ตอนที่ 555 : ลงโทษกบฏ (ตอนที่ 2)

เก่อเทียนชิงเฝ้ามองเงาร่างของเซินลั่วที่(@NameIsNovel)เลือนหายไปอย่างรวดเร็ว สีหน้าฉายแววซับซ้อน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] ในบรรดาผู้ที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับมอบหมายในภารกิจนี้ ระดับบำเพ็ญเพียรของเก่อเทียนชิงนั้นสูงที่(@NameIsNovel)สุด เมื่อผู้อาวุโสหวงมู่เสนอชื่อหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงเป็น(@NameIsNovel)ผู้นำ ก็มิได้(@NameIsNovel)เอ่ยสิ่งใดออกมาภายนอก ทว่า(@NameIsNovel)ในใจกลับรู้สึกไม่สงบนัก

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แต่ในยามนี้ ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงหรือเซินลั่ว พลังที่(@NameIsNovel)ทั้งสองแสดงออกมานั้นล้วนเหนือกว่า(@NameIsNovel)เก่อเทียนชิงมากนัก ซึ่งทำให้เก่อเทียนชิงผู้เคยภาคภูมิใจรู้สึกท้อแท้อยู่บ้าง

ทว่า(@NameIsNovel) ก็ส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว ไม่สนใจเรื่องนี้อีกต่อไป และ(@NameIsNovel)เหินกายไปยังเซี่ยอวี่ซิน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ด้วยพลังของค่ายกลเมฆา เซินลั่วกระตุ้นตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ และ(@NameIsNovel)ใช้เคล็ดวิชากระบี่เหินบิน เพียงก้าวหนึ่งก็ทะยานไปหลายร้อยลี้

[Source: NameIsNovel] สภาพแวดล้อมรอบกายเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว นี่เร็วกว่า(@NameIsNovel)การใช้เคล็ดวิชากระบี่เหินบินด้วยตนเองมากนัก เทียบเท่ากับความเร็วของผู้บำเพ็ญระดับก่อกำเนิดทีเดียว

เคล็ดวิชากระบี่เหินบินเป็น(@NameIsNovel)วิชาเหินบินชั้นสูง จะสำเร็จได้(@NameIsNovel)ก็ต่อเมื่อผู้ใช้มี(@NameIsNovel)จิตผูกพันลึกซึ้งกับกระบี่เท่านั้น

หาไม่แล้ว แม้จะได้(@NameIsNovel)รับกระบี่แม่ลูกมาหลายปีก่อน ก็ไม่อาจฝึกฝนเคล็ดวิชากระบี่เหินบินได้(@NameIsNovel) จนกระทั่งหลอมตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์สำเร็จ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) การใช้เคล็ดวิชากระบี่เหินบินด้วยพลังของค่ายกลเมฆานั้นยากลำบากโดยธรรมชาติ เพราะพลังของค่ายกล แม้จะมหาศาล แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ปราณเต๋าของตนเองทั้งหมด

ทว่า(@NameIsNovel) ในเมื่อพลังจิตวิญญาณของเซินลั่วเพิ่มพูนขึ้นอย่างมาก จึงทำให้สามารถใช้พลังวิเศษต่างๆ ได้(@NameIsNovel)อย่างราบรื่นกว่า(@NameIsNovel)เดิม ซึ่งครั้งนี้ก็เป็น(@NameIsNovel)ไปอย่างราบรื่นจนน่าประหลาดใจ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แม้ปรมาจารย์มือแดงจะใช้เคล็ดวิชาลับและ(@NameIsNovel)หลบหนีไปอย่างสุดกำลัง แต่ก็ยังช้ากว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วมาก ระยะห่างระหว่า(@NameIsNovel)งทั้งสองจึงลดลงอย่างรวดเร็ว

เห็นว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ทางหนี แววตาอันดุร้ายก็ฉายวาบในดวงตาของปรมาจารย์มือแดง พลันหยุดชะงัก พัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคี ส่องแสงห้าสีที่(@NameIsNovel)แตกต่างกันอย่างมาก

นอกจากสีแดงชาดที่(@NameIsNovel)เห็นก่อนหน้านี้แล้ว ยังมี(@NameIsNovel)อีกสี่สี ได้(@NameIsNovel)แก่ สีทอง สีดำ สีขาวบริสุทธิ์ และ(@NameIsNovel)สีแดงเลือด

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ขนเจ็ดเส้นบนพัดตั้งตรง แต่ละเส้นเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์ พัดทั้งอันเปล่งกลิ่นอายที่(@NameIsNovel)มิอาจเทียบได้(@NameIsNovel)

“เจ้าคนโอหัง จงรับนี่ไป!” ปรมาจารย์มือแดงโบก พัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคีสุดกำลังเข้าใส่สายรุ้งกระบี่สีแดงที่(@NameIsNovel)ตามมาเบื้องหลัง

เสียงหงส์ดังกังวานขึ้นจากระยะไกล พญาหงส์เพลิงขนาดประมาณยี่สิบถึงสามสิบฉื่อพุ่งออกมาจากพัด

พร้อมกับขนนกห้าเส้นยาวเฟื้อย แต่ละเส้นมี(@NameIsNovel)สีแตกต่างกัน: แดงชาด, ทอง, ดำ, ขาวบริสุทธิ์ และ(@NameIsNovel)แดงเลือด พุ่งเข้าปะทะกับสายรุ้งกระบี่สีแดง [Source: NameIsNovel]

ด้วยเสียงระเบิดกัมปนาท พญาหงส์และ(@NameIsNovel)สายรุ้งกระบี่ก็ปะทะกัน

สายรุ้งกระบี่สั่นไหวและ(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)กระบี่ยักษ์สีแดง ปะทะกับพญาหงส์ ทั้งสองฝ่ายรายล้อมด้วยแสงอันเจิดจ้า ไม่มี(@NameIsNovel)ใครยอมใครขณะปะทะกัน ก่อให้เกิดคลื่นสะท้อนผ่านความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าโดยรอบ

พญาหงส์ส่งเสียงร้องก้องอีกครั้ง กางปีกและ(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ลูกบอลแสงขนาดใหญ่รายล้อมด้วยรัศมี(@NameIsNovel)ห้าสีที่(@NameIsNovel)แตกต่างกัน

รัศมี(@NameIsNovel)เหล่านี้หดตัวลงอย่างกะทันหัน แล้วก็ขยายออกไปทุกทิศทาง ในชั่วพริบตา พายุน้ำวนขนาดใหญ่ห้าลูก

แต่ละลูกมี(@NameIsNovel)สีแดงชาด, ทอง, ดำ, ขาวบริสุทธิ์ และ(@NameIsNovel)แดงเลือด ก็ก่อตัวขึ้นรอบลูกบอลแสงโดยธรรมชาติ [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แรงกดดันทางวิญญาณที่(@NameIsNovel)เปล่งออกมาจากลูกบอลแสงพลันเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว เกือบจะทำให้ผู้ที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้เคียงหายใจไม่ออกขณะที่(@NameIsNovel)มันพุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง

ด้วยเสียงดังสนั่น กระบี่ยักษ์สีแดงก็แตกสลายในทันทีและ(@NameIsNovel)กลับคืนสู่สภาพตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ หมุนตัวและ(@NameIsNovel)พุ่งถอยหลัง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แสงวิญญาณบนผิวของตัวอ่อนกระบี่เลือนรางอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด ได้(@NameIsNovel)รับความเสียหายอย่างมาก

เซินลั่ว แม่ทัพผี และ(@NameIsNovel)ดาวขาว ล้วนถูกผลักกระเด็นออกไป ค่ายกลเมฆาก็แตกสลายในการโจมตีครั้งเดียว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เลือดหยดหนึ่งไหลจากมุมปากของเซินลั่ว จ้องมองพัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคี ในมือของปรมาจารย์มือแดงด้วยความประหลาดใจ

พลังของพัดนั้นยิ่งใหญ่เกินกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)คาดไว้ ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ปรมาจารย์มือแดงมิได้(@NameIsNovel)ใช้พลังเต็มที่(@NameIsNovel)ในการปะทะกันครั้งก่อนๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) โล่สีฟ้าที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่ข้างกายนั้นคือโล่เกราะหมึก โชคดีที่(@NameIsNovel)สามารถกระตุ้นโล่เกราะหมึกได้(@NameIsNovel)ทันเวลาในชั่วขณะวิกฤติ หาไม่แล้วคงได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัส

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ส่วนแม่ทัพผีและ(@NameIsNovel)ดาวขาว ไม่มี(@NameIsNovel)ศาสตราเวทป้องกัน จึงรับการโจมตีจาก พัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคีโดยตรง บาดแผลของทั้งสองสาหัสมากในยามนี้ ซวนเข่าอยู่บนพื้น อ่อนแรงเกินกว่า(@NameIsNovel)จะยืนได้(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] แม้จะตกใจกับพลังของพัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคี แต่เซินลั่วก็มิได้(@NameIsNovel)หยุดนิ่ง ละเลยบาดแผล โบกมือทั้งสองข้างอย่างต่อเนื่อง

แสงสีเหลือง สีทอง และ(@NameIsNovel)สีขาวสว่า(@NameIsNovel)งวาบ ตราประทับห้าขุนเขา(@NameIsNovel), ทองคำแท่ง และ(@NameIsNovel)ถุงเฉียนคุน พลันพุ่งออกมาพร้อมกัน โจมตีเข้าใส่ปรมาจารย์มือแดง

ปราณเต๋าของเซินลั่วเกือบจะหมดสิ้นโดยไม่มี(@NameIsNovel)ค่ายกลเมฆา และ(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)เพียงกระตุ้นศาสตราเวททั้งสามนี้อย่างยากลำบาก

[Source: NameIsNovel] แม้ปรมาจารย์มือแดงจะเพิ่งผลักเซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายทั้งสองกลับไปด้วยการโบกพัด แต่ปราณเต๋าของตนก็ถูกใช้ไปอย่างหนักเช่นกัน

เห็นของวิเศษทั้งสามพุ่งเข้าใส่ สีหน้าฉายแววตกตะลึงและ(@NameIsNovel)โกรธเกรี้ยว โบกพัดเพลิงอีกครั้ง [Source: NameIsNovel]

เพลิงหลากสีพุ่งออกมา บางกว่า(@NameIsNovel)เมื่อครู่มาก พุ่งเข้าหาศาสตราเวททั้งสาม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วร่ายคาถา และ(@NameIsNovel)สายรุ้งสีขาวพลันพุ่งออกมาจากมุมหนึ่งของตราประทับห้าขุนเขา(@NameIsNovel) พุ่งออกไปด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ ครอบคลุมระยะทางหลายสิบฉื่อ เข้าปะทะกับพัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคี [Source: NameIsNovel]

พัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคีพลันเกิดเสียง 'แคร็ก' ครั้งหนึ่ง พร้อมกับควบแน่นชั้นผลึกน้ำแข็งสีขาวโดยรอบ ทว่า(@NameIsNovel)ฝ่ามือของปรมาจารย์มือแดงที่(@NameIsNovel)ถือพัดกลับไม่ได้(@NameIsNovel)รับอันตรายใดๆ

แสงวิญญาณบนพัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคีพลันหายไปอย่างสิ้นเชิง ราวกับว่า(@NameIsNovel)จู่ๆ ก็สูญเสียพลังวิญญาณไปทั้งหมด

ปรมาจารย์มือแดงตกใจอย่างมาก รีบกระตุ้นปราณเต๋า พยายามเปิดใช้งานพัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคีเพื่อทำลายผลึกน้ำแข็งโดยรอบ

ทว่า(@NameIsNovel) สายรุ้งสีขาวก็พลันถอยกลับ และ(@NameIsNovel)พลังมหาศาลก็ระเบิดออกมาอย่างรุนแรง ฝ่ามือของปรมาจารย์มือแดงรู้สึกร้อนผ่าว พัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคีหลุดจากมือ และ(@NameIsNovel) “วูบ” หายลับเข้าไปในถุงเฉียนคุน

“พัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคีของข้า! คืนพัดให้ข้า!” ใบหน้าของปรมาจารย์มือแดงบิดเบี้ยว ละทิ้งทุกสิ่ง พุ่งเข้าหาถุงเฉียนคุน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เงาสีฟ้าสว่า(@NameIsNovel)งวาบภายในถุงเฉียนคุน และ(@NameIsNovel)กระบี่บินสีฟ้าก็พุ่งออกมา แทงเข้าที่(@NameIsNovel)ศีรษะของปรมาจารย์มือแดง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ปรมาจารย์มือแดงตกใจจนตื่นตัว แสงสีแดงสว่า(@NameIsNovel)งวาบในมือ และ(@NameIsNovel)แท่งเหล็กสั้นสีแดงก็ปรากฏขึ้น สกัดกั้นกระบี่บินสีฟ้าไว้

แต่ในยามนี้ ด้วยเสียง “คลิก” จากปลายทั้งสองข้างของกระบี่บิน กระบี่ลูกบางเฉียบสองเล่มก็พุ่งออกมา โคจรอย่างรวดเร็วรอบคอของปรมาจารย์มือแดง [Source: NameIsNovel]

คอของปรมาจารย์มือแดงเอียงลง ศีรษะหลุดออกจากบ่า ร่วงลงสู่พื้นพร้อมเสียง “ตุ้บ”

ร่างของเซินลั่วที่(@NameIsNovel)ตึงเครียดผ่อนคลายลง และ(@NameIsNovel)ด้วยเสียง “พลุบ” ก็ทรุดตัวลงนั่งกับพื้น

[Source: NameIsNovel] ปราณเต๋าเกือบจะหมดสิ้น รีบหยิบโอสถฟื้นฟูออกมาเม็ดหนึ่งแล้วกลืนลงไป นั่งขัดสมาธิเริ่มหลอมปราณ

เมื่อปราณเต๋าหลั่งไหลออกมาในตันเถียน ใบหน้าซีดเซียวของเซินลั่วก็ค่อยๆ กลับมาเป็น(@NameIsNovel)ปกติ

สภาพการต่อสู้ระหว่า(@NameIsNovel)งหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงและ(@NameIsNovel)ราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงยังไม่ชัดเจน จึงไม่กล้าพักที่(@NameIsNovel)นี่นานนัก ลุกขึ้นยืนทันทีเมื่อฟื้นปราณเต๋าได้(@NameIsNovel)ครึ่งหนึ่ง [Source: NameIsNovel]

ขั้นแรก ได้(@NameIsNovel)ใช้เคล็ดวิชาเชื่อมสื่อปราบอสูรส่งดาวขาวกลับสู่ทะเลบูรพา จากนั้นจึงนำแม่ทัพผีใส่ในถุงเฉียนคุน แล้วจึงมาที่(@NameIsNovel)ข้างศพของปรมาจารย์มือแดง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ปลดปล่อยแสงสีฟ้า สัมผัสผ่านร่างของปรมาจารย์มือแดง และ(@NameIsNovel)ของสองชิ้นก็ถูกม้วนขึ้นมาในแสงสีฟ้า

หนึ่งในนั้นคือแหวนสีแดงเข้ม ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ศาสตราเวทเก็บของของปรมาจารย์มือแดง

[Source: NameIsNovel] อีกชิ้นหนึ่งคือแผ่นหยกสีเทาขนาดฝ่ามือ ด้านหนึ่งสลักด้วยแผนที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะแตกหัก ราวกับเป็น(@NameIsNovel)เพียงส่วนหนึ่งของแผนที่(@NameIsNovel)ทั้งหมด และ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)เครื่องหมายใดๆ ไม่ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)ระบุสถานที่(@NameIsNovel)ใด

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อีกด้านหนึ่งสลักด้วยสัญลักษณ์สองตัวที่(@NameIsNovel)ดูเหมือนตัวอักษรแต่ก็ไม่ใช่ ดูเหมือนภาพวาดแต่ก็ไม่ใช่ ซึ่งเซินลั่วก็จำไม่ได้(@NameIsNovel)เช่นกัน

สิ่งนี้พบในตัวของปรมาจารย์มือแดง เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ให้ความสำคัญกับสิ่งนี้มาก แต่กลับมิได้(@NameIsNovel)เก็บไว้ในศาสตราเวทเก็บของ ซึ่งค่อนข้างแปลก [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

มองสำรวจแผ่นหยกอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)ในเมื่อยังคงคิดไม่ออก จึงเก็บเข้าสู่แหวนหลินหลางพร้อมกับแหวนเก็บของ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

หลังจากทำทั้งหมดนี้ เซินลั่วก็หยิบยันต์เพลิงออกมาอย่างไม่เร่งร้อน และ(@NameIsNovel)เผาร่างของปรมาจารย์มือแดงให้เป็น(@NameIsNovel)เถ้าธุลี จากนั้นก็หันหลังกลับและ(@NameIsNovel)เหินกายไปตามเส้นทางที่(@NameIsNovel)มาอ่านตอนต่อไปฟรี

----------