ตอนที่ 611 : ตั้งกฎเกณฑ์ระหว่างสวรรค์และปฐพี

ขณะที่(@NameIsNovel)พูด เซินลั่วก็ถอนพลองเหล็กสะกดสมุทรออกมาโดยสัญชาตญาณ เหวี่ยงไปมาข้างหน้าผาเลียนแบบท่วงท่าของซุนหงอคง

ในตอนแรก การเคลื่อนไหวค่อนข้างแข็งทื่อ แต่หลังจากเพียงไม่กี่รอบ พลองเหล็กสะกดสมุทรก็ส่งเสียงหวีดหวิวผ่านสายลมในมือ และ(@NameIsNovel)ท่วงท่าก็ราบรื่นขึ้นมาก

ทว่า(@NameIsNovel) เซินลั่วเข้าใจดีว่า(@NameIsNovel)ความรู้สึกราบรื่นของตนนั้นขึ้นอยู่กับความเข้าใจในรายละเอียดของท่วงท่า

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) โดยพื้นฐานแล้ว มันเป็น(@NameIsNovel)เพียงการเลียนแบบรูปแบบ ยังห่างไกลจากการไปถึงขอบเขตของการเลียนแบบจิตวิญญาณ

ถึงตอนนี้ ฉากในผนังผลึกไม่ได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพียงการต่อสู้กับราชาวานรโดยราชาอสูรมังกรและ(@NameIsNovel)ราชาอสูรหยูโหวเพียงลำพังอีกต่อไป ราชาอสูรตนที่(@NameIsNovel)สามได้(@NameIsNovel)เข้าร่วมวงแล้ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ชั่วขณะหนึ่ง ประกายดาบและ(@NameIsNovel)คมมี(@NameIsNovel)ดก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบจนตาพร่า

เซินลั่วจ้องมองฉากในผนังผลึกอย่างตั้งใจ จิตใจของเขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ ดื่มด่ำเข้าไปในนั้น ฝีเท้าที่(@NameIsNovel)เคยวัดได้(@NameIsNovel)ก็เร็วขึ้นเรื่อยๆ และ(@NameIsNovel)ความคิดของเขา(@NameIsNovel)ก็เริ่มหลอมรวมเข้ากับภาพจิตรกรรมฝาผนังโดยไม่รู้ตัว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ในสภาวะภวังค์ เซินลั่วดูเหมือนจะเข้าไปในผนังผลึก หลอมรวมตนเองเข้ากับราชาวานรเกราะทองคำ ทุกการเคลื่อนไหวและ(@NameIsNovel)การหมุนตัวของราชาวานรกลายเป็น(@NameIsNovel)ของตนเอง

[Source: NameIsNovel] สิ่งที่(@NameIsNovel)เดิมทีเป็น(@NameIsNovel)เพียงการเลียนแบบเพลงกระบอง ในขณะนี้เริ่มเปลี่ยนจากรูปแบบเป็น(@NameIsNovel)จิตวิญญาณ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แล้วจากจิตวิญญาณเป็น(@NameIsNovel)รูปแบบ แก่นแท้ทั้งหมดของเพลงกระบองเริ่มผสมผสานเข้ากับจิตวิญญาณเทวะของเซินลั่ว

ในขณะนี้ ในที่(@NameIsNovel)สุดก็เข้าใจแก่นแท้ของเพลงกระบองพิรุณโกลาหลได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์

ในผนังผลึก ราชาวานรพลันเริ่มหมุนตัวราวกับ ลูก ข่าง กระบองทองคำของเขา(@NameIsNovel)หมุนวนพร้อมกับลมหวีดหวิว เงากระบองจำนวนมากกวาดออกไป ปกคลุมทั่วทั้งสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพี

ในพริบตาเดียว การโจมตีอันดุเดือดของราชาอสูรหยูโหว ราชาอสูรมังกร และ(@NameIsNovel)ราชาอสูรสิงห์อูฐก็กระจัดกระจาย และ(@NameIsNovel)ร่างของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็ถูกเงากระบองอันท่วมท้นขับไล่กลับไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

หลังจากทั้งสามร่อนลงอย่างสง่างาม ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)โจมตีต่อ แต่กลับหยุดและ(@NameIsNovel)กล่าวสรรเสริญราชาวานรเกราะทองคำ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ขณะที่(@NameIsNovel)ซุนหงอคง ร่อนลงอย่างนุ่มนวลหลังจากตีลังกากลางอากาศและ(@NameIsNovel)กำลังจะเก็บกระบอง แววตาก็สั่นไหวและ(@NameIsNovel)หันไปมองท้องฟ้าเบื้องบน

ประกายแสงวาบขึ้นในดวงตาและ(@NameIsNovel)สีหน้าแห่งความกระหายที่(@NameIsNovel)จะต่อสู้ก็ปรากฏขึ้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

จากฟากฟ้าเบื้องบน เงาดำสนิทมหึมาก็ร่อนลงมา วิหคเพิงอสูรยักษ์ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ปีกซึ่งเกือบจะปกคลุมยอดเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดก็มาถึงพร้อมกับเสียงหวีดแหลมที่(@NameIsNovel)มุ่งเป้าไปยังเบื้องล่าง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อเห็นร่างของวิหคเพิง เซินลั่วก็พลันตื่นจากความรู้สึกดื่มด่ำในภาพจิตรกรรมฝาผนังและ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ร่างของวิหคเพิงนั้นดูคุ้นตา น่าประหลาดใจที่(@NameIsNovel)มันคล้ายกับวิหคเพิงที่(@NameIsNovel)เคยกลืนกินเขา(@NameIsNovel)ใกล้ทะเลตะวันออกอ่านตอนต่อไปฟรี

ด้วยความสงสัยนี้ในใจ จึงจดจ่อความสนใจไปที่(@NameIsNovel)วิหคเพิง ใต้ปีกของมัน เห็นขนนกสีทองและ(@NameIsNovel)สีเงินอย่างละเส้นทางซ้ายและ(@NameIsNovel)ขวา มี(@NameIsNovel)ความยาว ความสว่า(@NameIsNovel)ง และ(@NameIsNovel)สีเหมือนกับขนนกที่(@NameIsNovel)เคยเก็บได้(@NameIsNovel)ทุกประการ

“จะเป็น(@NameIsNovel)ตัวเดียวกันได้(@NameIsNovel)รึ?”

ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วประหลาดใจ วิหคเพิงอสูรยักษ์ในผนังผลึกก็ได้(@NameIsNovel)ขดตัวและ(@NameIsNovel)หดแสงสีดำกลับคืนมา แปลงกายเป็น(@NameIsNovel)ชายหนุ่มรูปงามในเสื้อคลุมขนสัตว์สีดำที่(@NameIsNovel)ลอยลงมา [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แตกต่างจากราชาอสูรสามตนก่อนหน้านี้ เมื่อแปลงกายเป็น(@NameIsNovel)มนุษย์ ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)คงลักษณะของเผ่าพันธุ์อสูรไว้เลย และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนมนุษย์ธรรมดาทั่วไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วสังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)สวมเกราะเงินอยู่ใต้เสื้อคลุมขนสัตว์ เกราะนั้นปักลวดลายจารึกที่(@NameIsNovel)สวยงาม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทว่า(@NameIsNovel) ใต้เกราะ วิหคเพิงกลับเปลือยอก ผิวสีขาวอมฟ้าของมันเผยให้เห็นเส้นเลือดที่(@NameIsNovel)ปูดโปน เมื่อรวมกับใบหน้าที่(@NameIsNovel)ขาวบริสุทธิ์ ก็แผ่เสน่ห์ที่(@NameIsNovel)นุ่มนวลและ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)หญิงออกมา

[Source: NameIsNovel] วิหคเพิงนามเหยาเผิงเชิดคางใส่ซุนหงอคง แสดงความปรารถนาที่(@NameIsNovel)จะประลอง หงอคงพร้อมยิ่งกว่า(@NameIsNovel)พร้อม อาวุธกระบองทองคำพร้อมสรรพและ(@NameIsNovel)พร้อมที่(@NameIsNovel)จะพุ่งเข้าใส่เหยาเผิงในทันที

ซุนหงอคงกระตุ้นวิชาเยื้องย่างจันทรา ทำให้แสงจันทร์กระจายอยู่ใต้ฝ่าเท้า ในขณะที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้กับเหยาเผิง ก็ยื่นฝ่ามือออกไป [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เผยให้เห็นอักขระเวทที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คำว่า(@NameIsNovel) “พันธนาการ” อยู่ตรงกลาง แล้วกระแทกเข้าใส่เหยาเผิงอย่างแรง

เหยาเผิงแข็งทื่อด้วยแสงสีทองที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจาก “ยันต์ผนึกพันธนาการ” บนฝ่ามือของหงอคง ไม่สามารถขยับตัวได้(@NameIsNovel) (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) กระบองทองคำของซุนหงอคงเล็งไปที่(@NameIsNovel)คางของเหยาเผิงแล้ว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “อ่อนแอถึงเพียงนี้เชียวรึ?” เซินลั่วรู้สึกแปลกๆ เกิดขึ้นในใจ

ไม่ทันจะพูดจบ เหยาเผิงก็แสยะยิ้มและ(@NameIsNovel)หายตัวไปโดยไม่มี(@NameIsNovel)เสียงแม้แต่น้อย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะรู้สึกว่า(@NameIsNovel)สีหน้าของตนเปลี่ยนไป ด้วยระดับความเข้าใจของตน ไม่สามารถเข้าใจได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เหยาเผิงหลบหนีไปได้(@NameIsNovel)อย่างไร

[Source: NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel) ซุนหงอคงบนหน้าม่านแสงดูเหมือนจะไม่ประหลาดใจแม้แต่น้อย ถือกระบองทองคำ กระโดดขึ้นไปบนฟ้าโดยไม่ลังเล เหวี่ยงกระบองในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเบื้องบน สร้างเงาขนาดใหญ่ สูงตระหง่านราวกับภูเขา(@NameIsNovel)

การเคลื่อนไหวของกระบองทองคำสร้างพลังปราณอันแข็งแกร่ง ฉีกเมฆบนท้องฟ้าออกจากกันและ(@NameIsNovel)เผยให้เห็นร่างของเหยาเผิง

เหยาเผิงยื่นมือออกไปในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า เสกทวนฟางเทียนขึ้นมา และ(@NameIsNovel)กระโจนเข้าหาซุนหงอคง

[Source: NameIsNovel] ทั้งสองเข้าปะทะกันในช่วงเวลาสั้นๆ คนหนึ่งมี(@NameIsNovel)แสงจันทร์เป็น(@NameIsNovel)เพื่อนขณะที่(@NameIsNovel)อีกคนถูกล้อมรอบด้วยแสงสีเขียว บางครั้งก็อยู่ด้วยกัน บางครั้งก็แยกจากกัน และ(@NameIsNovel)บางครั้งก็ใกล้ บางครั้งก็ไกล

ทั้งสองรวดเร็วอย่างยิ่ง เซินลั่วต้องตั้งสมาธิอย่างเต็มที่(@NameIsNovel)เพื่อที่(@NameIsNovel)จะตามการเคลื่อนไหวของพวกเขา(@NameIsNovel)ทันแทบไม่ไหว

กระบองทองคำของซุนหงอคงเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง ไม่แน่นอนและ(@NameIsNovel)ลื่นไหลราวกับสายน้ำ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เงาของกระบองแบ่งแยกและ(@NameIsNovel)กระจายไปในแต่ละการเคลื่อนไหวที่(@NameIsNovel)รวดเร็ว พลังปราณสะท้อนก้องระหว่า(@NameIsNovel)งสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพี แต่ยังคงเหนียวแน่น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เหยาเผิงกวัดแกว่งทวนยาวด้วยทักษะและ(@NameIsNovel)ความแม่นยำที่(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ใครเทียบได้(@NameIsNovel) แม้จะดูเบากว่า(@NameIsNovel)กระบองทองคำ แต่ทวนก็ปะทะกับกระบองอย่างต่อเนื่อง

ทว่า(@NameIsNovel) แต่ละครั้งกลับว่องไวอย่างน่าประหลาดใจ ปัดป้องการโจมตีของซุนหงอคงได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์แบบ

ในพริบตาเดียว พวกเขา(@NameIsNovel)ก็แสดงกระบวนท่าไปกว่า(@NameIsNovel)ร้อยกระบวนท่า เซินลั่วสังเกตอย่างใกล้ชิดเพื่อหาบางอย่างที่(@NameIsNovel)ผิดปกติ

การโจมตีแต่ละครั้งของกระบองทองคำดูเหมือนจะสุ่มและ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ความสัมพันธ์ที่(@NameIsNovel)ชัดเจนระหว่า(@NameIsNovel)งกัน ทว่า(@NameIsNovel) เมื่อเงาของกระบองเพิ่มขึ้น เครือข่ายที่(@NameIsNovel)ซับซ้อนก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ยอดเยี่ยม! ข้าคิดว่า(@NameIsNovel)ข้าเชี่ยวชาญเพลงกระบองพิรุณโกลาหลแล้ว แต่เหนือฟ้ายังมี(@NameIsNovel)ฟ้า มหาปราชญ์ผู้เสมอสวรรค์ไม่ธรรมดาจริงๆ

สามารถใช้เพลงกระบองสร้างค่ายกลขึ้นในสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพีได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะทึ่ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทันทีที่(@NameIsNovel)สิ้นเสียง การโจมตีอีกครั้งจากซุนหงอคงก็ทำให้เกิดระลอกคลื่นในห้วงมิติ มันแผ่ขยายไปตามเงาของกระบอง เชื่อมต่อร่องรอยที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ทั้งหมดของเงากระบองในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าอย่างรวดเร็ว

เงาของกระบองทั้งหมดเชื่อมต่อกัน เผยให้เห็นค่ายกลแสงสีทองในทันที เงากระบองทั้งหมดกำลังรวมตัวกันไปที่(@NameIsNovel)ศูนย์กลาง สร้างกรงคล้ายรังนก กักขังเหยาเผิงไว้ภายใน

ยอดเงาของกระบองเต็มไปด้วยแสงสีทอง แรงกดดันที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นบีบอัดจากทุกด้าน พื้นที่(@NameIsNovel)โดยรอบของเหยาเผิงถูกปิดผนึกอย่างสมบูรณ์ ไม่เหลือที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)งให้เคลื่อนไหว

ทวนยาวของเขา(@NameIsNovel) ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะว่องไวเพียงใด ก็ไม่กล้าสัมผัสกับกระบองทองคำ ทำได้(@NameIsNovel)เพียงดิ้นรนโดยการบิดตัวไปมาอย่างไร้ประโยชน์ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

---------- [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]