หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 591
ตอนที่ 591 : ทหารสวรรค์และเหล่าแม่ทัพ
ตอนที่ 591
ท่ามกลางเหล่าทหารสวรรค์และ(@NameIsNovel)แม่ทัพ ปรากฏร่างของผู้นำซึ่งมี(@NameIsNovel)ปีกสีครามสองข้างงอกออกมาจากแผ่นหลัง สวมเกราะเงินอร่าม
ในมือถือพลองทองคำ รูปร่างผอมบาง — คือแม่ทัพสวรรค์หน่วยอัสนีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเคยเอาชนะมาได้(@NameIsNovel)อย่างยากลำบากนั่นเอง
เบื้องหลังแม่ทัพสวรรค์หน่วยอัสนี ยังมี(@NameIsNovel)ทหารสวรรค์อีกยี่สิบนายยืนเรียงราย ทั้งหมดล้วนมี(@NameIsNovel)ระดับพลังอยู่ที่(@NameIsNovel)ระดับมหาโพธิญาณ
“เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างไรที่(@NameIsNovel)เจ้าสามารถอัญเชิญทหารสวรรค์และ(@NameIsNovel)เหล่าแม่ทัพได้(@NameIsNovel)! เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ผู้ใดกันแน่?” บุรุษร่างยักษ์หน้าดำจ้องมองเซินลั่ว แต่ยังไม่ลงมือในทันที
“สหายอ้าว บุรุษผู้นี้แข็งแกร่งกว่า(@NameIsNovel)พวกเรามากนัก หากฝืนสู้ต่อ มี(@NameIsNovel)แต่จะเสียเปรียบ ท่านพอจะแจ้งข่าวให้ราชามังกรส่งคนมาช่วยได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)ตอบคำถามของบุรุษหน้าดำ แต่กลับส่งกระแสจิตไปยังอ้าวหง
“คงไม่ได้(@NameIsNovel)ผล เพื่อป้องกันอสูรหลบหนี หุบเหวมังกรทั้งหมดจึงถูกคลุมไว้ด้วยอาคมผนึก ทำให้ไม่สามารถติดต่อกับโลกภายนอกได้(@NameIsNovel)
สหายเซิน เรื่องนี้เดิมทีไม่ได้(@NameIsNovel)เกี่ยวข้องกับท่าน ท่านรีบออกไปก่อนเถิด ไปแจ้งข่าวให้เสด็จพ่อของข้าที่(@NameIsNovel)วังมังกรมาช่วยพวกเรา ข้าจะต้านซืออวี๋ผู้นี้ไว้เอง” อ้าวหงส่งกระแสจิตตอบกลับ พร้อมกับเตรียมจะทะยานออกไปพร้อมหอกมังกรในมือ
“ท่านบาดเจ็บอยู่ ทั้งยังเพิ่งใช้พลังวิเศษไปมากมาย จะเอาสิ่งใดไปต้านทานมันได้(@NameIsNovel)?” เซินลั่วรีบส่งกระแสจิตห้าม
“จะเอาสิ่งใดไปต้านทานข้างั้นรึ?”
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)อ้าวหงต่างตกตะลึงไปพร้อมกัน การส่งกระแสจิตอย่างลับๆ ของพวกเขา(@NameIsNovel)กลับถูกอีกฝ่ายดักฟังได้(@NameIsNovel)
สิ้นเสียงของบุรุษร่างยักษ์ พลันก้าวเท้าไปข้างหน้า แสงสีดำทมิฬพลันระเบิดออกจากร่าง แผ่แรงกดดันมหาศาลออกมา
สีหน้าของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)อ้าวหงเปลี่ยนไปทันที ทั้งสองรู้สึกราวกับถูกภูผายักษ์กดทับจนเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)ยากลำบาก แม้แต่การโคจรปราณเต๋าก็เชื่องช้าลงนับสิบเท่า
มังกรเพลิงแดงบนบ่าของบุรุษร่างยักษ์หน้าดำพ่นใบมี(@NameIsNovel)ดวารีหลายสิบเล่มที่(@NameIsNovel)เหมือนกับก่อนหน้านี้ออกมาอีกครั้ง พุ่งเข้าใส่คนทั้งสอง
เซินลั่วพยายามขยับตัวอย่างยากลำบาก การโคจรปราณเต๋าก็ติดขัดยิ่งนัก ทำให้ไม่สามารถใช้คัมภีร์สวรรค์ดูดกลืนใบมี(@NameIsNovel)ดวารีเหล่านี้ได้(@NameIsNovel)
แต่ทหารสวรรค์ที่(@NameIsNovel)อัญเชิญออกมาแล้วนั้น สามารถสั่งการได้(@NameIsNovel)ด้วยจิตเพียงนึกคิดเดียว ร่างมายาเหล่านี้ไร้ซึ่งจิตสำนึกของตนเอง จึงไม่ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากแรงกดดันของบุรุษร่างยักษ์
ขณะที่(@NameIsNovel)กำลังจะสั่งให้ทหารสวรรค์เข้าโจมตี แท่นศิลาทั้งหมดก็พลันสั่นสะเทือนขึ้นอย่างรุนแรงโดยไม่มี(@NameIsNovel)สัญญาณเตือน
ลำแสงสีทองนับพันสายสาดส่องเข้ามาจากด้านนอกจนสว่า(@NameIsNovel)งไสวไปทั่วทั้งแท่นศิลา จากนั้นลำแสงสีทองเหล่านั้นก็รวมตัวกันเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งเดียว
แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เงาพลองทองคำขนาดยักษ์หนาหลายสิบฉื่อ พุ่งผ่านร่างเซินลั่วและ(@NameIsNovel)อ้าวหงไป
ใบมี(@NameIsNovel)ดวารีสีครามที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้ามาถูกเงาพลองทองคำกวาดผ่านจนแตกสลายกลายเป็น(@NameIsNovel)หยดน้ำนับไม่ถ้วนอย่างง่ายดาย
เงาพลองทองคำไม่หยุดชะงัก ยังคงเปี่ยมไปด้วยพลังอันมิอาจต้านทาน ฟาดเข้าใส่บุรุษร่างยักษ์หน้าดำต่อไป
บุรุษร่างยักษ์หน้าดำมี(@NameIsNovel)สีหน้าเปลี่ยนไป แสงสีดำสว่า(@NameIsNovel)งวาบบนมือทั้งสองข้าง พลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)กรงเล็บมังกรขนาดมหึมาสองข้างแล้วฟาดออกไป
เงากรงเล็บมังกรสีดำขนาดหลายฉื่อสองข้างปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ปะทะเข้ากับเงาพลองทองคำอย่างรุนแรง
เสียงระเบิดดังกึกก้องสะท้านฟ้าสะเทือนดิน
แสงกรงเล็บสีดำและ(@NameIsNovel)แสงสีทองปะทะกันอย่างดุเดือด จากนั้นกรงเล็บมังกรทั้งสองก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบแล้วสลายไปในอากาศ ส่วนบุรุษร่างยักษ์หน้าดำก็ถูกแรงปะทะจนร่างสั่นสะท้าน ต้องถอยหลังไปหลายก้าว
ทว่า(@NameIsNovel)เงาพลองทองคำก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบสองครั้งก่อนจะเลือนหายไปเช่นกัน
แรงกดดันอันหนักหน่วงที่(@NameIsNovel)กดทับเซินลั่วและ(@NameIsNovel)อ้าวหงพลันสลายไป ร่างกายกลับคืนสู่สภาพเดิม ทั้งสองหันไปมองด้านหลังด้วยสีหน้าประหลาดใจ
ปรากฏร่างของอ้าวจงยืนอยู่ที่(@NameIsNovel)ขอบแท่นศิลา ความเศร้าโศกบนใบหน้าจางหายไปแล้ว ในมือกำลังถือแผ่นป้ายทองคำแผ่นหนึ่งแนบอยู่กับเสาเหล็กสะกดสมุทร
แผ่นป้ายทองคำนั้นคือตรามังกรที่(@NameIsNovel)ถูกมหาวารีอสูรชิงไป บัดนี้กลับมาอยู่ในมือของอ้าวจงอีกครั้งอย่างน่าประหลาด
ตรามังกรในยามนี้กลับกลายเป็น(@NameIsNovel)กึ่งโปร่งแสง ครึ่งหนึ่งหลอมรวมเข้าไปในเสาเหล็กสะกดสมุทร และ(@NameIsNovel)แสงสีทองนับไม่ถ้วนก็กำลังสาดส่องออกมาจากตัวเสานั่นเอง
“นี่...ตรามังกรสามารถควบคุมพลังของเสาเหล็กสะกดสมุทรได้(@NameIsNovel)ด้วยรึ?” เซินลั่วอุทานด้วยความประหลาดใจ
“ถูกต้อง ตรามังกรนั้นพระบิดาของข้าหลอมขึ้นด้วยตนเอง ภายในบรรจุพลังจากโลหิตแก่นแท้ของท่านไว้ สามารถควบคุมอาคมผนึกเกือบทั้งหมดในวังมังกรได้(@NameIsNovel)
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น พลังอาคมของศิลาสะกดอสูรแห่งนี้ ก็เป็น(@NameIsNovel)เพียงส่วนย่อของเสาเหล็กสะกดสมุทร ตรามังกรจึงสามารถควบคุมมันได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์...
ให้ตายสิ! เหตุใดข้าถึงคิดเรื่องนี้ไม่ได้(@NameIsNovel)กัน!” อ้าวหงกล่าวอย่างดีใจระคนเสียดาย
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น ใบหน้าของเซินลั่วก็ปรากฏร่องรอยแห่งความยินดีขึ้นมาเช่นกัน
เสาเหล็กสะกดสมุทรนี้เป็น(@NameIsNovel)สมบัติวิเศษที่(@NameIsNovel)ไม่ทราบระดับขั้น แต่ทรงพลังเหนือกว่า(@NameIsNovel)แส้หกเฉินของเขา(@NameIsNovel)อยู่มาก
หากสามารถหยิบยืมพลังเทวะของเสานี้มาใช้ได้(@NameIsNovel) บางทีอาจจะสามารถรับมือกับซืออวี๋ตนนี้ได้(@NameIsNovel)จริงๆ
กำลังครุ่นคิดว่า(@NameIsNovel)จะลงมือดีหรือไม่ แต่เมื่อตระหนักถึงสภาพการณ์ของอ้าวจง ก็รีบถอยร่างกลับไปยังประตูทางออกของแท่นศิลาในทันที เพื่อรักษาระยะห่างจากบุรุษร่างยักษ์หน้าดำ
ทหารสวรรค์อีกยี่สิบกว่า(@NameIsNovel)นายก็บินตามมาลงหลักปักฐานอยู่ข้างกาย
อ้าวหงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเหลือบไปเห็นอ้าวจง สีหน้าก็เปลี่ยนไป แล้วรีบถอยกลับออกไปด้านนอกอย่างรวดเร็ว
ส่วนชิงฉือซึ่งอยู่ด้านนอกมาโดยตลอด บัดนี้ได้(@NameIsNovel)หลบอยู่ตรงบันไดที่(@NameIsNovel)ทอดขึ้นไปยังชั้นบนแล้ว
“เจ้าอสูร! เจ้าฆ่าอ้าวซิน วันนี้เจ้าต้องชดใช้ด้วยชีวิต!” อ้าวจงไม่สนใจเซินลั่วและ(@NameIsNovel)อ้าวหง
ดวงตาสีเลือดแดงก่ำจ้องเขม็งไปยังบุรุษร่างยักษ์หน้าดำ ดูคล้ายจะสูญเสียเหตุผลไปแล้ว มือข้างหนึ่งกดลงบนตรามังกรอย่างแรง
ตูม!
แสงสีทองบนเสาเหล็กสะกดสมุทรสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้ายิ่งขึ้น เงาพลองทองคำสองสายขนาดเท่าเดิมปรากฏขึ้นอีกครั้ง แผ่พลังอันไร้ที่(@NameIsNovel)สิ้นสุดฟาดเข้าใส่บุรุษร่างยักษ์หน้าดำอย่างรุนแรง
เมื่อเห็นดังนั้น บุรุษร่างยักษ์พลันคว้ามือออกไปในอากาศด้วยกรงเล็บมังกร ปรากฏกลุ่มแสงสีดำสองกลุ่มขนาดราวหนึ่งฉื่อขึ้นเบื้องหน้า
ภายในกลุ่มแสงนั้น แสงสีดำกำลังม้วนตัวปั่นป่วน ส่งเสียงฮึมฮำต่ำๆ คล้ายเสียงคลื่นยักษ์
“ไป!” บุรุษร่างยักษ์คำรามเบาๆ พร้อมกับโบกมือทั้งสองข้าง
กลุ่มแสงสีดำสองกลุ่มพุ่งออกไปทันที เข้าปะทะกับเงาพลองทองคำสองสาย
ขณะเดียวกัน มังกรเพลิงสีแดงฉานบนบ่าของบุรุษร่างยักษ์ก็อ้าปากพ่นลำแสงสีครามออกมา พุ่งเป้าไปยังเงาพลองทองคำเช่นกัน
หลังจากเสียงระเบิดดังสนั่นจนห้วงมิติสั่นสะเทือน แสงวิญญาณสามสี ทอง ดำ และ(@NameIsNovel)คราม ก็ระเบิดออกพร้อมกัน
ทว่า(@NameIsNovel)มันไม่ได้(@NameIsNovel)สลายไปโดยสิ้นเชิง ยังคงปะทะกันอย่างดุเดือด เดี๋ยวแสงสีทองเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายได้(@NameIsNovel)เปรียบ เดี๋ยวแสงสีดำและ(@NameIsNovel)ครามก็กดดันแสงสีทองกลับไป ภาพที่(@NameIsNovel)ปรากฏดูพิสดารยิ่งนัก
อ้าวจงคำรามเสียงต่ำ พร้อมกับใช้นิ้วร่ายอาคมไปยังตรามังกร แสงสีทองบนเสาเหล็กสะกดสมุทรสว่า(@NameIsNovel)งวาบ เงาพลองทองคำอีกสองสายปรากฏขึ้น
โดยไม่สนใจแสงวิญญาณสามสีที่(@NameIsNovel)กำลังปะทะกันอยู่ พุ่งเข้าใส่บุรุษร่างยักษ์อีกครั้ง
บุรุษร่างยักษ์ยังคงมี(@NameIsNovel)ท่าทีสงบนิ่ง แม้จะไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากต้องต้านรับ
ชั่วขณะหนึ่ง ทั่วทั้งแท่นศิลาก็เต็มไปด้วยเสียงปะทะดังสนั่นของแสงวิญญาณสามสีที่(@NameIsNovel)ระเบิดออกอย่างต่อเนื่อง
เศษเสี้ยวของลำแสงกวาดผ่านผนังภูเขา(@NameIsNovel)ใกล้เคียง หินผาที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งอย่างยิ่งกลับถูกกวาดหายไปเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นใหญ่อย่างง่ายดาย
ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)อ้าวจงจะสูญเสียสติไปเพราะการตายของอ้าวซินโดยสิ้นเชิง จึงใช้พลังของเสาเหล็กสะกดสมุทรโจมตีบุรุษร่างยักษ์อย่างบ้าคลั่งไม่คิดชีวิต
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)อ้าวหงต้องคอยหลบหลีกเศษเสี้ยวของแสงสามสีไปทางซ้ายทีขวาที แต่ก็ยังไม่ได้(@NameIsNovel)จากไปไหน
พลังของเสาเหล็กสะกดสมุทรนั้นไร้ที่(@NameIsNovel)สิ้นสุด ทำให้อ้าวจงเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายได้(@NameIsNovel)เปรียบเมื่อมี(@NameIsNovel)มันคอยช่วยเหลือ
ทว่า(@NameIsNovel)ซืออวี๋ก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน สามารถใช้มือเปล่าต้านรับการโจมตีระลอกแล้วระลอกเล่าของอ้าวจงได้(@NameIsNovel) แม้จะตกเป็น(@NameIsNovel)รองอยู่บ้าง แต่ก็ยังไม่ถึงกับมี(@NameIsNovel)อันตรายถึงชีวิตในทันที
----------