หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 592
ตอนที่ 592 : เสาเหล็กสะกดสมุทร
ตอนที่ 592
ขณะที่(@NameIsNovel)หลบหลีก เซินลั่วจับตามองเหตุการณ์เบื้องหน้า ความรู้สึกพิกลก่อตัวขึ้นในใจ
การต่อสู้ในขณะนี้ดุเดือดอย่างยิ่ง ซืออวี๋ดูเหมือนจะถูกรุกไล่จนแทบตั้งตัวไม่ติด แต่กลับไม่อาจสลัดลางสังหรณ์ร้ายออกไปได้(@NameIsNovel) ราวกับว่า(@NameIsNovel)สภาพการณ์ในปัจจุบันนี้ เป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ซืออวี๋จงใจสร้างขึ้นมาเอง
“สหายเซิน เป็น(@NameIsNovel)อะไรไปรึ?” อ้าวหงสังเกตเห็นสีหน้าที่(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปของเซินลั่ว จึงส่งกระแสจิตถาม
ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังจะตอบกลับ เสียงร้องแหลมเสียดฟ้าก็ดังขึ้นจากเสาเหล็กสะกดสมุทร ปรากฏลวดลายสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาดราวหนึ่งฉื่อ ก่อตัวขึ้นจากอักขระทองคำน้อยใหญ่จำนวนนับไม่ถ้วนบนตัวเสา
อักขระทองคำเหล่านี้สั่นไหวเล็กน้อย ปลดปล่อยคลื่นพลังวิญญาณอันทรงพลังและ(@NameIsNovel)แสงสีทองเจิดจ้าออกมา ทำให้มันดูวิเศษล้ำอย่างยิ่ง
“ฮ่าฮ่า! ในที่(@NameIsNovel)สุดก็ปรากฏออกมาแล้ว!” บุรุษร่างยักษ์ผิวคล้ำหัวเราะอย่างตื่นเต้น
ร่างมหึมาของมันพลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เงาบางราวแผ่นกระดาษ ลอดผ่านช่องว่า(@NameIsNovel)งของเงาพลองทองคำสามสาย พุ่งเข้าใส่อ้าวจง
“ท่านพี่รอง ระวัง!” เมื่อเห็นเช่นนั้น อ้าวหงก็ตกใจจนต้องรีบลงมือ หอกมังกรในมือส่องแสงทองเจิดจ้า เงาหอกหลายสิบสายพุ่งออกไป แทงทะลุเงาดำที่(@NameIsNovel)ก่อตัวขึ้นจากร่างยักษ์นั้น
แต่ที่(@NameIsNovel)น่าประหลาดใจคือ เซินลั่วกลับไม่ได้(@NameIsNovel)เคลื่อนไหวตามไป สายตาของเขา(@NameIsNovel)จับจ้องไปยังอักขระทองคำบนเสาเหล็กสะกดสมุทร พร้อมกับฉายแววกระตือรือร้น
หลังจากลังเลอยู่ชั่วครู่ และ(@NameIsNovel)เมื่อเห็นซืออวี๋พุ่งเข้ามา ความคิดหนึ่งก็แล่นผ่านเข้ามาในหัว
พลันบินไปยังเสาเหล็กสะกดสมุทรทันที พ่นโลหิตแก่นแท้ออกมาคำหนึ่ง แล้วรีบประสานอินด้วยมือทั้งสองข้างอย่างรวดเร็ว
โลหิตแก่นแท้ระเบิดออกด้วยเสียง “ปุ!” กลายเป็น(@NameIsNovel)ม่านหมอกโลหิตที่(@NameIsNovel)หลอมรวมเข้าไปในลวดลายสีทองบนเสาเหล็กสะกดสมุทร
ลำแสงสีโลหิตหลายสายปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)ส่วนบนสุดของลวดลาย ภายในนั้นสามารถมองเห็นอักขระเวทเล็กๆ จำนวนมากได้(@NameIsNovel)อย่างเลือนราง กำลังแผ่ขยายลงมาเบื้องล่างอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นภาพนั้น ซืออวี๋ก็คำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว
มันถูกเสาเหล็กสะกดสมุทรจองจำมานานนับปี จึงได้(@NameIsNovel)แอบศึกษาสมบัติวิเศษชิ้นนี้มาโดยตลอด
ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดในวังมังกรสมุทรตะวันออก แม้กระทั่งราชามังกรสมุทรตะวันออกเอง ที่(@NameIsNovel)รู้ว่า(@NameIsNovel)นอกเหนือจากความสามารถในการควบคุมลมเรียกฝนแล้ว
มันยังเป็น(@NameIsNovel)ผู้เชี่ยวชาญด้านการหลอมศาสตราอีกด้วย มันแอบศึกษาเสาเหล็กสะกดสมุทรมาอย่างลับๆ และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความก้าวหน้าไปมาก
เมื่อไม่นานมานี้ ซืออวี๋ได้(@NameIsNovel)รับความช่วยเหลือจากภายนอก และ(@NameIsNovel)ฉวยโอกาสนี้เข้าถึงแก่นอาคมผนึกของเสาต้นนี้ได้(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุด
หากสามารถหลอมแก่นอาคมผนึกของเสาเหล็กสะกดสมุทรได้(@NameIsNovel) ก็จะสามารถควบคุมศาสตราเวทวิเศษชิ้นนี้ได้(@NameIsNovel)
แม้จะถูกเสาเหล็กสะกดสมุทรจองจำมานานหลายปี แต่มันก็เข้าใจดีว่า(@NameIsNovel)พลังอำนาจของมันนั้นมากพอที่(@NameIsNovel)จะทะลวงสวรรค์ได้(@NameIsNovel)
หากได้(@NameIsNovel)ครอบครองสมบัติชิ้นนี้ อย่าว่า(@NameIsNovel)แต่ทะเลตะวันออกเลย แม้แต่การครอบครองทะเลอื่นๆ ทั้งหมดก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป
การกลับไปอยู่ใต้บัญชาของฉือโย่วในตอนนั้น ย่อมจะทำให้สถานะของมันสูงส่งขึ้นอย่างมหาศาล
ทว่า(@NameIsNovel) การจะกระตุ้นแก่นอาคมผนึกของเสาเหล็กสะกดสมุทรด้วยพลังของมันเพียงลำพังนั้นเป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)
ดังนั้น มันจึงแสร้งทำเป็น(@NameIsNovel)ถูกอ้าวจงกดดันก่อนหน้านี้ เพื่อล่อให้อ้าวจงกระตุ้นพลังของเสาเหล็กสะกดสมุทรอย่างต่อเนื่อง
และ(@NameIsNovel)ด้วยการช่วยเหลืออย่างลับๆ ซืออวี๋ก็สามารถดึงแก่นอาคมผนึกของเสาออกมาได้(@NameIsNovel)สำเร็จ ทว่า(@NameIsNovel)บัดนี้ เซินลั่วกลับชิงลงมือก่อน ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)มันไม่อาจทนได้(@NameIsNovel)
เงาดำที่(@NameIsNovel)ก่อตัวขึ้นจากร่างของซืออวี๋ปรากฏรัศมี(@NameIsNovel)แสงคล้ายระลอกคลื่น ความเร็วของมันเพิ่มขึ้นเป็น(@NameIsNovel)สองเท่าในทันที
แทบจะในพริบตาเดียว ก็สามารถหลบหลีกเงาหอกนับไม่ถ้วนของอ้าวหง แล้วพุ่งเข้าประชิดอ้าวจงได้(@NameIsNovel)สำเร็จ
แม้ว่า(@NameIsNovel)ในยามนี้อ้าวจงจะอยู่ในสภาพกึ่งวิปลาส แต่ก็ยังสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงภัยคุกคามที่(@NameIsNovel)กำลังมาถึง จึงรีบกระตุ้นตรามังกร
ลำแสงสีทองสองสายพุ่งออกจากเสาเหล็กสะกดสมุทร ฟาดเข้าใส่ซืออวี๋ ทว่า(@NameIsNovel)ซืออวี๋นั้นรวดเร็วยิ่งนัก เพียงเอี้ยวตัวหลบการโจมตีของลำแสงสีทองทั้งสอง แล้วซัดฝ่ามือออกไป
เสียง “ปัง!” ดังสนั่น กรงเล็บมังกรสีดำกระแทกเข้าที่(@NameIsNovel)หน้าอกของอ้าวจง ซี่โครงในอกส่งเสียงลั่น ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)หักไปกี่ซี่ ร่างถูกซัดกระเด็นไปด้านหลังจนหมดสติ
“ท่านพี่รอง!” อ้าวหงเห็นดังนั้น ก็ไม่สนใจจะโจมตีซืออวี๋อีกต่อไป รีบพุ่งเข้ารับร่างอ้าวจงแล้วถอยหนีอย่างเร่งร้อน
ซืออวี๋ไม่ได้(@NameIsNovel)ไล่ตามเช่นกัน แต่กลับพ่นโลหิตสีดำออกมาคำหนึ่ง แล้วรีบประสานอินอย่างรวดเร็ว
โลหิตสีดำระเบิดออกเช่นกัน สลายกลายเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มแสงสีดำที่(@NameIsNovel)หลอมรวมเข้าไปในลวดลายสีทองบนเสาเหล็กสะกดสมุทร
ปรากฏชั้นแสงสีดำขึ้นที่(@NameIsNovel)ด้านล่างของลวดลายสีทอง แผ่ขยายขึ้นไปด้านบนอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่(@NameIsNovel)เหนือกว่า(@NameIsNovel)แสงโลหิตที่(@NameIsNovel)เซินลั่วควบคุมอยู่มาก
ลวดลายสีทองถูกลำแสงสองสายบดบัง ทำให้อักขระด้านบนถูกซ่อนไว้จนผู้อื่นมองไม่เห็น
“เจ้าเด็กเหลือขอ ฉลาดพอที่(@NameIsNovel)จะรู้ว่า(@NameIsNovel)ลวดลายทองคำนี้คือตราผนึกวิญญาณของเสาเหล็กสะกดสมุทร!
แต่ด้วยระดับพลังของเจ้า กลับกล้ามาแย่งชิงสมบัติกับข้าผู้เฒ่า ช่างหาที่(@NameIsNovel)ตายเสียจริง!” ดวงตาของซืออวี๋ส่องประกายสังหาร พร้อมกับส่งเสียงหัวเราะเย้ยหยันผ่านกระแสจิต
มังกรเทวะสีแดงฉานบนบ่าของมันอ้าปากกว้าง สาดแสงสีครามเจิดจ้าออกมา ชั่วพริบตาต่อมา สายฝนสีครามนับไม่ถ้วนก็พุ่งทะยานออกมาอย่างรุนแรง ห้อมล้อมร่างของเซินลั่วไว้
สายฝนสีครามดูบอบบาง แต่กลับแผ่กลิ่นอายที่(@NameIsNovel)คมกริบอย่างไม่น่าเชื่อ ทิ้งรอยขีดขาวไว้ในอากาศขณะที่(@NameIsNovel)พุ่งผ่านไป
เซินลั่วไม่สนใจสายฝนสีคราม รีบประสานอินต่อเนื่องด้วยมือทั้งสองข้างเพื่อหลอมลวดลายสีทอง
ขณะที่(@NameIsNovel)สายฝนนับไม่ถ้วนกำลังจะเข้าถึงตัว เงาสีทองสายหนึ่งก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นรอบกาย ทำให้สายฝนสีครามทั้งหมดหายวับไปโดยสิ้นเชิง
ซืออวี๋ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นภาพนี้
“ไป!” ความคิดหนึ่งแล่นผ่านจิตใจของเซินลั่ว ทหารสวรรค์และ(@NameIsNovel)แม่ทัพทั้งหมดที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างกายก็พุ่งออกไปทันที ประกายกระบี่และ(@NameIsNovel)เงาดาบ พร้อมด้วยคลื่นปราณเต๋าอันทรงพลัง เข้าโจมตีซืออวี๋
ลวดลายสีทองคือตราผนึกวิญญาณของเสาเหล็กสะกดสมุทร และ(@NameIsNovel)อักขระทองคำก็คือเคล็ดวิชาในการหลอมมัน
แม้จะไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)เหตุใดจึงเป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ แต่ก็มั่นใจว่า(@NameIsNovel)หากสามารถหลอมลวดลายสีทองได้(@NameIsNovel)ก่อนซืออวี๋ ก็จะสามารถควบคุมศาสตราเวท เสาเหล็กสะกดสมุทร ชิ้นนี้ได้(@NameIsNovel)
ความโกรธฉายวาบขึ้นบนใบหน้าของซืออวี๋ มังกรแดงบนบ่าอ้าปาก ปลดปล่อยม่านแสงวารีสีครามออกมา
ซึ่งแข็งตัวในทันทีกลายเป็น(@NameIsNovel)ม่านแสงสีครามที่(@NameIsNovel)เคยปรากฏขึ้นก่อนหน้านี้ บนนั้นมี(@NameIsNovel)กระแสวนนับไม่ถ้วนสว่า(@NameIsNovel)งวาบอยู่
เมื่อคลื่นการโจมตีจากเหล่าทหารสวรรค์ตกกระทบลงบนม่านแสงสีคราม ก็ถูกกระแสวนบนม่านกลืนหายไปในทันที
ในขณะนั้น ประกายแสงสีเงินก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นเหนือศีรษะของซืออวี๋ ร่างของแม่ทัพสวรรค์หน่วยอัสนีปรากฏขึ้น
ในมือของเขา(@NameIsNovel) พลองทองคำที่(@NameIsNovel)ปกคลุมด้วยลวดลายเมฆาอัสนีส่องสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า พลังอัสนีบาตสีม่วงครามอันน่าเกรงขามพวยพุ่งออกมา พันรอบพลองทองคำและ(@NameIsNovel)ส่งเสียงคำรามกึกก้อง
พลองทองคำแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เงาสีม่วงคราม ทุบลงบนม่านแสงสีครามอย่างรุนแรง
ด้วยเสียง “ฉีก!” ม่านแสงสีครามถูกฉีกขาดเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ ในพริบตา ความเร็วของพลองทองคำช้าลงเล็กน้อย แต่ก็ยังคงพุ่งเข้าใส่ซืออวี๋ต่อไปรวดเร็วดั่งสายฟ้า
คิ้วของซืออวี๋ขมวดเล็กน้อย ไม่อาจเสียเวลาให้กับการหลอมได้(@NameIsNovel) มือข้างหนึ่งพร่าเลือน พลันซัดหมัดสีดำทมิฬออกจากแขนเสื้อ จุดที่(@NameIsNovel)หมัดพุ่งผ่านทิ้งรอยริ้วสีขาวหนาไว้ในอากาศขณะที่(@NameIsNovel)ปะทะเข้ากับพลองทองคำ
เสียงระเบิดกึกก้องสะท้านไปทั่วฟากฟ้า!
พลองทองคำแตกสลายทันทีที่(@NameIsNovel)ปะทะกัน ขณะที่(@NameIsNovel)ร่างของแม่ทัพสวรรค์หน่วยอัสนีก็ถูกระเบิดจนขาดเป็น(@NameIsNovel)สองท่อนก่อนจะสลายไป กลายเป็น(@NameIsNovel)แสงสีเงินกระจัดกระจายล่องลอยไป
ซืออวี๋แค่นเสียงเย็นชาอย่างดูแคลน ไม่ได้(@NameIsNovel)โจมตีต่อ แต่กลับทุ่มเทพลังทั้งหมดให้กับการหลอมเสาเหล็กสะกดสมุทรในทันที
ในชั่วขณะนั้นเอง แสงสีเงินสายหนึ่งก็พาดผ่านอากาศเบื้องหน้าเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)ร่างของแม่ทัพสวรรค์หน่วยอัสนีก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
ทหารสวรรค์และ(@NameIsNovel)แม่ทัพเหล่านี้เป็น(@NameIsNovel)เพียงร่างแยกที่(@NameIsNovel)อัญเชิญโดยคัมภีร์สวรรค์ แม้จะถูกสังหาร ก็สามารถถือกำเนิดใหม่ได้(@NameIsNovel)ในทันที เพียงแค่สิ้นเปลืองปราณเต๋าของเซินลั่วไปส่วนหนึ่งเท่านั้น
เดิมที การสร้างร่างแยกของแม่ทัพสวรรค์ระดับเซียนแท้ต้องใช้ปราณเต๋าจำนวนมหาศาล
ทว่า(@NameIsNovel)ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)คัมภีร์สวรรค์นี้เป็น(@NameIsNovel)สมบัติวิเศษระดับใด ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)การอัญเชิญทหารสวรรค์และ(@NameIsNovel)แม่ทัพ หรือการใช้พลังสยบสรรพสิ่ง คัมภีร์สวรรค์ไม่เพียงแต่ดูดซับปราณเต๋าของเซินลั่วเท่านั้น
แต่อาคมผนึกภายในยังสามารถดูดซับพลังปราณฟ้าดินจากภายนอกได้(@NameIsNovel)โดยทันทีอีกด้วย ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น คัมภีร์ยังดูดซับพลังปราณฟ้าดินได้(@NameIsNovel)มากกว่า(@NameIsNovel)ปราณเต๋าของเซินลั่วเสียอีก
ด้วยเหตุนี้ การสร้างร่างแยกของแม่ทัพสวรรค์หน่วยอัสนีจึงไม่ได้(@NameIsNovel)สิ้นเปลืองปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)มากนัก
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ตอนนี้เซินลั่วมี(@NameIsNovel)เส้นลมปราณมากถึงสามสิบสามเส้น ปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)ลึกล้ำอย่างไม่น่าเชื่อ การสร้างแม่ทัพสวรรค์หน่วยอัสนีต่อเนื่องกันสักสิบกว่า(@NameIsNovel)นายจึงไม่ใช่ปัญหาเลย
ส่วนพลังสยบสรรพสิ่งของคัมภีร์สวรรค์นั้น ยิ่งสิ้นเปลืองปราณเต๋าน้อยกว่า(@NameIsNovel) ใช้เพียงประมาณหนึ่งในสามของที่(@NameIsNovel)ต้องใช้ในการสร้างร่างแยกของแม่ทัพสวรรค์หน่วยอัสนี
ซึ่งสำหรับเซินลั่วแล้ว ไม่นับเป็น(@NameIsNovel)ภาระอันใดเลย
----------