ตอนที่ 580 : กำแพงมังกรบรรพกาล

กลุ่มของเซินลั่วเหินร่างมุ่งหน้าสู่ส่วนลึกของวังมังกรเรื่อยไป อาคารรอบข้างเริ่มเบาบางลงจนแทบไม่เหลือร่องรอยของวังที่(@NameIsNovel)เคยรุ่งเรือง

ผ่านไปครึ่งชั่วยาม พวกเขา(@NameIsNovel)ก็มาหยุดอยู่หน้าภูเขา(@NameIsNovel)มหึมาลูกหนึ่งที่(@NameIsNovel)ตั้งตระหง่านอยู่กลางก้นสมุทร

ภูผาลูกนั้นมี(@NameIsNovel)สีดำสนิท เย็นเยียบและ(@NameIsNovel)หนักแน่นจนแทบไม่เห็นปลายยอด ราวกับแผ่พลังข่มขวัญออกมาจากใจกลางโลกา

เซินลั่วกวาดตามองด้วยความสงสัย — หินของภูเขา(@NameIsNovel)นี้มี(@NameIsNovel)พื้นผิวคล้ำเข้ม ราวกับดูดซับแสงทั้งหมดรอบกาย เขา(@NameIsNovel)ลองปล่อยสัมผัสจิตเทวะออกไป แต่กลับพบว่า(@NameIsNovel)ไม่อาจแผ่ซึมได้(@NameIsNovel)เกินครึ่งฉื่อด้วยซ้ำ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทั้งที่(@NameIsNovel)พลังสัมผัสจิตเทวะของเขา(@NameIsNovel)แข็งกล้าเหนือผู้ใดในระดับเดียวกัน แสดงว่า(@NameIsNovel)เนื้อหินนี้มิใช่วัตถุธรรมดาแน่นอน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เบื้องล่างภูผานั้น มี(@NameIsNovel)หอคอยรูปร่างคล้ายเจดีย์ตั้งเรียงรายอยู่หลายหลัง ทุกหลังเก่าคร่ำและ(@NameIsNovel)ผุพังราวกับไม่ได้(@NameIsNovel)รับการดูแลมานานนัก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

อ้าวจงเดินนำหน้าเข้ามาหยุดที่(@NameIsNovel)หอคอยสีเทาหลังหนึ่งแล้วเอ่ยว่า(@NameIsNovel)

“ถึงแล้ว ที่(@NameIsNovel)นี่คือทางเข้าสู่ หุบเหวมังกร”

หอคอยนั้นสูงเพียงเจ็ดสิบถึงแปดสิบฉื่อ เมื่อเทียบกับหออื่นรอบๆ ที่(@NameIsNovel)สูงเกินร้อยฉื่อแล้ว มันกลับดูเล็กจ้อยนัก

ประตูหอคอยปิดสนิท มี(@NameIsNovel)รอยบุ๋มขนาดฝ่ามืออยู่ตรงกลาง อ้าวจงสะบัดมือ ป้ายทองคำอันหนึ่งพลันพุ่งออกไปฝังเข้ากับรอยบุ๋มอย่างพอดิบพอดี

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แสงทองไหลรินออกมาจากป้ายราวของเหลว ส่องสว่า(@NameIsNovel)งไปทั่วบานประตู ก่อนจะรวมตัวเป็น(@NameIsNovel)ลายมังกรกำลังแผ่ร่างอยู่เต็มผิวประตู

“แอ๊ด——” เสียงโลหะขัดกันดังเบาๆ เมื่อประตูหอคอยค่อยๆ เปิดออก

ทุกคนก้าวเข้าไปข้างใน ป้ายทองคำที่(@NameIsNovel)ฝังอยู่พลันหลุดลอยกลับสู่มือของอ้าวจง และ(@NameIsNovel)ประตูก็ปิดลงเองอย่างเงียบงัน

ภายในเป็น(@NameIsNovel)โถงกว้างโล่ง ไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งใดตกแต่ง นอกจากบานประตูสำริดขนาดมหึมาที่(@NameIsNovel)ฝังอยู่กับผนังด้านในสุด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) อ่านตอนต่อไปฟรี

บนบานประตูนั้นสลักภาพมังกรเทพห้ากรงเล็บกำลังขดตัว มันคาบลูกแก้วมังกรเงินไว้ระหว่า(@NameIsNovel)งเขี้ยว ลวดลายสลักละเอียดราวกับมี(@NameIsNovel)ชีวิต เพียงมองก็ให้ความรู้สึกว่า(@NameIsNovel)มันพร้อมจะทะลักออกจากประตูได้(@NameIsNovel)ทุกเมื่อ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] เมื่อสายตาของเซินลั่วสบกับมังกรห้ากรงเล็บนั้น เพียงครู่เดียว ดวงตาในภาพสลักกลับสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นอย่างมี(@NameIsNovel)ชีวิต และ(@NameIsNovel)มองเขา(@NameIsNovel)กลับมาด้วยแววเย็นชา

แรงกดข่มมหาศาลของมังกรบรรพกาลพุ่งซัดออกมาอย่างฉับพลัน ร่างของเซินลั่วสะท้านเฮือก เส้นปราณทั่วร่างสั่นระริก โลหิตแทบจะไหลย้อนเข้าหัวใจและ(@NameIsNovel)ปอด

แต่ทันใดนั้น คัมภีร์สวรรค์ ที่(@NameIsNovel)อยู่ในร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็ร้อนวาบขึ้น กระแสพลังอุ่นแล่นออกจากภายใน แผ่ซ่านทั่วกาย ช่วยสลายพลังข่มนั้นไปได้(@NameIsNovel)กว่า(@NameIsNovel)ครึ่ง

ส่วนแรงที่(@NameIsNovel)เหลือก็ไม่เพียงพอจะทำอันตราย เขา(@NameIsNovel)เพียงหน้าซีดไปเล็กน้อย แล้วถอยหลังหนึ่งก้าว รับแรงกดไว้ด้วยความทรมาน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ท่านสหายเซิน! ก้มหน้าเร็วเข้า! กำแพงมังกรบรรพกาล นี้ ห้ามผู้ใดที่(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)สายเลือดมังกรแห่งทะเลตะวันออกจ้องมองตรง มิฉะนั้นจะถูกพลังมังกรสะกดทันที!”

อ้าวจงรีบร้องขึ้น สีหน้าแวบหนึ่งเหมือนซ่อนบางอย่างไว้ ก่อนจะเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ท่าทีตกใจเร่งเร้า

เซินลั่วรีบหลุบตาลงทันที เหลือบเห็นอ้าวซินกับชิงฉีข้างกายต่างก็ก้มหน้าอยู่ก่อนแล้ว ไม่มี(@NameIsNovel)ใครกล้าสบตากับประตูสำริดนั้น

มี(@NameIsNovel)เพียงสองพี่น้อง — อ้าวจงและ(@NameIsNovel)อ้าวหง — ที่(@NameIsNovel)ยังคงมองตรงไปโดยไร้สิ่งใดเกิดขึ้น

“กำแพงมังกรบรรพกาลถึงกับมี(@NameIsNovel)ข้อห้ามเช่นนี้? ท่านพี่รอง หากรู้แล้ว เหตุใดไม่เตือนก่อน!” อ้าวหงกล่าวเสียงขุ่น

“ข้าลืมไปเสียสนิท อ้าวซิน สหายเซิน โปรดอภัยด้วย” อ้าวจงแสร้งตบหน้าผาก กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “ท่านสหายเซิน เป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง?” อ้าวหงรีบหันมาถาม สีหน้าห่วงใย

“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร” เซินลั่วส่ายหัวเบาๆ สีหน้านิ่งสงบ

แต่ในใจของเขา(@NameIsNovel)เย็นเฉียบ — เรื่องสำคัญเช่นนี้อ้าวจงจะ “ลืม” ได้(@NameIsNovel)อย่างไร? ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่าย จงใจทดสอบเขา(@NameIsNovel) หากไม่ได้(@NameIsNovel)รับพลังจากคัมภีร์สวรรค์ช่วยไว้ ป่านนี้เขา(@NameIsNovel)คงได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว… [Source: NameIsNovel]

“ข้าต้องขอโทษที่(@NameIsNovel)ดึงท่านสหายเซินเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องขัดแย้งของวังมังกร... เช่นนี้เถอะ ท่านอย่าได้(@NameIsNovel)ลงไปด้วยเลย อยู่รอพวกเราที่(@NameIsNovel)นี่ก็พอ” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เสียงของอ้าวหงดังขึ้นในจิต ผ่านกระแสสื่อจิตเทวะที่(@NameIsNovel)ส่งมาอย่างระมัดระวัง เขา(@NameIsNovel)มองออกชัดเจนว่า(@NameIsNovel)อ้าวจงตั้งใจจะลองเชิงเซินลั่ว

“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร ไหนๆ ก็มาถึงที่(@NameIsNovel)แล้ว ข้าก็อยากลงไปดูด้วย” เซินลั่วตอบกลับด้วยรอยยิ้มบาง [Source: NameIsNovel]

ในใจเขา(@NameIsNovel)คิดอย่างรอบคอบ — หลี่จิ่ง เทพเจ้าเจดีย์ทองคำ เคยกล่าวไว้ว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เบาะแสของ “เศษวิญญาณปีศาจ” ที่(@NameIsNovel)จุติใหม่อยู่ในทะเลตะวันออก

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) และ(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel) “หุบเหวมังกร” แห่งนี้ก็คือสถานที่(@NameIsNovel)จองจำเหล่าภูตอสูรตระกูลจิ่วโยว หากเบาะแสนั้นอยู่จริง ย่อมต้องอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่แน่ แม้อ้าวจงจะมี(@NameIsNovel)เจตนาลึกลับอย่างไร เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่อาจปล่อยโอกาสนี้หลุดมือได้(@NameIsNovel)

“ก็ได้(@NameIsNovel) เช่นนั้นข้าจะไม่ห้ามอีก” อ้าวหงถอนใจตอบรับ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

จากนั้นเขา(@NameIsNovel)หันไปกล่าวต่อหน้าทุกคนด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น “ท่านพี่รอง ข้าไปหุบเหวมังกรไม่กี่ครั้งนัก ที่(@NameIsNovel)ด้านล่างนั้นยังมี(@NameIsNovel)ข้อห้ามหรืออันตรายอื่นอีกหรือไม่?

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) หากมี(@NameIsNovel)สิ่งใดต้องระวัง โปรดบอกให้ชัด ข้าเชิญสหายเซินมาด้วย ย่อมต้องรับผิดชอบความปลอดภัยของเขา(@NameIsNovel)!”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) อ้าวจงหัวเราะเบาๆ “ท่านน้องเก้าอย่ากังวลนักเลย ข้าเพียงลืมข้อจำกัดของกำแพงมังกรบรรพกาลเท่านั้น ด้านล่างไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งใดอันตรายแน่นอน”

เขา(@NameIsNovel)ก้าวตรงไปยัง ประตูสำริด ชูมือขวาขึ้น แสงทองวาบในฝ่ามือ ร่างมือแปรเปลี่ยนกลายเป็น(@NameIsNovel) กรงเล็บมังกร พุ่งไปวางทาบกับกรงเล็บมังกรที่(@NameIsNovel)สลักอยู่บนประตู [Source: NameIsNovel]

“หวืม——!” เสียงสั่นสะเทือนดังลั่น แสงทองเจิดจ้าแผ่ออกจากกรงเล็บมังกรของอ้าวจง ลายมังกรห้ากรงเล็บบนประตูสำริดสั่นสะท้านพร้อมมี(@NameIsNovel)แสงเงินพวยพุ่งออกมารอบทิศ

เซินลั่วเพ่งมองประตูนั้นด้วยความสนใจ

อ้าวหงส่งเสียงในใจมาอธิบาย “ประตูสำริดนี้คือทางเข้าสู่หุบเหวมังกร กลไกป้องกันบนมันเปิดได้(@NameIsNovel)เฉพาะผู้มี(@NameIsNovel)สายเลือดมังกรเท่านั้น ไม่มี(@NameIsNovel)อันตรายหรอก” [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วพยักหน้าเบาๆ เป็น(@NameIsNovel)เชิงรับรู้

แสงเงินค่อยๆ รวมตัวเข้าสู่ลูกแก้วมังกรที่(@NameIsNovel)อยู่ในปากของมังกรบนประตู จากนั้นลูกแก้วนั้นก็เปล่งแสงสว่า(@NameIsNovel)งวาบ ก่อนจะดีดตัวออกมาด้วยเสียง “ฟึ่บ!”

แสงเงินสาดส่องไปทั่วโถง เซินลั่วจ้องมองไม่กะพริบ เขา(@NameIsNovel)สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงพลังมหาศาลแผ่ซ่านอยู่ภายในลูกแก้วมังกร หากพลังนั้นระเบิดขึ้นจริง เกรงว่า(@NameIsNovel)ทุกคนที่(@NameIsNovel)นี่จะไม่รอดแม้แต่ผู้เดียว

อ้าวจงเองก็มี(@NameIsNovel)สีหน้าขรึมเคร่ง เขา(@NameIsNovel)ชักกระจกขาวขนาดฝ่ามือออกมา บ่นมนตราเบาๆ แล้วขว้างขึ้นกลางอากาศ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) กระจกนั้นส่องแสงขาวเจิดจ้า ก่อนจะหลอมรวมเข้ากับลูกแก้วมังกรที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่กลางอากาศ

ทันใดนั้น แสงเงินของลูกแก้วมังกรก็สว่า(@NameIsNovel)งจ้าเหนือคำบรรยาย แสงนั้นบิดหมุนกลางกระแสธารน้ำและ(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนกลายเป็น(@NameIsNovel) ประตูสีเงินขนาดสิบฉื่อ ประกอบเสียง “กัง!” ดังสะเทือนเมื่อฝังตัวเข้ากับประตูสำริด

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) จากภายในบานประตูสำริด มี(@NameIsNovel)แสงมืดสาดทะลักออกมาหลอมรวมกับประตูเงิน กลางรอยต่อทั้งสองนั้น ปรากฏ ควันดำเป็น(@NameIsNovel)สายๆ ลอยขึ้นมาช้าๆ เผยให้เห็น ช่องว่า(@NameIsNovel)งลึกลับสีดำสนิท ที่(@NameIsNovel)ไม่รู้จะทอดลึกไปถึงที่(@NameIsNovel)ใด

“เปิดแล้ว เข้าไปได้(@NameIsNovel)” อ้าวจงกล่าวพลางถอนกรงเล็บกลับ

พูดจบเขา(@NameIsNovel)ก็เป็น(@NameIsNovel)คนแรกที่(@NameIsNovel)ก้าวเข้าสู่ทางมืด ร่างหายวับไปในพริบตา อ้าวซินและ(@NameIsNovel)ชิงฉีรีบตามเข้าไปติดๆ

“ไปกันเถอะ” อ้าวหงหันมาพูดกับเซินลั่ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วพยักหน้า กำลังจะก้าวตาม แต่ทันใดนั้นเขา(@NameIsNovel)กลับหันขวับไปทางโถงว่า(@NameIsNovel)งทางซ้ายของตน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เกิดอะไรขึ้น?” อ้าวหงถามเสียงต่ำ

“ไม่มี(@NameIsNovel)อะไร...” เซินลั่วกวาดสายตาไปทั่วโถงนั้น ความสงสัยฉายวาบในดวงตา ก่อนจะส่ายหัวตอบกลับ

อ้าวหงหันไปมองตาม เห็นเพียงที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งใดผิดปกติเลย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ถ้าไม่มี(@NameIsNovel)อะไรก็ดี รีบเข้าเถอะ ทางผ่านนี้คงคงอยู่ไม่นานนัก” เขา(@NameIsNovel)พูดจบก็ก้าวเข้าไปในแสงเงินนั้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วตามเข้าไป ร่างทั้งคู่พลันหายวับไปในประตูเงิน

แสงเงินค่อยๆ หดตัวลงจนแทบเลือนหาย — แต่ก่อนที่(@NameIsNovel)มันจะปิดสนิท เงาดำรางเล็กกลับปรากฏขึ้นในหอคอยนั้น

“สัมผัสจิตเทวะแกร่งเหลือเกิน... เกือบกลบเกลื่อนไม่มิด” เสียงกระซิบแผ่วดังขึ้นในความมืด เงาดำนั้นพลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สายเงา พุ่งทะลุเข้าไปในแสงเงินก่อนที่(@NameIsNovel)ประตูจะดับสนิท

สายตาของเซินลั่วพลันพร่า เขา(@NameIsNovel)มองเห็นเงาสีเทาและ(@NameIsNovel)ดำวูบวาบไปทั่ว ร่างรู้สึกเหมือนลอยกลางห้วงอากาศ เบาไร้น้ำหนัก

แต่ความรู้สึกนั้นอยู่ได้(@NameIsNovel)ไม่นาน — “ตุ้บ!” เสียงหนึ่งดังขึ้น ภาพเบื้องหน้าค่อยๆ คืนชัด เขา(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ตนยืนอยู่บนแท่นหินริมหน้าผา และ(@NameIsNovel)ข้างๆ มี(@NameIsNovel)อ้าวจง อ้าวหง อ้าวซิน และ(@NameIsNovel)ชิงฉียืนอยู่พร้อมหน้า

---------- [Source: NameIsNovel]