ตอนที่ 648 : เปิดม่าน

“อมิตาภพุทธ โยมหญิง ในวัดเต็มไปด้วยผู้ศรัทธาแล้ว โปรดอย่าเบียดเสียดเข้าไปเลย” พระสงฆ์วัยกลางคนผู้หนึ่งซึ่งมี(@NameIsNovel)ใบหน้ามันเยิ้มปรากฏกายขึ้นขวางทางเซินลั่ว

“ขออภัยด้วยท่านอาจารย์ ความปรารถนาสูงสุดในชีวิตของสามี(@NameIsNovel)ผู้ล่วงลับของข้า คือการได้(@NameIsNovel)มาฟังธรรมจากปรมาจารย์เจียงหลิวด้วยตนเอง แต่เขา(@NameIsNovel)กลับไม่มี(@NameIsNovel)โอกาสได้(@NameIsNovel)มา

บัดนี้เมื่อสามี(@NameIsNovel)ข้าจากไปอย่างน่าเศร้า ข้าจึงนำเถ้ากระดูกของเขา(@NameIsNovel)มาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อทำความปรารถนาสุดท้ายของเขา(@NameIsNovel)ให้เป็น(@NameIsNovel)จริง

[Source: NameIsNovel] ข้าขอร้องท่านอาจารย์ ได้(@NameIsNovel)โปรดเมตตาจัดที่(@NameIsNovel)นั่งใกล้ๆ ท่านปรมาจารย์ให้ข้าด้วยเถิด” เซินลั่วชูกล่องไม้ในมือขึ้นพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย

“อ้อ ท่านมาเพื่อทำตามปณิธานของสามี(@NameIsNovel)ผู้ล่วงลับ เช่นนั้นก็ย่อมได้(@NameIsNovel) แต่ตอนนี้ในวัดมี(@NameIsNovel)ผู้ศรัทธามากมาย หากจะยกเว้นให้ท่านเป็น(@NameIsNovel)กรณีพิเศษก็คงดูไม่ยุติธรรม”

พระสงฆ์วัยกลางคนกวาดสายตาสำรวจเรือนร่างของเซินลั่วอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบเก็บสายตาอันไม่สำรวมนั้นแล้วกล่าวต่อด้วยท่าทีขรึมขลัง

เซินลั่วรู้สึกรำคาญและ(@NameIsNovel)เย็นวาบไปทั้งใจ อยากจะหยิบสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรออกมาซัดใส่พระรูปนี้ให้หนักๆ สักที แต่ตอนนี้ต้องอดทนไว้ก่อน

[Source: NameIsNovel] “ข้าเข้าใจดีว่า(@NameIsNovel)คำขอนี้อาจทำให้ท่านอาจารย์ลำบากใจ นี่เป็น(@NameIsNovel)ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ จากข้า ขอท่านอาจารย์โปรดเมตตาด้วย” นางหยิบถุงผ้าใบหนึ่งออกมา

ภายในบรรจุศิลาเซียนอยู่หลายชิ้น ก่อนจะยื่นให้พระสงฆ์วัยกลางคน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] พระสงฆ์วัยกลางคนได้(@NameIsNovel)ยินเสียงกระทบกันของศิลาเซียนในถุงผ้า แววตาของเขา(@NameIsNovel)ก็ฉายประกายความโลภขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนจะรับถุงผ้านั้นยัดเข้าไปในแขนเสื้อโดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ

“อมิตาภพุทธ ในเมื่อโยมหญิงจริงใจถึงเพียงนี้ ก็โปรดตามอาตมามาเถิด” พระสงฆ์วัยกลางคนสวดมนต์ให้พร แล้วจึงพาเซินลั่วลัดเลาะเข้าไปในหมู่กุฏิสงฆ์ข้างลานกว้าง [Source: NameIsNovel]

หลังจากผ่านอาคารเหล่านี้ไป ทั้งสองก็มาปรากฏตัวขึ้นใกล้กับแท่นสูงที่(@NameIsNovel)เจียงหลิวกำลังแสดงธรรมอย่างน่าประหลาดใจ ที่(@NameIsNovel)นี่เป็น(@NameIsNovel)ลานโล่งเล็กๆ ที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยเบาะฟางหลายสิบใบ

ซึ่งส่วนใหญ่มี(@NameIsNovel)คนนั่งอยู่แล้ว คนเหล่านี้ล้วนดูเหมือนจะมาจากตระกูลที่(@NameIsNovel)ร่ำรวยและ(@NameIsNovel)สูงศักดิ์ ดูท่าว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นี่คงจะเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นั่งที่(@NameIsNovel)สงวนไว้เป็น(@NameIsNovel)พิเศษ

เมื่อเซินลั่วเห็นว่า(@NameIsNovel)สามารถเข้ามานั่งได้(@NameIsNovel)ใกล้ถึงเพียงนี้ ก็แอบดีใจในใจพลางกล่าวขอบคุณพระสงฆ์วัยกลางคนแล้วนั่งลงบนเบาะฟาง

พระสงฆ์วัยกลางคนไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่นานนัก รีบปลีกตัวจากไปอย่างรวดเร็ว

[Source: NameIsNovel] หลังจากเซินลั่วนั่งลง เขา(@NameIsNovel)ก็รีบสำรวจสภาพแวดล้อมในทันที แม้ยันต์หนังจิ้งจอกจะแนบเนียนเพียงใด เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่มั่นใจว่า(@NameIsNovel)จะสามารถหลอกทุกคนได้(@NameIsNovel)

โดยเฉพาะเจ้าอาวาสไห่สือและ(@NameIsNovel)เจียงหลิว ซึ่งพลังฝีมือนั้นลึกล้ำเกินหยั่งถึง จึงต้องรีบลงมือโดยเร็ว

เจียงหลิวแข็งแกร่งมาก เขา(@NameIsNovel)จึงไม่กล้าใช้จิตเทวะสำรวจอย่างผลีผลาม แต่ถึงแม้จะไม่ใช้จิตเทวะ เซินลั่วก็ยังมี(@NameIsNovel)ความสามารถในการรับรู้ที่(@NameIsNovel)เฉียบคมอยู่พอสมควร

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เขา(@NameIsNovel)สัมผัสได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็วว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ใครจับตามองอยู่รอบๆ จึงเตรียมที่(@NameIsNovel)จะลงมือในทันที

“...พระตถาคตตรัสว่า(@NameIsNovel) รูปเดียว ธรรมชาติเดียว ที่(@NameIsNovel)เรียกว่า(@NameIsNovel)รูปแห่งการปลดปล่อย รูปแห่งการละวาง รูปแห่งการดับสูญ...” เสียงแสดงธรรมอันลึกซึ้งดังมาจากใต้ฉัตรวิเศษบนแท่นสูง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “หึ! เสียงนี้ ดูผิดปกติไปเล็กน้อย” ประกายแสงวาบขึ้นในดวงตาของเซินลั่ว

น้ำเสียงที่(@NameIsNovel)กำลังแสดงธรรมนั้นแตกต่างจากเสียงปกติของเจียงหลิวอยู่เล็กน้อย หากกู่ฮวาหลิงไม่ได้(@NameIsNovel)บอกใบ้ไว้ก่อน เขา(@NameIsNovel)ก็คงไม่ทันสังเกต

เซินลั่วรู้สึกสงสัยแต่ก็คิดหาเหตุผลไม่ได้(@NameIsNovel) จึงไม่ได้(@NameIsNovel)ใส่ใจมากนัก เขา(@NameIsNovel)หยิบยันต์ทำลายม่านวายุห้าแผ่นออกมาแล้วขยี้มันอย่างเงียบๆ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

พลันนั้น บริเวณใกล้แท่นสูงก็ปรากฏแสงสีเขียวขึ้น พายุหมุนสีเขียวสูงหลายสิบฉื่อก่อตัวขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ราวกับพายุขนาดมหึมา ส่งเสียงหวีดหวิวอันน่าเกรงขามแล้วม้วนตัวเข้าใส่ฉัตรวิเศษบนยอดแท่นสูงอย่างดุเดือด

ฉัตรวิเศษเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในทันทีและ(@NameIsNovel)ทำท่าจะถูกพัดปลิวไป (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทว่า(@NameIsNovel) ในขณะนั้นเอง แสงสีทองเจิดจ้าสายหนึ่งก็พุ่งออกมาจากภายในฉัตรวิเศษ

ในพริบตาก็กลายเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ามือทองคำขนาดมหึมา กดลงบนฉัตรวิเศษที่(@NameIsNovel)กำลังสั่นไหวจากเบื้องบน หยุดยั้งไม่ให้มันถูกพายุหมุนสีเขียวพัดปลิวไป

[Source: NameIsNovel] แต่ก่อนที่(@NameIsNovel)มันจะทันได้(@NameIsNovel)ทำอะไรอย่างอื่น สว่า(@NameIsNovel)นสั้นสีทองก็พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด มาถึงเบื้องหน้าฝ่ามือทองคำในชั่วพริบตา

ภายใต้สว่า(@NameIsNovel)นสั้นสีทองที่(@NameIsNovel)ส่องประกายเจิดจ้า เงาสว่า(@NameIsNovel)นทองคำขนาดเท่าปากชามที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ได้(@NameIsNovel)กระหน่ำลงมาราวกับห่าฝนบนฝ่ามือทองคำนั้น ส่งเสียงหวีดแหลมเสียดแก้วหูอ่านตอนต่อไปฟรี

ฝ่ามือทองคำถูกเงาสว่า(@NameIsNovel)นนับไม่ถ้วนทะลวงในทันทีและ(@NameIsNovel)สลายไปเป็น(@NameIsNovel)ประกายแสงสีทองที่(@NameIsNovel)กระจัดกระจาย

เมื่อปราศจากการป้องกันของฝ่ามือทองคำ ฉัตรวิเศษที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องล่างก็ถูกเงาสว่า(@NameIsNovel)นทองคำที่(@NameIsNovel)ตามมาฉีกกระชากเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ ปลิวกระจายไปกับสายลม เผยให้เห็นภาพที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องล่าง

เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าแลบ จนคนอื่นๆ เพิ่งจะตั้งสติและ(@NameIsNovel)ตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เกิดอะไรขึ้น

เมื่อมองดูบนแท่นสูงอย่างชัดเจน เซินลั่วก็ถึงกับนิ่งอึ้งไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

บนนั้นมี(@NameIsNovel)พระสงฆ์สองรูปนั่งอยู่จริงๆ รูปหนึ่งคือเจียงหลิว ส่วนอีกรูปก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากฉานเอ๋อร์!

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “...ด้วยวิธีการสวดมนต์แบบใด ด้วยวิธีการคิดแบบใด ด้วยวิธีการบำเพ็ญแบบใด เพื่อให้บรรลุถึงทางใด...” ฉานเอ๋อร์ดูเหมือนจะไม่รับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงอันรุนแรงรอบตัว เขา(@NameIsNovel)ยังคงแสดงธรรมต่อไปพลางส่ายศีรษะ

“นี่มัน....” ผู้ชมใต้แท่นต่างจ้องมองภาพนี้อย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา

โดยไม่ต้องมี(@NameIsNovel)ใครอธิบาย ทุกคนก็รู้ว่า(@NameIsNovel)เกิดอะไรขึ้น

“เจ้าใช้ฉานเอ๋อร์แสดงธรรมแทนเจ้า นี่คือเหตุผลที่(@NameIsNovel)เจ้าต้องใช้ฉัตรวิเศษบังตาในงานประชุมธรรมทุกครั้งใช่หรือไม่? เจ้ามันจอมหลอกลวง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ไม่คู่ควรกับตำแหน่ง ‘จินฉานกลับชาติมาเกิด’ เลยแม้แต่น้อย!” เซินลั่วลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน ตะโกนตำหนิเสียงดัง

ในที่(@NameIsNovel)สุดเขา(@NameIsNovel)ก็เข้าใจว่า(@NameIsNovel)เหตุใดกู่ฮวาหลิงจึงบอกว่า(@NameIsNovel)อย่าได้(@NameIsNovel)เชิญเจียงหลิว เพราะผู้ที่(@NameIsNovel)แสดงธรรมที่(@NameIsNovel)แท้จริงคือฉานเอ๋อร์

และ(@NameIsNovel)ความไม่เต็มใจของเจียงหลิวที่(@NameIsNovel)จะไปเมืองฉางอันอาจไม่ใช่เพราะเขา(@NameIsNovel)แปดเปื้อนด้วยกลิ่นอายอสูร แต่เป็น(@NameIsNovel)เพราะเขา(@NameIsNovel)ไม่รู้วิธีแสดงธรรมต่างหาก [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น ผู้ชมเบื้องล่างก็เริ่มส่งเสียงฮือฮา หลายคนเริ่มกระซิบกระซาบและ(@NameIsNovel)ชี้ไปยังเจียงหลิว

แม้จะเข้าใจแล้วว่า(@NameIsNovel)ปรมาจารย์เจียงหลิวเป็น(@NameIsNovel)จอมหลอกลวง แต่ความเคารพยำเกรงที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ต่อเขา(@NameIsNovel)มาโดยตลอดทำให้พวกเขา(@NameIsNovel)ลังเลที่(@NameIsNovel)จะกล่าวหาเสียงดัง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ใคร? กล้าดียังไงมาทำลายแผนการใหญ่ของข้า!” เจียงหลิวลุกขึ้นยืนอย่างฉับพลัน โกรธจัดจนใบหน้าปรากฏสีแดงประหลาด

ดวงตาทั้งสองข้างเปล่งประกายโลหิตอันดุร้ายยาวสองชุ่น ไหนเลยจะมี(@NameIsNovel)ลักษณะของพระผู้ใหญ่แม้แต่น้อย? นี่มันอสูรร้ายชัดๆ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “เจียงหลิว หรือว่า(@NameIsNovel)พิษโลหิตอสูรในตัวเจ้าจะกำเริบอีกแล้ว? ข้าจะสวดมนต์ให้เจ้าสงบลง อย่าได้(@NameIsNovel)วู่วามไป” ฉานเอ๋อร์ที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้ๆ

เพิ่งสังเกตเห็นสภาพแวดล้อมที่(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปและ(@NameIsNovel)ลุกขึ้นยืน เมื่อเห็นเจียงหลิวอยู่ในสภาพนี้ ก็รีบกล่าวขึ้น

“ไสหัวไป!” เจียงหลิวสะบัดแขนเสื้อ คลื่นพลังปราณอันรุนแรงก็ซัดร่างฉานเอ๋อร์กระเด็นไป

ฉานเอ๋อร์ไม่มี(@NameIsNovel)พลังบำเพ็ญ จึงกระอักโลหิตสดออกมาคำหนึ่งด้วยเสียง “แหวะ”

เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วก็รีบทำสัญลักษณ์มือ กระแสน้ำพลันก่อตัวขึ้นในอากาศเบื้องหลังฉานเอ๋อร์ กลายเป็น(@NameIsNovel)ม่านน้ำอันอ่อนนุ่มที่(@NameIsNovel)รองรับร่างของเขา(@NameIsNovel)แล้ววางลงบนพื้นอย่างแผ่วเบา

“เจียงหลิว...” ฉานเอ๋อร์ดูเหมือนจะไม่ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัสและ(@NameIsNovel)ยังคงพยุงกายลุกขึ้นยืนได้(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ร้องเรียกเจียงหลิว

ทว่า(@NameIsNovel) เจียงหลิวกลับไม่สนใจฉานเอ๋อร์ เขา(@NameIsNovel)ประสานอินด้วยมือทั้งสองข้าง ทั่วร่างพลันเปล่งประกายโลหิตอันรุนแรง มี(@NameIsNovel)สายฟ้าสีเลือดสอดประสานอยู่ภายใน

ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ภายในไม่กี่ลมหายใจ ก็กลายเป็น(@NameIsNovel)เด็กยักษ์สูงสองฉื่อ ผิวหนังทั่วร่างกลายเป็น(@NameIsNovel)สีแดงเข้ม มี(@NameIsNovel)เส้นลายสีดำพันรอบกาย ลักษณะดุร้ายราวอสูร แววตาอำมหิตสาดประกายไปทั่วทุกทิศทาง [Source: NameIsNovel]

“อ๊ะ! อสูร อสูรปรากฏกาย!” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] “รีบหนีเร็ว!” ฝูงชนบนลานกว้างเบื้องล่าง เมื่อเห็นเจียงหลิวในสภาพนี้ ต่างก็หวาดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ มี(@NameIsNovel)คนตะโกนขึ้นมา และ(@NameIsNovel)ผู้ศรัทธาทั้งหมดก็แตกฮือหนีกระจัดกระจายไปทุกทิศทาง

------------