ตอนที่ 641 : การต่อสู้ดิ้นรนครั้งสุดท้าย

กระบี่ยาวของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงพุ่งเข้าใส่โล่แสงสีดำ แต่กลับรู้สึกเหมือนติดอยู่บนหินยักษ์ที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะใช้ปราณเต๋ามากเพียงใดในการพยายามขับเคลื่อน ก็ไม่อาจก้าวหน้าไปได้(@NameIsNovel)เลย [Source: NameIsNovel]

เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)การหลบหลีกเป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป เซินลั่วก็พลันหยุดและ(@NameIsNovel)ผลักฝ่ามือไปข้างหน้า ปราณเต๋าทั้งหมดจากภายในร่างกายพวยพุ่งออกมาโดยไม่สงวนไว้ [Source: NameIsNovel]

สาดแสงสีทองเจิดจ้าบนสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกร ขนาดของสว่า(@NameIsNovel)นเพิ่มขึ้นเป็น(@NameIsNovel)สองเท่าและ(@NameIsNovel)ป้องกันอยู่เบื้องหน้า สามารถสกัดกั้นแนวไฟสีดำไว้ได้(@NameIsNovel)สำเร็จ

แนวไฟที่(@NameIsNovel)ร้อนจัดกระแทกเข้ากับสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกร ความร้อนอันรุนแรงของมันดูดซับและ(@NameIsNovel)ลดทอนแสงสีทองบนผิวของสว่า(@NameIsNovel)นอย่างรวดเร็ว มันหดตัวลงอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัดและ(@NameIsNovel)ค่อยๆ ถูกผลักกลับไปทีละน้อย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังจะเพลี่ยงพล้ำ แววตาของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็รีบเปลี่ยนไปมองกู่ฮวาหลิงที่(@NameIsNovel)บาดเจ็บอยู่

[Source: NameIsNovel] “ข้าขอโทษ...” เขา(@NameIsNovel)กระซิบ พลาง งอนิ้วที่(@NameIsNovel)กำลังประสานอินกระบี่

กระบี่ยาวซึ่งเดิมทีติดอยู่ในการต่อสู้กับโล่แสงสีดำ พลันเปลี่ยนทิศทางและ(@NameIsNovel)เล็งไปยังกู่ฮวาหลิงที่(@NameIsNovel)ไร้การป้องกัน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อสูรหงส์ดำสังเกตเห็นสิ่งนี้ในทันทีและ(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยความโกรธแค้น ถอนแนวเพลิงหงส์กลับมาทันที และ(@NameIsNovel)คว้ากระบี่ที่(@NameIsNovel)กำลังบินอยู่ ด้วยการบีบเพียงครั้งเดียว ก็สามารถจับกระบี่ยาวไว้ในมือได้(@NameIsNovel)อย่างแน่นหนา

ทว่า(@NameIsNovel) กระบี่ยาวซึ่งเต็มไปด้วยปราณเต๋าอันมหาศาลของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง ยังคงรุกไปข้างหน้าด้วยแรงผลักดันอันดุเดือด ตัดบาดแผลที่(@NameIsNovel)น่าตกใจสองแผลในฝ่ามือของอสูรหงส์ดำ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ในขณะนั้นเอง ฝ่ามือที่(@NameIsNovel)เปื้อนเลือดของอสูรหงส์ดำก็พลันลุกไหม้เป็น(@NameIsNovel)เปลวเพลิงที่(@NameIsNovel)โหมกระหน่ำ

ท่ามกลางเปลวไฟสีดำ สอดประสานกับประกายไฟสีทอง กระบี่ยาวทั้งเล่มก็ถูกทำให้ร้อนอย่างรวดเร็วจนกลายเป็น(@NameIsNovel)สีแดง

[Source: NameIsNovel] แววตาของอสูรหงส์ดำจับจ้องไปที่(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง ตามมาด้วยเสียงแค่นเย็นชา แล้วจึงบีบอย่างกะทันหัน

ด้วยเสียง “แครก” อันคมชัด กระบี่ยาวที่(@NameIsNovel)ร้อนระอุพลันหักสะบั้นลงตรงกลาง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

หลังจากหลอมกระบี่ยาวมาเป็น(@NameIsNovel)เวลานาน หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงและ(@NameIsNovel)อาวุธของเขา(@NameIsNovel)ก็มี(@NameIsNovel)ความเชื่อมโยงกันอย่างลึกซึ้ง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทันทีที่(@NameIsNovel)ตัวกระบี่แตกสลาย เขา(@NameIsNovel)ก็รู้สึกราวกับจุดลมปราณเฉียวจำนวนมากในอกและ(@NameIsNovel)ท้องถูกระเบิด นำไปสู่ความเจ็บปวดที่(@NameIsNovel)แผดเผาและ(@NameIsNovel)ทรมานอย่างยิ่ง

ไม่อาจระงับเสียงครวญครางได้(@NameIsNovel) ร่องรอยของเลือดไหลซึมลงมาตามมุมปาก ดวงตา รูจมูก และ(@NameIsNovel)แม้กระทั่งหู เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัส [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

อสูรหงส์ดำ ซึ่งบัดนี้กำลังโกรธจัดกับการพยายามช่วยกู่ฮวาหลิงของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง หยิบเศษกระบี่ที่(@NameIsNovel)หักขึ้นมาและ(@NameIsNovel)เหวี่ยงมันไปยังหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงอย่างรุนแรง

ด้วยเสียง “ฟิ้ว” ที่(@NameIsNovel)ดังก้องไปในอากาศ เศษกระบี่ที่(@NameIsNovel)หัก ราวกับลูกศร ทิ้งรอยโค้งสีแดงฉานไว้กลางอากาศ เล็งตรงไปยังหว่า(@NameIsNovel)งคิ้วของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง

ในขณะนั้น เซินลั่วซึ่งกำลังเดินทางไปยังหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงอยู่แล้ว ก็มายืนอยู่เบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel) (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ข้างกาย แสงโค้งสีแดงอีกดวงก็ระเบิดออก ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์วาดรอยโค้งของแสงพร่ามัว ปะทะเข้ากับเศษกระบี่ที่(@NameIsNovel)หักอย่างดุเดือด

แสงสีแดงทั้งสองแตกสลายพร้อมกัน ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ถูกส่งปลิวไปทิศทางหนึ่ง ขณะที่(@NameIsNovel)เศษกระบี่ที่(@NameIsNovel)หักยังคงพุ่งเข้าหาพวกเขา(@NameIsNovel)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่น เซินลั่วก็อัญเชิญสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรกลับมาเพื่อป้องกันมันอีกครั้ง

ด้วยเสียง “แคล้ง” ดังกังวาน สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรสั่นสะเทือนอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด ถูกขับไล่และ(@NameIsNovel)ผลักกลับไป เศษกระบี่ที่(@NameIsNovel)หัก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] หลังจากปะทะกันสองครั้ง ในที่(@NameIsNovel)สุดก็แตกสลายเป็น(@NameIsNovel)เศษเหล็กและ(@NameIsNovel)กระจัดกระจายไปรอบๆ

เซินลั่วเรียกตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์กลับมา การสูญเสียปราณเต๋าอย่างรวดเร็วทำให้เขา(@NameIsNovel)แทบจะไม่สามารถควบคุมสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรได้(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] การสิ้นเปลืองพลังวิญญาณอย่างเหน็ดเหนื่อย ทำให้ศีรษะรู้สึกวิงเวียนและ(@NameIsNovel)ตันเถียนรู้สึกว่า(@NameIsNovel)งเปล่าอย่างไม่น่าเชื่อ

“เซินลั่ว ครั้งนี้ดูท่าคงหนีโดยไม่บาดเจ็บไม่ได้(@NameIsNovel)เสียแล้ว ข้าจะใช้เคล็ดวิชาลับ ถึงอาจไม่อาจทำร้ายอสูรตนนั้นได้(@NameIsNovel)มากนัก แต่อย่างน้อยก็ช่วยประคองสถานการณ์ไว้ได้(@NameIsNovel)ชั่วคราว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เจ้าต้องใช้จังหวะนั้นรีบหลบหนีไป มิฉะนั้นข้าจะไม่สามารถรวมสมาธิแสดงพลังได้(@NameIsNovel)เต็มที่(@NameIsNovel)”

เสียงของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงดังขึ้นในทะเลจิตของเซินลั่วโดยไม่ทันตั้งตัว

[Source: NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินชื่อจริงแทนคำเรียก “สหายเซิน” อย่างที่(@NameIsNovel)เคย เซินลั่วก็รู้ทันทีว่า(@NameIsNovel)แม้เสียงนั้นจะฟังดูสงบ แต่สถานการณ์ได้(@NameIsNovel)ถึงจุดวิกฤตแล้ว

“หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง เวลาคับขันถึงเพียงนี้ เหตุใดยังดื้อดึงจะอวดดีอีก? ข้ารู้ดีถึงราคาของเคล็ดวิชานั้น ผลกระทบจากครั้งก่อนยังไม่จางไปเลย เจ้าคิดจะเสี่ยงใช้มันอีกหรือ?

ต่อให้ไม่มี(@NameIsNovel)นางอสูรตรงหน้า เจ้าก็อาจได้(@NameIsNovel)ไปเคาะประตูปรโลกอยู่ดี!” เซินลั่วเอ่ยด้วยแววกังวล

“จะได้(@NameIsNovel)ผลหรือไม่ก็ต้องลองดู เราปล่อยให้ตายที่(@NameIsNovel)นี่ไม่ได้(@NameIsNovel)จริงไหม? พอเถอะ การร่ายเคล็ดนี้ต้องใช้เวลา เจ้าช่วยถ่วงเวลาให้ข้าสักครู่ก็พอ” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงพูดพลางถอนหายใจเบาๆ [Source: NameIsNovel]

หลังจากพูดจบ ก็ไม่รอความยินยอมของเซินลั่ว ไขว้ขาเพื่อนั่งลงด้วยตนเอง จากนั้นก็หยิบจานหยกขาวออกมาจากเอวและ(@NameIsNovel)ประสานไว้ในฝ่ามือ เทปราณเต๋าเข้าไป จานหยกสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นทันทีด้วยแสงที่(@NameIsNovel)นุ่มนวล

เซินลั่วจำได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ครั้งสุดท้ายที่(@NameIsNovel)เห็นหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงใช้เคล็ดวิชาลับนี้ แสงสีขาวเจิดจ้าก็พลันระเบิดออกมาจากร่างกาย เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ครั้งนี้ดูยากกว่า(@NameIsNovel)มาก

ถึงแม้อยากจะหยุดหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง แต่คำพูดก็ติดอยู่ที่(@NameIsNovel)คอ ทำได้(@NameIsNovel)เพียงโทษตัวเองในใจสำหรับระดับพลังบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)ไม่เพียงพอ และ(@NameIsNovel)ความไม่สามารถที่(@NameIsNovel)จะแข็งแกร่งได้(@NameIsNovel)เหมือนในความฝัน

ขณะที่(@NameIsNovel)กำลังโทษตัวเอง คลื่นความร้อนก็พลันพวยพุ่งมาจากเบื้องหน้า เซินลั่วรีบจดจ่อความสนใจ

เพียงเพื่อจะพบคลื่นไฟสีดำที่(@NameIsNovel)ปั่นป่วนกำลังพุ่งเข้ามา มันอยู่ในรูปครึ่งวงกลม เกือบจะตัดเส้นทางถอย ส่วนใหญ่ไป (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วยิ้มฝืนๆ ในขณะนี้ ต้องซื้อเวลาให้หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง และ(@NameIsNovel)ถึงแม้จะมี(@NameIsNovel)ทางถอย ก็ถอยไม่ได้(@NameIsNovel)

“มี(@NameIsNovel)แต่ต้องสู้เท่านั้น...”

ด้วยหัวใจที่(@NameIsNovel)แน่วแน่ เซินลั่วหยิบโอสถจากเอวซึ่งมี(@NameIsNovel)ไว้สำหรับฟื้นฟูปราณเต๋า บดมันในปาก กลืนลงไปอย่างรวดเร็วแล้วจึงโบกมือไปข้างหน้าอย่างฉับพลัน

จากนั้น ตราประทับเล็กๆ ก็บินออกมากลางอากาศและ(@NameIsNovel)พุ่งลงมาอย่างหนักจากเบื้องหน้าเซินลั่ว จารึกของมันส่องสว่า(@NameIsNovel)งด้วยรัศมี(@NameIsNovel)สีเหลืองขณะที่(@NameIsNovel)ยอดเขา(@NameIsNovel)มายาหลายลูกก็ปรากฏขึ้นทีละลูก ซ้อนทับกันลงมาเบื้องหน้า

“ตูม ตูม ตูม”

ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)มายาตกกระแทกพื้น เสียงดังก้องสะเทือนปฐพี พลังลึกลับพลันแผ่ซ่านออกไปราวกับเชื่อมโยงกับลมหายใจของโลก

[Source: NameIsNovel] ดินใต้ผืนพสุธาเริ่มสั่นสะเทือน ขุนเขา(@NameIsNovel)มายาแต่ละลูกค่อยๆ หยั่งรากลง ดูดซับพลังวิญญาณแห่งปฐพีขึ้นมาผสานกับแก่นปราณ

เคล็ดตราห้าขุนเขา(@NameIsNovel)นี้ เมื่อร่ายสำเร็จ ตราประทับจะหลอมรวมกับพลังปฐพีอย่างแท้จริง ไม่อาจดึงกลับได้(@NameIsNovel)อีก

หากได้(@NameIsNovel)ดูดซับกลิ่นอายสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพีต่อเนื่องหลายร้อยปี พร้อมรับแก่นแท้แห่งตะวันจันทร์ มันจะค่อยๆ กลายสภาพเป็น(@NameIsNovel)กายเนื้ออย่างสมบูรณ์

เคล็ดนี้เดิมสร้างขึ้นเพื่อกดข่มศัตรูโดยสิ้นเชิง ห้าขุนเขา(@NameIsNovel)เสมือนจริงและ(@NameIsNovel)ค่ายกลสามภูเขา(@NameIsNovel)ห้าขุนเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ก่อร่างตามมานั้น ทรงพลังพอจะบดขยี้อสูรใดๆ ที่(@NameIsNovel)ต่ำกว่า(@NameIsNovel)ขั้นหลอมวิญญาณ

แต่เวลานี้ สถานการณ์ได้(@NameIsNovel)ถึงทางตัน — เซินลั่วไม่อาจลังเลได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ยอดเขา(@NameIsNovel)ทั้งห้าตกลงมาทีละลูก เงามายาของพวกมันสอดประสานกัน พวกมันตัดผ่านหุบเขา(@NameIsNovel)เหยี่ยวลมดำ ขวางกั้นเปลวเพลิงที่(@NameIsNovel)ลุกโชน

ผ่านทิวทัศน์ภูเขา(@NameIsNovel)มายากึ่งโปร่งใส เซินลั่วเห็นอสูรหงส์ดำก้าวไปข้างหน้า ยกมือขึ้นเหนือศีรษะ และ(@NameIsNovel)เปลวไฟสีทองก็ควบแน่นอยู่รอบฝ่ามือ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

บนแขน เปลวไฟสีทองระเบิดออกเป็น(@NameIsNovel)แสงสีทองสูงร้อยฉื่อ ที่(@NameIsNovel)แข็งตัวกลายเป็น(@NameIsNovel)ใบมี(@NameIsNovel)ดทองคำยักษ์และ(@NameIsNovel)ตกลงมาอย่างหนักบนห้าขุนเขา(@NameIsNovel)

พร้อมกับเสียง “ตูม” หนึ่งในยอดเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)อยู่ใจกลางของห้าขุนเขา(@NameIsNovel)ก็พังทลายลงทันที ภาพลวงตาของมันเปราะบางราวกับเต้าหู้และ(@NameIsNovel)ไม่เพียงพอที่(@NameIsNovel)จะต้านทานการโจมตีได้(@NameIsNovel) กระจัดกระจายไปในทันที

ร่องรอยของรอยแตกที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่บนตราประทับห้าขุนเขา(@NameIsNovel) รูปจริงใต้ภูเขา(@NameIsNovel)กลางเย่ หลังจากก่ารต่อสู้ครั้งล่าสุดก็ขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่าในทันที

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ตามแนวสันเขา(@NameIsNovel)หนึ่งบนตราประทับ มันแผ่ขยายออกไป และ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดก็แตกสลายด้วยเสียง “แครก”

เมื่อตราประทับรูปจริงแตกสลายโดยสิ้นเชิง ห้าขุนเขา(@NameIsNovel)ก็หายไปพร้อมกับมัน ทะเลเพลิงที่(@NameIsNovel)ไร้สิ่งกีดขวางก็พุ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง

------------