หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 647
ตอนที่ 647 : ความลับของเจียงหลิว
ตอนที่ 647
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)พวกพ้องกลับมาถึงวัดจินซานอย่างรวดเร็ว ภายในวัดกำลังจัดพิธีธรรมจินซานต่อเนื่องกันเป็น(@NameIsNovel)เวลาสามวัน ในตอนนี้จึงมี(@NameIsNovel)ผู้ศรัทธานับไม่ถ้วนหลั่งไหลมารวมตัวกันอีกครั้ง
ครั้งนี้ผู้คนยิ่งมากันหนาตา ลานวัดแน่นขนัดจนผู้คนจำนวนมากต้องออกไปนั่งกันที่(@NameIsNovel)ลานด้านนอกวัด
เพื่อไม่ให้เป็น(@NameIsNovel)การรบกวนพิธี ทั้งสามจึงไม่ได้(@NameIsNovel)บินเข้าไปในวัดโดยตรง แต่เลือกร่อนลงบนเนินเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)อยู่ห่างออกไปอย่างเงียบๆ
“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)งานประชุมธรรมจะยังไม่สิ้นสุด” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าว พลางมองไปยังลานกว้างที่(@NameIsNovel)เนืองแน่นไปด้วยผู้คนในระยะไกล
ปรมาจารย์เจียงหลิวกำลังแสดงธรรม เสียงเทศนาอันทรงพลังของท่านดังก้องมาจากแดนไกล แม้ทั้งสามจะอยู่ห่างออกไปก็ยังคงได้(@NameIsNovel)ยินอย่างชัดเจน
“สหายกู่ฮวาหลิง ข้าต้องรบกวนท่านช่วยดูต้นทางให้พวกเราสองคน หากมี(@NameIsNovel)อันตรายใดๆ โปรดแจ้งเตือนพวกเราด้วย” เซินลั่วกล่าวพลางมองไปรอบๆ
หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงซึ่งกังวลไม่แพ้กันก็พยักหน้าเห็นด้วย
“พวกท่านมาที่(@NameIsNovel)วัดจินซานด้วยเหตุใด?” กู่ฮวาหลิงถามอย่างสงสัย
“ถามมากความไปไย? แค่ตามพวกเรามาก็พอ” เซินลั่วกล่าวอย่างห้วนๆ แม้จะต้องร่วมมือกับกู่ฮวาหลิงเพื่อสืบหาองค์กรที่(@NameIsNovel)ทำลายสำนักชุนชิว
แต่น้ำเสียงของเขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงแฝงความเย็นชาอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด ด้วยเรื่องราวของสำนักยังคงฝังลึกอยู่ในใจ
กู่ฮวาหลิงแค่นเสียง ไม่พอใจเล็กน้อย แต่ก็เก็บความขุ่นเคืองไว้
“มี(@NameIsNovel)ผู้คนจำนวนมากเสียชีวิตในเหตุการณ์ภูตผีที่(@NameIsNovel)เมืองฉางอันเมื่อเร็วๆ นี้ พวกเราต้องการจะเชิญปรมาจารย์เจียงหลิวแห่งวัดจินซานไปโปรดดวงวิญญาณของพวกเขา(@NameIsNovel)” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงอธิบาย
“ซ่อนเร้นพลังปราณอสูรของเจ้าไว้ให้ดีเมื่ออยู่ในวัด เพื่อหลีกเลี่ยงความสนใจที่(@NameIsNovel)ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)” เขา(@NameIsNovel)กล่าวเสริมเพื่อเตือนกู่ฮวาหลิง
“ท่านจะเชิญใครนะ? เจียงหลิวรึ?” กู่ฮวาหลิงมองคนทั้งสองด้วยสายตาแปลกประหลาด
“ใช่ ท่านรู้จักปรมาจารย์เจียงหลิวด้วยรึ? ก็จริง หุบเขา(@NameIsNovel)เหยี่ยวลมดำอยู่ไม่ไกลจากภูเขา(@NameIsNovel)จินเสีย จึงเป็น(@NameIsNovel)เรื่องปกติที่(@NameIsNovel)ท่านจะรู้จักปรมาจารย์ผู้มี(@NameIsNovel)ชื่อเสียงเช่นเจียงหลิว” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าวพลางพยักหน้าเล็กน้อย
“เพื่อเห็นแก่ความร่วมมือของพวกเราในภายภาคหน้า ข้าขอแนะนำให้พวกท่านอย่าได้(@NameIsNovel)เชิญเจียงหลิวเลย” กู่ฮวาหลิงเสนอขึ้นมาทันที
“เหตุใดกัน?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงอุทานด้วยความประหลาดใจ
“เจียงหลิวผู้นี้มี(@NameIsNovel)ชื่อเสียงที่(@NameIsNovel)ไม่สู้ดีนัก ข้าเคยปลอมตัวมาที่(@NameIsNovel)นี่ครั้งหนึ่งขณะที่(@NameIsNovel)กำลังมองหาวิธีรักษามารดา ระหว่า(@NameIsNovel)งนั้นข้าได้(@NameIsNovel)ล่วงรู้ความลับบางอย่างเกี่ยวกับเขา(@NameIsNovel)เข้า” กู่ฮวาหลิงเปิดเผย
“ความลับอะไรรึ?” เซินลั่วถามด้วยความสนใจ
กู่ฮวาหลิงเหลือบมองเซินลั่ว แต่กลับเลือกที่(@NameIsNovel)จะนิ่งเงียบพลางกอดอก
เซินลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย เพียงเพราะเขา(@NameIsNovel)พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาไปเล็กน้อยเมื่อครู่ นางกลับเก็บมาใส่ใจเสียแล้ว
เขา(@NameIsNovel)หัวเราะเบาๆ ในใจและ(@NameIsNovel)ตัดสินใจที่(@NameIsNovel)จะไม่ถามต่อ พลางเหลือบมองหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงเป็น(@NameIsNovel)สัญญาณให้รับช่วงต่อ
“สหายกู่ พวกเราต้องร่วมมือกันอีกมากในภายหน้า อย่าได้(@NameIsNovel)ถือสาหากมี(@NameIsNovel)เรื่องใดล่วงเกินกันเลย ว่า(@NameIsNovel)แต่ท่านค้นพบความลับอันใดรึ?
เรื่องของปรมาจารย์เจียงหลิวมี(@NameIsNovel)ความสำคัญต่อพวกเราอย่างยิ่ง หากมี(@NameIsNovel)คำแนะนำใดๆ พวกเราก็ขอน้อมรับไว้ด้วยความขอบคุณ” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าว
เขา(@NameIsNovel)ก้าวเข้ามาคลี่คลายความตึงเครียดระหว่า(@NameIsNovel)งคนทั้งสองและ(@NameIsNovel)กล่าวกับกู่ฮวาหลิงอย่างนอบน้อม
“เจียงหลิวกำลังแสดงธรรมอยู่บนแท่นสูงนั่น หากพวกท่านอยากรู้ความจริงก็แค่ไปยกฉัตรวิเศษที่(@NameIsNovel)อยู่เหนือหัวเขา(@NameIsNovel)ขึ้น จะไปหรือไม่ก็แล้วแต่พวกท่าน แต่อย่ามาโทษข้าทีหลังแล้วกัน” กู่ฮวาหลิงตอบอย่างเยือกเย็น
พูดจบนางก็ขยับไปด้านข้าง นั่งลงและ(@NameIsNovel)เงียบไป ดูเหมือนจะยังคงอารมณ์ไม่ดีอยู่
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น เซินลั่วก็ขมวดคิ้วแน่น
ขนนกหงส์ทองคำก็ได้(@NameIsNovel)คืนมาแล้ว และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)เรื่องราวจะคลี่คลายลงด้วยดี ทว่า(@NameIsNovel)กลับมี(@NameIsNovel)เรื่องพลิกผันใหม่ปรากฏขึ้นมาอีก
แต่ดูแล้วกู่ฮวาหลิงก็ไม่น่าจะโกหก หรือว่า(@NameIsNovel)ปรมาจารย์เจียงหลิวจะมี(@NameIsNovel)ลับลมคมในอะไรซ่อนอยู่?
เมื่อย้อนนึกถึงเรื่องราวที่(@NameIsNovel)ผ่านมา การได้(@NameIsNovel)มาซึ่งขนนกหงส์ทองคำจากหุบเขา(@NameIsNovel)เหยี่ยวลมดำนั้นก็มี(@NameIsNovel)เรื่องน่าแปลกอยู่บ้าง ตามที่(@NameIsNovel)เจียงหลิวกล่าว
เขา(@NameIsNovel)เคยส่งคนไปสำรวจหุบเขา(@NameIsNovel)เหยี่ยวลมดำหลายครั้ง ทว่า(@NameIsNovel)ตอนต่อสู้กับอสูรหงส์ดำ นางกลับไม่เอ่ยถึงเรื่องนั้นแม้แต่คำเดียว
ยิ่งน่าประหลาด เมื่อพลังของอสูรหงส์ดำบรรลุถึง ระดับ มหาโพธิญาณแล้ว เจียงหลิวในฐานะผู้ดูแลคงต้องรู้แน่ แต่กลับปิดเงียบ ไม่กล่าวถึงต่อเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงแม้แต่น้อย
หากคัมภีร์สวรรค์ไม่สามารถอัญเชิญพลังบำเพ็ญจากดินแดนแห่งความฝันมาได้(@NameIsNovel)ทันเวลา พวกเขา(@NameIsNovel)คงสิ้นชีพอยู่ที่(@NameIsNovel)นั่นอย่างน่าอนาถไปแล้ว
หรือว่า(@NameIsNovel)... ปรมาจารย์เจียงหลิวมี(@NameIsNovel)บางสิ่งปิดบังไว้จริงๆ?
“สหายเซิน ท่านคิดว่า(@NameIsNovel)คำพูดของกู่ฮวาหลิงจริงหรือเท็จ? นางอาจจะพยายามสร้างเรื่องจากความเศร้าโศกที่(@NameIsNovel)มารดาเพิ่งตายไปหรือไม่?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงส่งกระแสจิตถาม
“จากสีหน้าของนาง ดูแล้วไม่น่าจะพูดจาเหลวไหล อีกอย่าง เมื่อพิจารณาจากเหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)หุบเขา(@NameIsNovel)เหยี่ยวลมดำ ก็มี(@NameIsNovel)จุดน่าสงสัยอยู่มากมาย
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ทุกอย่างที่(@NameIsNovel)เกี่ยวกับปรมาจารย์เจียงหลิวล้วนส่งผลต่อพิธีปลดปล่อยวิญญาณสวรรค์ พวกเราจะพลาดไม่ได้(@NameIsNovel)เลย
เอาเช่นนี้เถิด สหายหลู่ ท่านกับสหายกู่รออยู่ที่(@NameIsNovel)นี่สักครู่ ข้าจะเข้าไปสืบความในวัดเอง” เซินลั่วตอบหลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง
“อย่าเพิ่งรีบร้อน สหายเซิน ความสัมพันธ์ของเรากับวัดจินซานเพิ่งจะดีขึ้น หากท่านไปสร้างความวุ่นวาย
ความพยายามก่อนหน้านี้ของเราจะสูญเปล่าทันที หากเรื่องราวไม่เป็น(@NameIsNovel)อย่างที่(@NameIsNovel)กู่ฮวาหลิงกล่าวอ้าง” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงรีบส่งกระแสจิตเตือน
เซินลั่วบอกว่า(@NameIsNovel)จะไปสืบความ แต่หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงรู้ดีว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)คงวางแผนจะทำตามคำแนะนำของกู่ฮวาหลิงและ(@NameIsNovel)ยกฉัตรวิเศษขึ้น
การกระทำเช่นนั้นย่อมเป็น(@NameIsNovel)การยั่วยุวัดจินซานอย่างไม่ต้องสงสัย โดยเฉพาะเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ศรัทธามากมาย และ(@NameIsNovel)อาจส่งผลร้ายแรงตามมาได้(@NameIsNovel)
“ไม่ต้องกังวล สหายหลู่ ข้าจะไตร่ตรองให้รอบคอบและ(@NameIsNovel)จะไม่ปล่อยให้มันกระทบต่องานสำคัญของเรา” เซินลั่วรับรองเขา(@NameIsNovel)ด้วยรอยยิ้ม
ก่อนจะดึงยันต์หนังจิ้งจอกที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับมาจากตานหยางออกมาแปะไว้ที่(@NameIsNovel)หน้าอก แล้วถ่ายทอดปราณเต๋าเข้าไป
พลันมี(@NameIsNovel)แสงสีชมพูอ่อนระเรื่อออกมาจากยันต์ ไม่นานก็ห่อหุ้มร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ไว้ทั้งหมด ทำให้ดูราวกับถูกปกคลุมด้วยขนนุ่มของจิ้งจอก
เพียงไม่กี่ลมหายใจต่อมา แสงสีชมพูก็สลายหายเข้าไปในร่าง เปลี่ยนรูปลักษณ์และ(@NameIsNovel)เครื่องแต่งกายของเซินลั่วให้กลายเป็น(@NameIsNovel)สตรีร่างอรชรในชุดคลุมสีชมพูโดยสิ้นเชิง
“นี่มันยันต์ชนิดใดกัน? ช่างน่าอัศจรรย์นัก!” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงค่อนข้างตกตะลึงขณะพิจารณารูปลักษณ์ใหม่ของเซินลั่ว แม้จะใช้จิตเทวะตรวจสอบ เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ เลย
ไม่เพียงแต่รูปลักษณ์ของเซินลั่วจะเปลี่ยนไป แม้แต่ความผันผวนของพลังปราณก็ถูกยันต์ซ่อนเร้นไว้จนหมดสิ้น ตอนนี้เขา(@NameIsNovel)ดูเหมือนคนธรรมดาที่(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)บำเพ็ญเพียรแม้แต่น้อย
การซ่อนเร้นพลังปราณนั้นทำได้(@NameIsNovel)ง่าย แต่การลบร่องรอยของพลังปราณทั้งหมดนั้นกลับยากอย่างยิ่ง แม้แต่ผู้บำเพ็ญที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ระดับสูงกว่า(@NameIsNovel)ก็ยังยากจะมองทะลุได้(@NameIsNovel)
กู่ฮวาหลิงซึ่งยืนอยู่ด้านข้าง ก็แสดงความประหลาดใจออกมาเช่นกัน
“เป็น(@NameIsNovel)เพียงกลอุบายเล็กน้อย ไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึง พวกท่านรอข้าอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ ข้าจะเข้าไปสืบดูว่า(@NameIsNovel)ปรมาจารย์เจียงหลิวกำลังทำอะไรอยู่กันแน่” เซินลั่วกล่าวเบาๆ
พยายามเก็บความประหลาดใจต่อประสิทธิภาพของยันต์หนังจิ้งจอกไว้ ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือยันต์นี้สามารถเปลี่ยนเขา(@NameIsNovel)ให้เป็น(@NameIsNovel)สตรีได้(@NameIsNovel)เท่านั้น ซึ่งเขา(@NameIsNovel)ก็รู้สึกอึดอัดใจอยู่บ้าง
เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วมี(@NameIsNovel)วิธีปลอมตัวที่(@NameIsNovel)แนบเนียนถึงเพียงนี้ หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็คลายความกังวลลงและ(@NameIsNovel)พยักหน้าเห็นด้วย
เซินลั่วจึงมุ่งหน้าไปยังวัดจินซาน โดยถือกล่องไม้สีเทาไว้ในมือ และ(@NameIsNovel)มาถึงประตูวัดอย่างรวดเร็ว
หน้าวัดเต็มไปด้วยผู้คน เขา(@NameIsNovel)พบช่องว่า(@NameIsNovel)งแคบๆ ในฝูงชนและ(@NameIsNovel)แทรกตัวผ่านประตูเข้าไปได้(@NameIsNovel)อย่างยากลำบาก จากนั้นก็เดินเลาะไปตามขอบฝูงชนในลานกว้าง ค่อยๆ ขยับเข้าใกล้แท่นแสดงธรรมที่(@NameIsNovel)เจียงหลิวนั่งอยู่
ในวัดจินซานเต็มไปด้วยยอดฝีมือ ดังนั้น เขา(@NameIsNovel)จึงต้องเข้าไปให้ใกล้แท่นสูงที่(@NameIsNovel)สุดเท่าที่(@NameIsNovel)จะทำได้(@NameIsNovel)เพื่อรับประกันว่า(@NameIsNovel)จะสามารถยกฉัตรวิเศษขึ้นได้(@NameIsNovel)
------------