หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 588
ตอนที่ 588 : ศิลาสะกดอสูร
ตอนที่ 588
“เจ้าโจรลอบกัด!”
เสียงคำรามจากกลางกลุ่มแสงดำดังสะเทือน พริบตานั้นเศียรอสูรที่(@NameIsNovel)พ่นพิษสีเขียวรีบหดตัวหลบไปด้านหลัง
ขณะเดียวกัน เศียรอีกหัวที่(@NameIsNovel)พ่นเพลิงปีศาจดำก็หันกลับมาทางเซินลั่ว ปากอ้ากว้างพ่นเพลิงทะมึนขนาดมหึมาออกมา กลืนอากาศโดยรอบให้กลายเป็น(@NameIsNovel)เตาไฟร้อนระอุ
เพลิงดำร้อนจนแม้แต่พลังฟ้าก็เหมือนจะหลอมละลาย ความร้อนแผ่ซ่านปานเปลวแดดแห่งนรก
“ร้ายกาจนัก…” เซินลั่วคิดในใจ ขณะเดียวกันก็ถอยฉากเล็กน้อย
— “เคล็ดวิชาเงาพฤกษา” ที่(@NameIsNovel)ใช้ลอบโจมตีเมื่อครู่กลับไร้ผล เขา(@NameIsNovel)เบี่ยงร่างหลบเพลิงทันที มือซ้ายกลับเร่งถ่ายพลังลง “คัมภีร์สวรรค์” ในอ้อมอกอีกครั้ง
พลังเวทหมุนวนรอบกาย คัมภีร์สวรรค์ร้อนขึ้นทันตา แผ่นคัมภีร์พลิกเปิด “ฟึ่บ ฟึ่บ” แสงทองคำพุ่งกระจายออกจากรอยเปิดของคัมภีร์
วูบเดียว แสงทองแล่นผ่านกลางอากาศ — เพลิงปีศาจดำที่(@NameIsNovel)กำลังจะกลืนเขา(@NameIsNovel)หายวับไปราวถูกกลืนเข้าอีกมิติ
เซินลั่วดวงตาเป็น(@NameIsNovel)ประกาย เขา(@NameIsNovel)รู้ทันทีว่า(@NameIsNovel)ตนเรียกใช้ “พลังสยบสรรพสิ่ง” ของคัมภีร์ได้(@NameIsNovel)สำเร็จ เขา(@NameIsNovel)รีบคว้าโอกาสนั้น ตวัดแส้หกเฉินใส่เศียรอสูรที่(@NameIsNovel)พ่นพิษอีกครั้ง
มหาวารีอสูรนึกว่า(@NameIsNovel)ตนขับไล่ศัตรูสำเร็จ เศียรพิษที่(@NameIsNovel)ถอยไปเมื่อครู่จึงหยุดนิ่ง แต่ยังไม่ทันตั้งหลัก แส้สีดำได้(@NameIsNovel)ทะยานมาถึง คมแส้ราวสายฟ้าฟาด
เสียง “ฉัวะ!” ดังสะท้อน — ลำคออสูรถูกตัดขาดสะอาดโลหิตปีศาจพุ่งกระเซ็นเป็น(@NameIsNovel)สาย
“เจ้า—! กล้าดียังไง!” เสียงคำรามทั้งตกใจทั้งโกรธดังสนั่นจากกลางแสงดำ
เศียรอีกสองหัวละทิ้งการต่อสู้อ้าวจงและ(@NameIsNovel)พวกในทันที หันขวับมาพุ่งเข้าหาเซินลั่ว
เปลวไฟปีศาจสีดำและ(@NameIsNovel)ลมเยือกแข็งสีขาวพุ่งมาจากสองทิศ ตัดอากาศราวสองคมดาบประสาน
“คัมภีร์สวรรค์! กลืนสะกด!”
เซินลั่วที่(@NameIsNovel)ตอนนี้เริ่มเข้าใจวิธีเรียกใช้พลังสะกดของคัมภีร์แล้ว ไม่รอช้ารีบเร่งพลังเต็มที่(@NameIsNovel)
แสงทองฉายทั่วร่าง — เพียงวูบเดียว ลมเยือกแข็งและ(@NameIsNovel)เพลิงดำที่(@NameIsNovel)จะแตะตัวเขา(@NameIsNovel)ก็หายวับไป เหลือเพียงประกายทองคำพร่างพราวกลางอากาศ
“อะไรกัน!?”
เสียงตกตะลึงดังจากภายในแสงดำ
แสงเขียวพลันกะพริบรอบร่างเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)อันตรธานไปจากจุดเดิม ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งข้างเศียรที่(@NameIsNovel)พ่นเพลิงปีศาจ
แส้หกเฉินในมือเขา(@NameIsNovel)ฟาดลงอีกครั้ง
เสียง “ฉัวะ!” ดังขึ้นอีกครา — เศียรยักษ์หลุดออกจากลำคอ ร่วงลงกระแทกพื้นดังกึก
อ้าวจงและ(@NameIsNovel)พวกที่(@NameIsNovel)ต่อสู้กับเศียรทั้งสามอยู่เบื้องหลัง ถึงกับอ้าปากค้าง
พวกเขา(@NameIsNovel)รู้ดีว่า(@NameIsNovel)เศียรอสูรพวกนี้แข็งแกร่งเพียงใด แต่ในมือของเซินลั่วกลับร่วงลงทีละหัวราวกับลูกแกะในโรงเชือด
เหลือเพียงเศียรสุดท้ายที่(@NameIsNovel)พ่นลมเยือกแข็ง มันเบิกตากว้างด้วยความหวาดหวั่น รีบถอยหนีอย่างร้อนรน
“เซินลั่ว! ฆ่ามันให้สิ้น! มันกำลังใช้ตรามังกรเพื่อทำลายผนึกศิลาสะกดอสูร ห้ามปล่อยมันสำเร็จ!”
เสียงตะโกนของอ้าวหงดังลั่น ขณะกระโจนถือหอกทองกลับเข้าสมรภูมิ
เซินลั่วเองก็ไม่คิดจะปล่อยมหาวารีอสูรไปเช่นกัน
เขา(@NameIsNovel)ใช้ “เคล็ดวิชาเงาพฤกษา” พริบตาก็อันตรธานไปปรากฏตรงหน้าเศียรสุดท้าย ตวัดแส้ลงด้วยแรงสะบั้นฟ้า
ทว่า(@NameIsNovel)ในขณะนี้ ภายในทรงกลมแสงสีดำเบื้องล่าง เศียรอสูรขนาดมหึมาสองเศียรก็พุ่งออกมา อสูรตนนี้ดูเหมือนจะรู้ว่า(@NameIsNovel)การโจมตีที่(@NameIsNovel)รุนแรงใดๆ จะถูกดูดซับไป
ดังนั้นหัวทั้งสองนี้จึงไม่ได้(@NameIsNovel)พ่นคาถาอสูรใดๆ ออกมา แต่กลับใช้หัวพุ่งเข้ากระแทกเซินลั่วโดยตรง พลังอันท่วมท้นสองสายพุ่งเข้าใส่
ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าโดยรอบดังสนั่นไปด้วยเสียงหวีดแหลมคม คลื่นพลังที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นระเบิดออกไปทั่วห้องคุก
เซินลั่วสัมผัสถึงแรงอันน่าสะพรึงตรงหน้า ใจหนึ่งพลันเย็นวาบ เขา(@NameIsNovel)ทิ้งการโจมตีทันที
แสงทองพุ่งทะลุร่าง เขา(@NameIsNovel)เรียก “กระบวนเวทมังกรหกราชัน–ช้างหกสวรรค์” ออกมาปรากฏรอบตัว
เสียงคำรามของมังกรทองหกลำกับช้างศักดิ์สิทธิ์หกเชือกดังสนั่น แรงมหาศาลของพลังเทพมารวมกระแทกสวนกลับเข้าหาเศียรอสูรทั้งคู่!
เสียง “ตูม! ตูม! ตูม!” ดังก้องต่อเนื่อง มายามังกรหกช้างหกที่(@NameIsNovel)เซินลั่วปล่อยออกแตกสลายเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ
ทว่า(@NameIsNovel)แรงสะท้อนกลับจากนั้นก็ผลักเศียรอสูรทั้งสองให้ถอยไปเล็กน้อย
เซินลั่วคว้าโอกาสนั้นทันที ตวัดแส้หกเฉินในมือ — เงาแส้หลายชั้นซ้อนกันดั่งคลื่นพายุ ปกคลุมเหนือเศียรอสูรทั้งคู่แล้วกระแทกลงเต็มแรง
เดิมทีพลังของแส้หกเฉินนั้นรุนแรงมหาศาลอยู่แล้ว แต่เมื่อผสานกับ วิชาหวงถิง กลับแผ่พลังออกหลายเท่า
ก่อนที่(@NameIsNovel)เงาแส้จะตกถึงพื้น แรงกดอันหนักหน่วงได้(@NameIsNovel)แผ่กระจายไปทั่ว จนเศียรทั้งคู่ถึงกับรู้สึกเหมือนร่างถูกพันธนาการด้วยพลังลึกลับที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็น — ขยับไม่ได้(@NameIsNovel)แม้แต่นิ้วเดียว
ในขณะเดียวกัน “เสาเหล็กสะกดสมุทร” ที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่ด้านข้างแท่นหินกลับสั่นไหว เปล่งแสงทองวาบออกมาหลายครั้งอย่างประหลาด
อ้าวหงที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประสบการณ์ร่วมมือกับเซินลั่วมาก่อนเข้าใจทันที — เขา(@NameIsNovel)รีบฉวยจังหวะนั้นร่ายเวทสวน
“กระบวนท่าฝนมังกรคลั่ง! ”
เสียงคำรามของมังกรดังสะท้านฟ้า — วิญญาณมังกรสีน้ำเงินปรากฏกลางอากาศ อ้าปากพ่นสายฝนสีน้ำเงินนับพันสายลงมาราวห่าหอกแห่งสวรรค์ พุ่งเข้ากระหน่ำเศียรอสูรทั้งสองพร้อมเสียงแตกเปรี้ยง
อ้าวจงกับพวกแม้ช้ากว่า(@NameIsNovel)เล็กน้อย แต่ต่างก็ทุ่มพลังทั้งหมด ปล่อยเวทนับไม่ถ้วนถาโถมตามไป
มหาวารีอสูรคำรามลั่นด้วยความเดือดดาล แสงดำรอบกายปั่นป่วนราวทะเลคลั่ง กลืนเศียรอสูรทั้งหลายไว้ภายใน
สายฝน แสงแส้ และ(@NameIsNovel)เวทของทุกคนกระแทกใส่กลุ่มแสงนั้น — แต่กลับทะลุผ่านไปโดยไม่สร้างความเสียหายใดๆ
“กลับมา!”
เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ตกใจ กลับยิ้มบางแทน เขา(@NameIsNovel)ก้าวเข้าประชิดกลุ่มแสงดำ พลางเรียกใช้ วิชาพลังสยบสรรพสิ่งแห่งคัมภีร์สวรรค์ อีกครั้ง
เสียง “ฉีก!” ดังขึ้น — ครึ่งหนึ่งของกลุ่มแสงดำถูกฉีกออก ราวมี(@NameIsNovel)มือยักษ์จากฟ้าดึงมันออกไป และ(@NameIsNovel)ถูกดูดหายเข้าไปในคัมภีร์สวรรค์โดยสิ้นเชิง
ร่างของมหาวารีอสูรจึงเผยให้เห็นชัด มันได้(@NameIsNovel)กลับคืนสู่ “ร่างแท้เก้าหัว” ที่(@NameIsNovel)น่าสะพรึงกลัว
สามเศียรแรกที่(@NameIsNovel)ถูกตัดขาดเผยให้เห็นรอยแผลฉกรรจ์ อีกเศียรหนึ่งมี(@NameIsNovel)บาดแผลลึกที่(@NameIsNovel)ยังไม่หาย — นั่นคือบาดแผลที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเคยฝากไว้ตอนเดินทางสู่วังมังกร
ที่(@NameIsNovel)ปากของเศียรนั้น กำลังคาบ ตรามังกร อยู่ พลังปีศาจจากร่างมหึมาพุ่งเข้าสู่ตราอย่างต่อเนื่อง เสียงฮึ่มต่ำดังขึ้นไม่ขาดสาย
จากตราทองปล่อยแสงรูปมังกรทองคำพุ่งออกไม่หยุด หลอมรวมเข้าสู่ ศิลาสะกดอสูร ที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องหน้า
ศิลาสะกดอสูรสั่นสะเทือนรุนแรง แสงทองที่(@NameIsNovel)สลักอยู่บนผิวเริ่มสั่นไหวราวจะระเบิด — แสดงสัญญาณว่า(@NameIsNovel)ผนึกกำลังแตก
“ศิลาสะกดอสูร! เจ้าชั่วช้า ตายซะ!” อ้าวหงเห็นดังนั้น สีหน้าเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ขาวซีดด้วยความตระหนก
เขา(@NameIsNovel)ร่ายเวทขึ้นทันที แสงสีน้ำเงินส่องล้อมกาย หอกทองในมือพุ่งสายฟ้าออกพร่างพราย ก่อนแทงทะลวงเข้าสู่ร่างมหาวารีอสูร
บริเวณเหนือศีรษะของอสูรยักษ์เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง — จากนั้นรอยแยกสีดำยาวหลายสิบจั้งฉีกอากาศออก ราวมิติถูกข่วนเปิด
ตูม!!
สายฟ้าหนาทึบจำนวนมหาศาลพุ่งทะลักออกจากรอยแยก แปรเป็น(@NameIsNovel) “ป่าพฤกษาอัสนี” ปกคลุมพื้นที่(@NameIsNovel)ทั้งหมด
ประกายฟ้าสว่า(@NameIsNovel)งไปทั่วแท่นศิลา ราวโลกทั้งใบกลายเป็น(@NameIsNovel)แดนอัสนีบันลือ
พันอัสนีโปรยผลาญ สังหารอสูรชั่ว!
เซินลั่วมองภาพนั้น ดวงตาเบิกเล็กน้อย — “เวทเทพใดกัน ถึงอัญเชิญพลังอัสนีจากสวรรค์ได้(@NameIsNovel)ถึงเพียงนี้!”
แต่ถึงจะตะลึง มือเขา(@NameIsNovel)ก็ไม่หยุด เขา(@NameIsNovel)เร่งพลังแส้หกเฉินอีกครั้ง เงาแส้สีดำจำนวนนับไม่ถ้วนรวมตัวกันเป็น(@NameIsNovel)คลื่นมืดถาโถมสู่มหาวารีอสูร
“พายุอัสนีแทงเมฆา! เจ้านั่น... ถึงกับเชี่ยวชาญเวทนี้แล้วรึ!” อ้าวจงพึมพำอย่างเหลือเชื่อ สีหน้าแสดงความพ่ายแพ้ผสมทึ่ง
เสียงฟ้าผ่ากึกก้องซ้ำลงมาอีกครั้ง — แท่นศิลาสั่นสะเทือนราวจะพังถล่ม โลกใต้น้ำทั้งผืนสว่า(@NameIsNovel)งจ้าราววันใหม่แห่งสงครามเทพเซียน!
----------