หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 556
ตอนที่ 556 : ช่วยชีวิตฮ้องเต้ถัง (1)
ตอนที่ 556
ในไม่ช้า เซินลั่วก็กลับมายังบริเวณแท่นบูชา
เซี่ยอวี่ซินนอนอยู่ใกล้แท่นบูชา บาดแผลที่(@NameIsNovel)หน้าอกและ(@NameIsNovel)ช่องท้องของนางรักษาตัวและ(@NameIsNovel)เลือดหยุดไหลแล้ว ลมหายใจก็สม่ำเสมอขึ้น ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)กินโอสถทิพย์ฟื้นฟูบาดแผลไปแล้ว แต่นางยังไม่ฟื้นคืนสติ
ในขณะนั้น เก่อเทียนชิงกำลังกวัดแกว่งสิ่วเหล็กดำสามอัน แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เงาดำเข้าโจมตีเสาหินที่(@NameIsNovel)ล้อมรอบแท่นบูชา
สิ่วเหล็กส่งเสียงหึ่งและ(@NameIsNovel)แตกเปรี๊ยะ ห่อหุ้มด้วยอัสนีสีดำ ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)โจมตีจะเกิดเสียงกรีดร้องอันแหลมคม
ทว่า(@NameIsNovel) เสาหินทั้งหกนี้ วัสดุที่(@NameIsNovel)ใช้สร้างนั้นแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ แม้จะเกิดรูเล็กๆ คล้ายรังผึ้งจากการโจมตีของสิ่วเหล็กทั้งสาม ก็ไม่มี(@NameIsNovel)ร่องรอยของการแตกร้าวหรือพังทลายลงเลย
เห็นภาพนี้ เซินลั่วก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
“สหายเซิน ปรมาจารย์มือแดงอยู่ที่(@NameIsNovel)ใด?” เมื่อเห็นเซินลั่วกลับมา
เก่อเทียนชิงหยุดการกระทำและ(@NameIsNovel)สอบถาม
ผู้ที่(@NameIsNovel)แอบตัดมือขวาไปก่อนหน้านี้คือปรมาจารย์มือแดง ซึ่งเก่อเทียนชิงมี(@NameIsNovel)ความแค้นฝังลึกอย่างมาก
“ตายแล้ว” เซินลั่วตอบอย่างไม่แยแส
“เราไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)สหายหลู่จะต้านทานราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงได้(@NameIsNovel)นานเพียงใด เราต้องทำลายข้อห้ามนี้อย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)ช่วยฮ้องเต้ถัง!”
เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)อธิบายรายละเอียดขั้นตอนการสังหารปรมาจารย์มือแดง สายตาหันไปทางแท่นบูชา กล่าวขึ้นทันที
บนแท่นบูชา ฮ้องเต้ถังยังคงหลับใหลอย่างลึกซึ้ง ยังไม่ตื่นขึ้น แต่ดูเหมือนจะไม่ได้(@NameIsNovel)รับอันตรายเพิ่มเติม ซึ่งถือว่า(@NameIsNovel)น่าโล่งใจเล็กน้อย
“ได้(@NameIsNovel)เลย แต่จงระมัดระวังเมื่อทำลายข้อห้าม หลีกเลี่ยงการสัมผัสกับม่านแสงค่ายกลหกเหลี่ยมโดยตรงทุกวิถีทาง” เก่อเทียนชิงเตือน
“โอ้? เหตุใดจึงเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น?” เซินลั่วเลิกคิ้วขึ้น
“หลังจากราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงจากไป ข้อห้ามที่(@NameIsNovel)นี่ก็หยุดทำงาน เมื่อครู่ข้าได้(@NameIsNovel)ตรวจสอบข้อห้ามบนค่ายกลหกเหลี่ยมนี้อย่างระมัดระวัง เพื่อป้องกันเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
ข้อห้ามนี้แปลกประหลาด ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ปราณเต๋าหรือศาสตราเวท ทันทีที่(@NameIsNovel)สัมผัส ผู้ร่ายเวทจะสับสนในทันที
คล้ายกับผลกระทบจากการถูกข้อห้ามก่อนหน้านี้ ต้องใช้เวลาสักพักจึงจะตื่นขึ้น” เก่อเทียนชิงกล่าวอย่างเคร่งขรึม
คิ้วของเซินลั่วขมวดด้วยความหงุดหงิด แล้วก็คลายออก
นั่นเป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)คาดไว้ เมื่อพิจารณาว่า(@NameIsNovel)ข้อห้ามนี้ถูกตั้งขึ้นโดยราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงด้วยตนเอง
“ในเมื่อไม่อาจสัมผัสข้อห้ามได้(@NameIsNovel) เราก็จะทำลายเสาหินทั้งหกนี้” เซินลั่วกล่าวอย่างเคร่งขรึม ยกมือขึ้นทันที
แสงแห่งของวิเศษสีเขียวและ(@NameIsNovel)เหลืองสองสายพุ่งออกมาจากมือ นั่นคือขวานสั้นสีเขียวและ(@NameIsNovel)ตราประทับห้าขุนเขา(@NameIsNovel)
ในบรรดาศาสตราเวทมากมายที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel) พลังโจมตีที่(@NameIsNovel)ทรงพลังที่(@NameIsNovel)สุดคือขวานสั้นสีเขียวและ(@NameIsNovel)ตราประทับห้าขุนเขา(@NameIsNovel)
อัคคีบัวสวรรค์ของตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์นั้นมี(@NameIsNovel)ประสิทธิภาพกับสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตและ(@NameIsNovel)ภูตผี แต่เมื่อพูดถึงกลยุทธ์การโจมตี ก็ยังห่างไกลจากของวิเศษอีกสองชิ้นมากนัก
พลันฟาดของวิเศษทั้งสองลงบนเสาที่(@NameIsNovel) เก่อเทียนชิงกำลังโจมตีอย่างไม่ปรานี เสียงคำรามกึกก้องสองครั้งดังกังวาน
แม้จะรู้ว่า(@NameIsNovel)เสาเหล่านี้แข็งแกร่ง แต่ใจของเซินลั่วก็จมดิ่งเมื่อเห็นภาพใกล้ๆ
ทว่า(@NameIsNovel) ก็เตรียมพร้อมและ(@NameIsNovel)ใช้ของวิเศษทั้งสองอีกครั้ง ฟาดลงไปอีก
เก่อเทียนชิงก็หยิบหอกเหล็กอัสนีออกมาและ(@NameIsNovel)โจมตีเสาหินเช่นกัน
ด้วยทั้งสองร่วมมือกัน ประสิทธิภาพก็เพิ่มขึ้นเป็น(@NameIsNovel)สองเท่า
แม้เสาหินจะแข็งแรง แต่ก็ไม่อาจทนทานการโจมตีอย่างไม่หยุดยั้งของทั้งสองได้(@NameIsNovel) ครู่ต่อมา หลังจากทนทานการระดมยิง เสาหินก็เกือบจะถูกทำลาย เหลือเพียงเล็กน้อยเท่านั้นก็จะพังทลายลง
“หยุด!” เสียงคำรามกึกก้องดังสะท้อนมาจากระยะไกล ราวกับเสียงระเบิดของสายฟ้า
ในเวลาเดียวกัน แสงหลบหนีสีฟ้าดำก็ปรากฏขึ้นบนขอบฟ้าไกล ซึ่งกำลังใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว
“เจ้าเฒ่านั่นกลับมาแล้ว เร็วเข้า! อีกครั้งเดียว!” ดวงตาของเซินลั่วเบิกกว้างและ(@NameIsNovel)แสงสีฟ้าที่(@NameIsNovel)เปล่งออกมาจากร่างก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบ ยื่นมือออกไปข้างหน้า
แสงสีเหลืองจากตราประทับห้าขุนเขา(@NameIsNovel)เปล่งประกายเจิดจ้า แข็งตัวเป็น(@NameIsNovel)ยอดเขา(@NameIsNovel)ยักษ์ห้านิ้วขนาดหลายสิบเมตรที่(@NameIsNovel)เปี่ยมด้วยพลังหมื่นจิน ฟาดเข้าใส่เสาหิน
เปลวอัสนีอันเจิดจ้าพุ่งออกมาจากขวานสั้นสีฟ้า โดยเฉพาะที่(@NameIsNovel)ขอบขวาน ทำให้ผู้คนไม่อาจลืมตาได้(@NameIsNovel) พุ่งเข้าโจมตีส่วนที่(@NameIsNovel)เสียหายของเสาหิน
มือของเก่อเทียนชิงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ร่ายคาถา สิ่วเหล็กดำสามอันส่องแสงสีดำ ผสานรวมเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งเดียวอย่างแปลกประหลาด แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)กรวยกลวงสีดำสนิท
จับกรวยกลวงด้วยมือเดียว ตะโกน และ(@NameIsNovel)เหวี่ยงสุดกำลังเข้าใส่เสาหิน
เสียงแหลมคมบาดหูดังขึ้น กรวยกลวงแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สายฟ้าสีดำพุ่งไปข้างหน้า มาถึงเบื้องหน้าเสาหินในทันที ทิ้งรอยสีขาวจางๆ ไว้ในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าที่(@NameIsNovel)พาดผ่าน
สายฟ้าสีดำสั่นไหวบนกรวยกลวง ซึ่งเจาะเข้าไปในส่วนที่(@NameIsNovel)เสียหายของเสาหินอย่างมั่นคง
การโจมตีของทั้งสองปะทะกับเสาหินเกือบพร้อมกัน ก่อให้เกิดเสียงระเบิดกึกก้อง ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าโดยรอบสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก่อให้เกิดลมกระโชกแรง
หลังจากสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสาหินก็ส่งเสียงเสียดสีอันบาดหู เสาหินแตกร้าวจากรอยแยกตรงกลาง โดยที่(@NameIsNovel)ครึ่งบนของเสาถูกกระแทกปลิวไป
เมื่อเสาหินแตกหนึ่งต้น มุมหนึ่งของค่ายกลหกเหลี่ยมก็พังทลายลงในทันที เผยให้เห็นช่องว่า(@NameIsNovel)ง
เซินลั่วดีใจอย่างยิ่งขณะที่(@NameIsNovel)เหินกายเข้าไป
เก่อเทียนชิงก็กระทำเช่นเดียวกัน พุ่งเข้าสู่ด้านในของแท่นบูชา
“เจ้าสองโจรน้อยบังอาจมาวุ่นวายเรื่องสำคัญของข้า! จงเตรียมตัวตาย!” แสงเหินบินสีเขียวและ(@NameIsNovel)ดำ ที่(@NameIsNovel)รวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ก็พุ่งมาถึงยอดแท่นบูชาในชั่วพริบตา เผยให้เห็นร่างของราชามังกรแห่งแม่น้ำจิง
ในยามนี้ ราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงดูค่อนข้างโทรม เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง บาดเจ็บหลายแห่ง และ(@NameIsNovel)เลือดเกือบย้อมชุดคลุมเป็น(@NameIsNovel)สีแดงไปครึ่งตัว แต่กลิ่นอายของมิได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลงไปจากเมื่อก่อนมากนัก
กวัดแกว่งมือข้างหนึ่ง นิ้วมือซ้ายแยกออกจากกัน และ(@NameIsNovel)เริ่มกรงเล็บลงมา
ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าส่งเสียง “ตูม” อันอื้ออึง และ(@NameIsNovel)พลังที่(@NameIsNovel)มิใช่มนุษย์ก็กดลงมาจากกลางอากาศ
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)อีกคนรู้สึกว่า(@NameIsNovel)ร่างจมดิ่งลงไป ราวกับภูเขา(@NameIsNovel)กดทับอยู่บนหลัง เคลื่อนไหวลำบากมาก ไม่ต้องพูดถึงการเข้าสู่ข้อห้ามภายในแท่นบูชาเลย
แต่ในยามนี้ แสงสีทองสายหนึ่งพุ่งราวลูกศรจากเบื้องหลังราชามังกรแห่งแม่น้ำจิง มุ่งเป้าไปที่(@NameIsNovel)หน้าอกของ กระบี่ยาวสีทองรูปร่างแปลกประหลาดที่(@NameIsNovel)อยู่ในแสงสีทองนั้น คือกระบี่สังหารมังกร
ใบหน้าของราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงฉายแววตกใจและ(@NameIsNovel)โกรธเกรี้ยว ผสมปนเปกัน พลันหลบไปด้านข้างโดยไม่โจมตีเซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหาย แต่หน้าอกก็ยังคงถูกปลายกระบี่แทงทะลุ
ราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงครวญครางต่ำๆ และ(@NameIsNovel)เกล็ดมังกรสีทองชั้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนหน้าอกในทันที ปลายกระบี่เสียดสีกับมัน ทำให้เกิดเสียงกรีดร้องและ(@NameIsNovel)ประกายไฟ
เกล็ดมังกรมี(@NameIsNovel)รอยบุ๋มลึก มี(@NameIsNovel)เพียงร่องรอยเลือดสดซึมออกมาเล็กน้อย และ(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)รับความเสียหายมากนัก
ขณะที่(@NameIsNovel)ราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงหลบหลีก มือขวาก็กระดิกสองนิ้วไปยังเซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายจากระยะไกล
แรงกดดันบนศีรษะของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)อีกคนหายไปอย่างกะทันหัน ทั้งสองรีบพุ่งเข้าสู่ข้อห้าม แต่ยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)ก้าวสองก้าว ก็ได้(@NameIsNovel)ยินเสียงแหลมบาดหูเบื้องหลัง
ลำแสงสีดำสองสายปรากฏขึ้นกลางอากาศ ภายในนั้นมี(@NameIsNovel)ของสองชิ้นคล้ายตะปู พุ่งเข้าใส่หลังของทั้งสองด้วยความเร็วเหลือเชื่อ
เซินลั่วรู้สึกราวกับตกลงไปในห้องเก็บน้ำแข็ง พลันกวัดแกว่งมือไปข้างหลังโดยไม่คิด แสงสีเขียวสว่า(@NameIsNovel)งวาบ โล่เกราะหมึกปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเบื้องหลัง สกัดกั้นตะปูสีดำไว้ได้(@NameIsNovel)อย่างหวุดหวิด
“เคร้ง!” เสียงดังสนั่น!
โล่เกราะหมึกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และ(@NameIsNovel)แสงสีเขียวที่(@NameIsNovel)เปล่งออกมาก็สั่นไหวอย่างรุนแรงเช่นกัน แต่ก็ไม่แตกสลาย
เซินลั่วรู้สึกร้อนผ่าวที่(@NameIsNovel)หลัง และ(@NameIsNovel)พลังอันรุนแรงก็ทะลุผ่านโล่เข้าสู่ร่างกาย
รู้สึกร้อนผ่าวที่(@NameIsNovel)หลัง “แหวะ!” พลันกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ทั้งตนเองและ(@NameIsNovel)โล่ก็ถูกกระแทกปลิวไปข้างหน้า
เสียงกรีดร้องดังมาจากด้านข้าง เก่อเทียนชิงก็รีบยกโล่สีเทาขึ้นมาสกัดกั้นตะปูสีดำอีกดอก แต่ทว่า(@NameIsNovel) โล่สีเทานั้นเป็น(@NameIsNovel)เพียงศาสตราเวทระดับสูงสุด มันต้านทานอยู่เพียงชั่วครู่ก็ถูกแทงทะลุ
ตะปูสีดำทะลุผ่านร่างของไป เจาะเป็น(@NameIsNovel)รูเลือด
ร่างของเก่อเทียนชิงอ่อนปวกเปียก และ(@NameIsNovel)ทรุดลงกับพื้นอย่างไม่มี(@NameIsNovel)แรง
----------