ตอนที่ 602 : แอบย่องขึ้นเขา

หลังจากยืนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เซินลั่วก็ประสานอินด้วยมือข้างหนึ่ง ซ่อนเร้นกลิ่นอายของตนเอง ก่อนจะออกเดินทางไปยังทิศทางของภูเขา(@NameIsNovel)ฮวากั่ว

หลังจากเดินเลียบชายฝั่งไปได้(@NameIsNovel)ไม่นาน หมู่บ้านชาวประมงแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ดูเหมือนจะร้างไร้ผู้คน แผ่บรรยากาศที่(@NameIsNovel)อ้างว้างและ(@NameIsNovel)หดหู่

เขา(@NameIsNovel)ย่อตัวลงต่ำและ(@NameIsNovel)ลอบผ่านไปอย่างเงียบๆ พลางมองไปรอบๆ ก็เห็นว่า(@NameIsNovel)บ้านเรือนส่วนใหญ่ในหมู่บ้านพังทลายลง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทุกหนทุกแห่งมี(@NameIsNovel)ซากกำแพงดินที่(@NameIsNovel)พังทลายซึ่งมี(@NameIsNovel)วัชพืชและ(@NameIsNovel)ตะไคร่น้ำสีเขียวขึ้นปกคลุม เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)หมู่บ้านแห่งนี้ถูกทิ้งร้างมาเป็น(@NameIsNovel)เวลานานแล้ว

เมื่อเดินเข้าไปในหมู่บ้าน พื้นที่(@NameIsNovel)ส่วนใหญ่ถูกทิ้งให้ไหม้เกรียม ยังคงมี(@NameIsNovel)ร่องรอยของไฟไหม้หลงเหลืออยู่

ตามมุมบ้านและ(@NameIsNovel)ใต้กำแพงหลายแห่ง สามารถเห็นกองกระดูกมนุษย์และ(@NameIsNovel)สัตว์กระจัดกระจายอยู่ บางแห่งกลายเป็น(@NameIsNovel)รังของปูทรายและ(@NameIsNovel)ตะขาบ คลานเข้าออกจากกะโหลกที่(@NameIsNovel)แห้งผาก [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อออกจากหมู่บ้าน ก็มี(@NameIsNovel)ทางเดินคดเคี้ยวที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ในพงหญ้าทอดลึกเข้าไปในป่าเบื้องหลัง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วเดินตามทางเข้าไปในป่าได้(@NameIsNovel)ครึ่งชั่วยามจนกระทั่งได้(@NameIsNovel)ยินเสียงอึกทึกครึกโครมดังมาจากเบื้องหน้า เขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ เข้าไปใกล้และ(@NameIsNovel)เห็นอสูรหน้าตาประหลาดหลายตนอยู่ที่(@NameIsNovel)ทางขึ้นเขา(@NameIsNovel)

หนึ่งในนั้นดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)หัวหน้า เป็น(@NameIsNovel)อสูรร่างคนหัวหมี(@NameIsNovel) สูงใหญ่และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ขนสีดำปกคลุม สวมเกราะเหล็กที่(@NameIsNovel)เก่าคร่ำคร่า และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)ระดับพลังอยู่ที่(@NameIsNovel)ระดับอิงปราณเท่านั้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ในมือของมันถือธงแดงสั้นผืนหนึ่ง โบกสะบัดอย่างโอ้อวดใส่อสูรน้อยผิวเขียวตนอื่นๆ พลางประกาศอย่างภาคภูมิใจว่า(@NameIsNovel)

“ฮิฮิ เห็นไหม เห็นไหม ธงบัญชาการตรวจตระเวนภูเขา(@NameIsNovel)นี้ ท่านเจ้าถ้ำสามมอบให้ข้าด้วยตนเองเลยนะ!” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ว้าว พี่หมี(@NameIsNovel)ช่างเก่งกาจจริงๆ! ท่านได้(@NameIsNovel)พบท่านเจ้าถ้ำสามด้วยรึ? แล้วยังได้(@NameIsNovel)รับธงจากท่านอีก?” อสูรน้อยตนหนึ่งกล่าวด้วยความประหลาดใจ

“น่าประทับใจ น่าประทับใจ! ในหมู่พวกเราอสูรน้อยที่(@NameIsNovel)เพิ่งเกณฑ์มาใหม่ มี(@NameIsNovel)เพียงพี่หมี(@NameIsNovel)เท่านั้นที่(@NameIsNovel)เก่งกาจถึงเพียงนี้ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

พวกเราก็ได้(@NameIsNovel)บารมี(@NameIsNovel)จากท่านไปด้วย ฮิฮิ...” อสูรน้อยที่(@NameIsNovel)เหลือต่างปรบมือพร้อมกัน ชมเชยเขา(@NameIsNovel)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) มี(@NameIsNovel)เพียงอสูรน้อยเขา(@NameIsNovel)เดียวตนหนึ่งที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สีหน้างุนงงเอ่ยถามว่า(@NameIsNovel) “กลุ่มตรวจตระเวนภูเขา(@NameIsNovel)ทุกกลุ่มต้องมี(@NameIsNovel)ธงบัญชาการตรวจตระเวนไม่ใช่รึ?

จูเย่อู๋ก็ดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)อันหนึ่ง ข้าแอบเห็นจากไกลๆ และ(@NameIsNovel)มันก็ดูคล้ายๆ กันนะ...”

“แต่ธงของข้าไม่เหมือนใคร มันมี(@NameIsNovel)กลิ่นหอมเฉพาะตัวของท่านเจ้าถ้ำสาม” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำรีบกล่าวแก้

“กลิ่นหอมอะไร?” อสูรน้อยเขา(@NameIsNovel)เดียวที่(@NameIsNovel)ไม่รู้ความเอ่ยถาม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำกลอกตา ยื่นธงบัญชาการตรวจตระเวนภูเขา(@NameIsNovel)ไปที่(@NameIsNovel)ตาของอสูรเขา(@NameIsNovel)เดียวอย่างไม่เต็มใจนัก โบกมันอย่างรวดเร็ว แล้วดึงกลับมาทันที พลางถามว่า(@NameIsNovel) “ได้(@NameIsNovel)กลิ่นไหม?”

“ได้(@NameIsNovel)กลิ่นแล้ว ได้(@NameIsNovel)กลิ่นแล้ว... ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)กลิ่นของจิ้งจอกเหม็น” อสูรน้อยเขา(@NameIsNovel)เดียวขมวดคิ้ว รีบปิดจมูกแล้วกล่าว

อสูรน้อยที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้ๆ รีบปิดปากเขา(@NameIsNovel) ป้องกันไม่ให้พูดพล่ามต่อไป (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของมันอย่างแน่นอน มันยกธงขึ้นจ่อจมูกแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ สีหน้าพึงพอใจและ(@NameIsNovel)เคลิบเคลิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าทันที

ขณะเดียวกัน ในใจของมันก็ปรากฏภาพของท่านเจ้าถ้ำสาม จิ้งจอกพันปีหลังจากแปลงกายแล้ว ส่วนโค้งส่วนเว้าที่(@NameIsNovel)เย้ายวนของร่างนางทำให้หัวใจของมันคันยุบยิบจนทนไม่ไหว

“ก็เพราะข้า เจ้าถึงยังมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่ได้(@NameIsNovel)ด้วยปากพล่อยๆ ของเจ้านี่แหละ ไม่อย่างนั้น พระเจ้าก็ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)เจ้าจะตายไปกี่ครั้งแล้ว” หลังจากสูดดมกลิ่นหอมแล้ว

อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำก็เช็ดน้ำลายที่(@NameIsNovel)มุมปาก ตบหัวอสูรเขา(@NameIsNovel)เดียวด้วยมือใหญ่เท่าใบลานแล้วกล่าว

อสูรน้อยกุมหัวและ(@NameIsNovel)กำลังจะโต้เถียง ทันใดนั้นดวงตาของมันก็เป็น(@NameIsNovel)ประกายขึ้น

เขา(@NameIsNovel)เห็นชายผู้หนึ่งในอาภรณ์ผ้าหยาบ ร่างผอมบาง เดินโซเซอยู่บนทางร้างยาวเหยียด ดูอ่อนแรงราวบัณฑิตผู้ไร้เรี่ยวแรง กำลังมุ่งหน้ามาทางพวกเขา(@NameIsNovel)อ่านตอนต่อไปฟรี

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เร็วเข้า เร็วเข้า...มี(@NameIsNovel)คนมา” อสูรเขา(@NameIsNovel)เดียวรีบตะโกน

อสูรน้อยทั้งหลายตกใจ รีบตั้งแนวป้องกัน แต่เมื่อเห็นเพียงบัณฑิตหนุ่มร่างบางในผ้าหยาบ เดินมาด้วยท่าทางอ่อนแรงไร้พิษสง ก็พากันคลายความระแวดระวังลง

บัณฑิตผู้นั้นคือเซินลั่วในคราบปลอม เดิมทีตั้งใจจะขึ้นเขา(@NameIsNovel)โดยตรง ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)บนภูเขา(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยอสูร จึงไม่อยากแหย่รังแตนให้ยุ่งยาก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เขา(@NameIsNovel)คิดแผนขึ้นมา — เพียงปลอมเป็น(@NameIsNovel)บัณฑิตผู้หลงทาง เดินเข้ามาด้วยท่าทีมั่นใจ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทันทีที่(@NameIsNovel)อสูรน้อยตนหนึ่งตะโกนขึ้น เซินลั่วก็ทำเป็น(@NameIsNovel)ตกใจสุดขีด “อ๊ะ... มี(@NameIsNovel)อสูร!” แล้วหมุนตัววิ่งหนีทันที

วิ่งไปเพียงไม่กี่ก้าว ก็ “สะดุด” ก้อนหินล้มหน้าคะมำ ราวกับจะกลืนดินเข้าไปทั้งอย่างนั้น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อสูรน้อยทั้งฝูงหัวเราะร่า กรูเข้ามาล้อมไว้แน่น กดร่างบัณฑิตหนุ่มลงกับพื้นในพริบตา

“ท่านราชา ไว้ชีวิตข้าด้วย ไว้ชีวิตข้าด้วย...” เซินลั่วแสร้งทำเป็น(@NameIsNovel)หวาดกลัวและ(@NameIsNovel)ร้องออกมาสองสามครั้ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

แต่อสูรเหล่านั้นกลับไม่ใส่ใจ ราวกับไม่ได้(@NameIsNovel)ยินเสียงของเขา(@NameIsNovel)เลยแม้แต่น้อย

“โฮ่โฮ่ ไม่คิดเลยว่า(@NameIsNovel)จะเจอคนจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่(@NameIsNovel)ดูสะอาดสะอ้านเช่นนี้ในยามนี้ หากเรานำเขา(@NameIsNovel)ไปถวายท่านราชา

ท่านอาจจะประทานแต้มความดีเล็กๆ น้อยๆ ให้พวกเราก็ได้(@NameIsNovel)” อสูรน้อยตนหนึ่งเหยียบก้นของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)หัวเราะกับตัวเอง

“แต้มความดีเล็กน้อยเช่นนี้ไม่คุ้มที่(@NameIsNovel)จะรายงานหรอก พวกเราเอามาย่างกินกันเองดีกว่า(@NameIsNovel) เนื้อนุ่มๆ ละมุนๆ แบบนี้ต้องอร่อยแน่ๆ” อสูรน้อยอีกตนเลียริมฝีปากและ(@NameIsNovel)กล่าวพลางแสยะยิ้ม

“ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยม พวกเรากำลังต้องการประทังความหิวพอดี หากพลาดเนื้อสดดีๆ เช่นนี้ไป คงจะหาใหม่ได้(@NameIsNovel)ยากแล้ว” อสูรน้อยเขา(@NameIsNovel)เดียวก็ถึงกับน้ำลายสอ กลืนน้ำลายเอื๊อกแล้วกล่าว

[Source: NameIsNovel] อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำที่(@NameIsNovel)อยู่หน้าสุดขมวดคิ้วแล้วตะโกนว่า(@NameIsNovel) “พวกเจ้าเริ่มกำเริบเสิบสานกันตั้งแต่เมื่อใด? หน้าที่(@NameIsNovel)ของกลุ่มตรวจตระเวนภูเขา(@NameIsNovel)ของพวกเราคืออะไร?”

“ตรวจตระเวนภูเขา(@NameIsNovel) พบความผิดปกติใดๆ ให้รีบรายงานทันที” อสูรน้อยเขา(@NameIsNovel)เดียวรีบยืนตัวตรงแล้วตอบเสียงดัง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“การปรากฏตัวของมนุษย์ผู้นี้ถือเป็น(@NameIsNovel)ความผิดปกติหรือไม่?” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำถามอีกครั้ง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ใช่ขอรับ แน่นอน” อสูรน้อยอีกสองตนเข้าใจความหมายของมันและ(@NameIsNovel)ตอบกลับทันที

“เช่นนั้น หากเป็น(@NameIsNovel)ความผิดปกติ ควรจะต้องรายงานหรือไม่?” เสียงของอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำดังขึ้นอีกครั้งขณะที่(@NameIsNovel)ตะโกน

“ควรขอรับ ควร แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ควร” อสูรน้อยตนอื่นๆ ก็ประสานเสียงกัน

“อืม อย่างน้อยพวกเจ้าก็ยังจำได้(@NameIsNovel) อย่างน้อยก็ยังไม่ลืม ข้าจะนำมนุษย์ผู้นี้กลับไปที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ฮวากั่ว และ(@NameIsNovel)หากมี(@NameIsNovel)รางวัลใดๆ ข้าจะนำกลับมาให้พวกเจ้าอย่างแน่นอน” ในที่(@NameIsNovel)สุดอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

ว่า(@NameIsNovel)แล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็ให้อสูรน้อยตนอื่นๆ นำเชือกมามัดเซินลั่ว จากนั้นก็จูงเชือกนำเซินลั่วไปยังภูเขา(@NameIsNovel)ฮวากั่ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ใช้เจ้าเด็กนี่เป็น(@NameIsNovel)ข้ออ้าง ข้าจะได้(@NameIsNovel)ไปพบท่านเจ้าถ้ำสามอีกครั้ง ฮิฮิ...” หลังจากลับสายตาของอสูรน้อยตนอื่นๆ แล้ว อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำก็เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์และ(@NameIsNovel)พึมพำกับตัวเอง

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น เซินลั่วถึงกับพูดไม่ออก ปล่อยให้อสูรตนนั้นเร่งรัดขึ้นเขา(@NameIsNovel)ไป

ระหว่า(@NameIsNovel)งทาง เพื่อให้ภาพลักษณ์สามัญชนไร้พลังดูสมจริง เขา(@NameIsNovel)จงใจเดินสะดุดเป็น(@NameIsNovel)ระยะ และ(@NameIsNovel)ยังแสร้งทำเป็น(@NameIsNovel)ลมหมดสติด้วยความเหนื่อยล้า (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

หลังอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำเตะไปสองสามครั้งไม่เห็นวี่แววจะฟื้น ก็เพียงแบกขึ้นบ่าอย่างไม่ใส่ใจ กลับทำให้ความเร็วของพวกมันเพิ่มขึ้นเสียอีก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วฉวยโอกาสพักหายใจในช่วงสงบหายากนี้ แสร้งหมดสติต่อไป ปล่อยให้ถูกแบกขึ้นเขา(@NameIsNovel)

จากหมู่บ้านชาวประมงเล็กๆ เบื้องหน้า พวกมันผ่านด่านตรวจเจ็ดแปดแห่ง ระหว่า(@NameIsNovel)งทางมี(@NameIsNovel)อสูรลาดตระเวนผลัดเปลี่ยนกันปรากฏเป็น(@NameIsNovel)ระยะ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

บางตนถึงขั้นอยู่ในระดับก่อกำเนิด เมื่อใช้สัมผัสจิตเทวะตรวจอย่างลับๆ เซินลั่วถึงได้(@NameIsNovel)โล่งใจที่(@NameIsNovel)ไม่บุ่มบ่ามไปก่อนหน้านี้ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

หากก่อเรื่องขึ้นมา เหล่าอสูรที่(@NameIsNovel)กระจายอยู่ทั่วทั้งภูเขา(@NameIsNovel)คงพาให้คลุ้มคลั่งแน่

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ----------