ตอนที่ 655 : หยกหงส์

เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)ไล่ตามไป เขา(@NameIsNovel)ยืนมองอสูรวายุบินจากไป ประสานอินด้วยมือทั้งสองข้างอย่างรวดเร็ว ร่างสีขาวพลันลอยออกจากตัวเขา(@NameIsNovel)กลับคืนสู่คัมภีร์สวรรค์สีแดงเข้ม

แสงโลหิตบนคัมภีร์สวรรค์สีแดงเข้มพลันจางลงอย่างรวดเร็ว กลับคืนสู่รูปแบบเงาเลือนลางแล้วแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงบินเข้าไปในหมอนหยกภายในแหวนหลินหลาง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] งูสายฟ้าสีดำบนท้องฟ้าหายไปทีละตัว และ(@NameIsNovel)ท้องฟ้าก็กลับคืนสู่ความสงบ

ร่างของเซินลั่วสั่นไหว ก่อนจะร่วงหล่นจากกลางอากาศราวกับก้อนหิน ตกลงไปในแม่น้ำพร้อมกับเสียงสาดซัด

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “พลั่ก...” เสียงเบาๆ ดังขึ้นขณะที่(@NameIsNovel)บาดแผลเล็กๆ นับร้อยปรากฏขึ้นทั่วร่างกาย โลหิตพุ่งออกมาในหลายสิบแห่ง ย้อมน้ำในแม่น้ำจนแดงฉาน

ร่างกายทั้งร่างของเซินลั่วสั่นสะท้านราวกับชักกระตุก และ(@NameIsNovel)ใบหน้าก็ซีดเผือดราวกับกระดาษ ไร้ซึ่งสีเลือด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)เพิ่งจะอัญเชิญพลังบำเพ็ญในความฝันมาเมื่อครู่ และ(@NameIsNovel)บาดแผลก็ยังไม่หายดี ตอนนี้กลับอัญเชิญพลังบำเพ็ญจากความฝันมาอีกครั้ง

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ระยะเวลายังนานกว่า(@NameIsNovel)ครั้งก่อน พลังชีวิตจึงถูกดูดไปอีกครั้ง เส้นลมปราณหลายเส้นฉีกขาด สภาพร่างกายจึงร้ายแรงกว่า(@NameIsNovel)เดิมมาก

ร่างสีดำของแม่ทัพผีบินออกมาจากถุงเฉียนคุนแล้วประคองร่างของเซินลั่วขึ้นบินสู่ฝั่ง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อเห็นเซินลั่วอยู่ในสภาพนี้ แม่ทัพผีก็ค่อนข้างตื่นตระหนก แต่พลังปราณภูตของเขา(@NameIsNovel)เย็นเยียบเกินไป ไม่อาจช่วยเซินลั่วรักษาอาการบาดเจ็บได้(@NameIsNovel)

ทั้งยังไม่มี(@NameIsNovel)โอสถรักษาบาดแผลด้วยเช่นกัน เขา(@NameIsNovel)จึงจนปัญญาโดยสิ้นเชิง

เซินลั่วพยายามอย่างสุดความสามารถที่(@NameIsNovel)จะรวบรวมปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ภายในร่างกายเพื่อหยิบโอสถรักษาบาดแผลออกมาจากแหวนหลินหลาง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

หากสามารถกินโอสถรักษาบาดแผลได้(@NameIsNovel)เพียงเล็กน้อย เขา(@NameIsNovel)ก็จะสามารถฟื้นฟูพลังชีวิตและ(@NameIsNovel)ทำให้บาดแผลคงที่(@NameIsNovel)ชั่วคราวด้วยเคล็ดวิชาผนึกสวรรค์ได้(@NameIsNovel)

ทว่า(@NameIsNovel) ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)กลับว่า(@NameIsNovel)งเปล่าโดยสิ้นเชิง ปราศจากปราณเต๋าแม้แต่น้อย ไม่อาจเปิดแหวนหลินหลางได้(@NameIsNovel)เลย

เมื่อปราศจากความช่วยเหลือจากภายนอกและ(@NameIsNovel)ปราณเต๋าของตนเองก็หมดสิ้น เซินลั่วจึงไม่อาจทำให้บาดแผลคงที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel) โลหิตไหลทะลักออกจากบาดแผลไม่หยุดและ(@NameIsNovel)ร่างกายก็เริ่มเย็นลง [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “หรือว่า(@NameIsNovel)ข้าจะต้องเลือดออกจนตายเช่นนี้...” เขา(@NameIsNovel)หัวเราะอย่างขมขื่นในใจ

แม่ทัพผีกังวลอย่างมาก เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)สภาพของเซินลั่วแย่ลงเรื่อยๆ ก็กำลังจะถ่ายทอดพลังปราณภูตเข้าไปในร่างของเซินลั่วโดยไม่คำนึงถึงผลที่(@NameIsNovel)จะตามมา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อ่านตอนต่อไปฟรี

ในขณะนั้นเอง ลำแสงหลบหนีสีขาวราวโครงกระดูกก็บินมาจากระยะไกลและ(@NameIsNovel)ลงจอดไม่ไกล เผยให้เห็นร่างอันสง่างาม นางคือกู่ฮวาหลิง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แม่ทัพผีรู้ถึงความแค้นระหว่า(@NameIsNovel)งเซินลั่วและ(@NameIsNovel)กู่ฮวาหลิง จึงรีบเคลื่อนตัวไปยืนอยู่เบื้องหน้าเซินลั่ว มองนางด้วยความเป็น(@NameIsNovel)ปรปักษ์

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วก็สังเกตเห็นการมาถึงของกู่ฮวาหลิงและ(@NameIsNovel)คิ้วก็ขมวดเล็กน้อย

กู่ฮวาหลิงมองไปที่(@NameIsNovel)เซินลั่วที่(@NameIsNovel)บาดเจ็บสาหัส คิ้วงามของนางขมวดเล็กน้อย ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

“เจ้าคิดจะทำอะไร? หยุดนะ!” แม่ทัพผีคำรามเสียงต่ำ

แสงสีดำในมือพลุ่งพล่านและ(@NameIsNovel)ควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)กระบี่ใหญ่สีดำสองเล่ม พลังปราณกระบี่ที่(@NameIsNovel)แหลมคมและ(@NameIsNovel)เย็นเยียบอย่างยิ่งระเบิดออกมาจากพวกมัน ทำให้พื้นดินเยือกแข็งเป็น(@NameIsNovel)ชั้นน้ำแข็งสีขาว [Source: NameIsNovel]

หลังจากได้(@NameIsNovel)ดูดซับพลังงานหยินเย็นจำนวนมากในปรโลก พลังของเขา(@NameIsNovel)จึงเพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน ถึงแม้ระดับพลังบำเพ็ญของกู่ฮวาหลิงจะสูงกว่า(@NameIsNovel) แต่แม่ทัพผีก็ยังคงมั่นใจในการต่อสู้กับนาง

“ถ้าเจ้าไม่อยากให้เจ้านายของเจ้าตาย ก็หลีกไป” กู่ฮวาหลิงกล่าวอย่างเยือกเย็น

แม่ทัพผีตกตะลึง แววตาลังเลฉายวาบขึ้น

“แม่ทัพผี...เจ้า...ถอยไป...” เซินลั่วพูดอย่างยากลำบาก เปล่งเสียงที่(@NameIsNovel)อ่อนแรง

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น แม่ทัพผีก็ปฏิบัติตามและ(@NameIsNovel)ถอยไปด้านข้าง แต่ยังคงจับตามองกู่ฮวาหลิงอย่างระแวดระวัง และ(@NameIsNovel)กระบี่ใหญ่แสงสีดำในมือก็ไม่ได้(@NameIsNovel)เก็บกลับไปเช่นกัน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) กู่ฮวาหลิงเข้าใกล้เซินลั่ว และ(@NameIsNovel)หยิบหยกหงส์ออกมาจากแขนเสื้อ

นางวางหยกหงส์ลงบนหน้าอกของเซินลั่ว ท่องคาถาพลางชี้นิ้วไปที่(@NameIsNovel)มัน

ลำแสงสีขาวพุ่งออกมาจากมือ เททะลักเข้าไปในหยกหงส์ แสงสีแดงเลือดหนาทึบแผ่ออกจากหยกในทันที ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)รูปหงส์อย่างเลือนราง

[Source: NameIsNovel] แสงสีแดงเลือดนี้ไม่ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ร่องรอยของความโหดร้ายหรือกลิ่นคาวเลือด แต่กลับสั่นสะเทือนด้วยพลังชีวิตอันเปี่ยมล้นและ(@NameIsNovel)แผ่กลิ่นหอมสดชื่นออกมา

[Source: NameIsNovel] กู่ฮวาหลิงขยับนิ้วอีกครั้ง ดึงแสงโลหิตออกมาประมาณหนึ่งในสิบส่วนแล้วถ่ายทอดเข้าไปในร่างของเซินลั่ว

เซินลั่วรู้สึกถึงความอบอุ่นอันทรงพลังเข้าสู่ร่างกาย เคลื่อนที่(@NameIsNovel)ไปทั่วอย่างรวดเร็ว ความเจ็บปวดพลันถูกปัดเป่าไป

และ(@NameIsNovel)เส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)ฉีกขาดก็ฟื้นตัวโดยสมบูรณ์ เส้นใยเลือดปรากฏขึ้นบนบาดแผล บิดตัวและ(@NameIsNovel)สอดประสานกันราวกับมี(@NameIsNovel)ชีวิต รักษาบาดแผลที่(@NameIsNovel)น่ากลัวอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)ด้วยตาเปล่า (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] อาการบาดเจ็บที่(@NameIsNovel)เคยหนักหน่วงก็หายดีโดยสิ้นเชิงในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ

เซินลั่วนั่งขึ้น มองร่างกายของตนเองด้วยความไม่อยากจะเชื่อ คุณสมบัติในการรักษาของแสงโลหิตจากหยกหงส์นั้นน่าอัศจรรย์ยิ่งกว่า(@NameIsNovel)โอสถทิพย์ใดๆ เสียอีก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ไม่เพียงแต่บาดแผลจะหายดี แต่พลังชีวิตบางส่วนที่(@NameIsNovel)สูญเสียไปเนื่องจากการอัญเชิญพลังบำเพ็ญในความฝันก็กลับคืนมา และ(@NameIsNovel)ปราณเต๋าครึ่งหนึ่งก็ฟื้นฟูขึ้นมาด้วยเช่นกัน

“หยกหงส์ยังคงรักษาแก่นแท้ชีวิตและ(@NameIsNovel)พลังสายเลือดหงส์ของมารดาข้าไว้ พลังหงส์โดยเนื้อแท้แล้วเก่งกาจในการรักษา

ดังนั้นจึงเป็น(@NameIsNovel)การง่ายที่(@NameIsNovel)จะรักษาอาการบาดเจ็บของท่าน” กู่ฮวาหลิงกล่าวอย่างเรียบง่าย ขณะที่(@NameIsNovel)เก็บหยกหงส์ไป

“เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้นี่เอง ขอบคุณสหายกู่ อันที่(@NameIsNovel)จริง ท่านเพียงแค่ให้โอสถรักษาบาดแผลธรรมดาๆ แก่ข้าก็ได้(@NameIsNovel) ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องใช้หยกหงส์เลย” เซินลั่วขอบคุณ พลางประสานมือคารวะ

“ท่านเคยช่วยชีวิตมารดาของข้าด้วยโอสถทิพย์ล้ำค่า พวกเราเผ่าพันธุ์อสูรตอบแทนบุญคุณเสมอ ข้าเพียงแค่ตอบแทนบุญคุณเท่านั้น” กู่ฮวาหลิงกล่าวอย่างเยือกเย็น

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “อย่างไรก็ตาม ขอบคุณสหายกู่ ที่(@NameIsNovel)นี่ไม่ปลอดภัย และ(@NameIsNovel)อสูรวายุอาจจะกลับมาได้(@NameIsNovel)ทุกเมื่อ เราควรจะกลับไปที่(@NameIsNovel)วัดจินซานให้เร็วที่(@NameIsNovel)สุดเท่าที่(@NameIsNovel)จะทำได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วเสนอ

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำว่า(@NameIsNovel) “อสูรวายุ” ดวงตาของกู่ฮวาหลิงก็หดลงเล็กน้อย ทว่า(@NameIsNovel)สีหน้าของนางกลับไม่ได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลงมากนัก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เป็น(@NameIsNovel)นัยว่า(@NameIsNovel)นางอาจจะอยู่ใกล้ๆ และ(@NameIsNovel)เฝ้าดูการเผชิญหน้าระหว่า(@NameIsNovel)งเซินลั่วและ(@NameIsNovel)อสูรวายุมาโดยตลอด

นางพยักหน้าเล็กน้อย เสกกระบี่กระดูกสีขาวและ(@NameIsNovel)บินบนมันกลับไปยังวัดจินซาน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วเก็บแม่ทัพผีกลับเข้าไปในถุงเฉียนคุนและ(@NameIsNovel)หยิบโอสถฟื้นฟูปราณออกมา หลอมมันด้วยการบำเพ็ญเพียร จากนั้นก็เสกแสงกระบี่สีแดงฉานจากเบื้องล่างและ(@NameIsNovel)บินไปยังวัดจินซาน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ระหว่า(@NameIsNovel)งทาง เซินลั่วประเมินการสูญเสียอายุขัยที่(@NameIsNovel)เกิดจากการอัญเชิญปราณเต๋าในโลกแห่งความฝันในครั้งนี้และ(@NameIsNovel)ดูหม่นหมองอย่างรวดเร็ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] หลังจากที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)อัญเชิญพลังบำเพ็ญในความฝันมาเป็น(@NameIsNovel)เวลาประมาณสี่ลมหายใจ อายุขัยก็ลดลงไปสี่สิบปี

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) โชคดีที่(@NameIsNovel)โลหิตแก่นแท้หงส์จากกู่ฮวาหลิงได้(@NameIsNovel)ฟื้นฟูพลังชีวิตบางส่วนและ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)อายุขัยกลับคืนมาประมาณเจ็ดแปดปี ดังนั้นจึงลงเอยด้วยการสูญเสียไปเพียงประมาณสามสิบกว่า(@NameIsNovel)ปี

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อรวมกับการสูญเสียอายุขัยสามสิบปีก่อนหน้านี้ที่(@NameIsNovel)หุบเขา(@NameIsNovel)เหยี่ยวลมดำ การสูญเสียอายุขัยทั้งหมดบัดนี้ได้(@NameIsNovel)เพิ่มขึ้นเป็น(@NameIsNovel)กว่า(@NameIsNovel)หกสิบปี!

[Source: NameIsNovel] เมื่อก้าวสู่ระดับก่อกำเนิด อายุขัยของเขา(@NameIsNovel)เพิ่มขึ้นเพียงแค่สองร้อยกว่า(@NameIsNovel)ปีเท่านั้น ตอนนี้ได้(@NameIsNovel)สูญเสียไปหนึ่งในสามในคราวเดียว ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)การสูญเสียที่(@NameIsNovel)ไม่อาจยอมรับได้(@NameIsNovel)

“เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ต่อไปไม่ได้(@NameIsNovel) หลังจากกลับถึงเมืองฉางอัน ข้าต้องตามหาสิ่งของที่(@NameIsNovel)ช่วยยืดอายุขัยและ(@NameIsNovel)เพิ่มระดับพลังบำเพ็ญให้เร็วที่(@NameIsNovel)สุดเท่าที่(@NameIsNovel)จะทำได้(@NameIsNovel)!” เซินลั่วตั้งปณิธานในใจ

โชคดีที่(@NameIsNovel)ยังคงมี(@NameIsNovel)โลหิตกิเลนที่(@NameIsNovel)เฉิงเหย่าจินมอบให้ สิ่งนี้ก็สามารถช่วยเพิ่มอายุขัยได้(@NameIsNovel)เช่นกัน น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)ช่วงนี้ยุ่งเกินไป

เมื่อกลับถึงเมืองฉางอัน ก็วางแผนที่(@NameIsNovel)จะบริโภคมันทันที หวังว่า(@NameIsNovel)มันจะช่วยเพิ่มอายุขัยได้(@NameIsNovel)อีกหลายปี

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ------------