หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 666
ตอนที่ 666 : พลังหยินอัปมงคลตีกลับ
ตอนที่ 666
เซินลั่วนั่งนิ่งอยู่กับที่(@NameIsNovel) เงียบงันและ(@NameIsNovel)ตะลึงงัน
ในใจของเขา(@NameIsNovel) ภาพแผนที่(@NameIsNovel)ดาราที่(@NameIsNovel)เคยเห็นก่อนหน้านี้เริ่มหมุนวน ร่องรอยแสงประหลาดเริ่มกระโดดไปมาในแผนที่(@NameIsNovel)ดาราภายในใจ
เพียงครู่ต่อมา ร่องรอยแสงและ(@NameIsNovel)แผนที่(@NameIsNovel)ดาราจักรทั้งหมดก็เริ่มพร่ามัวจนกระทั่งหายไปโดยสิ้นเชิง
แม้เมื่อเซินลั่วพยายามจะระลึกถึงลักษณะของแผนที่(@NameIsNovel)ดาราอย่างจงใจ ก็ไม่มี(@NameIsNovel)ภาพที่(@NameIsNovel)สอดคล้องกันปรากฏขึ้นในทะเลจิตวิญญาณของเขา(@NameIsNovel)อีก
ครู่ต่อมา เซินลั่วก็นวดขมับที่(@NameIsNovel)ปวดเล็กน้อย ตัดสินใจที่(@NameIsNovel)จะไม่ครุ่นคิดถึงมันอีกต่อไป
เขา(@NameIsNovel)เหลือบมองหมอนหยกซึ่งวางอยู่อย่างเงียบๆ เบื้องหน้า โบกมือเพื่อเก็บมันไป และ(@NameIsNovel)ตัดสินใจที่(@NameIsNovel)จะไม่แตะต้องเงาฉายของคัมภีร์สวรรค์ที่(@NameIsNovel)ลึกลับและ(@NameIsNovel)คาดเดาไม่ได้(@NameIsNovel)นี้ไปอีกชั่วคราว
เขา(@NameIsNovel)ลุกขึ้น เดินไปที่(@NameIsNovel)หน้าต่าง ผลักหน้าต่างเปิดออก เหลือบมองท้องฟ้ายามค่ำคืนที่(@NameIsNovel)มืดมิด ปิดหน้าต่างโดยไม่มี(@NameIsNovel)ทีท่าว่า(@NameIsNovel)จะง่วงนอน เขา(@NameIsNovel)นั่งขัดสมาธิลงอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)เริ่มทำสมาธิและ(@NameIsNovel)ฟื้นฟู
หลังจากที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เปิดเส้นลมปราณจำนวนมากด้วยเคล็ดวิชาเปิดเส้นลมปราณหยินมืด คุณสมบัติในการบำเพ็ญเพียรของเขา(@NameIsNovel)ก็ก้าวหน้าไปอย่างน่าประหลาดใจ
แม้แต่เคล็ดวิชาหวงถิงซึ่งเคยไม่สามารถฝึกฝนได้(@NameIsNovel)มาโดยตลอด ก็ดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)ความคืบหน้าอยู่บ้าง
ดังนั้น ด้วยการเปลี่ยนอินในมือ เซินลั่วก็เริ่มฝึกฝนเคล็ดวิชาหวงถิง และ(@NameIsNovel)ร่างกายก็ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีเหลืองบางๆ ในไม่ช้า
เขา(@NameIsNovel)อาศัยประสบการณ์การบำเพ็ญเพียรจากความฝัน นำทางการไหลของปราณเต๋าในร่างกาย พยายามที่(@NameIsNovel)จะเร่งความก้าวหน้าของการบำเพ็ญเคล็ดวิชาหวงถิง
แต่ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะพยายามมากเพียงใด ก็มี(@NameIsNovel)ความคืบหน้าในการบำเพ็ญเพียงเล็กน้อย
กว่า(@NameIsNovel)สองชั่วยามต่อมา ในที่(@NameIsNovel)สุดเซินลั่วก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง แสดงความผิดหวังและ(@NameIsNovel)จนปัญญาเล็กน้อย
นับตั้งแต่ที่(@NameIsNovel)คลายปมปัญหาของการฝึกฝนเคล็ดวิชาหวงถิงได้(@NameIsNovel)เล็กน้อย เขา(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel)พยายามอย่างหนักที่(@NameIsNovel)จะปรับปรุงผลการบำเพ็ญเพียรในด้านนี้
แต่มันก็ยังคงไม่ดีนัก มันเพียงแค่เสริมสร้างร่างกายได้(@NameIsNovel)เล็กน้อย และ(@NameIsNovel)ไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงที่(@NameIsNovel)เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดเหมือนในความฝัน
เซินลั่วอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะสงสัยในใจ “หรือว่า(@NameIsNovel)คุณสมบัติของข้ายังคงแย่เกินไป?”
ทันทีที่(@NameIsNovel)คิดเช่นนี้ เขา(@NameIsNovel)ก็เอื้อมมือไปและ(@NameIsNovel)ตบถุงเฉียนคุนที่(@NameIsNovel)เอว เรียกแม่ทัพผีจ้าวเฟยจีออกมาอีกครั้ง
“นายท่าน” จ้าวเฟยจีคุกเข่าลงข้างหนึ่งและ(@NameIsNovel)คารวะด้วยกำปั้น
“มี(@NameIsNovel)บางอย่างที่(@NameIsNovel)ข้าต้องการให้เจ้าช่วย...” เซินลั่วกล่าว
“นายท่านวางแผนจะฝึกฝนอีกครั้งรึ?” จ้าวเฟยจีซึ่งมี(@NameIsNovel)ความเข้าใจกับเซินลั่วอยู่แล้ว ก็เดาเจตนาของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ทันที
แม่ทัพผีไม่ได้(@NameIsNovel)พูดอะไรอีก และ(@NameIsNovel)นั่งขัดสมาธิตรงข้ามเซินลั่วทันที ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ ปิดลง
เซินลั่วขอบคุณเขา(@NameIsNovel) แล้วด้วยสายตาที่(@NameIsNovel)จดจ่อ ก็ประสานนิ้วเข้าด้วยกันและ(@NameIsNovel)เริ่มวาดบนเสื้อของตนจากท้องไปยังบริเวณหน้าอก ในเวลาไม่นาน เขา(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel)วาดค่ายกลอักขระเวทสีแดงเลือดที่(@NameIsNovel)ซับซ้อนขึ้นมา
จากนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็ทำอินด้วยนิ้วและ(@NameIsNovel)ชี้ไปที่(@NameIsNovel)หว่า(@NameIsNovel)งคิ้วของแม่ทัพผี
ขณะที่(@NameIsNovel)ชี้ด้วยปลายนิ้วและ(@NameIsNovel)ดึงกลับอย่างรวดเร็ว พลังหยินอัปมงคลสีดำที่(@NameIsNovel)หนาแน่นและ(@NameIsNovel)บริสุทธิ์ก็กระโดดออกมาจากหว่า(@NameIsNovel)งคิ้วของเขา(@NameIsNovel) วาดเป็น(@NameIsNovel)เส้นหมอกสีดำกลางอากาศและ(@NameIsNovel)พุ่งไปยังอักขระเวทที่(@NameIsNovel)ท้องน้อย
อักขระเวทในบริเวณนั้นส่องสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า พร้อมกับความรู้สึกคุ้นเคยของความเจ็บปวดที่(@NameIsNovel)กัดกินอย่างรุนแรงกลับคืนมา เซินลั่วซึ่งคุ้นเคยกับสิ่งนี้อยู่แล้ว ก็เริ่มใช้เคล็ดวิชาเปิดเส้นลมปราณหยินมืดอย่างพิถีพิถัน
ราวครึ่งชั่วยามต่อมา เซินลั่ว จากท้องผ่านหน้าอกไปยังไหล่และ(@NameIsNovel)คอ กำลังจะก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)เส้นลมปราณสีครามจางๆ พลังหยินอัปมงคลยังคงทำการปรับแต่งขั้นสุดท้าย
แต่พลังปราณฟ้าดินจากสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพีโดยรอบดูเหมือนจะสัมผัสได้(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)เริ่มรวมตัวกันที่(@NameIsNovel)นี่ทีละน้อย
เซินลั่วถอนหายใจอย่างโล่งอก เส้นลมปราณนี้กำลังจะก่อตัวขึ้นแล้ว
แต่ในขณะนั้นเอง สถานการณ์ที่(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!
พลังปราณฟ้าดินที่(@NameIsNovel)เข้าสู่ร่างกายและ(@NameIsNovel)พลังหยินอัปมงคลพลันเกิดปฏิกิริยารุนแรงที่(@NameIsNovel)ไม่คาดคิด พลังปราณฟ้าดินทั้งหมดกลับเริ่มพุ่งเข้าสู่เส้นลมปราณอื่นๆ ไปตามเส้นลมปราณใหม่ที่(@NameIsNovel)เพิ่งเปิดขึ้น อย่างควบคุมไม่ได้(@NameIsNovel)
ในเวลาเดียวกัน แม่ทัพผีที่(@NameIsNovel)นั่งอยู่ตรงข้ามก็พลันแข็งทื่อและ(@NameIsNovel)เริ่มสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้(@NameIsNovel)
พลังหยินอัปมงคลเส้นบางๆ พวยพุ่งออกมาจากหว่า(@NameIsNovel)งคิ้วราวกับน้ำเดือด ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)เชือกหมอกหนาเท่านิ้วหัวแม่มือที่(@NameIsNovel)พุ่งตรงไปยังเส้นลมปราณใหม่และ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าไปโดยไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งกีดขวางใดๆ
“พลังหยินอัปมงคลตีกลับ...”
เซินลั่วตระหนักได้(@NameIsNovel)ทันทีว่า(@NameIsNovel)เกิดอะไรขึ้น จึงหยุดเคล็ดวิชาโดยเสี่ยงที่(@NameIsNovel)เส้นลมปราณของตนจะถูกตัดขาด
ทว่า(@NameIsNovel) ถึงแม้จะหยุดโคจรปราณเต๋าแล้ว ความผิดปกติต่างๆ ภายในร่างกายก็ไม่แสดงท่าทีว่า(@NameIsNovel)จะหยุดลง
พลังปราณฟ้าดินที่(@NameIsNovel)ถูกดึงเข้ามาในร่างกายยังคงอำนวยความสะดวกในการรวมตัวของเส้นลมปราณและ(@NameIsNovel)พลังหยินอัปมงคล
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น เมื่อพลังหยินอัปมงคลรวมตัวกันมากขึ้นเรื่อยๆ เส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)เคยเปิดไว้ด้วยเคล็ดวิชาเปิดเส้นลมปราณหยินมืดก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นทีละเส้น ราวกับตอบสนองต่อเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)เพิ่งเปิดใหม่
สิ่งที่(@NameIsNovel)ทำให้เซินลั่วตกใจยิ่งกว่า(@NameIsNovel)คือ ส่วนลึกภายในเส้นลมปราณเหล่านั้นที่(@NameIsNovel)เดิมทีคิดว่า(@NameIsNovel)ก่อตัวขึ้นแล้ว ยังคงมี(@NameIsNovel)พลังหยินอัปมงคลจำนวนมากซุ่มซ่อนอยู่ ราวกับพวกมันได้(@NameIsNovel)พักตัวอยู่เป็น(@NameIsNovel)เวลานาน
เพียงแค่รอวันที่(@NameIsNovel)พลังหยินอัปมงคลตีกลับจะปะทุขึ้น
เซินลั่วไม่กล้าที่(@NameIsNovel)จะประมาทแม้แต่น้อยและ(@NameIsNovel)ระดมเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามในทันที ดึงพลังจากตันเถียนและ(@NameIsNovel)เส้นลมปราณอื่นๆ มาเพื่อกดข่มและ(@NameIsNovel)ทำให้พลังหยินอัปมงคลในเส้นลมปราณเหล่านี้สงบลง
แต่พลังหยินอัปมงคลที่(@NameIsNovel)ซุ่มซ่อนอยู่ในเส้นลมปราณนั้นได้(@NameIsNovel)หลอมรวมเข้ากับเส้นลมปราณอย่างลึกซึ้งมานานแล้ว
ภายใต้การชะล้างของปราณเต๋าของตนเอง พวกมันไม่ขยับเขยื้อนเลยและ(@NameIsNovel)ไม่แสดงท่าทีว่า(@NameIsNovel)จะถูกกดข่ม
พลังหยินอัปมงคลทั้งหมดปรากฏขึ้นจากที่(@NameIsNovel)ซ่อนและ(@NameIsNovel)รวมตัวกันไปยังเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)เพิ่งก่อตัวขึ้นใหม่ ราวกับลูกไฟที่(@NameIsNovel)สะสมมาเป็น(@NameIsNovel)เวลานาน
ฟืนและ(@NameIsNovel)เชื้อเพลิงถูกเติมเข้าไปมากขึ้นเรื่อยๆ เพียงแค่รอให้พลังสะสมจนสมบูรณ์เพื่อการระเบิด
เซินลั่วเห็นว่า(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามไม่สามารถทำให้มันสงบลงได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ด้วยความสิ้นหวัง ก็ต้องโคจรพลังเทวะหวงถิงอีกครั้ง แต่ระดับพลังบำเพ็ญในด้านนี้แย่มาก ดังนั้นผลที่(@NameIsNovel)มันจะสามารถทำได้(@NameIsNovel)จึงน้อยนิด
เขา(@NameIsNovel)สามารถรู้สึกได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจนแล้วว่า(@NameIsNovel)พลังหยินอัปมงคลที่(@NameIsNovel)สะสมอยู่ในหน้าอกกำลังหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ และ(@NameIsNovel)พลังปราณฟ้าดินที่(@NameIsNovel)ผสมปนเปกันก็หนักขึ้นเรื่อยๆ
ซึ่งทำให้หายใจลำบากอยู่บ้าง จวนเจียนจะถึงขีดจำกัดของการปะทุแล้ว
หากพลังหยินนี้ปะทุขึ้น ไม่ต้องพูดถึงว่า(@NameIsNovel)พลังนี้จะทำให้เส้นเลือดหัวใจฉีกขาดหรือไม่ ถึงแม้จะสามารถปกป้องร่างกายได้(@NameIsNovel)อย่างน่าอัศจรรย์ พลังหยินอัปมงคลที่(@NameIsNovel)แผ่ซ่านไปทั่วนั้นก็เพียงพอที่(@NameIsNovel)จะทำลายเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)
การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนี้ไม่คาดคิดเกินไป เซินลั่วร้อนใจอย่างยิ่งแต่ก็คิดหาทางแก้ไขไม่ได้(@NameIsNovel)
“เอาเถอะ ข้าทำได้(@NameIsNovel)เพียงลองอีกครั้งเท่านั้น”
ในช่วงเวลาคับขัน เซินลั่วยกมือขึ้นและ(@NameIsNovel)โบกเบื้องหน้า แสงสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น และ(@NameIsNovel)หมอนหยกก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
เขา(@NameIsNovel)วางมือลงบนหมอนหยก จดจ่อจิตใจไว้ที่(@NameIsNovel)จุดหนึ่ง และ(@NameIsNovel)เข้าสู่หมอนหยกในทันที พุ่งตรงไปยังคัมภีร์สวรรค์ที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่
ครั้งนี้ ร่างกายเนื้อไม่ได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลงเลย และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เพียงจิตวิญญาณเทวะเท่านั้นที่(@NameIsNovel)เข้าไปข้างใน ทว่า(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)เข้าไปในโถงสีทอง แต่กลับมายังทะเลดาราที่(@NameIsNovel)ไร้ขอบเขต
ล้อมรอบด้วยสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพี ธารดาราสว่า(@NameIsNovel)งไสวด้วยแสงนับไม่ถ้วน และ(@NameIsNovel)ร่องรอยแสงที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)จางๆ ก็กระโดดขึ้นมาอีกครั้งท่ามกลางกลุ่มดาวหมอกและ(@NameIsNovel)หมอก
------------