หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 570
ตอนที่ 570 : มังกรสามเศียรกลายเป็นอสูร
ตอนที่ 570
“อ้าวหง...”
โดยไม่รู้ตัว เซินลั่วเกือบจะเรียกชื่อของชายหนุ่มรูปงามตรงหน้าออกมา แต่สายตาของเขา(@NameIsNovel)ก็เหลือบไปเห็นเงาร่างอีกผู้หนึ่งที่(@NameIsNovel)อยู่ไกลออกไป
ใต้โครงกระดูกคุนเผิงยักษ์นั้น มี(@NameIsNovel)ชายร่างสูงใหญ่สวมอาภรณ์ดำ ยอดมงกุฎแปดเหลี่ยมสีหมึกตั้งตระหง่านบนศีรษะ ผมยาวสีดำปลิวไหวอยู่เบื้องหลัง
ส่วนไอปีศาจสีดำที่(@NameIsNovel)เคยโอบรอบกายเมื่อครั้งเซินลั่วเห็นครั้งแรกนั้น บัดนี้ได้(@NameIsNovel)จางหายไป เผยให้เห็นใบหน้าของชายวัยกลางคนที่(@NameIsNovel)ดูธรรมดา — เขา(@NameIsNovel)คือ อสูรมังกรสามเศียร นามว่า(@NameIsNovel) “อ้าวชิง”
“พี่เซิน ระวังตัว!” อ้าวหงเห็นดังนั้นก็ร้องเตือนขึ้นทันที
พูดจบ ก็สะบัดข้อมือ หอกมังกรเหินปรากฏในมือ ก่อนจะพุ่งทะยานตรงมายังเซินลั่ว แต่ท่วงท่าของเขา(@NameIsNovel)กลับดูช้ากว่า(@NameIsNovel)ปกติเล็กน้อย
ทันทีที่(@NameIsNovel)เสียงเตือนดังขึ้น เซินลั่วก็ถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยสัญชาตญาณ
แต่เมื่อยืนมั่นแล้ว ก็อดหัวเราะเบาๆ มิได้(@NameIsNovel) — ตอนนี้เขา(@NameIsNovel)อยู่ในระดับ เซียนแท้ขั้นต้น แล้ว หาใช่มนุษย์ธรรมดาเหมือนแต่ก่อนอีกต่อไป
ทว่า(@NameIsNovel)อ้าวชิงกลับไม่ได้(@NameIsNovel)ใช้โอกาสนั้นโจมตี เพียงงอปลายนิ้วทั้งสิบ ทำท่าประหนึ่งจะสังหารในชั่วอึดใจ
ด้วยสัญชาตญาณ เซินลั่วปล่อยจิตเทวะออกกวาดสำรวจรอบกาย แววตาเขา(@NameIsNovel)สั่นไหวเล็กน้อยราวกับจับสัญญาณบางอย่างได้(@NameIsNovel)
แต่ไม่นานก็รวมสมาธิจับจ้องไปที่(@NameIsNovel)ร่างของมังกรสามเศียรตรงหน้าอย่างแน่วแน่
เมื่อจิตเทวะของเขา(@NameIsNovel)แตะลงบนมงกุฎดำบนศีรษะของอ้าวชิง ก็สะท้อนกลับมาทันที ราวกับไปชนยอดไม้ที่(@NameIsNovel)หนาทึบเข้าอย่างแรง — แต่เพียงชั่วสัมผัสนั้น ก็รับรู้ได้(@NameIsNovel)ถึงความผิดปกติ
“เขา(@NameIsNovel)บาดเจ็บสาหัส แถมยังสูญเสียพลังชีวิตไปมากโขทีเดียว...” แววตาเซินลั่วพลันเปล่งประกาย หันไปพูดกับอ้าวหงที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้ๆ
ขณะกล่าว ก็สังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)อ้าวหงเองก็มี(@NameIsNovel)สีหน้าซีดเซียว ลมหายใจไม่สม่ำเสมอ พลังวิญญาณภายในตัวลดลงอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด
เมื่อได้(@NameIsNovel)ฟังคำพูดของเซินลั่ว ดวงตาของอ้าวหงก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้น จ้องมองอ้าวชิงแน่นิ่ง ก่อนจะปล่อยจิตเทวะออกตรวจสอบบ้าง
แต่เพียงครู่เดียว จิตเทวะของเขา(@NameIsNovel)ก็ถูกแรงต้านจากมงกุฎดำสะท้อนกลับมาเช่นกัน ไม่อาจมองทะลุเข้าไปได้(@NameIsNovel)แม้แต่น้อย
ระหว่า(@NameIsNovel)งที่(@NameIsNovel)รู้สึกผิดหวัง เขา(@NameIsNovel)ก็เหลือบตามองเซินลั่วอีกครั้ง สีหน้าพลันฉายความงุนงง “พี่เซิน... ลมหายใจของท่าน มัน...”
ได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เซินลั่วถึงกับชะงัก รีบตรวจดูตนเองทันที ก่อนสีหน้าจะเปลี่ยนไป
“นี่มันอะไรกัน?” เขา(@NameIsNovel)พึมพำด้วยความตกใจ เพราะพลังปราณที่(@NameIsNovel)แผ่ออกจากร่างของตน... อยู่ในระดับเดียวกับ ระดับมหาโพธิญาณ ขั้นกลาง!
“พี่เซิน เมื่อตอนที่(@NameIsNovel)ข้าเห็นท่านนอกเจดีย์ทอง ท่านยังอยู่แค่ระดับก่อกำเนิดอยู่เลย เหตุใดถึงได้(@NameIsNovel)ข้ามขั้นมาถึงระดับมหาโพธิญาณ ขั้นกลางในเวลาอันสั้นเพียงนี้?” อ้าวหงถามอย่างตกตะลึง
เซินลั่วนิ่งงันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะโคจรจิตเทวะเข้าสำรวจในตันเถียนและ(@NameIsNovel)เส้นลมปราณ จึงพบว่า(@NameIsNovel)พลังปราณที่(@NameIsNovel)สะสมอยู่ภายในนั้นหนาแน่นมหาศาล ยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญในระดับเดียวกันหลายเท่า
เขา(@NameIsNovel)ไม่เข้าใจนัก จึงตอบกลับ “วันนั้นข้าเข้าไปในเจดีย์ทอง ได้(@NameIsNovel)รับบททดสอบและ(@NameIsNovel)เข้าใจบางสิ่ง จึงเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นเช่นนี้... ว่า(@NameIsNovel)แต่ ท่านเห็นผู้อื่นบ้างหรือไม่?”
ระหว่า(@NameIsNovel)งที่(@NameIsNovel)ตรวจสอบเมื่อครู่ เขา(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ทั้งเกาะเล็กแห่งนี้และ(@NameIsNovel)ทะเลกว้างโดยรอบ ล้วนไม่มี(@NameIsNovel)เงาของสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตอื่น — ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)อสูร ภูตผี หรือผู้สืบสายโลหิตแห่งวังมังกร ต่างสาบสูญไปสิ้น
แม้แต่ ไป่ปี้ และ(@NameIsNovel) เซินอวี่ ก็ไม่เหลือร่องรอยใดไว้เลย...
จู่ๆ แววตาเซินลั่วก็ฉายประกายขึ้นราวกับนึกบางสิ่งได้(@NameIsNovel) สีหน้าเคร่งขรึมลงในทันที
และ(@NameIsNovel)ก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)ตรวจสอบสิ่งที่(@NameIsNovel)สงสัย ก็สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงลมหายใจประหลาดสายหนึ่ง ก็ขมวดคิ้วแน่น พลัน เอนศีรษะหลบไปทางขวา
แทบจะในเวลาเดียวกัน แสงสีดำสายสั้นพุ่งฉวัดเฉวียนผ่านหูของเขา(@NameIsNovel)ไป เสียงเบาจนแทบไม่ได้(@NameIsNovel)ยิน อ้าวหงซึ่งอยู่ไม่ไกลยังไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำ
เพียงชั่วอึดใจต่อมา แสงสีดำนั้นก็พุ่งเข้าไปในทะเลด้านหลัง เกิดเสียง “บูม——!” ดังสะเทือนฟ้า น้ำทะเลพลันแตกกระจายเป็น(@NameIsNovel)คลื่นสูงนับร้อยจั้ง
เมื่อถึงตอนนั้น อ้าวหงจึงรู้ตัวว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สิ่งผิดปกติ เขา(@NameIsNovel)รีบหันสายตาไปยังมังกรสามเศียรทันที
อ้าวชิงแย้มริมฝีปากน้อยๆ สีหน้าประหลาดพร่ำพึมพำเบาๆ “ไม่น่าจะหลบได้(@NameIsNovel)... หรือเป็น(@NameIsNovel)เพียงความบังเอิญกันแน่?”
แววตาของเซินลั่วพลันมืดลง เขา(@NameIsNovel)ขมวดคิ้วแน่น จ้องมองอีกฝ่ายด้วยดวงตาเปี่ยมไปด้วย เจตนาฆ่าเย็นเยียบ
“พี่เซิน ระวังไว้ มังกรสามเศียรตนนี้มี(@NameIsNovel)พลังในระดับเซียนแท้ ยิ่งหลังถูกความชั่วกลืนกิน พลังยิ่งรุนแรงกว่า(@NameIsNovel)เดิม
แม้มันจะบาดเจ็บหนัก แต่ข้าเองก็สาหัสเช่นกัน ถึงท่านจะขึ้นสู่ระดับมหาโพธิญาณ ขั้นกลางแล้ว หากเราร่วมมือกันก็ยังมี(@NameIsNovel)โอกาสไม่ถึงครึ่ง
หากเกิดเหตุไม่คาดฝัน ข้าจะยับยั้งมันไว้ ท่านรีบหนีโดยไม่ต้องลังเล” เสียงของอ้าวหงดังขึ้นในทะเลจิตวิญญาณของเซินลั่ว
“อย่ากังวล” เซินลั่วตอบกลับเพียงสองคำโดยไม่อธิบายใดๆ
อีกด้านหนึ่ง แววเย็นวาบขึ้นในดวงตาของอ้าวชิง ฝ่ามือยกขึ้นก่อนฟันลงอย่างรุนแรงใส่เซินลั่ว
ทันทีที่(@NameIsNovel)พลังปราณบนร่างของอีกฝ่ายเริ่มปั่นป่วน เซินลั่วก็รับรู้ได้(@NameIsNovel)ในทันใด เขา(@NameIsNovel)รีบขับเคลื่อน เคล็ดหวงถิง อย่างลับๆ เตรียมระดมพลังล่วงหน้าไปหนึ่งก้าว
ในตอนนี้ เขา(@NameIsNovel)จึงมั่นใจแล้วว่า(@NameIsNovel) เศษวิญญาณทหารสวรรค์ ที่(@NameIsNovel)หลอมรวมอยู่ในจิตเทวะของตน ส่งผลให้พลังรับรู้ของจิตเทวะเฉียบไวขึ้นหลายเท่า
ทว่า(@NameIsNovel)ไม่ทันลงมือ อ้าวหงก็พุ่งเข้ามาขวางไว้แล้ว หอกในมือชี้ตรงไปข้างหน้า แสงเย็นวาบจากปลายหอก ก่อนที่(@NameIsNovel) กระแสแสงสีทอง จะระเบิดพวยพุ่งราวมังกรทองทะยานขึ้นจากสายน้ำ
เพียงไม่กี่ฉื่อหลังจากที่(@NameIsNovel)คมฟันของอ้าวชิงปลดปล่อยออกมา แสงดำผสมพลังปีศาจพลันก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ครึ่งวงพระจันทร์มหึมา พุ่งเข้าปะทะกับสายน้ำทองคำ เกิดเสียงระเบิดสะเทือนฟ้าดิน
เสียงระเบิดดังสะท้อน “ตูม——!” แสงทองเจิดจ้าปะทะกับไอปีศาจสีดำ กลายเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มเมฆดำขอบทองหมุนวนอยู่กลางเวหา
อ้าวหงก้าวขึ้นอีกขั้น หอกในมือแทงทะลวงออกไปอีกครั้ง ก้านหอกสั่นสะเทือนก่อเกิด วังวนสีทอง กระจายออกเป็น(@NameIsNovel)ระลอก ทำลายเมฆดำจนเกิดช่องโหว่ขนาดใหญ่
ร่างของเขา(@NameIsNovel)กระโจนตามเข้าไป ตั้งใจจะใช้โอกาสนั้นพุ่งจู่โจมอ้าวชิงโดยตรง
แต่ในจังหวะนั้นเอง บริเวณเอวกลับถูกบางสิ่งรัดแน่น เชือกน้ำสีครามใส พุ่งเข้าพันจากด้านหลัง และ(@NameIsNovel)ก่อนทันตั้งตัว ก็รั้งร่างเขา(@NameIsNovel)กลับไปทันที
“เซินลั่ว เจ้านี่...” อ้าวหงทรงตัวได้(@NameIsNovel) รีบหันมาจะถามเหตุผลที่(@NameIsNovel)อีกฝ่ายหยุดตนไว้ ทว่า(@NameIsNovel)เสียงหวีดแหลมก็ดังขึ้นจากเบื้องหน้า!
สิ่งที่(@NameIsNovel)เคยเป็น(@NameIsNovel)เมฆดำซึ่งเขา(@NameIsNovel)แทงทะลวงไว้ก่อนหน้านี้กลับสลายหายไป เผยให้เห็นความจริงที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ภายใน —
วงแหวนเงินยักษ์ ปรากฏขึ้น ส่วนขอบนอกทู่ทื่อ แต่ขอบในกลับคมกริบราวกระบี่ หากเมื่อครู่เขา(@NameIsNovel)เผ่นทะลวงเข้าไปโดยไม่ระวัง หัวของเขา(@NameIsNovel)คงถูกปลิดออกไปแล้วแน่
“ขอบคุณ...” มือที่(@NameIsNovel)จับหอกของอ้าวหงกำแน่น กล่าวกับเซินลั่วเสียงหนักแน่น.
----------
ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา