ตอนที่ 657 : ลูกประคำพุทธะไม้จันทน์สีม่วง

เสียงสวดมนต์ของพระพุทธเจ้าดังก้องไปทั่วลานกว้าง และ(@NameIsNovel)อักษร “พุทธะ” ทองคำแท้จริงที่(@NameIsNovel)เจิดจ้าก็ปรากฏขึ้นเหนือค่ายกล หมุนวนอย่างช้าๆ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่ว หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง และ(@NameIsNovel)กู่ฮวาหลิงถูกพลังที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นผลักดันให้ออกไปนอกค่ายกลแสง

เสียงสวดมนต์ดังกึกก้อง โลกทั้งใบพลันตกอยู่ในความสงบนิ่ง อักษรพุทธะสีทองขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว ความเร็วในการหมุนก็เริ่มเร่งขึ้นเช่นกัน และ(@NameIsNovel)ภายใต้แสงแดด มันก็ยิ่งเจิดจ้าจนไม่อาจทนมองได้(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] อาจเป็น(@NameIsNovel)เพราะอิทธิพลของค่ายกลแสงพุทธะ ฉานเอ๋อร์ถูกห่อหุ้มด้วยรัศมี(@NameIsNovel)สีทอง และ(@NameIsNovel)รัศมี(@NameIsNovel)สีทองจางๆ ก็ปรากฏขึ้นหลังศีรษะของเขา(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ดูสง่างามและ(@NameIsNovel)น่าเกรงขาม กระตุ้นความรู้สึกเคารพยำเกรง

“ลักษณะของฉานเอ๋อร์เช่นนี้ หรือว่า(@NameIsNovel)...” เมื่อเห็นภาพนี้ เซินลั่วก็แสดงสีหน้าประหลาดใจ และ(@NameIsNovel)ความคิดหนึ่งก็พลันผุดขึ้นในใจ

สัจธรรมแห่งพระพุทธศาสนาในอากาศโดยรอบขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า ม้วนตัวไปยังร่างของเจียงหลิว

ใบหน้าของเจียงหลิวแสดงความเจ็บปวด เสียงคำรามด้วยความโกรธของเขา(@NameIsNovel)สะท้อนก้อง แต่ก็ไร้ผล

ครู่ต่อมา เจียงหลิวก็กลับคืนสู่สภาพเดิมโดยสิ้นเชิง และ(@NameIsNovel)ความดุร้ายบนใบหน้าก็หายไปเช่นกัน เหลือไว้เพียงความสงบนิ่ง

“เคล็ดวิชาเทวะพุทธะช่างหาที่(@NameIsNovel)เปรียบมิได้(@NameIsNovel)จริงๆ สามารถขับไล่ธรรมชาติอสูรภายในได้(@NameIsNovel)จริงๆ!” เซินลั่วคิดในใจ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อเห็นเจียงหลิวกลับคืนสู่สภาพปกติ เจ้าอาวาสไห่สือและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ก็หยุดสวดมนต์ ดูเหนื่อยล้าอยู่บ้าง ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)การสวดพระสูตรขับไล่อสูรนี้จะสิ้นเปลืองพลังงานอย่างมาก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทว่า(@NameIsNovel) เสียงสวดมนต์รอบๆ พวกเขา(@NameIsNovel)กลับไม่สลายไป ดวงตาของฉานเอ๋อร์ปิดสนิท และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยังคงสวดพระสูตรต่อไป

ไม่เพียงเท่านั้น รัศมี(@NameIsNovel)สีทองหลังศีรษะของเขา(@NameIsNovel)ก็ยิ่งสว่า(@NameIsNovel)งขึ้น เปล่งรัศมี(@NameIsNovel)สีทองเป็น(@NameIsNovel)วงๆ ที่(@NameIsNovel)กระเพื่อมรอบตัวเขา(@NameIsNovel)ราวกับคลื่นน้ำ และ(@NameIsNovel)กลิ่นหอมเข้มข้นของไม้จันทน์ก็พลันอบอวลไปในอากาศ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ถึงแม้ค่ายกลแสงสีทองจะหายไปแล้ว แต่สัจธรรมแห่งพระพุทธศาสนาในอากาศกลับไม่ลดน้อยลง แต่กลับขยายใหญ่ขึ้น ยังคงพุ่งเข้าหาร่างของเจียงหลิว ซึ่งกำลังโปร่งใสขึ้นอย่างรวดเร็ว

[Source: NameIsNovel] “อะไร...เกิดอะไรขึ้น?” ผู้คนในวัดจินซานต่างแสดงสีหน้าตกตะลึง

เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ก็ประหลาดใจไม่แพ้กัน ดูเหมือนสถานการณ์กำลังจะเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทว่า(@NameIsNovel) เจียงหลิวกลับไม่ต่อต้าน มองไปที่(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์ด้วยสีหน้ายอมจำนน เพียงครู่ต่อมา ก็มี(@NameIsNovel)เสียงเบาๆ และ(@NameIsNovel)หายไปในอากาศ กลายเป็น(@NameIsNovel)สายประคำพุทธะไม้จันทน์สีม่วงที่(@NameIsNovel)แผ่แสงสีทองจางๆ ออกมา

ลูกประคำสีม่วงขยับเล็กน้อย บินออกมาจากภายในเสาแสงสีทองแล้วคล้องรอบข้อมือของฉานเอ๋อร์ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทันใดนั้น แสงสีทองบนร่างของฉานเอ๋อร์ก็ส่องสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า เกินกว่า(@NameIsNovel)จะทนมองได้(@NameIsNovel) เสียงสวดมนต์อันเคร่งขรึมดังก้องไปในท้องฟ้า และ(@NameIsNovel)พลังอันยิ่งใหญ่อย่างยิ่งก็พวยพุ่งออกมา ผลักทุกคนที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้เคียงกลับไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ภาพพระพุทธเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ที่(@NameIsNovel)อ่อนโยนและ(@NameIsNovel)เมตตาค่อยๆ ปรากฏขึ้นในแสงสีทอง ภาพนั้นช่างน่าเกรงขามจนผู้ที่(@NameIsNovel)มองรู้สึกถึงแรงกระตุ้นที่(@NameIsNovel)จะคุกเข่าลงสักการะ

“นี่คือร่างปรากฏธรรมจินฉาน! ข้าเข้าใจแล้ว ฉานเอ๋อร์คือร่างกลับชาติมาเกิดที่(@NameIsNovel)แท้จริงของจินฉาน!” เจ้าอาวาสไห่สืออุทานเมื่อเห็นภาพลวงตาของพระพุทธเจ้า (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] พระสงฆ์โดยรอบตกตะลึงกับคำพูดของเขา(@NameIsNovel) มองไปที่(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์อย่างไม่เชื่อ ทว่า(@NameIsNovel)ฉากเบื้องหน้าทำให้พวกเขา(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากต้องเชื่อ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ถ้าฉานเอ๋อร์คือจินฉานที่(@NameIsNovel)กลับชาติมาเกิด แล้วเจียงหลิวคืออะไร?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงซึ่งยืนอยู่ด้านข้าง เบิกตากว้างและ(@NameIsNovel)พึมพำกับตัวเอง

“เจียงหลิวไม่ได้(@NameIsNovel)มาจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ แต่เป็น(@NameIsNovel)จิตวิญญาณอสูร เขา(@NameIsNovel)คือจิตวิญญาณของสายประคำพุทธะเส้นนั้นที่(@NameIsNovel)แปลงกายเป็น(@NameIsNovel)ร่างมนุษย์” กู่ฮวาหลิง

ในทางกลับกัน ไม่ได้(@NameIsNovel)แสดงความประหลาดใจราวกับรู้เรื่องนี้มาโดยตลอด

“สหายกู่ ท่านรู้ตัวตนที่(@NameIsNovel)แท้จริงของเจียงหลิวมาโดยตลอดรึ?” เซินลั่วสงสัยอยู่บ้างแล้ว ดังนั้นใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)จึงค่อนข้างสงบขณะที่(@NameIsNovel)ถาม (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ในฐานะอสูรเช่นกัน ข้าย่อมสามารถสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงกลิ่นอายของเจียงหลิว ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)จิตวิญญาณอสูรเช่นกัน” กู่ฮวาหลิงเหลือบมองเซินลั่วและ(@NameIsNovel)กล่าวเบาๆ

เซินลั่วมองไปที่(@NameIsNovel)กู่ฮวาหลิง ประกายแสงแปลกๆ ในดวงตา แต่ไม่ได้(@NameIsNovel)พูดอะไร [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ร่างปรากฏธรรมทองคำมหึมาไม่ได้(@NameIsNovel)คงอยู่นานนัก หลังจากสั่นไหวสองสามครั้ง ก็แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)แสงสีทองกว้างใหญ่ไพศาล บรรจบกันเข้าหาฉานเอ๋อร์ราวกับวาฬดูดน้ำ และ(@NameIsNovel)หลอมรวมเข้ากับร่างกายของเขา(@NameIsNovel)

เพียงไม่กี่ลมหายใจต่อมา แสงสีทองบนท้องฟ้าก็หายไปโดยสิ้นเชิง และ(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์ก็ลืมตาขึ้น

“ฉานเอ๋อร์ เหตุใดเจ้าจึงสามารถสำแดงร่างปรากฏธรรมจินฉานได้(@NameIsNovel)? หรือว่า(@NameIsNovel)เจ้าจะเป็น(@NameIsNovel)ร่างกลับชาติมาเกิดของจินฉานที่(@NameIsNovel)แท้จริง?” ก่อนที่(@NameIsNovel)เจ้าอาวาสไห่สือจะทันได้(@NameIsNovel)พูดขึ้น ท่านอาจารย์เจ๋อสือก็ถามขึ้นก่อน

“ร่างกลับชาติมาเกิดของจินฉานอะไรกัน เกิดอะไรขึ้นที่(@NameIsNovel)นี่? ข้าจำได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)กำลังสวดพระสูตรขับไล่อสูรอยู่ อ้อ ใช่แล้ว เจียงหลิวอยู่ที่(@NameIsNovel)ไหน?” ฉานเอ๋อร์เอ่ยด้วยสีหน้างุนงง

“ท่านอาจารย์ ข้าอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่...” เสียงอ่อนแอดังขึ้น ดูเหมือนจะมาจากภายในลูกประคำพุทธะสีม่วง [Source: NameIsNovel]

“อสูร! ลูกประคำเกิดมี(@NameIsNovel)จิตสำนึกขึ้นมาเอง!” พระสงฆ์รอบๆ เริ่มเกิดความโกลาหลอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)บางคนที่(@NameIsNovel)ใจร้อนก็กวัดแกว่งศาสตราวิเศษของตนทันที

คิ้วของเซินลั่วขมวดเข้าหากัน กำลังจะเข้าแทรกแซง

“อย่าบุ่มบ่าม!” เจ้าอาวาสไห่สือตะโกน

เจ้าอาวาสไห่สือเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เคารพนับถืออย่างสูงในวัดจินซานมาโดยตลอด ดังนั้นพระสงฆ์ที่(@NameIsNovel)ใจร้อนเหล่านั้นจึงหยุดการกระทำของตน [Source: NameIsNovel]

เจ้าอาวาสไห่สือค่อยๆ เดินไปยังฉานเอ๋อร์ มองไปที่(@NameIsNovel)ลูกประคำ

“เจ้าคือเจียงหลิวรึ? เกิดอะไรขึ้นที่(@NameIsNovel)นี่? ถึงแม้ชาวพุทธจะไม่ฆ่าสัตว์ แต่เราจะไม่แสดงความเมตตาต่ออสูร หากเจ้าต้องการความสงบสุข ก็บอกเรามาทุกอย่าง!” เขา(@NameIsNovel)สั่งอย่างเคร่งขรึม

“หึ! เจ้าเอาชนะข้าได้(@NameIsNovel)ก็เพราะอาศัยคนนอกและ(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาค่ายกลเท่านั้น จะภูมิใจอะไรนักหนา?” ลูกประคำโต้กลับอย่างเย็นชา

“เจียงหลิว อย่าไร้มารยาทต่อเจ้าอาวาส!” ฉานเอ๋อร์มองไปที่(@NameIsNovel)ลูกประคำในมือ น้ำเสียงเคร่งขรึม

ลูกประคำพุทธะสีม่วงดูเหมือนจะกลัวคำพูดของฉานเอ๋อร์และ(@NameIsNovel)เงียบไปในทันที (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“อันที่(@NameIsNovel)จริง...ไม่มี(@NameIsNovel)อะไรเสียหายที่(@NameIsNovel)จะบอกพวกท่าน แม้ในสภาพที่(@NameIsNovel)ข้าเป็น(@NameIsNovel)อยู่ตอนนี้ ถ้าพวกท่านเดาไม่ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เกิดอะไรขึ้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

พวกท่านก็คงจะโง่จริงๆ ข้าคือลูกประคำพุทธะที่(@NameIsNovel)จินฉานสวมใส่ติดตัว ฉานเอ๋อร์ ท่านคือการกลับชาติมาเกิดที่(@NameIsNovel)แท้จริงของจินฉาน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อท่านอาจารย์มรณภาพ ข้าก็แปดเปื้อนด้วยโลหิตอสูรโดยไม่รู้ตัว สิ่งนี้เองที่(@NameIsNovel)ทำให้ข้ามี(@NameIsNovel)ปัญญาแห่งจิตวิญญาณและ(@NameIsNovel)ทำให้ข้าสามารถกลับชาติมาเกิดเป็น(@NameIsNovel)จิตวิญญาณอสูรได้(@NameIsNovel)” ลูกประคำพุทธะสีม่วงอธิบาย

“โลหิตอสูร!” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ สีหน้าของเซินลั่วก็เปลี่ยนไป

“ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากโลหิตอสูร ข้าต้องการจะแทนที่(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์ในฐานะร่างกลับชาติมาเกิดของจินฉาน เพื่อให้เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ชื่นชมของทุกคน

นี่...นี่เป็น(@NameIsNovel)ธรรมชาติของมนุษย์ทั่วไป ใช่หรือไม่? ข้าบังคับให้ฉานเอ๋อร์เทศนาแทนข้า

อย่างแรก เขา(@NameIsNovel)เข้าใจหลักการของพุทธศาสนาได้(@NameIsNovel)ดีกว่า(@NameIsNovel)ข้า และ(@NameIsNovel)อย่างที่(@NameIsNovel)สอง การสวดมนต์ช่วยทำให้โลหิตอสูรภายในตัวข้าสงบลง” ลูกประคำยังคงกล่าวต่อไป [Source: NameIsNovel]

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ ทุกคนก็พลันเข้าใจ ไม่น่าแปลกใจที่(@NameIsNovel)เจียงหลิวจะขอให้ฉานเอ๋อร์ติดตามเขา(@NameIsNovel)เสมอและ(@NameIsNovel)แม้กระทั่งให้เทศนาแทนเขา(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

“เจ้าอสูร เจ้าสามารถกลายร่างเป็น(@NameIsNovel)มนุษย์ได้(@NameIsNovel)ด้วยโชคช่วย แต่แทนที่(@NameIsNovel)จะบำเพ็ญเพียร เจ้ากลับปลอมตัวเป็น(@NameIsNovel)ร่างกลับชาติมาเกิดของจินฉาน ทำให้ชื่อเสียงของวัดจินซานของเราเสื่อมเสียมาหลายร้อยปี

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น เจ้ายังทำร้ายท่านหอเฒ่าและ(@NameIsNovel)ท่านอาจารย์เจ๋อสืออย่างสาหัส ด้วยเหตุนี้ เจ้าควรจะถูกลงโทษ!” พระสงฆ์วัยกลางคนตะโกนอย่างโกรธเคือง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] พระรูปนั้นเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ของท่านหอเฒ่าสือ และ(@NameIsNovel)เคยชื่นชมเจียงหลิวอย่างมาก ทว่า(@NameIsNovel) บัดนี้เมื่อรู้ว่า(@NameIsNovel)คนที่(@NameIsNovel)ตนชื่นชมนั้นแท้จริงแล้วเป็น(@NameIsNovel)จิตวิญญาณอสูร ก็รู้สึกทั้งละอายและ(@NameIsNovel)โกรธ

“ข้าทำในสิ่งที่(@NameIsNovel)ข้าทำไปแล้ว หากเจ้าต้องการจะฆ่าข้า ก็เชิญเลย ข้าไม่กลัวหรอก” ลูกประคำตอบอย่างไม่แยแส

“เจ้า...” พระสงฆ์วัยกลางคนโกรธจัด พร้อมที่(@NameIsNovel)จะก้าวไปข้างหน้าและ(@NameIsNovel)ลงโทษลูกประคำ

“สหายฮุยถง เจียงหลิวเพียงแค่มี(@NameIsNovel)ความผูกพันทางโลกและ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับอิทธิพลจากโลหิตอสูร ทำให้เขา(@NameIsNovel)สูญเสียการควบคุมและ(@NameIsNovel)ทำร้ายผู้คน

เราขอให้ท่านแสดงความเมตตาสักครั้ง” ฉานเอ๋อร์ซ่อนลูกประคำไว้ข้างหลังและ(@NameIsNovel)ประสานมือคารวะ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) พระสงฆ์วัยกลางคนขมวดคิ้ว บัดนี้เมื่อฉานเอ๋อร์คือการกลับชาติมาเกิดของจินฉาน เขา(@NameIsNovel)ก็มิกล้าที่(@NameIsNovel)จะไร้มารยาท

“ฮุยถง ชาวพุทธต้องห้ามความโกรธ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเรามี(@NameIsNovel)แขกอยู่ด้วย ควบคุมตัวเองไว้!” เจ้าอาวาสไห่สือตักเตือน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) พระฮุยถงรีบตอบรับและ(@NameIsNovel)ถอยกลับไป

เมื่อเห็นดังนี้ ฉานเอ๋อร์ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกและ(@NameIsNovel)นำลูกประคำกลับมาไว้หน้ากายของตน

------------ [Source: NameIsNovel]