หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 659
ตอนที่ 659 : กลับสู่ฉางอัน
ตอนที่ 659
ในขณะนี้ หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงและ(@NameIsNovel)กู่ฮวาหลิงก็ได้(@NameIsNovel)มาถึงประตูวัดจินซานแล้ว ทั้งสองดูเหมือนจะเข้ากันได้(@NameIsNovel)ดีและ(@NameIsNovel)กำลังกระซิบกระซาบกันอยู่
เมื่อเห็นเซินลั่วเดินมา กู่ฮวาหลิงก็หยุดพูดทันทีและ(@NameIsNovel)ขยับไปด้านข้าง
“สหายทั้งสองกำลังสนทนาเรื่องส่วนตัวอันใดกันรึ?” ร่องรอยของความเย้ยหยันฉายวาบขึ้นบนใบหน้าของเซินลั่ว
กู่ฮวาหลิงหน้าแดงเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)จ้องมองเซินลั่ว
“อะแฮ่ม! ไม่มี(@NameIsNovel)การสนทนาส่วนตัวใดๆ ข้ากำลังบอกสหายกู่เกี่ยวกับข้อควรระวังเมื่อจะไปเมืองฉางอัน สหายเซิน ท่านฟื้นตัวเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงไคอย่างอึดอัดเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)เปลี่ยนเรื่อง
“ข้าสบายดีมากแล้วตอนนี้ หลังจากกลับถึงเมืองฉางอัน การปิดด่านพักผ่อนสองสามวันก็น่าจะทำให้ข้าหายดีโดยสมบูรณ์” เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)แกล้งทั้งสองคนต่อและ(@NameIsNovel)ตอบกลับ
ขณะที่(@NameIsNovel)ทั้งสามกำลังสนทนากันอยู่ เจ้าอาวาสไห่สือ ฉานเอ๋อร์ และ(@NameIsNovel)ท่านอาจารย์เจ๋อสือก็เดินออกมาจากวัดจินซาน
ฉานเอ๋อร์เดินนำหน้า และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง สวมจีวรสีแดงขนาดใหญ่ สวมมงกุฎพุทธะห้าองค์ และ(@NameIsNovel)ถือไม้เท้าดีบุกสีทอง ดูแตกต่างจากรูปลักษณ์ที่(@NameIsNovel)เรียบง่ายและ(@NameIsNovel)ซอมซ่อก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง
“ข้าขออภัยที่(@NameIsNovel)ทำให้โยมทั้งสามต้องรอ” ฉานเอ๋อร์โค้งคำนับด้วยมือข้างเดียว
“ท่านอาจารย์ฉานเอ๋อร์ ท่านดูเหมือนร่างกลับชาติมาเกิดของจินฉานในชุดนี้จริงๆ” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงคารวะกลับและ(@NameIsNovel)หัวเราะ
“ถึงแม้ข้าจะไม่คุ้นเคยกับเครื่องแต่งกายนี้ แต่ลูกประคำพุทธะบอกข้าว่า(@NameIsNovel)ในเมื่อข้าได้(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)ร่างกลับชาติมาเกิดของจินฉานแล้ว
ข้าต้องใส่ใจกับรูปลักษณ์ของข้า ข้าคิดว่า(@NameIsNovel)มันมี(@NameIsNovel)เหตุผลอยู่บ้าง ดังนั้นข้าจึงจำใจแต่งกายเช่นนี้” ฉานเอ๋อร์กล่าวอย่างจริงจัง
“ดังคำกล่าวที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) พระพุทธเจ้าย่อมอาศัยเครื่องประดับทองคำ หากท่านไม่แต่งกายให้งดงาม ใครเล่าจะเชื่อท่าน?
จินฉานในอดีตมี(@NameIsNovel)จีวรที่(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งสดใสเจิดจ้าและ(@NameIsNovel)ไม้เท้าดีบุกเก้าวงแหวนที่(@NameIsNovel)พระโพธิสัตว์กวนอิมประทานให้ ซึ่งหรูหรากว่า(@NameIsNovel)เครื่องแต่งกายปัจจุบันของท่านมากนัก” ลูกประคำพุทธะกล่าว
“สหายหลู่ พวกเรามี(@NameIsNovel)เรื่องสำคัญต้องทำ อย่าให้ล่าช้าอีกเลย
ท่านอาจารย์ไห่สือ ท่านอาจารย์เจ๋อสือ การเดินทางไปเมืองฉางอันครั้งนี้ ข้าจะคุ้มกันท่านอาจารย์ฉานเอ๋อร์อย่างดี” เซินลั่วคารวะคนทั้งสองและ(@NameIsNovel)กล่าว
“วางใจเถิด ท่านเจ้าอาวาส เราจะปกป้องท่านอาจารย์ฉานเอ๋อร์อย่างแน่นอน” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงทุบอกและ(@NameIsNovel)สัญญา
จากนั้นก็โบกมือเพื่ออัญเชิญเรือเหาะลำหนึ่ง ทุกคนขึ้นไปบนเรือ ซึ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า กลายเป็น(@NameIsNovel)แสงสีขาว และ(@NameIsNovel)เร่งความเร็วไปยังเมืองฉางอัน หายไปจากสายตา
เที่(@NameIsNovel)ยงวันของวันที่(@NameIsNovel)สอง
ภายในเมืองฉางอัน รถม้าคันหนึ่งค่อยๆ เคลื่อนผ่านถนน มุ่งหน้าไปยังสำนักหลวงต้าถัง
นั่งอยู่ทางซ้ายของรถม้า หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงสวมหมวกไม้ไผ่ ถือแส้ไม้ไผ่ในมือ ไม่ได้(@NameIsNovel)เร่งรถม้า ค่อยๆ เคลื่อนผ่านถนนอย่างสบายๆ
ภายในรถม้า เซินลั่วและ(@NameIsNovel)กู่ฮวาหลิงนั่งอยู่คนละฝั่ง คนหนึ่งกำลังทำสมาธิอย่างลึกซึ้ง และ(@NameIsNovel)อีกคนหนึ่งกำลังจมอยู่ในความคิด
ตรงกลางรถม้านั่งอยู่พระสงฆ์สองรูป รูปหนึ่งเป็น(@NameIsNovel)พระสงฆ์วัยกลางคนร่างสูงแต่ดูป่วย คือท่านอาจารย์เจ๋อสือจากวัดจินซาน อีกรูปหนึ่งเป็น(@NameIsNovel)พระเณรน้อยสวมจีวรสีขาวจันทร์ คือฉานเอ๋อร์
ทั้งคู่ได้(@NameIsNovel)เดินทางกลับมายังเมืองฉางอันบนเรือเหาะกับหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง ได้(@NameIsNovel)รับเชิญให้เป็น(@NameIsNovel)ตัวแทนของวัดจินซานในงานพิธีปลดปล่อยวิญญาณสวรรค์
ในขณะนี้ ฉานเอ๋อร์กำลังถือสายประคำพุทธะไม้ม่วง ค่อยๆ หมุนมันไปมาระหว่า(@NameIsNovel)งนิ้ว ถึงแม้จะกำลังสวดพระสูตร แต่ก็ดูค่อนข้างกระสับกระส่าย
“ฉานเอ๋อร์ จิตใจที่(@NameIsNovel)สงบนำมาซึ่งความสงบในการทำสมาธิ หากจิตใจของเจ้าไม่สงบ แม้การสวดพระสูตรก็ไร้ประโยชน์ต่อการปฏิบัติของเจ้า” ท่านอาจารย์เจ๋อสือ สังเกตเห็นความทุกข์ใจของเขา(@NameIsNovel) จึงกล่าวขึ้น
“ท่านอาจารย์เจ๋อสือ ถึงแม้ข้าจะใช้เวลาอยู่ในวัดมานาน แต่ข้าไม่เคยเข้าร่วมพิธีปลดปล่อยวิญญาณสวรรค์มาก่อน
ข้าอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะรู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย เกรงว่า(@NameIsNovel)ข้าอาจจะไม่สามารถช่วยผู้คนหรือภูตผีได้(@NameIsNovel)” ฉานเอ๋อร์หยุดสวดพระสูตรขณะที่(@NameIsNovel)พูดและ(@NameIsNovel)ค่อยๆ วางลูกประคำพุทธะลง
ถึงแม้จะเป็น(@NameIsNovel)ร่างกลับชาติมาเกิดของจินฉาน และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความเข้าใจในพุทธธรรมโดยสัญชาตญาณมาตั้งแต่เด็ก แต่เขา(@NameIsNovel)ก็ยังเด็กมาก อีกทั้งยังถูก “เจียงหลิว” กดข่มอยู่ตลอดเวลาทำให้เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)นิสัยค่อนข้างเก็บตัว
“อาตมาไม่ได้(@NameIsNovel)นำทางผู้คน พุทธธรรมต่างหากที่(@NameIsNovel)นำทาง ตราบใดที่(@NameIsNovel)มหาธรรมแห่งพระพุทธเจ้าอยู่ในใจของเจ้า
เหตุใดต้องกังวลว่า(@NameIsNovel)จะไม่สามารถนำทางมนุษย์และ(@NameIsNovel)ภูตผีได้(@NameIsNovel)เล่า?” ท่านอาจารย์เจ๋อสือกล่าวพร้อมรอยยิ้มที่(@NameIsNovel)ใจดี
“ศิษย์เข้าใจแล้ว” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ ดวงตาของฉานเอ๋อร์ก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นและ(@NameIsNovel)ประสานมือเข้าด้วยกัน
ครึ่งชั่วยามต่อมา รถม้าก็หยุดลงนอกที่(@NameIsNovel)ทำการสำนักหลวง
กลุ่มคนเข้าไปในที่(@NameIsNovel)ทำการสำนักหลวง หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงนำกู่ฮวาหลิงไปพบเฉิงเหย่าจินก่อน ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วนำฉานเอ๋อร์และ(@NameIsNovel)อาจารย์เจ๋อสือไปยังหอฉงเสวียน – สถาบันที่(@NameIsNovel)จัดการศาสนาในต้าถัง
ถึงแม้สำนักอย่างวัดหัวเซิงจะมี(@NameIsNovel)สถานะสูงส่งในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร แต่เรื่องราวที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)เข้าไปเกี่ยวข้องในโลกมนุษย์ ก็ยังคงอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของสำนักหลวงต้าถังในระดับที่(@NameIsNovel)แตกต่างกันไป
หอฉงเสวียนตั้งอยู่ที่(@NameIsNovel)มุมตะวันตกเฉียงเหนือของที่(@NameIsNovel)ทำการสำนักหลวงต้าถัง เซินลั่วไม่เคยมาที่(@NameIsNovel)นี่มาก่อน พวกเขา(@NameIsNovel)ถามทางไปตลอดทางและ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดก็นำอีกสองคนผ่านระเบียงและ(@NameIsNovel)ลานที่(@NameIsNovel)ซ้อนกันมาถึงที่(@NameIsNovel)นี่
เมื่อเทียบกับภาพที่(@NameIsNovel)คึกคักในแต่ละหอของที่(@NameIsNovel)ทำการสำนักหลวงต้าถัง ที่(@NameIsNovel)นี่ที่(@NameIsNovel)หอฉงเสวียนกลับเงียบสงบกว่า(@NameIsNovel)มาก ไม่มี(@NameIsNovel)แม้แต่ยามเฝ้าประตู มี(@NameIsNovel)เพียงสิงโตหินสองตัวนั่งยองๆ อยู่ข้างทางเข้าลาน
แม้จะยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)เข้าไปในลานของหอ เซินลั่วก็ได้(@NameIsNovel)ยินเสียงระฆังที่(@NameIsNovel)เลื่อนลอย ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)น่าพอใจต่อจิตใจ
ฉานเอ๋อร์และ(@NameIsNovel)ท่านอาจารย์เจ๋อสือประสานมือพร้อมกัน สวดพระนามของพระพุทธเจ้า
เมื่อข้ามประตูเข้าไปข้างใน ก็เห็นพระสงฆ์สามรูปในจีวรจินหลันและ(@NameIsNovel)ชายวัยกลางคนในชุดขุนนางของต้าถังอยู่ใต้ต้นโพธิ์
ขุนนางวัยกลางคนทักทายพวกเขา(@NameIsNovel)ก่อนเมื่อเข้ามา หลังจากสำรวจกลุ่มคนแล้ว สายตาก็หยุดอยู่ที่(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์ โค้งคำนับและ(@NameIsNovel)กล่าวกับพวกเขา(@NameIsNovel)
“ท่านทั้งสองคือปรมาจารย์เจียงหลิวและ(@NameIsNovel)ปรมาจารย์เจ๋อสือจากวัดจินซานใช่หรือไม่?”
“ถูกต้อง” เซินลั่วกล่าว
“อมิตาภพุทธ” ฉานเอ๋อร์และ(@NameIsNovel)อาจารย์เจ๋อสือสวดพระนามของพระพุทธเจ้าและ(@NameIsNovel)คารวะกลับ
พระสงฆ์ใต้ต้นโพธิ์ได้(@NameIsNovel)ยินการสนทนานี้และ(@NameIsNovel)ก็เข้ามาคารวะเซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ เช่นกัน
“ข้าได้(@NameIsNovel)ยินชื่อของปรมาจารย์เจียงหลิวมานานแล้ว และ(@NameIsNovel)วันนี้ในที่(@NameIsNovel)สุดก็ได้(@NameIsNovel)พบท่าน ท่านช่างมี(@NameIsNovel)ปัญญาหลักแหลมอย่างไม่ธรรมดา และ(@NameIsNovel)คู่ควรกับการเป็น(@NameIsNovel)ร่างกลับชาติมาเกิดของศิษย์ของพระพุทธเจ้า จินฉาน
ท่านแผ่แสงแห่งพุทธะ แสดงถึงคุณธรรมและ(@NameIsNovel)บุญกุศลอันยิ่งใหญ่ที่(@NameIsNovel)ท่านมี(@NameIsNovel) ช่างน่ายินดีจริงๆ” พระชราคิ้วขาวที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผู้นำกล่าวด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย
“ท่านอาจารย์ ท่านชมเกินไปแล้ว อาตมาเป็น(@NameIsNovel)เพียงเณรน้อยจากวัดจินซานที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประสบการณ์การบำเพ็ญเพียงน้อยนิด จะมี(@NameIsNovel)บุญกุศลที่(@NameIsNovel)สำคัญอันใดให้พูดถึงเล่า?” ฉานเอ๋อร์หน้าแดงกับคำพูดเหล่านี้และ(@NameIsNovel)ตอบอย่างเขินอายเล็กน้อย
“ท่านผู้นี้คือใคร...?” เซินลั่วถาม
“นี่คือปรมาจารย์เป่าซูจากวัดเป่าเซียงในเมืองหลวง และ(@NameIsNovel)อีกสองท่านคือพระผู้ทรงคุณธรรมจากวัดเดียวกัน
ปรมาจารย์หลูเต๋อและ(@NameIsNovel)ปรมาจารย์หลูเฉิน พิธีปลดปล่อยวิญญาณสวรรค์นี้จะมี(@NameIsNovel)ปรมาจารย์เป่าซูเป็น(@NameIsNovel)ประธาน พระสงฆ์แห่งวัดเป่าเซียงยังรับผิดชอบในการจัดสถานที่(@NameIsNovel)อีกด้วย
ในตอนนั้น พระผู้ใหญ่จากวัดอื่นๆ จะเข้าร่วมกับพวกเขา(@NameIsNovel)เพื่อประกอบพิธีกรรมเพื่อนำทางผู้ที่(@NameIsNovel)ตายอย่างไม่เป็น(@NameIsNovel)ธรรมในเมืองฉางอันไปยังปรโลก” ขุนนางจากหอฉงเสวียนรีบแนะนำ
“ข้าขอคารวะท่านพระอาจารย์ทุกรูป” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ ฉานเอ๋อร์ก็ประสานมือและ(@NameIsNovel)โค้งคำนับ
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ท่านอาจารย์เจ๋อสือก็ทำตามเช่นกัน
หลังจากสนทนากันรอบหนึ่ง เซินลั่วซึ่งเสร็จสิ้นภารกิจในการคุ้มกันและ(@NameIsNovel)นำทางแล้ว ก็วางแผนที่(@NameIsNovel)จะจากไป
“ทุกท่าน ข้ายังมี(@NameIsNovel)งานบางอย่างต้องทำ ดังนั้นข้าจะไม่อยู่ที่(@NameIsNovel)นี่อีกต่อไป” เซินลั่วทักทายฉานเอ๋อร์ แล้วจึงโค้งคำนับทุกคน
“เราขอบคุณท่านเซิน ที่(@NameIsNovel)คุ้มกันมา” ท่านอาจารย์เจ๋อสือกล่าวขอบคุณ
ฉานเอ๋อร์เผยรอยยิ้มเล็กน้อยให้เขา(@NameIsNovel) ประสานมือและ(@NameIsNovel)ก้มศีรษะ
------------