หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 667
ตอนที่ 667 : การหารือ
ตอนที่ 667
จิตวิญญาณเทวะของเซินลั่วหันสายตาไปจับจ้องที่(@NameIsNovel)รอยแสงเบื้องบน มันเคลื่อนไหวสั่นไหวอย่างต่อเนื่อง ดูเหมือนจะมองเห็นเค้าโครงของรูปแบบบางอย่าง
แต่ในความรีบร้อนนี้เขา(@NameIsNovel)กลับไม่มี(@NameIsNovel)เวลาที่(@NameIsNovel)จะพินิจให้ลึกซึ้งกว่า(@NameIsNovel)นั้น
“หากเจ้าสามารถนำปราณเต๋าจากความฝันของข้ามาได้(@NameIsNovel) ก็โปรดช่วยข้าอีกสักครั้ง...แค่ครั้งเดียวเท่านั้น เพราะข้ายังตายไม่ได้(@NameIsNovel)!”
จิตวิญญาณเทวะของเซินลั่วเกือบจะกรีดร้องจนสุดเสียง คำรามใส่ทะเลดาราอันไร้ขอบเขต
ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเงียบงัน แสงดาวโดยรอบยังคงนิ่งสงบ สั่นไหวเป็น(@NameIsNovel)พักๆ ราวกับจะบอกว่า(@NameIsNovel) ชีวิตหรือความตายของเจ้าจะเกี่ยวข้องอะไรกับวัฏจักรแห่งเต๋าสวรรค์เล่า?
เซินลั่วไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)จะถูกขับออกจากโลกนี้เมื่อใด หากไม่สามารถยืมพลังบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)เพียงพอมาปกป้องตนเองได้(@NameIsNovel)สำเร็จ เมื่อถึงเวลาที่(@NameIsNovel)จิตวิญญาณเทวะกลับคืนสู่ร่าง ก็จะเป็น(@NameIsNovel)ช่วงเวลาแห่งความตายของเขา(@NameIsNovel)
“หากเต๋าสวรรค์ไม่เกี่ยวข้องกับข้า เช่นนั้นข้าก็จะแสวงหาผู้ที่(@NameIsNovel)เกี่ยวข้องกับข้า!” ความคิดเช่นนี้ผุดขึ้นในใจของเซินลั่ว
ทันทีหลังจากนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็ตะโกนชื่อทีละชื่อ: “จงอิง จินโย่ว เติ้งอวี้กวง อินเจียว ผังอวี้ หลิวจี้ หม่าเซิ่ง เหวินฉง หวังซาน เกิ่งถง...”
ชื่อเหล่านี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากทหารสวรรค์สามสิบหกนายที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยต่อสู้ด้วยมาก่อนในเจดีย์ทองคำ ชื่อของพวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดถูกจารึกไว้ในคัมภีร์สวรรค์
ด้วยเสียงเรียกของเขา(@NameIsNovel) การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยก็เกิดขึ้นในที่(@NameIsNovel)สุดในทะเลดาราโดยรอบ แต่ละชื่อดูเหมือนจะสอดคล้องกับดาวดวงหนึ่ง เมื่อเรียกชื่อพวกเขา(@NameIsNovel) ดวงดาวก็ตอบสนองด้วยการส่องประกายเจิดจ้า
ประกายแห่งความหวังผุดขึ้นในใจของเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ตะโกนดังขึ้น
ทว่า(@NameIsNovel) ไม่มี(@NameIsNovel)การเกิดเหตุการณ์ผิดปกติใดๆ ในบริเวณโดยรอบขณะที่(@NameIsNovel)ดวงดาวเหล่านี้ส่องประกาย ทะเลดารายังคงเหมือนเดิม ร่องรอยแสงก็เช่นกัน
ด้วยความจนปัญญา เซินลั่วก็ถ่ายทอดพลังสัมผัสจิตเทวะทั้งหมด แผ่ขยายออกไปยังดวงดาวโดยรอบ
ขณะที่(@NameIsNovel)พลังสัมผัสจิตเทวะแผ่ออกไป การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยก็เกิดขึ้นบนท้องฟ้ารอบตัว ร่องรอยแสงที่(@NameIsNovel)กำลังกระโดดไปมาระหว่า(@NameIsNovel)งดวงดาวที่(@NameIsNovel)อยู่ห่างไกลก็ดูเหมือนจะสัมผัสได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)เริ่มกระโดดมาทางเขา(@NameIsNovel)
เซินลั่วเฝ้ามองร่องรอย ดวงตาฉายแววประหลาดใจ และ(@NameIsNovel)พึมพำโดยสัญชาตญาณว่า(@NameIsNovel) “ค่ายกล...”
ทันทีที่(@NameIsNovel)สิ้นเสียง ความเจ็บปวดแหลมคมก็พุ่งผ่านเข้ามาในใจ สติของเขา(@NameIsNovel)พลันพร่ามัว บ่งบอกว่า(@NameIsNovel)กำลังจะถูกขับออกจากห้วงมิตินี้อีกครั้ง
ทันทีที่(@NameIsNovel)สติกำลังจะกระจัดกระจาย เขา(@NameIsNovel)ก็ตะโกนชื่อของตนเองออกมาด้วยความคิดที่(@NameIsNovel)เกือบจะสิ้นหวัง
“เซินลั่ว...”
เสียงตะโกนนี้สะท้อนก้องไปทั่วทะเลดารา ร่องรอยแสงที่(@NameIsNovel)ไม่เสถียรพลันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้น พุ่งขึ้นจากดาวดวงหนึ่ง ไม่กระโดดจากดาวหนึ่งไปยังอีกดาวหนึ่งอีกต่อไป แต่กลับมุ่งตรงมายังเซินลั่ว
ในชั่วขณะต่อมา เซินลั่วภายในห้องก็ลืมตาขึ้นทันที ดวงตาเต็มไปด้วยประกายเทวะ และ(@NameIsNovel)ความผันผวนของปราณเต๋าก็ระเบิดออกในทันที
ด้วยการขยับของจิตใจ เขา(@NameIsNovel)ก็เคลื่อนมือไปกดที่(@NameIsNovel)หัวใจ พลังมหาศาลก็พวยพุ่งออกมาในพริบตา
พลังหยินอัปมงคลที่(@NameIsNovel)ค้างอยู่ตรงนั้นถูกชะล้างออกไปในทันทีด้วยปราณเต๋าอันยิ่งใหญ่นี้ มันละลายหายไปอย่างรวดเร็วราวกับหิมะใต้แสงตะวันที่(@NameIsNovel)แผดเผา
ทว่า(@NameIsNovel) ทันทีหลังจากนั้น ความผันผวนของปราณเต๋าในร่างกายก็ลดลงอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ใบหน้าก็พลันซีดเผือด ดวงตากลับด้าน และ(@NameIsNovel)ทรุดลงไปข้างหลัง หมดสติไป
…
หลังจากผ่านไปไม่ทราบเวลาเท่าใด เซินลั่วก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น เห็นจ้าวเฟยจีในทันที ซึ่งกำลังเฝ้าระวังอยู่ข้างกายอย่างระแวดระวัง
“นายท่าน ในที่(@NameIsNovel)สุดท่านก็ตื่น” จ้าวเฟยจีถอนหายใจอย่างโล่งอกและ(@NameIsNovel)กล่าว
“เกิดอะไรขึ้น?” เซินลั่วนวดหว่า(@NameIsNovel)งคิ้วที่(@NameIsNovel)ปวดร้าว และ(@NameIsNovel)ถาม
“เมื่อคืน ท่านขอให้ข้าช่วยท่านในการบำเพ็ญเพียร ระหว่า(@NameIsNovel)งทางก็เกิดปัญหาขึ้น พลังหยินอัปมงคลของข้าเกือบจะถูกท่านดูดไปจนหมด
ข้าหมดสติไปจากความอ่อนเพลีย และ(@NameIsNovel)เมื่อข้าตื่นขึ้น ก็พบว่า(@NameIsNovel)ท่านก็หมดสติไปเช่นกัน ข้าเฝ้าท่านมาตั้งแต่ตอนนั้น” จ้าวเฟยจีประคองเซินลั่วขึ้นและ(@NameIsNovel)อธิบาย
หลังจากได้(@NameIsNovel)ยินเรื่องราวของจ้าวเฟยจี เซินลั่วก็ระลึกถึงเหตุการณ์ในคืนก่อนหน้าและ(@NameIsNovel)รีบตรวจสอบสภาพร่างกายของตนเองโดยใช้สัมผัสจิตเทวะ
หลังจากตรวจสอบแล้ว ก็ไม่พบบาดแผลซ่อนเร้นใดๆ ในร่างกาย เส้นลมปราณทั้งหมดสมบูรณ์ แม้แต่เส้นใหม่จากเมื่อคืน พลังหยินอัปมงคลที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ภายในก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น
ทว่า(@NameIsNovel) เป็น(@NameIsNovel)ผลให้ อายุขัยของเขา(@NameIsNovel)ลดลงไปถึงสิบปีเต็ม
ในขณะเดียวกัน เขา(@NameIsNovel)ก็เห็นสิ่งหนึ่งได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน บางครั้ง การสำแดงพรสวรรค์ของคนเราก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้(@NameIsNovel)โดยการบังคับ ขีดจำกัดของจำนวนเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)ร่างกายสามารถรับได้(@NameIsNovel)มาถึงแล้ว
ถึงแม้เคล็ดวิชาเปิดเส้นลมปราณหยินมืด จะไม่มี(@NameIsNovel)อันตรายที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ของพลังหยินอัปมงคลตีกลับ เขา(@NameIsNovel)ก็จะไม่สามารถสร้างเส้นลมปราณใหม่ต่อไปได้(@NameIsNovel)
การก้าวข้ามขีดความสามารถของร่างกายอาจนำไปสู่การแตกหักของเส้นลมปราณและ(@NameIsNovel)ทำให้เสียชีวิตได้(@NameIsNovel) ถึงแม้จะเป็น(@NameIsNovel)เซียนก็คงจะทำอะไรไม่ได้(@NameIsNovel)ในตอนนั้น
“นายท่าน...” เมื่อเห็นเซินลั่วจมอยู่ในความคิด จ้าวเฟยจีก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะร้องเรียก
“ข้าไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร เมื่อคืนเจ้าก็ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบเช่นกัน เจ้าควรจะกลับไปพักผ่อนเถอะ” เซินลั่วส่ายศีรษะ
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดนั้น จ้าวเฟยจีก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงพยักหน้า ย่อตัวลง และ(@NameIsNovel)กลับเข้าไปในถุงเฉียนคุน
เซินลั่วหลับตาลงและ(@NameIsNovel)เริ่มปรับพลังงานอย่างสงบ
ทว่า(@NameIsNovel) ในไม่ช้า เขา(@NameIsNovel)ก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ค่ายกลดาราที่(@NameIsNovel)เห็นเมื่อคืนในคัมภีร์สวรรค์ปรากฏขึ้นในใจ ทำให้ไม่สามารถสงบลงได้(@NameIsNovel)
“ค่ายกลนั้นต้องเกี่ยวข้องกับการฉายภาพพลังบำเพ็ญในความฝันอย่างแน่นอน น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)ข้าสิ้นเปลืองอายุขัยไปมากเกินไปแล้วตอนนี้
ข้าทำได้(@NameIsNovel)เพียงคิดหาวิธีเพิ่มอายุขัยก่อนจึงจะสามารถลองอีกครั้งได้(@NameIsNovel)...” เซินลั่วครุ่นคิด
…
สองวันต่อมา สำนักหลวงก็พลันส่งคนมาเชิญเซินลั่วไปเยือนหอฉงเสวียน
ตามคำสั่ง เซินลั่วก็ไป เมื่อไปถึง ก็พบว่า(@NameIsNovel)โถงเต็มไปด้วยผู้คน รวมถึงพระผู้ใหญ่หลายรูปจากวัดจินซาน วัดเป่าเซียง และ(@NameIsNovel)วัดหัวเซิง ไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็อยู่ที่(@NameIsNovel)นั่นด้วยเช่นกัน
“เกิดอะไรขึ้น? มี(@NameIsNovel)ปัญหารึ?” หลังจากทักทายทุกคนแล้ว เซินลั่วก็ตรงไปยังหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง
“ไม่ต้องกังวล ทั้งราชครูและ(@NameIsNovel)ท่านอาจารย์จะมาถึงในไม่ช้า” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกระซิบ
คิ้วของเซินลั่วขมวดเข้าหากัน เมื่อมองไปรอบๆ อย่างใกล้ชิด ก็สังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เพียงท่านอาจารย์เจ๋อสือจากวัดจินซานเท่านั้นที่(@NameIsNovel)อยู่ ฉานเอ๋อร์หายไป
“หยุดอ้อมค้อมได้(@NameIsNovel)แล้ว มันเกี่ยวข้องกับฉานเอ๋อร์ใช่หรือไม่?” เซินลั่วถาม
“ใช่ ท่านเห็นภาพที่(@NameIsNovel)น่าตื่นตาตื่นใจในพิธีปลดปล่อยวิญญาณสวรรค์ในคืนนั้น มันเกี่ยวกับเรื่องนั้น” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงพยักหน้าและ(@NameIsNovel)ยอมรับ
เซินลั่วระลึกถึงภาพพระสงฆ์ที่(@NameIsNovel)เคยเห็นในคืนนั้นและ(@NameIsNovel)นิ่งเงียบไป
ในขณะนั้นเอง เสียงฝีเท้าก็ดังมาจากนอกประตู เฉิงเหย่าจินและ(@NameIsNovel)หยวนเทียนกังปรากฏตัวขึ้นพร้อมกัน ก้าวเข้ามา เบื้องหลังพวกเขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เณรน้อยคนหนึ่ง เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ฉานเอ๋อร์
ทุกคนลุกขึ้นทักทาย
“เหตุผลที่(@NameIsNovel)ข้าเชิญทุกคนมาที่(@NameIsNovel)นี่ในวันนี้ก็เพื่อหารือเกี่ยวกับความผิดปกติที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นระหว่า(@NameIsNovel)งพิธี มี(@NameIsNovel)บางเรื่องที่(@NameIsNovel)ต้องหารือกับพวกท่านทุกคน” หยวนเทียนกังกล่าวหลังจากทำให้ทุกคนนั่งลง
------------