หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 613
ตอนที่ 613 : พลองสะท้านนภา
ตอนที่ 613
สีหน้าของเซินลั่วแข็งกร้าวขณะก้าวไปข้างหน้า กระแทกแส้ลงบนพื้นอย่างกะทันหัน
เสียง “ตูม” ระเบิดขึ้น
ประกายแสงกระจัดกระจายจากผนังภูเขา(@NameIsNovel) เศษหินปลิวว่อน ก่อให้เกิดฝุ่นควันฟุ้งกระจายไปทั่ว ภูเขา(@NameIsNovel)ทั้งลูกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ความยินดีเปี่ยมล้นในใจของเซินลั่วขณะที่(@NameIsNovel)เพิ่มแรงลงไปในมือ ตั้งใจจะทำลายอาคมผนึกให้ได้(@NameIsNovel)ในครั้งเดียว
ทว่า(@NameIsNovel) ทันทีที่(@NameIsNovel)ผนังภูเขา(@NameIsNovel)ทรุดตัวลง ผนึกสีดำจากภายในก็พลันขยายตัวขึ้น แรงสะท้อนอันแข็งแกร่งดีดเซินลั่วออกไปโดยตรง ลอยกลับไปร้อยฉื่อก่อนจะทรงตัวได้(@NameIsNovel)
เซินลั่วหรี่ตาลง เหลือบมองแส้หกเฉินในมือแล้วจึงเก็บมันไป
หลังจากนั้น แสงสีทองก็ส่องประกายขึ้นในฝ่ามือและ(@NameIsNovel)พลองเหล็กสะกดสมุทรก็ปรากฏขึ้น
“ดีมาก ถึงเวลาทดสอบเพลงกระบองพิรุณโกลาหลนี้แล้ว” เซินลั่วครุ่นคิด กล่าวอย่างช้าๆ
สิ้นคำพูด ร่างของเซินลั่วก็หยุดนิ่งกลางอากาศ ดวงตาค่อยๆ ปิดลง ภาพในใจเริ่มหมุนวน ทบทวนทุกเพลงกระบองที่(@NameIsNovel)เคยเรียนมา ร่างกายถูกห่อหุ้มด้วยชั้นพลังปราณที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นอย่างรวดเร็ว
ครู่ต่อมา ดวงตาของเซินลั่วก็พลันเบิกโพลง กวัดแกว่งพลองอย่างมั่นคง กระทืบเท้าลงบนความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า
แขนเหวี่ยงอย่างรวดเร็ว เงากระบองสีทองเริ่มปรากฏขึ้น ก่อตัวและ(@NameIsNovel)ไม่สลายไป ราวกับกำลังรวมตัวกันเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกล
เมื่อเงาแต่ละอันปรากฏขึ้น พลังที่(@NameIsNovel)รวมตัวกันในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ดูเหมือนจะปรากฏแรงกดดันที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นเริ่มกดทับเข้ามา
ยิ่งเหวี่ยงเงาออกไปมากเท่าไหร่ แรงกดดันจากรอบข้างก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น
หลังจากเหวี่ยงเงาออกไปสี่สิบเก้าเงาในคราวเดียว ในที่(@NameIsNovel)สุดเซินลั่วก็มาถึงขีดจำกัดของร่างแยกเคล็ดวิชาวิญญาณวารี หยุดกัดฟันอดทน
ด้วยการกระโดดไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน ก็เหวี่ยงพลองไปยังผนังภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ปกคลุมไปด้วยภาพพระพุทธรูป
“ตูม ตูม ตูม”
ก่อนที่(@NameIsNovel)พลองเหล็กสะกดสมุทรจะตกลงมาจริงๆ เสียงดังสนั่นชุดหนึ่งก็ได้(@NameIsNovel)ระเบิดขึ้นในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า เงากระบองที่(@NameIsNovel)รวมตัวกันในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเริ่มหดตัวกลับ หลอมรวมเข้ากับพลองในมือของเซินลั่ว
ในแต่ละเงาที่(@NameIsNovel)หวนคืน ต่างก็แบกรับพลังอันน่าเกรงขามของการเหวี่ยงครั้งแรกไว้ เมื่อซ้อนทับกัน พลังนี้ก็แข็งแกร่งจนน่าตกใจ
ในที่(@NameIsNovel)สุด พลองก็ตกลงมา และ(@NameIsNovel)ไหล่เขา(@NameIsNovel)ก็ถล่มลงมา เสียงดังก้องไปในท้องฟ้า
เสียง “กัมปนาท” ดังก้องขณะที่(@NameIsNovel)ผนึกสีดำบนผนังภูเขา(@NameIsNovel)แตกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ ผนังภูเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดเริ่มพังทลายลงมา กลืนกินหน้าผาราวกับดินถล่ม
ในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า กระแสวนสีดำปรากฏขึ้น ดึงดูดเซินลั่วเข้าไป
ในชั่วขณะต่อมา ระลอกคลื่นก็ปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)ด้านข้างของผนังหินภายในถ้ำม่านวารี ใต้กลุ่มฝุ่น ร่างหนึ่งก็บินออกมาและ(@NameIsNovel)ถูกลิงม้าเฒ่าที่(@NameIsNovel)รีบรุดเข้ามาคว้าไว้
“ท่านราชา...” ดวงตาของลิงม้าเฒ่าฉายแววตื่นเต้นขณะที่(@NameIsNovel)ร้องเรียก
เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วก็ยืนตัวตรง ปัดฝุ่นออกจากร่างกาย และ(@NameIsNovel)กำลังจะเอ่ยปาก แต่พื้นดินใต้เท้าก็สั่นสะเทือน เสียง “แครก” ดังขึ้นจากเบื้องหลัง
ทั้งสองหันกลับไปมองด้วยความประหลาดใจและ(@NameIsNovel)เห็นรอยร้าวปรากฏขึ้นบนผนังหินเบื้องหลัง
“ท่านราชา ท่านทำอะไรลงไป? เหตุใดแม้แต่ถ้ำม่านวารีก็ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบไปด้วย?” ลิงม้าเฒ่าประหลาดใจ
เซินลั่วไม่รู้จะอธิบายอย่างไรในชั่วขณะหนึ่ง และ(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)เพียงกล่าวว่า(@NameIsNovel) “อย่าเพิ่งพูดเรื่องนั้นเลย ตอนนี้มี(@NameIsNovel)การเคลื่อนไหวใหญ่โตเช่นนี้ อสูรวัวกระทิงสีครามอาจจะถูกเรียกมาได้(@NameIsNovel) ข้าต้องกลับไปช่วยพวกเขา(@NameIsNovel)ก่อน”
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ก็กำลังจะรีบรุดออกไป แต่ลิงม้าเฒ่าก็คว้าแขนเสื้อไว้และ(@NameIsNovel)ยื่นของสิ่งหนึ่งให้
เซินลั่วรับมาและ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)แผ่นป้ายที่(@NameIsNovel)ใช้ผนึกฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ในคุก
“ขอบคุณ”
เซินลั่วแสดงความขอบคุณด้วยการประสานหมัดคารวะ หันหลังกลับ และ(@NameIsNovel)เร่งความเร็วไปยังทางเข้าถ้ำด้านข้าง
ลิงม้าเฒ่าจึงหันกลับไป โบกมือเพื่อเริ่มซ่อมแซมรอยร้าวบนผนังภูเขา(@NameIsNovel) ช่วยเขา(@NameIsNovel)ปกปิดร่องรอย
เซินลั่วมาถึงส่วนที่(@NameIsNovel)ลึกที่(@NameIsNovel)สุดของถ้ำด้านข้างอย่างรวดเร็ว ยกมือขึ้น โบกแผ่นป้าย และ(@NameIsNovel)เปิดประตูใหญ่ของคุก
เมื่อเห็นดังนั้น ทุกคนต่างดีใจและ(@NameIsNovel)ขอบคุณเขา(@NameIsNovel)
“เจ้าหนูดี เจ้ามี(@NameIsNovel)ฝีมืออยู่บ้างจริงๆ” เทพดาราคุณธรรมอัคคีอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะชมเชย
“ข้าอยากจะขอให้ทุกท่านช่วยไปช่วยผู้ที่(@NameIsNovel)ถูกขังคนอื่นๆ ข้าต้องหาทางหลุดออกจากพันธนาการของเชือกทองคำนี้ก่อน” เซินลั่วประสานหมัดคารวะพวกเขา(@NameIsNovel)
“ได้(@NameIsNovel)”
ทุกคนตอบรับและ(@NameIsNovel)รีบรุดออกจากประตูคุกทันที เริ่มช่วยเหลือผู้ที่(@NameIsNovel)ถูกขังคนอื่นๆ มี(@NameIsNovel)เพียงเทพดาราคุณธรรมอัคคีและ(@NameIsNovel)ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่เท่านั้นที่(@NameIsNovel)ไม่ขยับ
“สหายเซิน รีบใช้เวทมนตร์ของท่านเพื่อปลดปล่อยตัวเองเถิด ข้าจะคุ้มกันให้ท่านชั่วครู่” ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่กล่าว
ความรู้สึกขอบคุณฉายวาบขึ้นในดวงตาของเซินลั่ว พยักหน้าแล้วจึงมองไปที่(@NameIsNovel)เทพดาราคุณธรรมอัคคีฮุยหลู่
ฝ่ายหลังพลันเบิกตากว้างและ(@NameIsNovel)กล่าวว่า(@NameIsNovel) “มองอะไร? ข้ายังไม่ได้(@NameIsNovel)คลายอาคมผนึกของตัวเองเลย ช่วยไม่ได้(@NameIsNovel)หรอก”
หลังจากยิ้มฝืนๆ เซินลั่วก็เดินไปยังร่างกายของตนเอง ประสานอินด้วยมือทั้งสองข้าง และ(@NameIsNovel)เอนกายไปข้างหลัง
ขณะที่(@NameIsNovel)แสงสีฟ้าราวน้ำทะเลส่องสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นบนร่าง ร่างแยกจิตวิญญาณเทวะก็ปรากฏขึ้นก่อนและ(@NameIsNovel)หลอมรวมเข้ากับร่างกายจนกระทั่งหายไป ร่างแยกวารีที่(@NameIsNovel)เหลือกลายเป็น(@NameIsNovel)แสงระยิบระยับเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)ถูกดูดซับเข้าไปในร่างกาย
ทันทีหลังจากนั้น ดวงตาของเซินลั่วก็พลันเบิกกว้าง และ(@NameIsNovel)นั่งขึ้นจากพื้นพร้อมกับหายใจเข้าลึกๆ
ทันทีที่(@NameIsNovel)ต้องการจะใช้มือยันตัวลุกขึ้น ก็ตระหนักว่า(@NameIsNovel)ยังคงถูกเชือกทองคำมัดอยู่ ทำได้(@NameIsNovel)เพียงนั่งขัดสมาธิอยู่กับที่(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)อัญเชิญขนนกประจำกายทั้งสองออกมาด้วยจิต
ด้วยความคิดเดียว เชือกวารีสองเส้นก็พลันยื่นออกมาจากแขนเสื้อราวกับงูวิญญาณสองตัว หยิบขนนกทั้งสองขึ้นมาแล้วดึงกลับเข้าไปในแขนเสื้อ จากนั้นก็ติดมันไว้บนแขนซ้ายและ(@NameIsNovel)ขวาตามลำดับ
ทันทีที่(@NameIsNovel)ทำเช่นนี้เสร็จ ปราณเต๋าส่วนหนึ่งที่(@NameIsNovel)ปลดปล่อยออกจากร่างกายก็ถูกดูดซับไปในทันที
เซินลั่วรู้สึกจนปัญญา แต่โชคดีที่(@NameIsNovel)การหลอมศาสตราเวทไม่ได้(@NameIsNovel)ต้องใช้ปราณเต๋ามากนัก กระตุ้นเคล็ดเก้าสิบเก้าทรัพย์สมบัติในทันทีและ(@NameIsNovel)เริ่มหลอมขนนกทั้งสองนี้ หลอมรวมเข้ากับแขน
ในขณะนั้น เสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดก็ดังมาจากทางเข้าถ้ำด้านข้าง “เกิดอะไรขึ้น? เหตุใดพวกทาสโอสถเหล่านี้จึงหนีไปหมด?”
ทันทีหลังจากนั้น เสียงอาวุธปะทะกัน เสียงตะโกนฆ่าฟัน และ(@NameIsNovel)เสียงกระแทกทื่อๆ ก็เริ่มดังขึ้นทีละระลอก
“ให้ตายเถิด เป็น(@NameIsNovel)อสูรวัวกระทิงสีคราม” สีหน้าของฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่พลันเปลี่ยนไป
“ถึงแม้จะคลายอาคมผนึกของข้าแล้ว ข้าก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้าอสูรเฒ่านั่น” เทพดาราคุณธรรมอัคคีขมวดคิ้วและ(@NameIsNovel)ถอนหายใจอย่างจนปัญญา
“สหายเซิน...”
ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ต้องการจะถามว่า(@NameIsNovel)ควรทำอย่างไรต่อไป แต่ขณะที่(@NameIsNovel)หันศีรษะไป ก็เห็นแสงส่องออกมาจากแขนเสื้อของเซินลั่วเป็น(@NameIsNovel)พักๆ สั่นไหวราวกับเปลวเทียนในสายลม
“อย่ารบกวนเขา(@NameIsNovel) เจ้าเด็กนี่ดูเหมือนจะกำลังหลอมสมบัติบางอย่างอยู่ น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)แม้ปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)ใช้อยู่จะน้อยมาก แต่ก็จะยังถูกเชือกทองคำขัดจังหวะอยู่ดี คงจะไม่สำเร็จในเวลาอันสั้น” เทพดาราคุณธรรมอัคคีถอนหายใจ
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ก็ไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมแพ้และ(@NameIsNovel)ยืนอยู่กับที่(@NameIsNovel)ด้วยกำปั้นที่(@NameIsNovel)กำแน่น
----------