel)ยังหลงเหลือบนร่างเข้าสู่ในถุงจนหมดสิ้น
สายตากวาดไปตามตรอกแคบเบื้องหน้า — บ้านหลังหนึ่งที่(@NameIsNovel)ปลายทางกำลังลุกไหม้ เสียงร้องไห้แผ่วเบาดังลอดออกมาจากภายใน ทันทีที่(@NameIsNovel)ปลายเท้าแตะยอดไม้ เขา(@NameIsNovel)ทะยานร่างออกไปยังทิศนั้นในพริบตา
ไม่นานก็ถึงกำแพงบ้าน เซินลั่วกระโดดข้ามลงมาอย่างคล่องแคล่ว
สิ่งที่(@NameIsNovel)เห็นตรงหน้าทำให้แววตาแข็งกร้าวขึ้น — ภูตผีหญิงผมขาวกระเซิง กำลังลอยอยู่กลางอากาศ ลิ้นแดงเข้มยาวห้อยออกมาอย่างน่าขนหัวลุก พลางคืบคลานเข้าใกล้เด็กหญิงตัวน้อยในห้องที่(@NameIsNovel)ลุกเป็น(@NameIsNovel)ไฟ
เส้นผมดำขลับสองสามเส้นของนางยืดยาวออกไปหลายจั้ง พันรอบลำคอชายวัยกลางคนสองคนและ(@NameIsNovel)หญิงอีกหนึ่งคน ลากร่างทั้งสามลงกับพื้นอย่างทารุณ
ผิวของพวกเขา(@NameIsNovel)ซีดเผือด ดวงตาเบิกโพลงไร้แวว เลือดสีคล้ำไหลซึมออกจากปากและ(@NameIsNovel)จมูก เหลือเพียงแขนที่(@NameIsNovel)ยังสั่นระริก
- อยู่บนปากเหวแห่งความตายแล้ว แทบจะไม่สามารถรวบรวมพละกำลังใดๆ มาต่อต้านได้(@NameIsNovel)
ทันทีที่(@NameIsNovel)ฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel)กำลังจะลงมา ภูตผีหญิงก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาของนางเรืองแสงสีแดงเลือดเต็มไปด้วยความเกลียดชังและ(@NameIsNovel)ความโกรธ
เส้นผมของนางพลันขยับราวกับมี(@NameIsNovel)ชีวิต พุ่งขึ้นพันรอบแขนของเซินลั่วอย่างฉับไว
ยังไม่ทันตั้งตัว เส้นผมดำหนาทึบก็ขยายตัวราวคลื่นทะเล ล้อมรัดทั้งร่างไว้แน่นหนา ห่อเขา(@NameIsNovel)ไว้ตรงกลางประหนึ่งบ๊ะจ่างที่(@NameIsNovel)ถูกมัดแน่นจนขยับแทบไม่ได้(@NameIsNovel)
ร่างของเซินลั่วขยับฉับพลัน — วิชาขับธารา ถูกปลุกขึ้นใช้อย่างชำนาญ พลังแห่งสายน้ำหมุนวนห่อหุ้มทั่วร่าง สร้างเกราะป้องกันชั้นบางแต่ทรงพลังรอบตัว
เสียงซู่ซ่าดังลั่น ผมสีดำบิดเร้าอย่างบ้าคลั่ง พยายามจะเจาะทะลุเกราะน้ำและ(@NameIsNovel)แทรกเข้าสู่ปาก จมูก และ(@NameIsNovel)รูหูของเขา(@NameIsNovel)อย่างดุร้าย ราวกับมี(@NameIsNovel)ภูตผีพันตนพยายามแทรกซึมเข้ามาพร้อมกัน
ทว่า(@NameIsNovel)ม่านแสงที่(@NameIsNovel)สร้างขึ้นโดยคาถาก็ยังคงมั่นคง ทำให้ผมสีดำอยู่ห่างออกไป
ทันใดนั้น ผมสีดำที่(@NameIsNovel)พันอยู่รอบแก้มของเซินลั่วก็แยกออกไปสองข้าง
เซินลั่วเห็นลิ้นยาวสีแดงเลือดแลบออกมาจากด้านหน้าทันที แทงเข้าหาเขา(@NameIsNovel)ราวกับกระบี่ยาวสีแดงเลือด
เสียงแหลมสะท้อนดัง “แคร๊ง!”
ลิ้นแดงเข้มพุ่งแหวกอากาศตรงเข้ากลางหน้าผาก — ฉั่ะ!
เสียงไหม้ดังขึ้นพร้อมควันสีขาวลอยกรุ่นจากจุดที่(@NameIsNovel)โดนสัมผัส
“พลังกัดกร่อนงั้นรึ?” เซินลั่วขมวดคิ้วแน่น ความเจ็บแล่นวาบแต่ไม่มี(@NameIsNovel)เวลาคิด มือเท้าถูกผมดำพันธนาการแน่นจนขยับไม่ได้(@NameIsNovel) การร่ายคาถาถูกขัดขวางโดยสิ้นเชิง — แม้แต่ ยันต์อัสนีสวรรค์ ก็ไม่อาจเรียกใช้
แต่เพียงแค่ความคิดหนึ่งผุดขึ้น — ปราณกระบี่หยางบริสุทธิ์ ก็พลันปะทุ!
จุดฝังเข็มทั่วร่างสว่า(@NameIsNovel)งวาบเป็น(@NameIsNovel)เส้น แสงสีแดงฉานพุ่งพรวดออกจากกาย ราวคมกระบี่นับร้อยที่(@NameIsNovel)แหวกอากาศฟันฉีกผมสีดำเป็น(@NameIsNovel)เศษชิ้น
ละอองปราณไหวกระเพื่อมทั่วลาน ก่อนพุ่งทะยานขึ้นฟ้าอย่างรุนแรงจนเงาดำต้องล่าถอย
ชั่วขณะต่อมา แสงสีแดงกลางอากาศก็หมุนวนและ(@NameIsNovel)ยิงกลับมา เปลวไฟพลันลุกโชนขึ้นรอบตัวมัน แทงทะลุผ่านหน้าอกของภูตผีหญิงโดยตรง
“อ๊า...”
เสียงกรีดร้องโหยหวนดังก้องขณะที่(@NameIsNovel)ร่างของภูตผีหญิงถูกเผาโดยเปลวไฟและ(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)เถ้าถ่านอย่างรวดเร็ว
เซินลั่วดูดซับปราณหยินที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ เรียกคืนตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ และ(@NameIsNovel)รีบไปตรวจสอบผู้ที่(@NameIsNovel)ล้มลงบนพื้น
ชายชราที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้ที่(@NameIsNovel)สุด — ดวงตาเลื่อนลอย ไร้แววชีวิต เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)จิตวิญญาณถูกสูบจนสิ้น
ส่วนชายหนุ่มกับหญิงสาวที่(@NameIsNovel)อยู่ถัดไป แม้หมดสติและ(@NameIsNovel)ร่างแน่นิ่ง แต่ยังมี(@NameIsNovel)ลมหายใจแผ่วเบาคงอยู่
เซินลั่วรีบวางฝ่ามือลงบนหน้าอกของทั้งคู่ ส่ง ปราณหยางบริสุทธิ์ แผ่วอ่อนเข้าไปจุดประกายชีพที่(@NameIsNovel)ริบหรี่ในร่าง ดึงพวกเขา(@NameIsNovel)กลับจากขอบเหวแห่งความตายทีละน้อย
ขณะถอนมือขึ้น เขา(@NameIsNovel)จึงรู้ตัวว่า(@NameIsNovel) — เด็กหญิงตัวน้อยที่(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้ยังสะอื้นไห้อย่างตกใจ ตอนนี้กลับเงียบสนิท
นางนั่งนิ่งอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว ดวงตากลมโตจ้องตรงมาโดยไม่กะพริบ
----------