หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 672
ตอนที่ 672 : ประจัญบานอสูรนาคา
ตอนที่ 672
“ท่านลามะนักบุญ! อาคมบัวศักดิ์สิทธิ์ภายในเมือง...มิอาจต้านทานได้(@NameIsNovel)อีกต่อไปแล้ว! ข้าน้อยขอร้องท่านผู้ทรงเกียรติ โปรดเมตตาเข้าแทรกแซงอีกครั้ง เพื่อขับไล่อสูรร้ายตนนี้ไปเถิด!” น้ำเสียงของชายชราในอาภรณ์ขุนนางชั้นสูงเต็มไปด้วยความร้อนรน ขณะยืนอยู่เบื้องหน้าพระสงฆ์ผู้มี(@NameIsNovel)ใบหน้าเหลืองซีดรูปนั้น
“ท่านเจ้าเมืองนครตะวันตก มิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องร้อนใจไป...มิใช่ว่า(@NameIsNovel)พวกอาตมาไม่เต็มใจจะลงมือ
แต่ดังที่(@NameIsNovel)ท่านทราบ พลังวิญญาณของพวกเรานั้นล้วนมาจากองค์นักบุญ หลังจากขับไล่อสูรปฐพีไปเมื่อคราวก่อน ก็แทบจะหลงเหลืออยู่เพียงน้อยนิด
หากต้องการจะร้องขอพลังวิญญาณเพิ่มเติมจากองค์นักบุญ ก็จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องถวายเครื่องสังเวยชุดใหม่” พระสงฆ์หน้าเหลืองส่ายศีรษะ ช่างดูราวกับจนปัญญาเสียเต็มประดา
“ข้าน้อยได้(@NameIsNovel)นำเงินออมทั้งหมดของจวนเจ้าเมืองในช่วงครึ่งปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมาแล้ว ขอท่านพระสงฆ์ทั้งหลายโปรดรับไว้ในนามขององค์นักบุญด้วยเถิด” ขุนนางในชุดหรูหราเร่งหันไปพยักหน้าให้ผู้ติดตามสองคนที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องหลัง
ผู้ติดตามทั้งสองก้าวเข้ามาอย่างทุลักทุเลพร้อมกับหีบไม้ใบใหญ่ เมื่อพวกเขา(@NameIsNovel)เปิดมันออก ประกายแสงสีทองเจิดจ้าก็สาดสะท้อนออกมาจนแสบตา
กว่า(@NameIsNovel)ครึ่งหีบอัดแน่นไปด้วยทองคำและ(@NameIsNovel)เงิน ขณะที่(@NameIsNovel)อีกมุมหนึ่งของหีบมี(@NameIsNovel)หยกเนื้อดี วัตถุดิบวิญญาณ และ(@NameIsNovel)ทรัพยากรบำเพ็ญเพียรอื่นๆ วางเรียงรายอยู่
“มี(@NameIsNovel)เพียงเท่านี้เองรึ?” พระสงฆ์หน้าเหลืองมิได้(@NameIsNovel)เหลือบแลทองคำและ(@NameIsNovel)เงินแม้แต่น้อย สายตาจับจ้องไปยังหยกและ(@NameIsNovel)วัตถุดิบวิญญาณพลางขมวดคิ้ว กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ราวกับว่า(@NameIsNovel)ภัยพิบัติที่(@NameIsNovel)กำลังจะเกิดขึ้นภายนอกมิได้(@NameIsNovel)อยู่ในสายตา
“ช่วงนี้จำนวนพ่อค้าวาณิชในเมืองลดน้อยลง นี่คือทั้งหมดที่(@NameIsNovel)จวนเจ้าเมืองสามารถรวบรวมมาได้(@NameIsNovel)แล้วขอรับ
เมื่ออสูรร้ายถูกขับไล่ไป ข้าน้อยจะรีบไปเกลี้ยกล่อมเหล่าพ่อค้าผู้มั่งคั่งในเมืองทันที ย่อมต้องสามารถรวบรวมมาได้(@NameIsNovel)มากกว่า(@NameIsNovel)นี้เป็น(@NameIsNovel)แน่” ขุนนางในชุดหรูหรากล่าวอย่างไม่มั่นใจนัก พลางยกแขนเสื้อขึ้นปาดเหงื่อเย็นเยียบที่(@NameIsNovel)ผุดพรายขึ้นบนหน้าผาก
พระสงฆ์หน้าเหลืองสบตากับพระสงฆ์รูปอื่นๆ ทันทีที่(@NameIsNovel)กำลังจะเอ่ยปาก เสียงระเบิดดังกึกก้องก็ดังมาจากภายนอก
เหล่าพระสงฆ์ต่างผุดลุกขึ้นแล้วมองออกไปด้านนอก สีหน้าของแต่ละรูปพลันแปรเปลี่ยนไปในทันใด
ลูกแก้วผลึกบนเจดีย์ทองคำใจกลางเมืองได้(@NameIsNovel)สกัดกั้นการจู่โจมของเมฆอสูรสีดำมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน แต่ในที่(@NameIsNovel)สุดพลังของมันก็หมดสิ้นลง บัดนี้มันส่องแสงเพียงริบหรี่จวนเจียนจะดับมอด
พลันบังเกิดเสียงคำรามอันเปี่ยมด้วยความลิงโลดดังออกมาจากเมฆอสูรสีดำทะมึนกลางฟากฟ้า
ก่อนที่(@NameIsNovel)ลมปีศาจสีดำขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางหลายฉื่อจะพวยพุ่งลงมา มันหมุนวนอยู่ชั่วขณะแล้วแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)อุ้งมืออสูรทมิฬขนาดมหึมา หมายจะขย้ำลงไปยังเรือนพักอาศัยเบื้องล่าง
ภายในเรือนหลังนั้นมี(@NameIsNovel)ครอบครัวสามชีวิตซ่อนตัวอยู่ แม้ยังไม่ทันที่(@NameIsNovel)อุ้งมือยักษ์จะมาถึง ไอเย็นยะเยือกอันน่าสะพรึงก็ได้(@NameIsNovel)แผ่เข้าปกคลุมพวกเขา(@NameIsNovel)ไว้แล้ว
ถึงแม้พวกเขา(@NameIsNovel)จะมิอาจมองเห็นสิ่งที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นบนท้องฟ้าได้(@NameIsNovel) แต่ก็สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงมหันตภัยที่(@NameIsNovel)กำลังคืบคลานเข้ามา ใบหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและ(@NameIsNovel)สิ้นหวัง โผเข้ากอดกันแน่น หลับตาลงเพื่อรอคอยชะตากรรมของตน
ในช่วงเวลาแห่งความเป็น(@NameIsNovel)ความตายนั้นเอง แสงสีแดงฉานสายหนึ่งก็พุ่งผ่านไป รวดเร็วจนยากที่(@NameIsNovel)สายตาจะมองทัน มาถึงเบื้องหน้าอุ้งมืออสูรทมิฬในชั่วพริบตา มันคือกระบี่เซียนสีแดงฉานเล่มหนึ่ง
ประกายกระบี่สีแดงฉานยาวกว่า(@NameIsNovel)สิบฉื่อพลันปรากฏขึ้นจากตัวกระบี่ และ(@NameIsNovel)ในชั่วพริบตาเดียว มันก็ตวัดวนรอบอุ้งมืออสูรทมิฬแล้วฟันผ่านไป
อุ้งมืออสูรระเบิดออก กลายเป็น(@NameIsNovel)เส้นใยพลังปราณสีดำก่อนจะสลายไปในอากาศธาตุ
“ผู้ใดบังอาจมาขวางข้า?” น้ำเสียงแหลมสูงเกรี้ยวกราดคำรามลั่นออกมาจากภายในเมฆดำ
ท่ามกลางประกายแสงที่(@NameIsNovel)สั่นไหวใกล้กระบี่บิน ร่างของเซินลั่วก็ปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)เคร่งขรึมเย็นชา โดยไม่ตอบคำของอสูรในเมฆทมิฬ นิ้วชี้ตวัดไปที่(@NameIsNovel)ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์พร้อมกับประสานอินด้วยมืออีกข้างหนึ่ง
ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์หมุนคว้างอยู่กับที่(@NameIsNovel) ก่อนจะปลดปล่อยลำแสงสีแดงสองสายออกมาจากตัวกระบี่ แต่ละสายล้วนมี(@NameIsNovel)สีเดียวกัน
ทว่า(@NameIsNovel)สายหนึ่งแผ่กลิ่นอายแห่งหยางอันรุนแรง ขณะที่(@NameIsNovel)อีกสายหนึ่งกลับเป็น(@NameIsNovel)หยินอย่างชัดเจน ทั้งสองสอดประสานเข้าด้วยกันอย่างกลมกลืน
บังเกิดเสียงใสกังวาน ราวกับโลหะกระทบกัน ปรากฏเป็น(@NameIsNovel)กระบี่ปราณสีแดงขนาดมหึมา ยาวราวยี่สิบถึงสามสิบฉื่อก่อตัวขึ้น ปลายแหลมชี้ไปยังเมฆดำกลางอากาศ มันคือเคล็ดวิชากระบี่ลับของสำนักชุนชิว...กระบี่กฎเกณฑ์หยินหยาง
คลื่นพลังกระบี่อันท่วมท้นมหาศาลระเบิดออกจากกระบี่ปราณสีแดง แผ่ขยายออกไปประดุจคลื่นยักษ์ถาโถม
ปราณอสูรภายในเมฆดำถูกพลังกระบี่อันแกร่งกร้าวกดดันจนเริ่มสลายไปอย่างรวดเร็ว ราวกับน้ำแข็งที่(@NameIsNovel)ถูกเปลวตะวันแผดเผา
ร่องรอยแห่งความยินดีฉายวาบขึ้นบนใบหน้าของเซินลั่ว ขณะที่(@NameIsNovel)อานุภาพของตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์เพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาล ทำให้กระบี่กฎเกณฑ์หยินหยางสามารถสำแดงเดชอันน่าเกรงขามถึงเพียงนี้ได้(@NameIsNovel)
อสูรในเมฆดำดูจะตื่นตระหนกกับภาพเบื้องหน้าเป็น(@NameIsNovel)อย่างมาก กลุ่มควันของมันม้วนตัวปั่นป่วนขณะรีบร้อนล่าถอยไป
“ที่(@NameIsNovel)นี่มิใช่สถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เจ้าจะมาก็มา จะไปก็ไปได้(@NameIsNovel)ตามอำเภอใจ” เซินลั่วแค่นยิ้มเย็นชาพลางชี้นิ้วออกไป
กระบี่ปราณสีแดงฉานมหึมาทะยานออกไปทันที ความเร็วของมันเหนือกว่า(@NameIsNovel)เมฆดำที่(@NameIsNovel)กำลังถอยหนีอยู่หลายเท่า ตามทันในชั่วพริบตาเดียวแล้วฟาดฟันแหวกท้องฟ้า
แสงสีแดงเจิดจ้าพวยพุ่งออกมาจากกระบี่กฎเกณฑ์หยินหยาง สาดส่องสว่า(@NameIsNovel)งไปกว่า(@NameIsNovel)ครึ่งค่อนฟ้า พร้อมกับเสียง “ฉ่า” อันดังลั่น เมฆดำหนาทึบที่(@NameIsNovel)เคยบดบังดวงตะวันก็ถูกตัดขาดออกเป็น(@NameIsNovel)สองซีก ก่อนที่(@NameIsNovel)ทั้งสองซีกจะระเบิดสลายไปจนหมดสิ้น
กระบี่กฎเกณฑ์หยินหยาง นอกจากจะใช้ล่าภูตผีปีศาจแล้ว ยังมี(@NameIsNovel)อานุภาพร้ายกาจต่อเหล่าอสูรอีกด้วย ยิ่งประกอบกับอัคคีบัวสวรรค์ที่(@NameIsNovel)แฝงอยู่ในตัวอ่อนกระบี่ มันจึงเป็น(@NameIsNovel)ศัตรูตัวฉกาจของเหล่าภูตผีและ(@NameIsNovel)อสูรทั้งปวงอย่างแท้จริง
เสียงกรีดร้องแหลมคมดังก้องออกมา พลังปราณสีดำกลางอากาศสลายไปอย่างรวดเร็ว ปรากฏร่างอสูรนาคาสีดำขนาดมหึมาตนหนึ่งขึ้นบนฟากฟ้า
อสูรนาคาตนนี้มี(@NameIsNovel)ความยาวราวสี่สิบถึงห้าสิบฉื่อ บนศีรษะมี(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เงินหนาคู่หนึ่ง เกล็ดสีดำทมิฬที่(@NameIsNovel)ส่องประกายวาววับปกคลุมทั่วทั้งร่าง และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ส่วนที่(@NameIsNovel)นูนโป่งออกมาสี่แห่งบนช่วงท้อง ดูราวกับกำลังจะเปลี่ยนผ่านจากงูสู่มังกร แผ่กลิ่นอายอันน่าเกรงขามออกมาอย่างท่วมท้น
ทว่า(@NameIsNovel)ในขณะนี้ ดวงตาของนาคานั้นแดงก่ำ จ้องมองเซินลั่วอย่างอาฆาตแค้น บนท้องของมันมี(@NameIsNovel)รอยแผลไหม้เกรียมขนาดใหญ่ มี(@NameIsNovel)โลหิตไหลซึมออกมาจางๆ เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บจากกระบี่กฎเกณฑ์หยินหยาง
แต่เกล็ดของงูดำนั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง แม้แต่กระบี่กฎเกณฑ์หยินหยางก็ยังมิอาจทะลวงเกราะป้องกันของมันเข้าไปได้(@NameIsNovel) ดังนั้นขอบเขตของอาการบาดเจ็บจึงมิได้(@NameIsNovel)ร้ายแรงถึงชีวิต
“นี่คืองูเหมยพันปี!” เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)สนใจสิ่งอื่นใด แต่หลังจากสังเกตเห็นเขา(@NameIsNovel)เงินของนาคา ดวงตาก็พลันเป็น(@NameIsNovel)ประกายขึ้นมา
ความทรงจำจากคัมภีร์บนภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่นในดินแดนแห่งความฝันพลันผุดวาบขึ้นในห้วงสำนึก งูชนิดนี้นับเป็น(@NameIsNovel)สายพันธุ์ย่อยของเผ่าพันธุ์มังกร ว่า(@NameIsNovel)กันว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ลูกผสมระหว่า(@NameIsNovel)งมังกรและ(@NameIsNovel)อสรพิษ ทั้งเนื้อและ(@NameIsNovel)เลือดของมันล้วนเป็น(@NameIsNovel)โอสถบำรุงชั้นเลิศ ทว่า(@NameIsNovel)ส่วนที่(@NameIsNovel)ล้ำค่าที่(@NameIsNovel)สุดกลับเป็น(@NameIsNovel) ‘ดีงู’ ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)รวบรวมแก่นแท้แห่งชีวิตทั้งหมดเอาไว้ การบริโภคมันสามารถเพิ่มพูนพลังสายตาได้(@NameIsNovel)อย่างมหาศาล นับเป็น(@NameIsNovel)วัตถุดิบวิญญาณที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)มูลค่าสูงยิ่ง
ขณะที่(@NameIsNovel)ข้อมูลเหล่านี้ฉายวาบขึ้นในใจ การเคลื่อนไหวของเขา(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)ลังเลแม้แต่น้อย แสงจันทร์เรืองรอง ที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากฝ่าเท้าทั้งสองลุกโชนขึ้น พร้อมกับแสงสีเขียวที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มร่างกาย หลังจากแสงนั้นระเบิดวาบขึ้นอย่างกะทันหัน ร่างทั้งร่างก็อันตรธานไปในทันที...มันคือเคล็ดวิชาเงาพฤกษา
บัดนี้เมื่อระดับพลังบำเพ็ญได้(@NameIsNovel)บรรลุถึงขั้นก่อกำเนิดแล้ว ประกอบกับประสบการณ์ที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับในดินแดนแห่งความฝัน เขา(@NameIsNovel)ก็เชี่ยวชาญในเคล็ดวิชาเงาพฤกษานี้อย่างลึกซึ้งแล้ว
งูเหมยพันปีบังเกิดความตระหนก หัวงูของมันส่ายไปมาเพื่อมองหาร่องรอยของเซินลั่ว ขณะนั้นเองความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเบื้องหลังก็เกิดการกระเพื่อมไหว ร่างของเซินลั่วปรากฏขึ้นพร้อมกับยกมือขึ้น
ปรากฏแสงสีม่วงสองสายพุ่งวาบออกจากมือ มันคือยันต์สีม่วงสองแผ่น—ยันต์ผนึกพันธนาการและ(@NameIsNovel)ยันต์ทลายเกราะ
บังเกิดเสียง “ปุ” เบาๆ ยันต์ทั้งสองแผ่นก็สลายตัว กลายเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีทองและ(@NameIsNovel)สีขาวพุ่งเข้าสู่ร่างของงูเหมยพันปี
การเคลื่อนไหวอันรวดเร็วต่อเนื่องนี้เพิ่งจะเกิดขึ้น และ(@NameIsNovel)งูเหมยพันปีก็เพิ่งจะตระหนักว่า(@NameIsNovel)เกิดสิ่งใดขึ้นเบื้องหลัง ทันทีที่(@NameIsNovel)มันกำลังจะหันกลับมาและ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าใส่ แสงสีทองก็พลันสาดส่องออกมาจากร่างกายของมัน ปรากฏเป็น(@NameIsNovel)อักขระคำว่า(@NameIsNovel) “พันธนาการ” ขึ้นบนผิวเกล็ด
ร่างของงูเหมยพันปีแข็งทื่อในทันที มิอาจขยับเขยื้อนได้(@NameIsNovel)แม้แต่น้อย ราวกับว่า(@NameIsNovel)มันมิได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผู้ควบคุมร่างกายของตนเองอีกต่อไป ในดวงตาฉายแววหวาดกลัวอย่างถึงขีดสุด
ในขณะเดียวกันนั้นเอง แสงสีขาวสว่า(@NameIsNovel)งจ้าชั้นหนาทึบก็แผ่ขยายไปทั่วร่างของมันอย่างรวดเร็ว
ทุกที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)แสงสีขาวสัมผัส เกราะสีดำอันแข็งแกร่งซึ่งเคยต้านทานกระบี่กฎเกณฑ์หยินหยางได้(@NameIsNovel) ก็พลันปริแตกและ(@NameIsNovel)แยกออก เผยให้เห็นบาดแผลเล็กๆ จำนวนนับไม่ถ้วนจนร่างของมันอาบไปด้วยโลหิตในชั่วพริบตา
----------