หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 601
ตอนที่ 601 : ขึ้นเป็นราชาแห่งขุนเขา
ตอนที่ 601
ในขณะนั้น หัวใจของเซินลั่วเต็มไปด้วยความตกตะลึง เมื่อเขา(@NameIsNovel)เห็นเงาขนาดมหึมาปรากฏขึ้นอย่างเลือนรางเบื้องหลังอ้าวหงท่ามกลางแสงสีทอง
ร่างนั้นคือมังกรเทวะ ที่(@NameIsNovel)ขดตัวอยู่ บนแผ่นหลังมี(@NameIsNovel)ปีกสีทองขนาดมหึมาสองข้าง ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ภาพลักษณ์ของอิ้งหลงไม่ผิดเพี้ยน
ทันทีที่(@NameIsNovel)ร่างมายานี้ปรากฏขึ้น กลิ่นอายอันทรงพลังก็เริ่มแผ่ออกมาจากแท่นมังกรสวรรค์ ลูกหลานแห่งวารีทะเลตะวันออกโดยรอบรู้สึกถึงความรู้สึกยอมจำนนอันทรงพลังอย่างท่วมท้นในทันที
รอบแท่นศิลา ทุกคนคุกเข่าลงพร้อมกัน
ทว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วไม่คุกเข่า มี(@NameIsNovel)เพียงพยักหน้าเล็กน้อย วางมือบนอก แสดงคารวะอย่างสงบ
ไม่นาน แสงทองทั้งมวลหลอมรวมเข้าสู่ร่างอ้าวหง ผู้ยืนอยู่บนแท่นมังกรสวรรค์ ท่ามกลางรัศมี(@NameIsNovel)ทองคำที่(@NameIsNovel)โอบล้อม กลิ่นอายรอบกายพลันแปรเปลี่ยนโดยสิ้นเชิง
ความผันผวนของปราณเต๋านั้นรุนแรงมากจนใกล้จะถึงจุดสูงสุดของระดับเซียนแท้แล้ว
ทันใดนั้น ร่างของอ้าวหงก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)มังกรเทวะสีทองยาวหลายร้อยฉื่อ ขดตัวทะยานขึ้นเบื้องบน
โดยไม่สนใจกำแพงผลึกของวังมังกร เขา(@NameIsNovel)ผ่านทะลุออกไปโดยตรงสู่ทะเลลึก
“โฮก...”
อ้าวหงคำราม ทำให้ทะเลตะวันออกทั้งผืนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง คลื่นผุดขึ้นจากทุกส่วนของทะเล ก่อให้เกิดระลอกคลื่นมหึมาซึ่งใช้เวลานานกว่า(@NameIsNovel)จะสงบลง
ในส่วนต่างๆ ของทะเลลึก เผ่าพันธุ์วารีที่(@NameIsNovel)กำลังแหวกว่า(@NameIsNovel)ยอย่างเริงร่าอยู่รอบวังมังกรก็เริ่มส่งเสียงร้องขานรับ
ในขณะนี้ ทะเลตะวันออกมี(@NameIsNovel)ราชาองค์ใหม่ ราชาผู้สืบทอดจิตวิญญาณของอิ้งหลงได้(@NameIsNovel)มากกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เคยเป็น(@NameIsNovel)มา
นอกแท่นมังกรสวรรค์ หยวนอี้เงยหน้ามองท้องฟ้า ดวงตาชราของเขา(@NameIsNovel)ชื้นแฉะ พร่ามัวเล็กน้อย แต่ส่วนใหญ่เต็มไปด้วยความปลาบปลื้ม
ดวงตาของชิงฉือสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยความตื่นเต้น กัดริมฝีปากแน่นจนไม่ยอมให้ตนเองสะอื้นออกมา
เซินลั่วตบไหล่เขา(@NameIsNovel) ยิ้มและ(@NameIsNovel)มองไปยังท้องฟ้าเบื้องบน
สองวันต่อมา อ้าวหงเริ่มรวบรวมชนเผ่าต่างๆ ของทะเลตะวันออก ชนเผ่าที่(@NameIsNovel)เคยกระจัดกระจายเหล่านี้เริ่มรวมตัวกันอีกครั้งภายใต้ราชามังกรองค์ใหม่ แสดงให้เห็นถึงชีวิตชีวาครั้งใหม่
หลังจากนั้นอีกสองวัน เซินลั่วก็อำลาอ้าวหงและ(@NameIsNovel)ออกจากวังมังกรสมุทรตะวันออกมุ่งหน้าสู่อาณาจักรเอ้าไหล
เวลาผ่านไปรวดเร็ว หลายเดือนผ่านไปในพริบตา
มี(@NameIsNovel)แนวชายฝั่งยาวหลายร้อยลี้นอกอาณาจักรเอ้าไหล แนวชายฝั่งถูกกัดเซาะโดยน้ำทะเล ขรุขระและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)โขดหินมากมาย
ข้างชายหาดมี(@NameIsNovel)กระทะน้ำมันขนาดใหญ่ตั้งอยู่บนกองไฟที่(@NameIsNovel)ลุกโชน น้ำมันในกระทะเดือดปุดๆ ส่งกลิ่นคาวคละคลุ้ง
ข้างกระทะน้ำมัน มี(@NameIsNovel)ชายวัยกลางคนผิวคล้ำล้มอยู่ เสื้อผ้าขาดวิ่นเย็บปะหลายแห่ง มือเต็มไปด้วยหนังด้านและ(@NameIsNovel)บาดแผลนับไม่ถ้วน มองเพียงแวบเดียวก็รู้ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ชาวประมงที่(@NameIsNovel)อาศัยอยู่ชายทะเล
ร่างนั้นถูกมัดด้วยเชือกป่านจนผิวถลอกเป็น(@NameIsNovel)แนวยาว เลือดซึมออกตามรอยถู โค้งงอราวกุ้งที่(@NameIsNovel)รอจะถูกโยนลงในกระทะน้ำมันเดือด
น้ำตาไหลอาบแก้ม ดวงตาสั่นระริกอย่างรุนแรง ความหวาดกลัวฉายชัดทุกลมหายใจ
ร่างดิ้นพล่าน แต่ปากถูกอุดด้วยเศษผ้า ทำได้(@NameIsNovel)เพียงส่งเสียงอู้อี้ไม่เป็น(@NameIsNovel)คำ
“หยุดร้องได้(@NameIsNovel)แล้ว ไม่งั้นข้าจะถลกหนังเจ้าทั้งเป็น(@NameIsNovel)” อสูรผิวสีครามที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างๆ ดุอย่างเกรี้ยวกราด แล้วเตะชายผู้นั้น
สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตอื่นๆ อีกหลายตนในบริเวณใกล้เคียงเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน หนึ่งในนั้นตะโกนว่า(@NameIsNovel):
“พี่ใหญ่ อย่าไปขู่นักเลย ถ้าเขา(@NameIsNovel)ขี้แตกเพราะความกลัว รสชาติจะเสียหมด”
“ถุย เรื่องใหญ่อะไรกัน? สมัยก่อน ทุกครั้งพวกเราก็แค่ฉีกครึ่งแล้วกินดิบ
ตอนนี้ต้องมาลำบากนึ่ง ต้ม ทอด ย่างเหมือนเผ่าพันธุ์มนุษย์ น่ารำคาญชะมัด” อสูรเฒ่าตนหนึ่งกล่าวด้วยใบหน้าที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยความรังเกียจ
“เจ้าผีเฒ่า ท่านราชามิได้(@NameIsNovel)บอกรึว่า(@NameIsNovel)การกินเนื้อดิบ เลือดดิบ มันโหดร้ายเกินไป? แค่กลิ่นคาวเลือดอย่างเดียวก็เหม็นไปทั่วทั้งภูเขา(@NameIsNovel)แล้ว
พวกเราควรจะมี(@NameIsNovel)อารยะกว่า(@NameIsNovel)นี้หน่อย อีกอย่าง ทอดมันก็อร่อยกว่า(@NameIsNovel)กินดิบ ตั้งเยอะมิใช่รึ?” อสูรที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)หัวหน้านั้นหัวเราะ
“นั่นก็จริง ฮิฮิ...” อสูรเฒ่าหัวเราะอย่างเห็นด้วย
“เอาล่ะ ได้(@NameIsNovel)เวลาโยนลงกระทะแล้ว แก้ผ้ามันแล้วโยนลงไป” อสูรหัวหน้าเหลือบมองกระทะน้ำมันแล้วหัวเราะเบาๆ
“ได้(@NameIsNovel)เลย” อสูรน้อยตนหนึ่งตอบรับและ(@NameIsNovel)กำลังจะเริ่มแก้ผ้าชายผู้นั้น
ในขณะนั้นเอง คลื่นที่(@NameIsNovel)ชายหาดก็พลันซัดสาดอย่างรุนแรง ใบมี(@NameIsNovel)ดวารีที่(@NameIsNovel)ส่องประกายด้วยแสงสีครามพุ่งออกมาจากน้ำ ทะลวงศีรษะของอสูรน้อยตนนั้นอย่างง่ายดายราวกับมี(@NameIsNovel)ดตัดเต้าหู้
ก่อนที่(@NameIsNovel)คนอื่นๆ จะทันได้(@NameIsNovel)ตั้งตัว ใบมี(@NameIsNovel)ดวารีก็วนกลับกลางอากาศ ทะลวงผ่านอสูรตนอื่นๆ ด้วยเสียง “ฉึก” เบาๆ สองสามครั้ง
ในที่(@NameIsNovel)สุด ใบมี(@NameIsNovel)ดวารีก็พุ่งผ่านชายวัยกลางคนแล้วบินเข้าไปในกองไฟใต้กระทะทอด ดับไฟลงพร้อมกับสลายไป
ชายวัยกลางคนรู้สึกว่า(@NameIsNovel)เชือกที่(@NameIsNovel)พันร่างหลวมลง รีบดิ้นจนลุกขึ้นได้(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ตกใจเมื่อเห็นอสูรรอบตัวถูกแทงทะลุศีรษะล้มระเนระนาด จึงกรีดร้องลั่นด้วยความหวาดกลัว
ขณะนั้นเอง เขา(@NameIsNovel)เห็นชายหนุ่มในเสื้อคลุมสีเทายืนอยู่ริมฝั่ง
ชายหนุ่มก้าวขึ้นมา ถอดหมวกออก เผยใบหน้าคมหล่อชัดเจน — เซินลั่วจากวังมังกรสมุทรตะวันออก
เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)มนุษย์ ชายผู้นั้นทรุดลงร้องไห้ คุกเข่าคำนับไม่หยุด
เซินลั่วรีบหยุดไว้ พยุงให้ลุกขึ้น พลางเอ่ยถามเสียงเรียบ
“ที่(@NameIsNovel)นี่... เขตแดนอาณาจักรเอ้าไหลใช่หรือไม่?”
“ท่านเซียน ไม่มี(@NameIsNovel)...ไม่มี(@NameIsNovel)อาณาจักรเอ้าไหลอีกแล้ว เมืองหลวง...ถูกอสูรและ(@NameIsNovel)ภูตผีเข้ายึดครองแล้ว
ตั้งแต่ฮ่องเต้ไปจนถึงองค์ชาย ทั้งหมด...ทั้งหมดถูกกินจนหมดสิ้นแล้ว...” ชายวัยกลางคนที่(@NameIsNovel)หวาดกลัวพูดติดๆ ขัดๆ
“เช่นนั้นเจ้ารู้หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ฮวากั่วอยู่ทิศทางใด?” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำตอบของชายวัยกลางคน เซินลั่วก็ถอนหายใจอย่างเงียบๆ และ(@NameIsNovel)ถามต่อ
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วต้องการจะไปภูเขา(@NameIsNovel)ฮวากั่ว ชายวัยกลางคนก็หวาดกลัวและ(@NameIsNovel)รีบโบกมือ “ไปไม่ได้(@NameIsNovel)นะขอรับ ท่านไปไม่ได้(@NameIsNovel)นะ ท่านเซียน ที่(@NameIsNovel)นั่นเป็น(@NameIsNovel)เขตหวงห้าม”
“หืม? บริเวณนั้นก็ถูกอสูรยึดครองด้วยรึ?” เซินลั่วถามด้วยความประหลาดใจ
“ยึดครอง มันยิ่งกว่า(@NameIsNovel)นั้นอีกขอรับ ที่(@NameIsNovel)นั่นตอนนี้กลายเป็น(@NameIsNovel)รังปีศาจโดยสมบูรณ์แล้ว อสูรน้อยใหญ่เต็มไปหมด อ้างตนเป็น(@NameIsNovel)ราชาแห่งขุนเขา(@NameIsNovel)
ผู้คนส่วนใหญ่ของอาณาจักรเอ้าไหลที่(@NameIsNovel)ยังไม่ถูกกินก็ถูกจับตัวไปไว้ที่(@NameIsNovel)นั่น” ชายวัยกลางคนกล่าว การพูดของเขา(@NameIsNovel)เริ่มคล่องแคล่วขึ้นบ้าง
“แล้วเจ้าเป็น(@NameIsNovel)อะไรไป? เหตุใดจึงมาตกอยู่ในมือของอสูรเหล่านี้ได้(@NameIsNovel)?” เซินลั่วเหลือบมองสภาพซอมซ่อของชายผู้นั้นแล้วถาม
“ข้าเดิมทีเป็น(@NameIsNovel)ชาวประมงในหมู่บ้านริมทะเลแห่งนี้ พอพวกอสูรมาถึง พวกมันก็ฆ่าและ(@NameIsNovel)กินมนุษย์ทันทีที่(@NameIsNovel)เห็น เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)หมู่บ้านไม่ปลอดภัยอีกต่อไป ทุกคนก็หนีลงทะเลไป
ครั้งนี้ข้าเสี่ยงกลับมา อยากจะหาอาหารให้ภรรยาและ(@NameIsNovel)ลูกๆ ใครจะรู้ว่า(@NameIsNovel)จะมาเจอเข้ากับพวกอสูรชั่วช้านี่” ชายวัยกลางคนคร่ำครวญ
“ที่(@NameIsNovel)นี่ไม่ปลอดภัย เจ้าควรรีบกลับไปเถอะ” เซินลั่วแนะนำ
“ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ ขอบคุณที่(@NameIsNovel)ช่วยชีวิตข้าไว้ ท่านเซียน”
หลังจากพูดจบ ชายวัยกลางคนก็ทรุดตัวลงกับพื้นอีกครั้ง คำนับเซินลั่วสามครั้ง แล้วลุกขึ้นชี้ทิศทางไปยังภูเขา(@NameIsNovel)ฮวากั่ว จากนั้นเขา(@NameIsNovel)ก็รีบวิ่งกลับไปยังชายฝั่ง
หมายเหตุ จากผู้แปล : อิ้งหลง คือ เทพมังกรผู้มี(@NameIsNovel)ปีก เป็น(@NameIsNovel)มังกรระดับเทพผู้ควบคุมฝนและ(@NameIsNovel)อัสนี
เคยช่วย “หวงตี้” ปราบ “ฉือโย่ว” ในสงครามเทพยุคแรก และ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel) ต้นสายของอัสนีวารี — ที่(@NameIsNovel)มาของเวทสายมังกรตะวันออก
----------