หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 612
ตอนที่ 612 : เคล็ดวิชาทะยานปีกพันลี้
ตอนที่ 612
เมื่อเห็นดังนั้น ซุนหงอคงก็แบกกระบองทองคำขึ้นบ่า ใช้มือข้างหนึ่งเกาแก้ม แสยะยิ้ม แล้วมองเหยาเผิงขึ้นๆ ลงๆ ราวกับกำลังชื่นชมผลงานศิลปะ
ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเองก็คิดว่า(@NameIsNovel)สถานการณ์คลี่คลายแล้ว แสงสีทองและ(@NameIsNovel)สีเงินก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นบนแขนทั้งสองข้างของเหยาเผิง ตามมาด้วยคลื่นปราณเต๋าอันแปลกประหลาดที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากแสงบนแขนของเขา(@NameIsNovel)
มือที่(@NameIsNovel)ถือกริชฟางเทียนพลันคลายออก และ(@NameIsNovel)ประสานอินอันแปลกประหลาดด้วยมือทั้งสองข้างพร้อมกัน
แสงสีทองและ(@NameIsNovel)สีเงินบนแขนทั้งสองข้างพลันพลุ่งพล่าน และ(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)เส้นด้ายสีทองและ(@NameIsNovel)สีเงินนับไม่ถ้วน ซึ่งห่อหุ้มเขา(@NameIsNovel)ไว้ทั้งร่าง
จากนั้น ด้วยประกายแสงสีทองและ(@NameIsNovel)สีเงิน ร่างของเหยาเผิงก็หายไปจากจุดนั้นในทันที
“เป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาหลบหนีแบบนั้นอีกแล้ว...” ดวงตาของเซินลั่วสั่นไหวอย่างรวดเร็ว ตามรอยคลื่นที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า แต่ก็ไม่พบเหยาเผิงที่(@NameIsNovel)ไหนเลย
ในขณะนี้ ดวงตาของซุนหงอคงส่องประกายสีทอง ก็เก็บกระบองทองคำไว้เช่นกัน กระโจนขึ้น และ(@NameIsNovel)รีบมุ่งไปยังตำแหน่งหนึ่งในระดับความสูง
ฉากบนผนังผลึกก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เคลื่อนที่(@NameIsNovel)ไปไกลร้อยลี้ในพริบตา
เมื่อถึงเวลาที่(@NameIsNovel)ซุนหงอคงร่อนลง ก็เห็นเหยาเผิงยืนอยู่ที่(@NameIsNovel)ยอดเขา(@NameIsNovel)แล้ว แสงสีทองและ(@NameIsNovel)สีเงินบนแขนทั้งสองข้างของเขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ รวมตัวกัน เผยให้เห็นลวดลายอาคมสีทองหนึ่งและ(@NameIsNovel)สีเงินหนึ่งที่(@NameIsNovel)ดูเหมือนขนนก
เมื่อมองดูฉากบนผนังผลึก เซินลั่วก็ได้(@NameIsNovel)ยินเสียงลมกระโชกในหู
เดิมทีคิดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ลมบนหน้าผา แต่เมื่อตั้งใจฟังอย่างละเอียด ก็พบว่า(@NameIsNovel)เสียงนั้นมาจากผนังผลึกจริงๆ ผนังผลึกซึ่งเมื่อครู่มี(@NameIsNovel)เพียงภาพและ(@NameIsNovel)เงียบงัน จู่ๆ ก็เกิดเสียงขึ้นมา
“พี่สาม เคล็ดวิชาทะยานปีกพันลี้ของท่านทำให้ข้าผู้เฒ่าซุนอิจฉาจริงๆ หากพวกเราไปยั่วยุศัตรูที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งในภายภาคหน้า ก็ไม่ต้องกลัวว่า(@NameIsNovel)จะถูกจับได้(@NameIsNovel)
ตราบใดที่(@NameIsNovel)เราใช้เคล็ดวิชานี้ จะต้องหนีรอดไปได้(@NameIsNovel)อย่างแน่นอน” หลังจากร่อนลง ซุนหงอคงก็กล่าวติดตลก
“น้องเจ็ด มิใช่ว่า(@NameIsNovel)ข้ากักตุนวิชา ไม่ยอมสอนเคล็ดวิชาทะยานปีกพันลี้ให้เจ้า ความจริงก็คือ เคล็ดวิชานี้เป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในพลังเทวะประจำชีวิตของข้า อาศัยขนนกประจำกายทั้งสองนี้
หากเจ้าต้องการจะเชี่ยวชาญเคล็ดวิชานี้ เว้นแต่เจ้าจะฉกขนนกทองคำและ(@NameIsNovel)เงินทั้งสองนี้ไปจากข้า หลอมมันเข้ากับแขนของเจ้า และ(@NameIsNovel)ผสมผสานกับเคล็ดวิชาหลบหนีลับของข้า
เมื่อนั้นเจ้าจึงจะสามารถใช้มันได้(@NameIsNovel)” ร่างบุรุษของเหยาเผิงตอบอย่างจนปัญญาเล็กน้อย
“ท่านพูดอะไรกัน พี่สาม? ข้าผู้เฒ่าซุนจะไปฉกของที่(@NameIsNovel)ท่านชอบได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ซุนหงอคงก็หัวเราะเสียงดัง
“น้องเจ็ด ข้าพาเจ้ามาที่(@NameIsNovel)นี่โดยตั้งใจเพราะข้าต้องการจะถ่ายทอดเคล็ดวิชาหลบหนีนี้ให้เจ้า
ในภายภาคหน้า หากเจ้าสามารถหาสมบัติที่(@NameIsNovel)เทียบเท่ากับขนนกประจำกายของข้าได้(@NameIsNovel) เจ้าก็อาจจะทำได้(@NameIsNovel)เหมือนที่(@NameIsNovel)ข้าทำ” เหยาเผิงกล่าวอย่างจริงจัง
“ท่านพูดจริงรึ พี่สาม?” ซุนหงอคงเลิกคิ้วขึ้น ประหลาดใจเล็กน้อย
“แน่นอนว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ความจริง น้องเจ็ด ท่านเดินทางไปทุกหนทุกแห่ง ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)วังมังกรสมุทรตะวันออกหรือวังโต้หลัว
และ(@NameIsNovel)ท่านก็ไม่เคยลืมพวกเราพี่น้องเลย มักจะนำสมบัติและ(@NameIsNovel)โอสถทิพย์มาให้เสมอ ข้าไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งใดจะตอบแทนความเมตตาของท่านได้(@NameIsNovel)
จึงทำได้(@NameIsNovel)เพียงถ่ายทอดเคล็ดวิชาหลบหนีนี้เพื่อแสดงความขอบคุณเพียงเล็กน้อยเท่านั้น” ร่างบุรุษของเหยาเผิงพยักหน้าอย่างหนักแน่นและ(@NameIsNovel)กล่าว
“ฮ่าฮ่า ในเมื่อท่านพูดเช่นนั้น พี่สาม ข้าเฒ่าซุนก็ไม่ใช่คนอืดอาด ข้ายินดีรับไว้” ซุนหงอคงหัวเราะและ(@NameIsNovel)ประสานหมัดคารวะร่างบุรุษของเหยาเผิง
เซินลั่วเฝ้าดูฉากนี้ ปากของเขา(@NameIsNovel)แทบจะยืดไปถึงหู เขา(@NameIsNovel)อาจจะเป็น(@NameIsNovel)คนที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความสุขที่(@NameIsNovel)สุดในสามคนนี้
ท้ายที่(@NameIsNovel)สุด ขนนกประจำกายสีทองและ(@NameIsNovel)สีเงินทั้งสองที่(@NameIsNovel)ร่างบุรุษของเหยาเผิงพูดถึงนั้น อยู่กับเขา(@NameIsNovel)ในขณะนี้
ร่างบุรุษของเหยาเผิงไม่ลังเล และ(@NameIsNovel)เริ่มท่องคาถาเวทมนตร์ทันที อธิบายความซับซ้อนให้ซุนหงอคงฟัง
ซุนหงอคง วานรหินวิญญาณสว่า(@NameIsNovel)งที่(@NameIsNovel)เกิดจากศิลาซ่อมสวรรค์ห้าสี มี(@NameIsNovel)พรสวรรค์และ(@NameIsNovel)เฉลียวฉลาดโดยธรรมชาติ ในเวลาเพียงครึ่งชั่วยาม ก็เชี่ยวชาญเคล็ดวิชาทะยานปีกพันลี้แล้ว
เซินลั่วซึ่งเฝ้าสังเกตการณ์มาโดยตลอด ก็เป็น(@NameIsNovel)บุคคลที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พรสวรรค์เป็น(@NameIsNovel)พิเศษเช่นกัน หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เข้าใจมันในทันที
แต่ในขณะนี้ ผนังผลึกก็พลันสั่นไหวอย่างโกลาหล ร่างของซุนหงอคงและ(@NameIsNovel)ร่างบุรุษของเหยาเผิงค่อยๆ พร่ามัวในแสงที่(@NameIsNovel)วุ่นวาย จนกระทั่งหายไปโดยสิ้นเชิง
เมื่อแสงบนผนังผลึกหายไปโดยสิ้นเชิง ผนังที่(@NameIsNovel)เรียบสนิทอย่างไม่น่าเชื่อก็กลับคืนสู่สภาพผนังหินธรรมดา
ไม่ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจะจ้องมองอย่างตั้งใจเพียงใด ก็ไม่มี(@NameIsNovel)การเปลี่ยนแปลงใดๆ บนนั้น โอกาสแห่งโชคลาภทั้งหมดได้(@NameIsNovel)หยุดลงอย่างกะทันหันที่(@NameIsNovel)นี่
ในใจของเซินลั่ว ถอนหายใจอย่างเงียบๆ รู้สึกสูญเสียเล็กน้อย
“ถึงเวลากลับแล้ว แต่ข้าสงสัยว่า(@NameIsNovel)หน้าผานี้ตั้งอยู่ที่(@NameIsNovel)ใดของภูเขา(@NameIsNovel)ฮวากั่ว?” มองไปรอบๆ อีกครั้งก่อนจะพึมพำกับตัวเอง
หลังจากพูดจบ ก็ประสานอินด้วยมือทั้งสองข้างและ(@NameIsNovel)เริ่มใช้ “เคล็ดวิชาทะยานปีกพันลี้” ที่(@NameIsNovel)เพิ่งเรียนรู้มา
ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วแขนทั้งสองข้าง แขนกางออกราวกับปีกหงส์ และ(@NameIsNovel)ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว ร่างกายก็ทะยานขึ้นจากพื้นดินและ(@NameIsNovel)หายไปในพริบตา
ในชั่วขณะหนึ่ง ร่างของเซินลั่วก็ปรากฏขึ้นห่างออกไปร้อยฉื่อ ราวกับชนเข้ากับม่านแสงที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นและ(@NameIsNovel)อ่อนนุ่ม
ทันทีที่(@NameIsNovel)สัมผัส ก็ถูกดึงเข้าไปด้วยแรงฉับพลัน จมลงไปในม่านแสงราวกับติดอยู่ในหนองน้ำ
ทว่า(@NameIsNovel) ทันทีหลังจากนี้ ร่างกายก็ถูกปล่อยลงมาด้วยความเร็วสูง ด้วยเสียง “ปัง” ก็ตกลงมากระแทกพื้นอย่างแรง เกิดเป็น(@NameIsNovel)หลุมลึก
เซินลั่วลุกขึ้นยืนจากหลุม ปัดฝุ่นออกจากร่างกาย แต่เมื่อมองไปรอบๆ ก็ตะลึงงัน
หน้าผาเดิมยังคงอยู่รอบตัว มี(@NameIsNovel)ทะเลเมฆที่(@NameIsNovel)พร่ามัวอยู่เบื้องหน้า และ(@NameIsNovel)ผนังหินที่(@NameIsNovel)เรียบสนิทอยู่เบื้องหลัง
“อาคมผนึกรึ?” เซินลั่วอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะสงสัย
ขมวดคิ้ว ประสานอินด้วยฝ่ามือทั้งสองข้างอีกครั้งและ(@NameIsNovel)หายไปจากตำแหน่งเดิมในทันที
“ปัง”
ในชั่วขณะต่อมา ร่างก็ตกลงกับพื้นอีกครั้ง กลับมายังทิศทางเดิม
เซินลั่วเปลี่ยนทิศทางและ(@NameIsNovel)ใช้เคล็ดวิชาหลบหนีอีกครั้ง แต่ผลลัพธ์ยังคงเหมือนเดิม ไม่มี(@NameIsNovel)การเปลี่ยนแปลง
“น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)นี่เป็น(@NameIsNovel)เพียงร่างแยกวารี แม้จะสามารถคงพลังต่อสู้ของร่างหลักไว้ได้(@NameIsNovel)กว่า(@NameIsNovel)หกส่วน แต่ก็ไม่ใช่กายเนื้อ จึงไม่สามารถหลอมขนนกทองคำและ(@NameIsNovel)เงินได้(@NameIsNovel)
มิเช่นนั้น ด้วยพลังเทวะโดยกำเนิดของเหยาเผิง ก็ไม่น่าจะยากที่(@NameIsNovel)จะทะลวงอาคมผนึกนี้ออกไปได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วถอนหายใจอย่างลับๆ
ถอนสายตากลับมาจากที่(@NameIsNovel)ไกลๆ และ(@NameIsNovel)จับจ้องไปที่(@NameIsNovel)ผนังภูเขา(@NameIsNovel)เบื้องหลัง
ขณะที่(@NameIsNovel)พลังสัมผัสจิตเทวะถูกเทลงไปในผนังภูเขา(@NameIsNovel) พื้นผิวของมันก็พลันโปร่งใส สามารถมองเห็นกระบอกสูบสีดำขนาดเท่าสว่า(@NameIsNovel)นเหล็กได้(@NameIsNovel)
กระบอกสูบเหล่านี้มี(@NameIsNovel)ลวดลายอาคมที่(@NameIsNovel)ซับซ้อนสลักอยู่ทั่วทั้งหมด พวกมันทั้งหมดเชื่อมต่อกันและ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลอาคมผนึกอย่างชัดเจน
เซินลั่วตั้งสมาธิและ(@NameIsNovel)เร่งปราณเต๋าเพื่อสำรวจเข้าไปในค่ายกล
กระบอกสูบสีดำในค่ายกลสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นทีละอัน พลังที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นระเบิดออกมาจากภายใน และ(@NameIsNovel)มันแข็งแกร่งพอที่(@NameIsNovel)จะสะท้อนปราณเต๋าของเซินลั่วกลับไปโดยตรง
ทว่า(@NameIsNovel) ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)หน้าที่(@NameIsNovel)ของค่ายกลนี้จะเป็น(@NameIsNovel)เพียงการป้องกันอย่างเฉยเมยเท่านั้น มันไม่มี(@NameIsNovel)ความสามารถในการโจมตี
หลังจากสะท้อนปราณเต๋าของเซินลั่วกลับไปแล้ว พลังระเบิดของมันก็หายไปในทันที
เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วก็บิดข้อมือ และ(@NameIsNovel)แส้หกเฉินก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือ
ควบคุมปราณเต๋าภายในร่างกาย กระตุ้นพลังเทวะหวงถิง กำแส้ในมือแน่น พลังปราณสีดำสายหนึ่งเริ่มพันรอบแส้ ส่งเสียงหวีดหวิวขณะที่(@NameIsNovel)หมุนวน
“ฟิ้ว ฟิ้ว...”
พลังปราณที่(@NameIsNovel)รวบรวมอยู่รอบแส้หกเฉินหมุนเร็วขึ้นเรื่อยๆ แส้ดูเหมือนจะกลายเป็น(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)นสีดำและ(@NameIsNovel)ทอง สร้างแรงเจาะอันทรงพลังจากภายใน
หมายเหตุจากผู้แปล : พี่น้องร่วมสาบานทั้งเจ็ดของซุนหงอคง (ในยุคแรกก่อนไปสวรรค์)
1. ราชาอสูรวัวกระทิง (หนิวโหมวหวัง) - พี่ใหญ่
2. ราชาอสูรเจียว (เจียวโหมวหวัง)
3. ราชาอสูรเผิง (เผิงโหมวหวัง)
4. ราชาอสูรสิงห์ (ชือถัวหวัง)
5. ราชาอสูรลิงมาคาค (หมี(@NameIsNovel)โหวหวัง)
6. ราชาอสูรทามารีน (อวี้หรงหวัง)
7. มหาปราชญ์ผู้เสมอสวรรค์ (ฉีเทียนต้าเซิ่ง) - ซุนหงอคง, น้องเล็ก
----------