หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 642
ตอนที่ 642 : พลังแห่งกระบี่เดียว
ตอนที่ 642
เซินลั่วร้อนใจ เคล็ดวิชาธาตุน้ำของเขา(@NameIsNovel)ไม่สามารถดับเปลวเพลิงสีทองได้(@NameIsNovel) ในขณะนี้ไม่มี(@NameIsNovel)มาตรการรับมือใดๆ
เมื่อเผชิญหน้ากับเปลวเพลิงที่(@NameIsNovel)โหมกระหน่ำ ด้วยความสิ้นหวัง ทำได้(@NameIsNovel)เพียงอัญเชิญตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ออกมา
ถือด้ามของตัวอ่อนกระบี่ด้วยมือเปล่า ดวงตาปิดลง พลันระลึกถึงฉากการต่อสู้กับทหารสวรรค์ที่(@NameIsNovel)ใช้กระบี่ในเจดีย์ทองคำแห่งความฝัน ทหารผู้นั้นมี(@NameIsNovel)เพลงกระบี่อัคคีทะยานฟ้า ซึ่งพลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
“ให้ตายเถิด ถ้าจะตายก็ให้มันตายไป!” เซินลั่วคำราม ดวงตาเบิกกว้างขึ้นทันที และ(@NameIsNovel)กำตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ไว้แน่นราวกับกวัดแกว่งกระบี่ล้ำค่า
ไม่ได้(@NameIsNovel)เหวี่ยงลงมา แต่กลับวาดเป็น(@NameIsNovel)วงโค้งเบื้องหน้า แล้วจึงฟาดออกไปในแนวทะแยงไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน
ภายใต้สถานการณ์เร่งด่วนเช่นนี้ ถึงแม้เซินลั่วจะไม่เคยฝึกฝนเพลงกระบี่ที่(@NameIsNovel)ทหารสวรรค์ใช้มาก่อน แต่ด้วยแรงผลักดันจากความปรารถนาที่(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)ชีวิตรอด
ก็ได้(@NameIsNovel)ละทิ้งสิ่งรบกวนทั้งหมดและ(@NameIsNovel)ฟาดกระบี่ครั้งนี้ออกมาได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์แบบทั้งในรูปแบบและ(@NameIsNovel)จิตวิญญาณ
ด้วยเสียงคำรามราวกับราชสีห์คำราม แสงกระบี่สีแดงฉานอันน่าทึ่งก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นบนตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)รอยโค้งกระบี่รูปพระจันทร์เสี้ยวที่(@NameIsNovel)ขยายตัวอย่างรวดเร็วกลางอากาศ ฟันเข้าใส่ทะเลเพลิง
ด้วยเสียงราวกับลมหมุน แรงผลักดันของทะเลเพลิงที่(@NameIsNovel)พวยพุ่งก็พลันหยุดชะงักลงด้วยแรงลมนี้ รอยโค้งกระบี่รูปพระจันทร์เสี้ยวพุ่งผ่านทะเลเพลิง ในที่(@NameIsNovel)สุดก็ทะยานขึ้นสู่ที่(@NameIsNovel)สูงและ(@NameIsNovel)หายไป
ในทะเลเพลิงที่(@NameIsNovel)ลุกโชนอย่างดุเดือด ช่องว่า(@NameIsNovel)งกว้างสิบฉื่อก็ปรากฏขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ เปลวไฟ
ณ ที่(@NameIsNovel)นั้นถูกการฟันดับลง เหลือเพียงร่องลึกสีดำบนพื้นดินที่(@NameIsNovel)ไหม้เกรียม ไล่ระดับจากลึกไปตื้นและ(@NameIsNovel)ทอดยาวไปหลายสิบฉื่อ
“เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” อสูรหงส์ดำขมวดคิ้วเมื่อเห็นดังนี้ แววประหลาดใจฉายวาบขึ้นในดวงตา
“นี่คือเซินลั่วจริงๆ รึ?” กู่ฮวาหลิงเบื้องหลังยิ่งตกตะลึงยิ่งกว่า(@NameIsNovel) จะจินตนาการได้(@NameIsNovel)อย่างไรว่า(@NameIsNovel)ศิษย์ฝึกหัดที่(@NameIsNovel)ถูกเยาะเย้ยและ(@NameIsNovel)ถูกทอดทิ้งของสำนักชุนชิวในอดีต จะเติบโตขึ้นถึงขนาดนี้?
อันที่(@NameIsNovel)จริง แม้แต่เซินลั่วเองก็ไม่เคยคาดคิดว่า(@NameIsNovel)กระบี่เล่มนี้จะอัดแน่นไปด้วยพลังมากถึงเพียงนี้ ใช้เวลาครู่หนึ่งจึงจะฟื้นคืนสติ
ตอนนั้นเองที่(@NameIsNovel)รีบหันกลับไปมอง อยากจะเห็นว่า(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลับของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก้าวหน้าไปถึงไหนแล้ว
ขณะที่(@NameIsNovel)หันกลับไป ก็เห็นจานในมือของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง สั่นไหวหลายครั้งก่อนจะระเบิดแสงสีขาวเจิดจ้าเกือบจะสว่า(@NameIsNovel)งเท่าดวงอาทิตย์ ทำให้ยากที่(@NameIsNovel)จะมอง
ในความมึนงง เงาฉายรูปมนุษย์ก็ปรากฏขึ้นและ(@NameIsNovel)ค่อยๆ นั่งลง ดูเหมือนกำลังจะหลอมรวมเข้ากับร่างของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง และ(@NameIsNovel)กลิ่นอายที่(@NameIsNovel)ทรงพลังอย่างยิ่งก็เริ่มแผ่ออกมาจากพวกเขา(@NameIsNovel)
“สำเร็จแล้ว!” เซินลั่วดีใจ ตั้งใจจะเข้าไปใกล้ แต่สถานการณ์ก็พลันเปลี่ยนไปอีกครั้ง
ทันทีที่(@NameIsNovel)ร่างมนุษย์หลอมรวมกับหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง คลื่นปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)ปั่นป่วนก็พลันผุดขึ้นจากตันเถียน ไหลทะลักเข้าสู่ทะเลจิตวิญญาณในศีรษะโดยตรง
หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงซึ่งเดิมทีหลับตาแน่น พลันแสดงสีหน้าเจ็บปวด ดวงตาเบิกกว้าง พ่นเลือดออกมาคำใหญ่ด้วยเสียง ‘พลั่ก’
เมื่อมองลงไปอีกครั้ง ดวงตาของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็ปิดสนิทและ(@NameIsNovel)หมดสติไปแล้ว
ดวงตาของอสูรหงส์ดำสั่นไหวเล็กน้อยขณะที่(@NameIsNovel)มองไป เห็นเจ้าสองคนถูกตนเองต้อนจนมุม กลับระเบิดพลังออกมาอย่างต่อเนื่องจนน่าประหลาดใจ จิตสังหารพลันรุนแรงขึ้นในทันที
ไม่เต็มใจและ(@NameIsNovel)ไม่กล้าที่(@NameIsNovel)จะให้โอกาสสองคนนี้อีกต่อไป สาบานว่า(@NameIsNovel)จะต้องกำจัดทั้งสองให้สิ้นซากในวันนี้
ค่อยๆ เดินไปยังเซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหาย มือทั้งสองข้างพัดผ่านศีรษะขณะที่(@NameIsNovel)เปลวไฟสีทองสองดวงลุกโชนขึ้นบนนั้น ควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)กระบี่เพลิงสีทองสองเล่มอย่างรวดเร็ว
ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงจิตสังหาร ร่องรอยของความหวาดกลัวก็ฉายวาบขึ้นในดวงตา
ในขณะนี้ กลับรู้สึกคิดถึงช่วงเวลาในความฝันอย่างประหลาด ที่(@NameIsNovel)ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะตกอยู่ในอันตรายเพียงใด ก็ยังมี(@NameIsNovel)โอกาสที่(@NameIsNovel)จะเริ่มต้นใหม่เสมอ
แต่ตอนนี้ ในความเป็น(@NameIsNovel)จริง หากตายไป ก็จะเป็น(@NameIsNovel)ความตายที่(@NameIsNovel)แท้จริง
ถือตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ไว้ในมือ ต้องการจะถ่ายทอดปราณเต๋าเข้าไปและ(@NameIsNovel)ปล่อยเคล็ดวิชาอัคคีทะยานฟ้าออกมา
ทว่า(@NameIsNovel) กลับพบว่า(@NameIsNovel)ปราณเต๋าสุดท้ายในตันเถียนและ(@NameIsNovel)เส้นลมปราณหมดสิ้นไปแล้ว ทำให้ไม่สามารถใช้เคล็ดวิชาลับใดๆ ได้(@NameIsNovel)
เอื้อมไปที่(@NameIsNovel)ถุงเฉวียนคุณที่(@NameIsNovel)เอว ส่งข้อความไปยังแม่ทัพผีที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ภายใน: “เฟยจี เมื่อข้าดึงดูดความสนใจของอสูรหงส์ดำได้(@NameIsNovel) ฉวยโอกาสหลบหนีไปพร้อมกับหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง”
“นายท่าน ถึงแม้ข้าจะเป็น(@NameIsNovel)ผี แต่ข้าก็มิกล้าทรยศต่อความภักดีที่(@NameIsNovel)ข้าได้(@NameIsNovel)สาบานไว้เมื่อครั้งยังมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่ ท่านมี(@NameIsNovel)บุญคุณต่อข้าอย่างใหญ่หลวง
ข้ายอมตายในสมรภูมิเสียดีกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะวิ่งหนี” เสียงของแม่ทัพผีสะท้อนก้องในทะเลจิตวิญญาณของเซินลั่ว
“หยุดทำเป็น(@NameIsNovel)เข้มแข็งได้(@NameIsNovel)แล้ว อสูรหงส์ดำตนนี้อาจจะเป็น(@NameIsNovel)อสูร แต่เพลิงอสูรหงส์ของมันทรงพลังอย่างยิ่ง เป็น(@NameIsNovel)ภัยคุกคามอย่างใหญ่หลวงต่อร่างผีของเจ้า
มิเช่นนั้น ข้าคงจะเรียกเจ้าออกมาช่วยก่อนหน้านี้แล้ว” เซินลั่วถอนหายใจ ส่งข้อความกลับไป
“แต่...” แม่ทัพผีเริ่มจะพูดบางอย่าง แต่ก็ถูกขัดจังหวะด้วยการโจมตีของอสูรหงส์ดำ
มือทั้งสองข้างไขว้กันและ(@NameIsNovel)เหวี่ยงอย่างกะทันหัน และ(@NameIsNovel)เปลวไฟสีทองที่(@NameIsNovel)ลุกโชนสองดวงก็หวีดหวิว เปลวไฟฟันผ่านเป็น(@NameIsNovel)รูปกากบาทขนาดใหญ่กลางอากาศและ(@NameIsNovel)บินเข้าหาเซินลั่วอย่างรวดเร็ว
เมื่อรู้ว่า(@NameIsNovel)ไม่สามารถหลีกเลี่ยงไฟได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป เซินลั่วก็อัญเชิญแม่ทัพผีออกมา ขณะที่(@NameIsNovel)ยกมือขึ้นเพื่อเรียกโล่เกราะหมึก มันก็บินไปข้างหน้าภายใต้รัศมี(@NameIsNovel)แสงสีเขียวเพื่อป้องกันการโจมตี
เมื่อไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่น แม่ทัพผีก็รีบคว้าตัวหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงและ(@NameIsNovel)ล่าถอยไป
โล่เกราะหมึกบินออกไปหลายจั้ง แสงสีเขียวของมันหม่นลงเนื่องจากปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)หมดไปของเซินลั่ว ทันทีที่(@NameIsNovel)เปลวไฟสีทองสัมผัสกับมัน แสงสีเขียวที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มโล่ก็ระเหยไปอย่างง่ายดาย
ทันทีหลังจากนั้น โล่เกราะหมึกก็ถูกกลืนหายไปโดยเปลวไฟสีทองโดยสิ้นเชิง หลอมละลายเป็น(@NameIsNovel)แอ่งน้ำภายในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วขณะ ทำลายล้างไปโดยสิ้นเชิง
เซินลั่วพ่นเลือดสดออกมาคำหนึ่ง โซเซและ(@NameIsNovel)เกือบล้มลง
เบื้องหน้า เปลวไฟสีทองโหมกระหน่ำอย่างดุเดือด ความร้อนอันรุนแรงทำให้ผมที่(@NameIsNovel)ยุ่งเหยิงพลิ้วไหว ร่างกายกำลังจะถูกกลืนหายไปโดยเปลวไฟ
ในช่วงเวลาคับขันนี้ แสงสีทองเจิดจ้าก็พลันส่องสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นเบื้องหน้า เงาฉายของคัมภีร์สีทองก่อตัวขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า พื้นผิวของมันระยิบระยับด้วยเส้นแสงสีทอง ดูไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง
หลังจากนั้น เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องก็ดังมาจากท้องฟ้าเหนือเหยี่ยวลมดำ เมฆดำขนาดใหญ่รวมตัวกันอย่างอธิบายไม่ได้(@NameIsNovel) กดท้องฟ้าลงมาเกือบถึงยอดเขา(@NameIsNovel)ทั้งสองฟากของหุบเขา(@NameIsNovel)
ด้วยเสียงฟ้าร้องคำราม แสงไฟฟ้าสีเงินจำนวนมากก็เริงระบำราวกับงู ทำให้หุบเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดขาวโพลน
แสงสีทองแทรกซึมออกมาจากส่วนลึกของเมฆดำ ราวกับแสงศักดิ์สิทธิ์ที่(@NameIsNovel)ร่อนลงมาจากอาณาจักรสวรรค์
“คัมภีร์สวรรค์...” เซินลั่วครุ่นคิด ไม่เข้าใจว่า(@NameIsNovel)เหตุใดคัมภีร์สวรรค์จึงปรากฏขึ้นมาเอง
ถึงกระนั้น ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ลังเลที่(@NameIsNovel)จะถ่ายทอดปราณเต๋าเข้าไปในคัมภีร์สวรรค์โดยไม่ลังเล
เงาฉายของคัมภีร์สวรรค์สว่า(@NameIsNovel)งวาบเล็กน้อย อักขระเวทสีทองนับไม่ถ้วนเริงระบำอยู่ภายใน ขณะที่(@NameIsNovel)คัมภีร์เปิดออกด้วยเสียงกรอบแกรบ
และ(@NameIsNovel)พลังที่(@NameIsNovel)ทั้งทรงพลังและ(@NameIsNovel)พิสดารก็พวยพุ่งออกมาจากภายใน ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)กระแสวนสีทองกว้างสามฉื่อบนพื้นผิวของมัน
------------