หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 607
ตอนที่ 607 : กายาแห่งจิตวิญญาณเทวะ
ตอนที่ 607
“ทุกท่าน ข้าขอรบกวนทุกท่านเรื่องหนึ่ง เพื่อเป็น(@NameIsNovel)การตอบแทน ข้ารับรองว่า(@NameIsNovel)จะหาทางช่วยทุกคนออกไปให้ได้(@NameIsNovel) เป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง?” เซินลั่วกวาดสายตามองฝูงชนแล้วเอ่ยขึ้น
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ทุกคนต่างหันมามอง แต่สีหน้ากลับไม่ได้(@NameIsNovel)แสดงความหวังออกมาแม้แต่น้อย มี(@NameIsNovel)แต่ความประหลาดใจ ความสงสัย และ(@NameIsNovel)ความเฉยเมยปะปนกันอยู่
“ช่างอวดดีนัก ตนเองยังถูกเชือกทองคำมัดอยู่แท้ๆ แต่กลับกล้าอ้างว่า(@NameIsNovel)จะช่วยพวกเรา?” ชายชราเตี้ยพลันนั่งตัวตรง กล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
สิ้นเสียงนั้น ผู้ที่(@NameIsNovel)เคยแสดงความสนใจในตัวเซินลั่วอยู่บ้างก็รีบหันหน้าหนีและ(@NameIsNovel)ไม่สนใจอีกต่อไป
ไม่น่าแปลกใจที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)ปฏิกิริยาเช่นนี้ มี(@NameIsNovel)คนจำนวนมากเกินไปที่(@NameIsNovel)เคยโอ้อวดเมื่อมาถึงใหม่ๆ ปรารถนาที่(@NameIsNovel)จะนำพาทุกคนไปสู่อิสรภาพ
แต่สุดท้ายทุกคนก็ลงเอยด้วยการถูกเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)โอสถกายเนื้อ หรือไม่ก็เน่าเปื่อยอยู่ในมุมใดมุมหนึ่งของคุกถ้ำแห่งนี้
หลังจากผิดหวังมาหลายครั้งเกินไป พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ไม่คาดหวังอะไรอีกแล้ว คำพูดที่(@NameIsNovel)อาจหาญเหล่านี้ไม่มี(@NameIsNovel)ผลอีกต่อไป
“สหายเซิน ท่านมี(@NameIsNovel)วิธีให้พวกเราหลบหนีได้(@NameIsNovel)จริงๆ รึ?” ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและ(@NameIsNovel)เอ่ยถามพร้อมขมวดคิ้ว
“มี(@NameIsNovel)วิธีอยู่ จะสำเร็จหรือไม่นั้น ต้องลองดูถึงจะรู้” เซินลั่วสารภาพหลังจากลังเลเล็กน้อย
“ท่านต้องการให้พวกเราช่วยอะไร?” ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ถามโดยตรง ไม่ลังเล
“ข้าต้องการให้ช่วยยึดเชือกทองคำนี้ไว้สักครู่ เพื่อที่(@NameIsNovel)ข้าจะได้(@NameIsNovel)เบี่ยงเบนปราณเต๋าไปใช้เคล็ดวิชาลับบางอย่างได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วอธิบาย
“เชือกทองคำนี้สามารถกลืนกินปราณเต๋าได้(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ทำงานเร็วมาก ข้ามี(@NameIsNovel)กำลังเหลือไม่ถึงสี่ส่วนจากเดิม ไม่แน่ใจว่า(@NameIsNovel)จะสามารถยึดมันไว้ได้(@NameIsNovel)หรือไม่ ทำได้(@NameIsNovel)เพียงลองดูเท่านั้น” ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่กล่าว
“เช่นนั้น ก็ต้องพึ่งพาสหายแล้ว” เซินลั่วเหลือบมองคนอื่นๆ และ(@NameIsNovel)เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ใครเสนอตัวช่วยอีก ก็พยักหน้าตกลง
เมื่อตกลงกันแล้ว ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ก็เริ่มประสานอินด้วยมือทั้งสองข้าง แสงสีครามพร่ามัวส่องสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นรอบกายขณะที่(@NameIsNovel)เส้นวารีเริ่มปรากฏขึ้นทั่วร่างกาย
รอยแสงเหล่านี้ไหลเวียนไปพร้อมกับปราณเต๋า ซึ่งจากนั้นก็มารวมกันที่(@NameIsNovel)ฝ่ามือ
ในขณะนั้น แสงสีม่วงก็ปรากฏขึ้นจากท้องน้อยของฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ ยันต์สีม่วงแผ่นหนึ่งก่อตัวขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า พร้อมกับกลุ่มแสงสีม่วงเข้มที่(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นจากบริเวณตันเถียน
“อ๊ะ” ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ส่งเสียงครวญครางอย่างอัดอั้น สีหน้าเจ็บปวดฉายวาบขึ้น
ทว่า(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ก็รีบกดข่มความเจ็บปวดแสนสาหัสและ(@NameIsNovel)ค่อยๆ ยกมือขึ้น ถ่ายทอดปราณเต๋าเข้าไปในเชือกทองคำที่(@NameIsNovel)พันธนาการเซินลั่วอยู่
ทันทีที่(@NameIsNovel)เชือกทองคำตรวจพบความผันผวนของปราณเต๋า มันก็กระตุ้นพลังเทวะในทันทีและ(@NameIsNovel)เริ่มดูดซับปราณเต๋า
เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วซึ่งแขนขยับไม่ได้(@NameIsNovel) ก็ทำได้(@NameIsNovel)เพียงร่ายอาคมเบื้องล่าง ยื่นมือออกไปและ(@NameIsNovel)แสงสีฟ้าราวน้ำทะเลก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นในฝ่ามือทันที มวลน้ำก้อนหนึ่งเริ่มควบแน่นขึ้นกลางอากาศ
มวลน้ำเริ่มขยายใหญ่ขึ้น ค่อยๆ ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)รูปร่างมนุษย์
ทันทีที่(@NameIsNovel)กำลังจะสำเร็จ แสงบนร่างฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ก็เริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง ปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)สั่งสมไว้กำลังจะถูกกลืนกินจนหมดสิ้น และ(@NameIsNovel)ปราณเต๋าของเซินลั่วเองก็เริ่มสลายเข้าไปในเชือกทองคำ
ทรงกลมน้ำที่(@NameIsNovel)กำลังจะแข็งตัวเป็น(@NameIsNovel)ร่างมนุษย์ก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จวนเจียนจะล้มเหลวอยู่รอมร่อ
ในขณะนั้น แสงสีขาวสายหนึ่งก็พลันพุ่งออกมาจากบริเวณใกล้เคียงและ(@NameIsNovel)ตกลงบนเชือกทองคำ มันเบี่ยงเบนแรงกดดันจากเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ในทันที ทำให้มวลน้ำสามารถควบแน่นได้(@NameIsNovel)สำเร็จ
เซินลั่วหันศีรษะไปและ(@NameIsNovel)ประหลาดใจที่(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)ยื่นมือเข้ามาช่วยคือชายชราเตี้ยนั่นเอง
“มองอะไร? ข้าแค่ร่วมสนุกด้วยเท่านั้น ท่านรีบใช้เวทของท่านเถอะ” ชายชราจ้องมองเซินลั่ว แต่กลับลดน้ำเสียงลง
เซินลั่วเผยรอยยิ้มฝืนๆ แต่ก็หันกลับมาสนใจภารกิจของตนเอง หลับตาลงและ(@NameIsNovel)ประสานอินที่(@NameIsNovel)ซับซ้อนและ(@NameIsNovel)โบราณด้วยมือทั้งสองข้าง พร้อมกับท่องคาถาอย่างรวดเร็วใต้ลมหายใจ
เพียงครู่ต่อมา แสงสีขาวพร่ามัวก็แผ่ออกมาจากร่างกาย มวลน้ำรูปมนุษย์ที่(@NameIsNovel)ควบแน่นไว้ดูเหมือนจะตอบสนองต่อมันและ(@NameIsNovel)ค่อยๆ ห่อหุ้มและ(@NameIsNovel)กักขังร่างกายทั้งหมดไว้
พลันลืมตาขึ้น แทนที่(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)สีดำขาวตามปกติ นัยน์ตาได้(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)สีฟ้าราวน้ำทะเล ราวกับฝังทะเลสาบไว้ภายใน
“เคล็ดควบคุมธาตุวารี แยกวิญญาณ เคล็ดวิชาวิญญาณวารี อัญเชิญวิญญาณ” เซินลั่วตะโกนเบาๆ
ร่างกายพลันแข็งทื่อ และ(@NameIsNovel)การไหลเวียนของปราณเต๋ารอบกายก็หยุดชะงักชั่วคราว จากนัยน์ตาสีฟ้าราวน้ำทะเลทั้งสองข้าง กระแสแสงพร่ามัวสายหนึ่งก็ไหลล้นออกมา
มันค่อยๆ หลอมรวมเข้ากับชั้นน้ำที่(@NameIsNovel)ล้อมรอบเซินลั่วอยู่
“จงก่อร่าง” เซินลั่วเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
ของเหลววารีที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มอยู่เริ่มแยกตัวออกและ(@NameIsNovel)ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ชายหนุ่มรูปงามร่างสูง – แบบจำลองที่(@NameIsNovel)สมบูรณ์แบบของเซินลั่ว – ทันทีที่(@NameIsNovel)มันแยกออกจากร่างกาย
ทันทีที่(@NameIsNovel)กายานี้ก่อตัวขึ้น เซินลั่วซึ่งถูกเชือกทองคำมัดอยู่ก็ทรุดลงและ(@NameIsNovel)หมดสติไป
เมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นเช่นนี้ ทุกคนต่างตะลึงงัน ลุกขึ้นจากพื้นทีละคน ความสนใจของพวกเขา(@NameIsNovel)กลับมาจับจ้องที่(@NameIsNovel)เซินลั่วอีกครั้ง
“นี่คือ...เคล็ดวิชาแยกกายารึ?” ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่อุทานด้วยความตกตะลึง
“มันไม่ง่ายขนาดนั้น เจ้าหนุ่มนี่ได้(@NameIsNovel)แยกจิตวิญญาณเทวะของตนออกมานอกกายา แล้วเชื่อมต่อเข้ากับร่างแยกวารี
เมื่อพิจารณาจากการเคลื่อนไหวบนร่างกายแล้ว ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)มากกว่า(@NameIsNovel)การควบคุมเวทธรรมดา...” ชายชราในชุดคลุมสีเทาเปิดเผยความจริงทั้งหมดในคราวเดียว
“เจ้าหนุ่มนี่น่าสนใจอยู่บ้าง และ(@NameIsNovel)บางทีเขา(@NameIsNovel)อาจจะทำสำเร็จได้(@NameIsNovel)จริงๆ ผู้เฒ่ามี(@NameIsNovel)นามว่า(@NameIsNovel)ฮุยหลู่ ข้าเคยเป็น(@NameIsNovel)เทพดาราคุณธรรมอัคคีในราชสำนักสวรรค์” ชายในชุดคลุมสีเทาหัวเราะเบาๆ แล้วกล่าว
“ไม่น่าแปลกใจเลยที่(@NameIsNovel)ข้ารู้สึกถึงความร้อนที่(@NameIsNovel)อธิบายไม่ถูกเมื่อแรกเห็นท่าน เช่นนั้นท่านก็คือเทพดาราคุณธรรมอัคคี ขออภัยในความไร้มารยาทของข้าด้วย” เซินลั่วขอโทษพร้อมกับโค้งคำนับ
“พอได้(@NameIsNovel)แล้วเรื่องไร้สาระ ท่านมี(@NameIsNovel)แผนจะช่วยพวกเราอย่างไร?” เทพดาราคุณธรรมอัคคีไม่สนใจพิธีรีตองเหล่านี้ และ(@NameIsNovel)เรียกร้องอย่างไม่อดทน
“ทุกคนมี(@NameIsNovel)อาคมผนึกอยู่บนตัว ข้าขอดูได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” เซินลั่วเอ่ยถาม
“ไม่เสียหายอะไร” ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่เป็น(@NameIsNovel)คนแรกที่(@NameIsNovel)ตอบ
ว่า(@NameIsNovel)แล้ว ก็เริ่มประสานอินด้วยมืออีกครั้งพร้อมกับโคจรปราณเต๋า แสงสีม่วงจากตำแหน่งตันเถียนพลุ่งพล่านขึ้น และ(@NameIsNovel)ยันต์สีม่วงก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
คิ้วของฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ขมวดเข้าหากัน เผยให้เห็นสีหน้าเจ็บปวด
เซินลั่วเฝ้าดูยันต์อย่างใกล้ชิด สังเกตอักขระที่(@NameIsNovel)ซับซ้อนของมัน ยื่นมือออกไปและ(@NameIsNovel)สัมผัสยันต์อย่างระมัดระวัง
ทันใดนั้น ความรู้สึกเย็นเยียบเฉียบพลันก็แทรกซึมเข้าสู่ปลายนิ้วจากยันต์
นิ้วสั่นเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)รีบดึงกลับมา
“นั่นคือผนึกเยือกแข็งสีม่วง หากท่านไม่สามารถขจัดสิ่งนี้ได้(@NameIsNovel) ก็เลิกพูดจาโอ้อวดเรื่องช่วยคนได้(@NameIsNovel)แล้ว” เมื่อเห็นดังนั้น เทพดาราคุณธรรมอัคคีก็เลิกคิ้วขึ้นแล้วกล่าว
“จะได้(@NameIsNovel)หรือไม่นั้น ต้องลองดูถึงจะรู้” เซินลั่วลังเลเล็กน้อย ก่อนจะแสยะยิ้ม
เมื่อกล่าวจบ พลังเทวะหวงถิงภายในร่างกายก็เริ่มโคจร แสงสีทองพุ่งออกมาจากตันเถียน ค่อยๆ แผ่ขยายลงมาตามแขน เปลี่ยนแขนข้างหนึ่งให้กลายเป็น(@NameIsNovel)สีทอง มือโค้งเล็กน้อย คล้ายกรงเล็บมังกร
เซินลั่วจ้องมองเขม็ง ยกสองนิ้วขึ้นแล้วกดลงบนผนึกเยือกแข็งสีม่วงอย่างกะทันหัน ยันต์พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงสีม่วง
ปลดปล่อยกลิ่นอายเย็นเยือกกัดกินที่(@NameIsNovel)ซึมเข้าสู่ร่างกายของฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ ขณะเดียวกัน มันก็เริ่มรุกรานแขนของเซินลั่วด้วย
“อ๊า...” ใบหน้าของฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ซีดเผือดและ(@NameIsNovel)ส่งเสียงครวญครางอย่างเจ็บปวด
----------