หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 571
ตอนที่ 571 : ล้างแค้นแทนสหาย
ตอนที่ 571
“เจ้ามี(@NameIsNovel)สายตาเฉียบแหลมไม่น้อย—คงมี(@NameIsNovel)ลางสังหรณ์ล่วงหน้าถึงได้(@NameIsNovel)หลบคมมี(@NameIsNovel)ดบินพันธนาการแห่งความตายของข้าได้(@NameIsNovel)สินะ?” สายตาของอ้าวชิงเบนข้ามอ้าวหง มาหยุดอยู่บนร่างเซินลั่วพลางเอ่ยถามเสียงเย็น
เซินลั่วหาได้(@NameIsNovel)คิดจะอธิบายไม่ เขา(@NameIsNovel)เพียงจ้องตอบกลับไปด้วยแววตาเยือกเย็น โดยไม่เปล่งวาจาสักคำ
อ้าวหงเพิ่งรู้ในตอนนั้นเองว่า(@NameIsNovel) “การเปลี่ยนแปลงของเซินลั่ว” หาใช่เพียงแค่การทะลวงระดับพลังเท่านั้น
แสงจันทร์สายหนึ่งพลันส่องประกายใต้ฝ่าเท้าเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ในชั่วอึดใจ ร่างของเซินลั่วก็พุ่งขึ้นมาเผชิญหน้าอ้าวชิงในระยะประชิด
เพียงพริบตาเดียว แสงจันทร์ใต้ฝ่าเท้าแตกกระจาย เซินลั่วอาศัยแรงนั้นปรากฏตัวข้างอ้าวชิง ยกฝ่ามือฟาดลงตรงศีรษะของอีกฝ่ายทันที
อ้าวชิงไม่ทันคาดคิดว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่ายจะเร็วถึงเพียงนี้ จึงรีบยกแขนขึ้นป้องศีรษะในท่าคุมเชิงสูงส่ง
เสียง “ปับ!” ดังสะท้อน เมื่อแรงลมฝ่ามือพุ่งกระแทก ร่างอ้าวชิงถึงกับเซถอยไปหลายก้าวกว่า(@NameIsNovel)จะตั้งหลักได้(@NameIsNovel)
เห็นดังนั้น ดวงตาอ้าวหงพลันฉายแววตะลึง เขา(@NameIsNovel)รีบใช้ จิตวิญญาณเทวะ ตรวจสอบอีกครั้ง ก็พบว่า(@NameIsNovel)แรงพลังของเซินลั่วกำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว — จนถึงระดับ มหาโพธิญาณ ขั้นปลาย แล้ว!
ยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)ครุ่นคิดต่อ ร่างของเซินลั่วก็พุ่งทะยานเข้าหามังกรสามเศียรอีกครั้ง ฝ่ามือกระหน่ำราวพายุ
อ้าวชิงเองก็รู้สึกแปลกใจไม่น้อย เพิ่งเข้าใจว่า(@NameIsNovel)พลังของเซินลั่วแปรเปลี่ยนเร็วกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ตนประเมินไว้มากนัก
ที่(@NameIsNovel)แท้การที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยังไม่ลงมือเมื่อครู่เพราะคิดว่า(@NameIsNovel)รอให้บาดแผลหายก่อนค่อยโจมตีก็ไม่สาย ทว่า(@NameIsNovel)...ดูเหมือนครั้งนี้เขา(@NameIsNovel)จะ “ประมาทเกินไป”
“สหาย ข้าไม่มี(@NameIsNovel)เวรกรรมหรือความแค้นกับท่าน จะว่า(@NameIsNovel)อย่างไรหากเราต่างแยกย้าย ไม่สู้กันต่อ?” อ้าวชิงโบกมือเรียกวงแหวนเงินกลับมาข้างกาย เอ่ยเจรจาอย่างประนีประนอม
ได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น อ้าวหงถึงกับเลิกคิ้วแปลกใจ — แม้แต่เซินลั่วในระดับมหาโพธิญาณขั้นสูงสุด ก็ไม่น่าทำให้อสูรมังกรสามเศียรยอมถอยได้(@NameIsNovel)... หรือมันแสร้งทำเป็น(@NameIsNovel)หวาดกลัว?
เขา(@NameIsNovel)กำลังจะส่งเสียงเตือนทาง ทะเลจิตวิญญาณ ก็ได้(@NameIsNovel)ยินเสียงตอบกลับของเซินลั่วว่า(@NameIsNovel)
“จริงอยู่ ข้าไม่มี(@NameIsNovel)เวรกับท่าน... แต่ดูเหมือนท่านจะมี(@NameIsNovel)ความแค้นฝังลึกกับอ้าวหง — เขา(@NameIsNovel)คือสหายของข้า ข้าย่อมต้องช่วยสะสางบัญชีนี้แทน”
“ท่านคิดว่า(@NameIsNovel)ข้ากลัว งั้นรึ?” สีหน้าของอ้าวชิงพลันมืดลง เสียงแผ่วเย็นจนเยือกในอากาศ
เซินลั่วเพียงยกแขนไขว้หน้าอก ยิ้มมุมปากตอบกลับด้วยแววเย้ยหยันในดวงตา
อ้าวหงยืนด้านข้างพลันตกตะลึง เขา(@NameIsNovel)ไม่เข้าใจว่า(@NameIsNovel)เหตุใดเซินลั่วถึงไม่หลีกเลี่ยงการต่อสู้ แถมยังเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายเปิดฉากเองเสียอีก
หรือว่า(@NameIsNovel)...พี่เซินมี(@NameIsNovel)พลังพอจะสังหารอสูรมังกรได้(@NameIsNovel)จริง? ความคิดนี้แล่นผ่านหัวอ้าวหง แต่เขา(@NameIsNovel)ก็รีบปัดมันทิ้งทันที เพราะมันดูเหลวไหลเกินไป
ตลอดเวลาที่(@NameIsNovel)ติดอยู่ในร่างคุนเผิง เขา(@NameIsNovel)เองก็ฝึกฝนอย่างไม่หยุดนิ่ง ต่อต้านแรงกลืนของคุนเผิงมาตลอด ถึงจะไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)ผ่านมานานเพียงใด
แต่แน่ชัดว่า(@NameIsNovel)ไม่ถึงสิบปีแน่นอน แล้วเหตุใดพลังของเซินลั่วถึงพัฒนาได้(@NameIsNovel)ราวพลิกฟ้า? โอกาสเช่นนี้มันเหนือมนุษย์เกินไป!
ยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)ไตร่ตรอง เสียงคำรามสนั่นพลันดังขึ้นเบื้องหน้า!
อ้าวชิงสะบัดมือ วงแหวนเงินยักษ์หมุนวนกลางอากาศก่อนตกลงมาเหนือศีรษะของเซินลั่ว แสงเงินระยับแผ่ลงราวกรงล้อมจากสวรรค์
ทว่า(@NameIsNovel)ใบหน้าเซินลั่วกลับไร้ซึ่งความตระหนก เขา(@NameIsNovel)เพียงสะบัดข้อมือเบาๆ แส้สีดำเส้นหนึ่งปรากฏในมือ ก่อนขว้างมันขึ้นฟ้า
“ฟึ่บ!” แสงจาก แส้หกเฉิน สว่า(@NameIsNovel)งวาบ กลายเป็น(@NameIsNovel)ดวงตะวันดำฉีกซี่โครงคุนเผิงออกส่วนหนึ่งแล้วพุ่งทะยานขึ้นไป ปะทะตรงกับวงแหวนเงิน!
เสียงระเบิดดังสนั่นสะเทือนฟ้าดิน! พลังแสงทองกับพลังปีศาจสั่นสะท้านไปทั่วทั้งทะเล
ดวงตะวันดำพลันขยายแสงเจิดจ้าหลายเท่า กลืนกินวงแหวนเงินเข้าไป เสียงปะทะดังถี่รัวไม่หยุด
อ้าวชิงเบิกตาโพลง รีบเร่งคาถาเต็มกำลัง เหงื่อเย็นผุดบนหน้าผากไม่ขาดสาย
เพียงครู่เดียว อกของเขา(@NameIsNovel)สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก่อนจะอ้าปากพ่นโลหิตออกมา “พรวด!”
แสงดำบนฟากฟ้าระเบิดแตกกระจาย แส้หกเฉินบินกลับเข้าสู่มือของเซินลั่ว ส่วนวงแหวนเงินที่(@NameIsNovel)เหลือกลับบิดเบี้ยวผิดรูปจนไม่อาจใช้การได้(@NameIsNovel)อีก
อ้าวหงมองเห็นภาพนั้นถึงกับตกตะลึง เขา(@NameIsNovel)รีบใช้ สัมผัสจิตเทวะ ตรวจสอบอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)แรงพลังของเซินลั่วยังคงเพิ่มขึ้นไม่หยุด
บัดนี้สูงเทียบได้(@NameIsNovel)กับระดับ มหาโพธิญาณ ขั้นปลายอย่างแท้จริง
อ้าวชิงปาดเลือดที่(@NameIsNovel)มุมปาก ดวงตาเดือดดาลราวเพลิง บิดข้อมือเบา ๆ เม็ดยาแดงสดปรากฏในฝ่ามือ เงามังกรดำซับซ้อนหมุนวนอยู่บนผิวเม็ดราวสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิต
“ในเมื่อเจ้าหิวหาความตาย ข้าก็จะสนองให้สมใจ!” เอ่ยจบก็โยนเม็ดยานั้นเข้าปากทันที
แววเจ็บปวดแล่นผ่านใบหน้า ร่างสั่นสะท้าน ไอถี่หลายครั้ง พลางยกมือปิดปากไว้
เลือดสีดำคลุ้งพร้อมหมอกปีศาจหนาทึบพุ่งทะลักออกจากง่ามนิ้ว แผ่คลุมทั่วใบหน้าในพริบตา
แสงสลัวสีดำแผ่วพรายรอบร่าง พลังปีศาจภายในทะยานสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ราวภูเขา(@NameIsNovel)ไฟปะทุ
“พี่เซิน เรื่องใหญ่แล้ว! มันกินยา ‘เม็ดยาทำลายจิตวิญญาณเทวะ’ เข้าไป ชั่วระยะหนึ่งพลังของมันจะฟื้นกลับขึ้นไปถึงระดับใกล้ ระดับเซียนแท้ขั้นกลาง
ท่านไม่มี(@NameIsNovel)ทางรับมือได้(@NameIsNovel) รีบหนีไปเร็ว!” อ้าวหงตะโกนเตือนด้วยเสียงเร่งร้อน
ได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น คิ้วของเซินลั่วขมวดแน่น เขา(@NameIsNovel)ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเก็บแส้หกเฉินกลับเข้ามือ
“เหอะๆ... คิดจะหนีตอนนี้งั้นรึ? สายไปแล้ว!” อ้าวชิงเห็นท่าทางนั้นก็นึกว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่ายคิดจะถอย จึงหัวเราะเย้ยหยัน เสียงหัวเราะเต็มไปด้วยไอสังหาร
ทันทีที่(@NameIsNovel)คำพูดจบ ไอปีศาจก็พวยพุ่งจากทั่วร่าง ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)เริ่มขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว เกล็ดสีดำปรากฏขึ้นปกคลุมทั่วร่าง
เสียงกระดูกแปรเปลี่ยนดัง “กร๊อบ กร๊อบ” ไม่ขาดสาย ภายในหมอกปีศาจนั้น ร่างของอ้าวชิงได้(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel) อสูรมังกรสามเศียรยักษ์ ที่(@NameIsNovel)แท้จริง
ศีรษะทั้งสามของมังกรอสูรส่ายขึ้นลง ลำตาทั้งหกข้างกลมโตดั่งโคมไฟ แสงสีเหลืองมัวหม่นหมุนวนอยู่ภายในราววังวนแห่งความตาย มันคำรามสนั่นพร้อมกัน แล้วพุ่งเข้ากัดเซินลั่วจากทั้งสามทิศทาง
เซินลั่วกลับยืนนิ่งไม่ขยับ การจู่โจมจากหัวมังกรทั้งสามนั้นทำให้ห้วงอากาศรอบตัวสั่นสะเทือนไม่หยุด พลังปราณสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพีรอบด้านหมุนวนกระเพื่อม ราวจะบดขยี้ทุกสิ่งให้ราบเป็น(@NameIsNovel)หน้ากลอง
เห็นภาพนั้น สีหน้าอ้าวหงพลันซีดเผือด กำลังจะเผยร่างมังกรทองออกมาต่อสู้
ทว่า(@NameIsNovel)ทันทีที่(@NameIsNovel)สายตาเหลือบไปยังด้านหลังของเซินลั่ว กลับหยุดนิ่งในที่(@NameIsNovel)เดิมอย่างตะลึงงัน
เบื้องหลังของเซินลั่ว ปรากฏหมอกสลัวระเรื่อ และ(@NameIsNovel)ภายในหมอกนั้นมี(@NameIsNovel)แสงทองหมุนวนเป็น(@NameIsNovel)เกลียว ส่องให้เห็นภาพลวงตาขนาดมหึมาอยู่เบื้องหลังเขา(@NameIsNovel) —
มหายักษ์ทองคำหกร่าง ยืนเรียงแถวขึ้นไปบนฟ้า ขณะที่(@NameIsNovel)เหนือศีรษะนั้น มี(@NameIsNovel)มังกรทองหกตัว ลอยวนรอบอยู่ ต่างเชิดหัวคำรามขึ้นสู่ท้องนภา เต็มเปี่ยมด้วยพลังรบและ(@NameIsNovel)ความองอาจ
เพียงชั่วอึดใจเดียว อ้าวหงถึงกับรู้สึกว่า(@NameIsNovel)เบื้องหน้าตนหาใช่มนุษย์ผู้บำเพ็ญ แต่เป็น(@NameIsNovel)อสูรโบราณอันทรงฤทธิ์กลืนฟ้า แรงกดดันของพลังที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาไม่น้อยไปกว่า(@NameIsNovel)มังกรสามเศียรตรงหน้าแม้แต่น้อย
เมื่อมังกรอสูรเข้าประชิด แววตาเซินลั่วพลันหดแคบ สองลำแสงทองพุ่งออกจากดวงตา เขา(@NameIsNovel)ก้าวออกไปเพียงก้าวเดียว กำหมัดขวาแน่นแล้วซัดหมัดออกไปอย่างรุนแรง
ทันใดนั้น เสียงคำรามของ พญามังกรและ(@NameIsNovel)พญาช้าง ดังสะท้านฟ้าดิน มังกรทองหกตัวเบื้องหลังทะยานออกไปพร้อมกัน
เหล่ายักษ์ทองคำกระทืบพื้นคำราม พลังกำเนิดสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพีปะทุขึ้นพร้อมกัน พุ่งเข้าโจมตีร่างของมังกรสามเศียรอสูรในคราเดียว
ชั่วพริบตาเดียว ทั้งเกาะทั้งผืนฟ้าราวกับถูกแบ่งออกเป็น(@NameIsNovel)สองโลก
— ครึ่งหนึ่งส่องแสงทองเจิดจ้า อีกครึ่งกลืนไปด้วยความมืดปีศาจ ที่(@NameIsNovel)จุดที่(@NameIsNovel)ทั้งสองพลังปะทะกัน เสียง “ตูม——!” ดังสนั่นสะเทือนทั่วสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพี
เสียงระเบิด “ตูม! ตูม! ตูม ดังต่อเนื่องไม่หยุด ซากโครงกระดูกของคุนเผิงที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ทนแรงปะทะไม่ไหว ถูกแรงคลื่นพลังซัดกระเด็นแตกกระจายออกสู่ทะเลรอบด้าน
ผืนเกาะใต้เท้าทั้งสามสั่นสะเทือนจนเกิดเสียงครืนยาว ก่อนจะปรากฏรอยแยกขนาดมหึมากลางเกาะ แผ่นดินค่อยๆ ยุบตัวลงและ(@NameIsNovel)ถล่มออกไปทั้งสองฝั่ง แยกออกเป็น(@NameIsNovel)สองส่วนราวโลกถูกผ่ากลางในคราเดียว…
----------