ตอนที่ 658 : การกลับชาติมาเกิดของจินฉาน

“ฉานเอ๋อร์ ท่านอาจารย์น้อย ท่านรู้ตั้งแต่แรกแล้วใช่หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)เจียงหลิวคือลูกประคำพุทธะที่(@NameIsNovel)แปลงกายมา?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงถาม พลางมองไปยังสายประคำพุทธะสีม่วง

“เจียงหลิวบอกข้าเอง” ฉานเอ๋อร์พยักหน้า

[Source: NameIsNovel] “แล้วเหตุใดท่านจึงไม่เปิดโปงเขา(@NameIsNovel)ต่อเจ้าอาวาส แต่กลับเทศนาแทนเขา(@NameIsNovel)เล่า?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงถาม ดวงตาเบิกกว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

“ข้าเชื่อว่า(@NameIsNovel)สรรพสัตว์ล้วนเท่าเทียมกัน เหตุใดจึงต้องมี(@NameIsNovel)ความแตกต่างระหว่า(@NameIsNovel)งความจริงและ(@NameIsNovel)การหลอกลวง? ตราบใดที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ไปเพื่อสวัสดิภาพของผู้คน การเทศนาแทนเขา(@NameIsNovel)ก็เป็น(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)ดี

หากข้าสามารถใช้โอกาสนี้ในการกลับใจเจียงหลิวได้(@NameIsNovel) นั่นก็ยิ่งดี” ฉานเอ๋อร์กล่าวอย่างจริงใจ

หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ ก็รู้สึกทั้งขบขันและ(@NameIsNovel)หงุดหงิดเล็กน้อย พระหนุ่มน้อยผู้นี้ช่างไร้เดียงสาเกินไป

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เจ้าอาวาส ในเมื่อเจียงหลิวยอมรับผิดแล้ว โปรดอภัยให้เขา(@NameIsNovel)ด้วยเถิด ให้เขา(@NameIsNovel)ติดตามข้าในรูปของลูกประคำพุทธะเพื่อจดจ่ออยู่กับการบำเพ็ญเพียร

บางทีสิ่งนี้อาจจะค่อยๆ ชำระล้างพลังอสูรและ(@NameIsNovel)ความรุนแรงทั้งหมดภายในตัวเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)” ฉานเอ๋อร์หันไปหาเจ้าอาวาสไห่สือแล้วกล่าว

“หากนั่นคือสิ่งที่(@NameIsNovel)เจ้าต้องการ ฉานเอ๋อร์ ก็ให้เป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้นเถิด จากนี้ไป เจ้าลูกประคำพุทธะ จงติดตามฉานเอ๋อร์และ(@NameIsNovel)จดจ่ออยู่กับการบำเพ็ญเพียร (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) อย่าได้(@NameIsNovel)ก่อเรื่องวุ่นวายอีก และ(@NameIsNovel)จำไว้ว่า(@NameIsNovel)ต้องปกป้องฉานเอ๋อร์ให้ดี” เจ้าอาวาสไห่สือกล่าว

“ชิ เหมือนข้าต้องการให้ท่านมาบอกงั้นแหละ ข้าปกป้องเขา(@NameIsNovel)มาหลายชาติแล้ว!” ลูกประคำพุทธะพ่นลมหายใจออกมา [Source: NameIsNovel]

พระสงฆ์องค์อื่นๆ เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินข้อตกลงของเจ้าอาวาส ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)พูดอะไรต่อ ถึงแม้จะยังคงมี(@NameIsNovel)ความไม่พอใจอยู่บ้างในหมู่พวกเขา(@NameIsNovel)

“เหตุการณ์ในวันนี้ได้(@NameIsNovel)รับความช่วยเหลือจากท่านทั้งสองอย่างมาก ในนามของทุกคนที่(@NameIsNovel)วัดจินซาน พระชราขอมอบความขอบคุณแก่ท่านทั้งสอง” หลังจากจัดการเรื่องของเจียงหลิวแล้ว

เจ้าอาวาสไห่สือก็หันไปหาเซินลั่วและ(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงแล้วโค้งคำนับขอบคุณ

“ท่านเจ้าอาวาสเกรงใจเกินไปแล้ว เป็น(@NameIsNovel)หน้าที่(@NameIsNovel)ของเราที่(@NameIsNovel)จะกำจัดอสูรและ(@NameIsNovel)ปกป้องวิถีแห่งเต๋า (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทว่า(@NameIsNovel) สหายเซินและ(@NameIsNovel)ข้ามาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อขอให้ร่างกลับชาติมาเกิดของจินฉานจื่อ เป็น(@NameIsNovel)ประธานในพิธีปลดปล่อยวิญญาณสวรรค์ที่(@NameIsNovel)เมืองฉางอัน เราหวังว่า(@NameIsNovel)ท่านจะอนุญาตคำขอของเรา” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงเสนออย่างเคารพอ่านตอนต่อไปฟรี

ด้วยการพลิกผันของเหตุการณ์เกี่ยวกับเจียงหลิว และ(@NameIsNovel)การเปิดเผยว่า(@NameIsNovel)จินฉานจื่อได้(@NameIsNovel)กลับชาติมาเกิดเป็น(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์ เขา(@NameIsNovel)ก็ดีใจอย่างยิ่งและ(@NameIsNovel)รีบเสนอเรื่องนี้ทันที

“พิธีปลดปล่อยวิญญาณสวรรค์เป็น(@NameIsNovel)เทศกาลระดับชาติ วัดจินซานของเราย่อมต้องสนับสนุนอย่างสุดใจอยู่แล้ว ฉานเอ๋อร์ เจ้าเต็มใจจะไปหรือไม่?” หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เจ้าอาวาสไห่สือก็ถามฉานเอ๋อร์ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ชาวเมืองฉางอันโชคร้ายที่(@NameIsNovel)ต้องประสบกับมหันตภัย ในฐานะศิษย์ ข้าต้องการจะไปและ(@NameIsNovel)มอบการหลุดพ้นให้แก่สรรพสัตว์ทั้งหลาย เผยแผ่คำสอนอันเมตตาของพระพุทธเจ้า” ฉานเอ๋อร์พยักหน้า (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ขอบคุณท่านอาจารย์น้อยฉานเอ๋อร์” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง เต็มไปด้วยความยินดี รีบขอบคุณเขา(@NameIsNovel)ทันที

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ทุกวันที่(@NameIsNovel)เราล่าช้า ผู้คนในเมืองก็จะยิ่งทุกข์ทรมาน พวกเราออกเดินทางกันเลยเถิด” ฉานเอ๋อร์กล่าวอย่างกระตือรือร้น

“เนื่องจากภัยพิบัติที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นกับวัดจินซานในวันนี้ เราต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูบ้าง ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ฉานเอ๋อร์ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บจากเจียงหลิวก่อนหน้านี้ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ข้าต้องใช้ธรรมะในการรักษาเขา(@NameIsNovel) ท่านทั้งสองจะกรุณารอครึ่งวันได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” เจ้าอาวาสไห่สือถาม

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “แน่นอน ไม่มี(@NameIsNovel)ปัญหาเลย” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงพยักหน้า

ด้วยเหตุนี้ เจ้าอาวาสไห่สือจึงกำลังจะพาฉานเอ๋อร์ไปเพื่อฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ท่านอาจารย์น้อยฉานเอ๋อร์ โปรดรอสักครู่ ข้ามี(@NameIsNovel)คำถามจะถามท่าน” เซินลั่วซึ่งยืนอยู่อย่างเงียบๆ พลันพูดขึ้น

“มี(@NameIsNovel)เรื่องอันใดรึ โยม?” ฉานเอ๋อร์หยุดฝีเท้า

“ในเมื่อท่านคือร่างกลับชาติมาเกิดที่(@NameIsNovel)แท้จริงของจินฉาน ท่านมี(@NameIsNovel)ความทรงจำใดๆ เกี่ยวกับเหตุผลที่(@NameIsNovel)จินฉานจื่อเลือกที่(@NameIsNovel)จะกลับชาติมาเกิดหรือไม่?” เซินลั่วถาม

[Source: NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำถาม คนอื่นๆ ก็เริ่มนึกถึงเรื่องนี้และ(@NameIsNovel)มองไปที่(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์พร้อมกัน

“ถึงแม้ข้าจะแปลงกายเป็น(@NameIsNovel)ร่างกลับชาติมาเกิดของจินฉานแล้ว แต่ข้าไม่มี(@NameIsNovel)ความทรงจำใดๆ เกี่ยวกับอดีตของจินฉานเลย ลูกประคำพุทธะ ท่านรู้อะไรบ้างหรือไม่?” ฉานเอ๋อร์เกาหัว มองไปที่(@NameIsNovel)ลูกประคำพุทธะในมือ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“อดีตของท่านก็แค่สวดพระสูตร รับศิษย์ และ(@NameIsNovel)ถูกอสูรต่างๆ จับตัวอยู่ตลอดเวลา ส่วนเหตุผลที่(@NameIsNovel)จินฉานกลับชาติมาเกิดนั้น ข้าไม่รู้

ข้ารู้เพียงว่า(@NameIsNovel)เมื่อข้าตื่นขึ้น เขา(@NameIsNovel)ก็เข้าสู่วงจรแห่งการกลับชาติมาเกิดแล้ว” ลูกประคำพุทธะส่งเสียงหึ่งๆ แล้วพูด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“แล้วเหตุใดจึงมี(@NameIsNovel)โลหิตอสูรอยู่บนตัวเจ้า?” เซินลั่วมองไปที่(@NameIsNovel)ลูกประคำพุทธะแล้วถาม

เมื่อเขา(@NameIsNovel)ถามคำถามนี้ เป้าหมายที่(@NameIsNovel)แท้จริงไม่ใช่ฉานเอ๋อร์ แต่เป็น(@NameIsNovel)สายประคำพุทธะเส้นนี้ต่างหาก

“ข้าไม่ได้(@NameIsNovel)บอกไปแล้วรึว่า(@NameIsNovel)ข้าไม่รู้อะไรเลย เมื่อข้าตื่นขึ้น จินฉานก็ได้(@NameIsNovel)กลับชาติมาเกิดแล้ว และ(@NameIsNovel)ร่างกายของข้าก็เปื้อนด้วยโลหิตอสูร ข้าไม่รู้เรื่องราวทั้งหมดเลย” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ลูกประคำรู้สึกเป็น(@NameIsNovel)ปรปักษ์ต่อเซินลั่วที่(@NameIsNovel)ขัดขวางแผนการของตน จึงตอบอย่างเย็นชา

“แล้วอสูรวายุตนนั้นพบเจ้าเมื่อใด?” เซินลั่วไม่สนใจการตอบกลับที่(@NameIsNovel)เย็นชาและ(@NameIsNovel)ถามต่อไป

“ก็เมื่อไม่กี่ปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมานี้เอง ในตอนนั้น โลหิตอสูรในร่างกายของข้ากำลังพลุ่งพล่านอย่างหนัก อสูรวายุพบข้าและ(@NameIsNovel)บอกว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)วิธีที่(@NameIsNovel)จะช่วยข้ากดข่มโลหิตอสูรและ(@NameIsNovel)ยังมอบพลังมหาศาลให้แก่ข้าอีกด้วย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ในชั่วขณะแห่งความสับสน ข้าก็ตกลงกับเขา(@NameIsNovel) แต่ข้าไม่ได้(@NameIsNovel)ใช้พลังนี้ในทางที่(@NameIsNovel)ชั่วร้าย ครั้งนี้ ที่(@NameIsNovel)ส่งพวกท่านไปยังเหยี่ยวลมดำ ก็เป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)อสูรวายุบังคับให้ข้าจัดการ” จิตวิญญาณลูกประคำพุทธะกระซิบ

“โลหิตอสูรยังคงอยู่ในร่างกายของเจ้ารึ?” เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)ซักถามเรื่องหุบเขา(@NameIsNovel)เหยี่ยวลมดำอีก แต่กลับถามถึงสถานะของโลหิตอสูรแทน

“แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ยังอยู่ แต่หลังจากมนต์ขับไล่ที่(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์สวดเมื่อครู่นี้ มันก็สงบลงมากแล้ว” ลูกประคำพุทธะกล่าว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อเห็นดังนี้ เซินลั่วก็ไม่ได้(@NameIsNovel)พูดอะไรต่อและ(@NameIsNovel)ถอยกลับไป

เจ้าอาวาสไห่สือจึงพาฉานเอ๋อร์ไปและ(@NameIsNovel)จัดเตรียมสถานที่(@NameIsNovel)ให้เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ พักผ่อน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วนั่งขัดสมาธิอยู่ในห้องทำสมาธิ โคจรเคล็ดวิชาเพื่อฟื้นฟูปราณเต๋าอย่างเงียบๆ ในเวลาเดียวกัน เขา(@NameIsNovel)ก็หยิบลูกปัดสีม่วงขนาดใหญ่ที่(@NameIsNovel)ยึดมาได้(@NameIsNovel)จากการต่อสู้กับอสูรวายุออกมาตรวจสอบ

บนผิวลูกปัดยังคงมี(@NameIsNovel)แสงสีทองเจิดจ้าห่อหุ้มอยู่ เป็น(@NameIsNovel)ผนึกที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สร้างขึ้นในขณะที่(@NameIsNovel)อัญเชิญพลังบำเพ็ญจากแดนฝันมาใช้ ด้วยพลังระดับเซียนแท้ในตอนนั้น ผนึกนี้จึงมี(@NameIsNovel)อานุภาพสูงส่งเทียบเท่าพลังในภพจริง

ภายใต้ชั้นแสงสีทองนั้น สามารถมองเห็นกลุ่มเมฆสีม่วงม้วนตัววนเวียนอยู่ภายในลูกปัด ไม่ได้(@NameIsNovel)สลายไปพร้อมกับแรงระเบิดเมื่อคราวต่อสู้ เป็น(@NameIsNovel)หลักฐานชัดเจนว่า(@NameIsNovel)จิตวิญญาณแห่งอสูรยังคงสมบูรณ์อยู่

[Source: NameIsNovel] “ถึงจะผ่านการปะทะรุนแรงขนาดนั้นยังไม่ถูกทำลาย... สมบัติอสูรนี้คงไม่ธรรมดาแน่” เขา(@NameIsNovel)พึมพำกับตนเองเบาๆ

หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เซินลั่วก็ถือมันไว้กลางฝ่ามือ ประสานนิ้วร่าย “เคล็ดเก้าสิบเก้าทรัพย์สมบัติ” แสงสีครามพรั่งพรูจากปลายนิ้ว ไหลซึมเข้าสู่ลูกปัดอย่างรวดเร็ว

เขา(@NameIsNovel)รู้ดีว่า(@NameIsNovel)ในเส้นทางเบื้องหน้า จำต้องเผชิญหน้ากับเผ่าอสูรอีกมาก หากไม่เข้าใจพลังปราณของพวกมันเลยก็เท่ากับเดินในความมืด ต่อให้ต้องเสี่ยงบ้าง เซินลั่วก็ตัดสินใจจะลองหลอมลูกปัดนี้ด้วยตนเอง

อย่างไรก็ตาม เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ประมาท เงาฉายของคัมภีร์สวรรค์ในหมอนหยกถูกอัญเชิญขึ้นมาคุ้มกันไว้ในทันที หากลูกปัดเกิดความผิดปกติใดๆ เขา(@NameIsNovel)จะเก็บมันเข้าสู่ห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์โดยไม่ลังเล

ที่(@NameIsNovel)น่าประหลาดใจสำหรับเซินลั่วคือ ลูกปัดสีม่วงขนาดใหญ่ตอบสนองต่อเคล็ดเก้าสิบเก้าทรัพย์สมบัติในทันที มันขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า

กลายเป็น(@NameIsNovel)ลูกปัดยักษ์สูงหนึ่งฉื่อ และ(@NameIsNovel)ยังเปล่งแสงสีม่วงเจิดจ้า ทำให้มันดูมี(@NameIsNovel)เสน่ห์อย่างยิ่ง

ปัญหาเดียวคือรอยแตกขนาดใหญ่ที่(@NameIsNovel)พาดผ่านมัน ซึ่งค่อนข้างรกสายตา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อเห็นดังนี้ ร่องรอยของความยินดีก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)กระตุ้นจิตเทวะเพื่อสัมผัสสถานการณ์ภายในสมบัติทันที

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แต่เมฆสีม่วงภายในลูกปัดนั้นลึกล้ำเกินหยั่งถึง ราวกับว่า(@NameIsNovel)มันบรรจุพื้นที่(@NameIsNovel)ขนาดใหญ่ไว้ จิตเทวะของเขา(@NameIsNovel)ไม่อาจตรวจพบก้นบึ้งของมันได้(@NameIsNovel)

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น อาคมผนึกภายในลูกปัดก็ยังโบราณมาก แตกต่างจากอาวุธวิเศษและ(@NameIsNovel)ของวิเศษทั่วไป ถึงแม้เคล็ดเก้าสิบเก้าทรัพย์สมบัติจะสามารถหลอมมันได้(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แต่ก็ไม่สามารถอนุมานได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)สิ่งนี้มี(@NameIsNovel)พลังเวทมนตร์ชนิดใดจากอาคมผนึก

ตามการต่อสู้ครั้งก่อน ลูกปัดสีม่วงนี้ดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)ผลในการทำให้พื้นที่(@NameIsNovel)คงที่(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ช่างมันเถอะ เรื่องนี้ไว้ค่อยหาคำตอบทีหลัง ลูกปัดนี้ทนรับพลังเพลงกระบองของราชาวานรที่(@NameIsNovel)เซียนแท้เป็น(@NameIsNovel)ผู้ร่ายได้(@NameIsNovel)โดยไม่แตกร้าว ย่อมไม่ธรรมดาแน่... คงใช้เป็น(@NameIsNovel)โล่ชั้นยอดได้(@NameIsNovel)ทีเดียว”

เซินลั่วสะบัดมือและ(@NameIsNovel)เก็บลูกปัดสีม่วงไป เขา(@NameIsNovel)จะค่อยๆ หลอมมันในภายหลังและ(@NameIsNovel)จดจ่ออยู่กับการฟื้นฟูปราณเต๋า

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ครึ่งวันผ่านไปในพริบตา เขา(@NameIsNovel)ลืมตาขึ้น ระลอกคลื่นแสงสีครามแผ่ออกจากร่างกายขณะที่(@NameIsNovel)ปราณเต๋าฟื้นฟูเต็มที่(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)จึงลุกขึ้นและ(@NameIsNovel)เดินออกไปข้างนอก ในไม่ช้าก็มาถึงประตูวัดจินซาน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ------------