หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 654
ตอนที่ 654 : สิบหกเงาพลองเต๋า
ตอนที่ 654
“นี่คือจุดจบแล้วรึ?” เซินลั่วอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะรู้สึกสิ้นหวังในใจ ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่ยอมแพ้ อัดฉีดปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ทั้งหมดเข้าไปในหมอนหยก เพื่อลองพยายามเป็น(@NameIsNovel)ครั้งสุดท้าย
ทว่า(@NameIsNovel) ในขณะนี้เอง การเปลี่ยนแปลงที่(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!
คัมภีร์สวรรค์พลันเปล่งแสงสีแดงเจิดจ้า คลื่นพลังอันแปลกประหลาดพลันส่งผ่านออกมาจากมัน เสาแสงสีแดงทะยานขึ้นเบื้องบน พุ่งตรงขึ้นสู่ที่(@NameIsNovel)สูง
ในเวลาเดียวกัน พลังอันมหาศาลเกินจะประมาณได้(@NameIsNovel)ก็แผ่ออกไปทุกทิศทางโดยมี(@NameIsNovel)คัมภีร์สวรรค์เป็น(@NameIsNovel)ศูนย์กลาง
พลังปราณกระบี่และ(@NameIsNovel)แสงกระบี่ทั้งหมดพลันแตกสลายโดยสิ้นเชิง ต่อจากนั้นก็ถูกพัดปลิวไปราวกับใบไม้ร่วงในสายลมฤดูใบไม้ร่วง และ(@NameIsNovel)อสูรวายุที่(@NameIsNovel)อยู่กลางอากาศก็ถูกซัดกระเด็นไปเช่นกัน
“สำเร็จแล้ว!” เซินลั่วรอดพ้นจากความตายอย่างหวุดหวิด หัวใจเต็มไปด้วยความยินดี
เสาแสงสีแดงพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ทะลวงม่านฟ้าสีม่วงดำในพริบตา ทำให้มันสั่นสะเทือนแล้วเกิดเป็น(@NameIsNovel)รอยแยกขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ เผยให้เห็นท้องฟ้าสีครามภายนอกอยู่รำไร
“อะไรกัน!” อสูรวายุซึ่งเพิ่งจะทรงตัวได้(@NameIsNovel) แสดงสีหน้าตกตะลึง
ในการต่อสู้ครั้งก่อนที่(@NameIsNovel)หุบเขา(@NameIsNovel)เหยี่ยวลมดำ อสูรวายุมาถึงช้าและ(@NameIsNovel)ไม่เห็นเซินลั่วใช้คัมภีร์สวรรค์อัญเชิญพลังบำเพ็ญในความฝันของตน
ทว่า(@NameIsNovel) เซินลั่วซึ่งตื่นเต้นเมื่อเห็นท้องฟ้า ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)สนใจที่(@NameIsNovel)จะอัญเชิญพลังบำเพ็ญในความฝัน แต่กลับทะยานไปยังรอยแยกนั้นทันที
แต่ในขณะนั้นเอง ทันใดนั้นแสงสีขาวก็ส่องสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นจากใจกลางเสาแสง ร่างสีขาวร่อนลงมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)หลอมรวมเข้ากับร่างของเซินลั่ว
ร่างที่(@NameIsNovel)กำลังบินอยู่พลันหยุดลงกลางอากาศ ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีทองพร่ามัว มี(@NameIsNovel)ลมแรงพัดกระหน่ำอยู่รอบกาย
กลิ่นอายรอบกายพุ่งทะยานขึ้นในอัตราที่(@NameIsNovel)น่าสะพรึงกลัว บรรลุถึงระดับเซียนแท้ภายในไม่กี่ลมหายใจ
ในขณะนี้ เสาแสงสีแดงก็สั่นไหวแล้วหายไปในทันที และ(@NameIsNovel)รอยแตกในพื้นที่(@NameIsNovel)สีม่วงดำก็สมานตัวเข้าด้วยกันเช่นกัน
“นี่มัน...” อสูรวายุรู้สึกถึงแรงกดดันอันท่วมท้นที่(@NameIsNovel)ระเบิดออกมาจากร่างของเซินลั่ว ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)เบิกกว้างด้วยความเจ็บปวด
แต่เขา(@NameIsNovel)ก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว พ่นไอสีดำออกมาซึ่งหลอมรวมเข้ากับความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าโดยรอบ พร้อมกับประสานอินด้วยมือ
ดวงตะวันสีดำกลางอากาศพลันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้น คลื่นแสงสีดำหมุนเวียนไปทั่วพื้นที่(@NameIsNovel)โดยรอบ พร้อมกับเสียงหึ่งๆ พลังปราณกระบี่และ(@NameIsNovel)แสงกระบี่จำนวนสองเท่าจากเมื่อก่อนก็ถาโถมเข้ามา
ประกายไฟสีดำชั้นหนึ่งลุกโชนห่อหุ้มพลังปราณกระบี่และ(@NameIsNovel)แสงกระบี่เหล่านี้ ความรู้สึกแหลมคมที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาพลันรุนแรงอย่างน่าสะพรึงกลัว
ถึงกระนั้น ใบหน้าของเซินลั่วก็ยังคงสงบนิ่ง เขา(@NameIsNovel)ชี้ไปยังสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรสีทอง
สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรพลันขยายใหญ่ขึ้นหลายสิบเท่าในทันที แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)นสั้นสีทองขนาดยักษ์ยาวหลายฉื่อ แสงสีทองพลุ่งพล่านราวกับดวงตะวันสีทองขนาดเล็ก สว่า(@NameIsNovel)งกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เคยเป็น(@NameIsNovel)มา
จากนั้นเขา(@NameIsNovel)ก็สะบัดมือออกไป เสียงคำรามกึกก้องก็ดังก้องออกมา เงาสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรมหึมาปรากฏขึ้นรอบกาย หมุนวนและ(@NameIsNovel)กระพืออย่างรวดเร็วจนเต็มไปด้วยเงาสว่า(@NameIsNovel)นและ(@NameIsNovel)แสงสีทอง
ทันทีที่(@NameIsNovel)พลังปราณกระบี่และ(@NameIsNovel)แสงกระบี่ที่(@NameIsNovel)เข้ามาเข้าสู่พื้นที่(@NameIsNovel)นี้ พวกมันก็แตกสลายในทันที ไม่สามารถทะลุทะลวงเข้าไปได้(@NameIsNovel)แม้แต่นิ้วเดียว ไม่ต้องพูดถึงการสัมผัสตัวเซินลั่วเลย
สายตาของเซินลั่วพลันจับจ้องไปยังอสูรวายุ เขา(@NameIsNovel)ชี้นิ้วออกไป
อสูรวายุรู้สึกถึงความเย็นเยียบในใจ ร่างของเขา(@NameIsNovel)รีบถอยกลับไปทันที แต่ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคลื่อนไหว ระลอกคลื่นก็ปรากฏขึ้นในอากาศเบื้องหน้า สว่า(@NameIsNovel)นสั้นสีทองก่อตัวขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ฟาดฟันลงมาจากเบื้องบน
แสงสีทองรูปพัดขนาดหลายร้อยฉื่อปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุ โดยไม่เปิดโอกาสให้อสูรวายุได้(@NameIsNovel)ทันตอบสนอง ก็ซัดเข้าใส่ร่างของเขา(@NameIsNovel)
ด้วยเสียง “ฟิ้ว” อสูรวายุก็ถูกผ่าออกเป็น(@NameIsNovel)สองซีก แล้วจึงถูกกลืนกินโดยแสงสีทองที่(@NameIsNovel)ไม่สิ้นสุด
ทว่า(@NameIsNovel) แสงสีทองรูปพัดไม่ได้(@NameIsNovel)หยุดนิ่ง มันยังคงพุ่งไปข้างหน้า กระแทกเข้ากับพื้นที่(@NameIsNovel)สีม่วงดำเบื้องหน้าอย่างดุเดือด
ร่องรอยลึกปรากฏขึ้นในพื้นที่(@NameIsNovel) ทำให้พื้นที่(@NameIsNovel)สีม่วงดำโดยรอบสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ดูใกล้จะแตกสลาย
แต่ขณะที่(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)กระเพื่อม ลูกปัดสีม่วงขนาดใหญ่ประหลาด ขนาดประมาณเท่าศีรษะมนุษย์ ก็ปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า
ลูกปัดสีม่วงขนาดใหญ่นี้กำลังพ่นไอพลังมงคลออกมา ภายในเต็มไปด้วยหมอกสีม่วงที่(@NameIsNovel)ม้วนตัว แผ่ความลึกซึ้งที่(@NameIsNovel)ไม่อาจหยั่งถึงได้(@NameIsNovel)
พื้นผิวของลูกปัดประดับด้วยลวดลายที่(@NameIsNovel)ซับซ้อนของดวงดาวขนาดเล็กจิ๋ว ทำให้มันดูโดดเด่นอย่างยิ่ง
พร้อมกับการปรากฏตัวของลูกปัดสีม่วงขนาดใหญ่นี้ เงาร่างหนึ่งก็ก่อตัวขึ้นจากอากาศธาตุเช่นกัน
เขา(@NameIsNovel)คืออสูรวายุที่(@NameIsNovel)เพิ่งจะถูกสว่า(@NameIsNovel)นสั้นสีทองสังหารไปเมื่อครู่นี้เอง น่าประหลาดใจที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ดูไม่ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย ทว่า(@NameIsNovel) กลิ่นอายของเขา(@NameIsNovel)กลับอ่อนแอลงอย่างมาก
ลูกปัดสีม่วงขนาดใหญ่ระเบิดเป็น(@NameIsNovel)เมฆสีม่วงที่(@NameIsNovel)เจิดจ้าอย่างไม่น่าเชื่อ หลอมรวมเข้ากับพื้นที่(@NameIsNovel)สีม่วงดำ
พื้นที่(@NameIsNovel)สีม่วงดำที่(@NameIsNovel)สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงก็พลันมั่นคงขึ้นในทันที แสงสีม่วงดำภายในพื้นที่(@NameIsNovel)เริ่มสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นเรื่อยๆ ราวกับได้(@NameIsNovel)กินโอสถทิพย์เข้าไป
เมื่อการโจมตีไม่เกิดผล คิ้วของเซินลั่วก็ขมวดเข้าหากัน และ(@NameIsNovel)มือขวาก็ยื่นออกไปในอากาศธาตุทันที
แสงสีทองพลุ่งพล่านในฝ่ามือและ(@NameIsNovel)ควบแน่นอย่างรวดเร็ว แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เงาพลองทองคำยาวประมาณสิบสองฉื่อในทันที เขา(@NameIsNovel)ก้าวไปข้างหน้าแล้วเหวี่ยงแขนไปมาอย่างรวดเร็ว
เสียงหวีดหวิวของพลองดังก้อง เงาพลองทองคำทีละอันก่อตัวขึ้นรอบกาย ราวกับการจัดทัพทหาร จำนวนของพวกมันสูงถึงสิบหกเงา มันคือเพลงกระบองราชาวานรที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เรียนรู้ในดินแดนแห่งความฝัน
ไม่ใช่ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่สามารถสร้างเงาพลองได้(@NameIsNovel)มากกว่า(@NameIsNovel)นี้ แต่เงาพลองในมือนั้นเกิดจากการแปรเปลี่ยนของปราณเต๋า ความจุของมันจึงมี(@NameIsNovel)จำกัดและ(@NameIsNovel)สามารถรักษาเงาพลองไว้ได้(@NameIsNovel)เพียงสิบหกเงาเท่านั้น
ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่ารอบตัวเซินลั่วพลันยุบตัวลง และ(@NameIsNovel)พลังปราณฟ้าดินจากทั่วทุกสารทิศก็ไหลบ่ามารวมกันที่(@NameIsNovel)เงาพลองราวกับกรวย แผ่อำนาจอันน่าสะพรึงกลัวที่(@NameIsNovel)ขู่จะบดขยี้สวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพี
“อะไรกัน...นี่มันพลังเทวะชนิดใดกัน!” อสูรวายุกรีดร้องด้วยความสยดสยอง
พื้นที่(@NameIsNovel)สีม่วงดำโดยรอบเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แม้ก่อนที่(@NameIsNovel)เงาพลองทองคำจะทันได้(@NameIsNovel)ถูกเหวี่ยงออกไป พื้นที่(@NameIsNovel)สีม่วงดำทั้งหมดก็แตกสลายด้วยเสียงดังแครก ราวกับกระดาษที่(@NameIsNovel)ถูกฉีกขาด ปรากฏขึ้นอีกครั้งเหนือแม่น้ำ
กลางอากาศในปัจจุบันถูกปกคลุมด้วยเมฆดำที่(@NameIsNovel)ม้วนตัวและ(@NameIsNovel)งูสายฟ้าที่(@NameIsNovel)เริงระบำอย่างบ้าคลั่ง ให้ความรู้สึกของฉากที่(@NameIsNovel)สามารถทำลายล้างฟ้าดินได้(@NameIsNovel)
ลูกปัดสีม่วงขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับการแตกสลายของพื้นที่(@NameIsNovel)สีม่วงดำ มันถูกอำนาจอันท่วมท้นของเพลงกระบองราชาวานรพันธนาการไว้ พื้นผิวของมันสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงสีม่วง
และ(@NameIsNovel)จากนั้นก็มี(@NameIsNovel)เสียงแตกดังลั่น รอยแยกที่(@NameIsNovel)ทอดยาวจากบนลงล่างปรากฏขึ้นบนพื้นผิว แสงสีทั้งหมดของมันพลันหายไปในทันที
อสูรวายุ ซึ่งได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากพลังอันท่วมท้นของเพลงกระบองราชาวานร ร่างกายครึ่งล่างก็ระเบิดออก เขา(@NameIsNovel)ดูหวาดกลัว และ(@NameIsNovel)เมื่อสังเกตเห็นความผิดปกติบนท้องฟ้า สีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างมาก
ไม่สนใจอาการบาดเจ็บ พ่นแสงโลหิตหลายกลุ่มเข้าไปในร่างกายที่(@NameIsNovel)แหลกสลาย
แสงโลหิตที่(@NameIsNovel)ร้อนแรงแผ่ออกมารอบกาย แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)รุ้งยาวสีแดงเลือดในทันทีที่(@NameIsNovel)พุ่งไปยังที่(@NameIsNovel)ไกลๆ
ทว่า(@NameIsNovel) ก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะหลบหนีไป ลำแสงสีดำก็ปรากฏขึ้นจากรุ้งยาวสีแดงเลือด มันโฉบลงมาที่(@NameIsNovel)ลูกปัดสีม่วงขนาดใหญ่ที่(@NameIsNovel)แตกหัก หมายจะเอามันไปด้วย
แต่ทว่า(@NameIsNovel) ในขณะนี้เอง ลำแสงสีทองเจิดจ้าก็ระเบิดออกมาจากอีกด้านหนึ่ง มันก็พันตัวเองอยู่บนลูกปัดสีม่วงขนาดใหญ่เช่นกัน ทำลายและ(@NameIsNovel)กดข่มแสงสีดำได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย
ลูกปัดสีม่วงขนาดใหญ่จึงถูกแสงสีทองนำไปและ(@NameIsNovel)ลงจอดในมือของเซินลั่ว
รังสีสีทองชุดหนึ่งปรากฏขึ้นรอบลูกปัด สลักอักขระเวทสีทองเป็น(@NameIsNovel)ชุด อักขระเวทเหล่านี้หมุนวนรอบลูกปัดก่อนจะถูกดูดซับโดยลูกปัดสีม่วงขนาดใหญ่ทั้งหมด
รัศมี(@NameIsNovel)สีทองอ่อนชั้นหนึ่งปรากฏขึ้นบนลูกปัดสีม่วงขนาดใหญ่ บดบังสีที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ทั้งหมด เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)การวางผนึกอันทรงพลังไว้แล้ว จากนั้น มันก็ถูกเก็บไปทันทีด้วยประกายแสงวาบ
เหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)ซับซ้อนทั้งหมดนี้อาจจะดูยืดเยื้อ แต่ในความเป็น(@NameIsNovel)จริงแล้ว มันเกิดขึ้นในพริบตาเดียว
ด้วยเสียงคำรามอย่างขุ่นเคือง อสูรวายุไม่กล้าที่(@NameIsNovel)จะหยุดแม้แต่ชั่วขณะเดียว กลายเป็น(@NameIsNovel)รังสีเลือด พุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่(@NameIsNovel)บ้าคลั่ง หายไปในชั่วพริบตา ความเร็วของเขา(@NameIsNovel)น่าทึ่งอย่างยิ่ง
------------