ตอนที่ 674 : การขอความช่วยเหลือ

“สารเลว!” พระสงฆ์หน้าเหลืองกัดฟันกรอด มิอาจใส่ใจสิ่งอื่นใดได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป อ้าปากพ่นโลหิตแก่นแท้สายหนึ่งออกมา พร้อมกับสองมือที่(@NameIsNovel)ประสานอินรวดเร็วจนเกิดเป็น(@NameIsNovel)ภาพซ้อนราวกับกงล้อที่(@NameIsNovel)หมุนคว้าง

ในบัดดลนั้นเอง ผิวของน้ำเต้าหยกเขียวก็สาดประกายแสงสีเขียวเจิดจ้าขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะหยุดนิ่งลงกลางอากาศ ห่างจากเซินลั่วไม่ถึงสามฉื่อ

แต่ในชั่วขณะนั้นเอง มังกรเพลิงห้าสีก็ได้(@NameIsNovel)โฉบลงมาอย่างบ้าคลั่ง หมายจะกระแทกเข้าใส่ร่างของพระสงฆ์หน้าเหลืองแล้ว [Source: NameIsNovel]

“ฟิ้ว!” “ฟิ้ว!” [Source: NameIsNovel]

พลันบังเกิดเสียงแหวกอากาศดังขึ้นสองสาย ประคำพุทธะและ(@NameIsNovel)ธรรมจักรบินมาจากด้านข้าง ไขว้กันอยู่เบื้องหน้าพระสงฆ์หน้าเหลืองเพื่อสกัดกั้น ศาสตราเวททั้งสองเปล่งแสงสีทองเจิดจ้าจนหลอมรวมกันเป็น(@NameIsNovel)ม่านพลังสีทองหนาทึบ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ตูม!” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

บังเกิดเสียงทื่อทึบดังสนั่น มังกรเพลิงห้าสีปะทะเข้ากับม่านพลังสีทองอย่างจัง บีบอัดให้มันยุบตัวถอยกลับไป เปลวเพลิงห้าสีเลียไล้ไปตามม่านพลัง ทำให้มันบางลงอย่างรวดเร็วในอัตราที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)ด้วยตาเปล่า ประกายแสงสีทองบนนั้นก็หม่นหมองลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน

สีหน้าของพระอ้วนและ(@NameIsNovel)พระผอมพลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ซีดขาว ทั้งสองรีบพ่นโลหิตแก่นแท้ออกมาตามอย่างพระสงฆ์หน้าเหลือง ใช้เคล็ดวิชาลับแบบเดียวกัน แสงสีทองบนประคำพุทธะและ(@NameIsNovel)ธรรมจักรก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบราวกับจิตวิญญาณกำลังลุกไหม้ ม่านพลังสีทองจึงสามารถตั้งมั่นอยู่ได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ต้านทานเสาเพลิงห้าสีที่(@NameIsNovel)โหมกระหน่ำอยู่ภายนอกไว้ได้(@NameIsNovel)อย่างฉิวเฉียด

แต่เมื่อมองดูสภาพของทั้งสองแล้ว พวกเขา(@NameIsNovel)ย่อมต้านทานได้(@NameIsNovel)อีกไม่นาน

[Source: NameIsNovel] พระสงฆ์หน้าเหลืองกัดฟันแน่น สองมือร่ายอาคมอย่างรวดเร็ว แสงสีเขียวบนน้ำเต้าหยกกระเพื่อมไหวราวกับผืนน้ำ ผลึกน้ำแข็งสีขาวที่(@NameIsNovel)เคยห่อหุ้มอยู่พลันละลายหายไปอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)น่าประหลาดใจ ก่อนที่(@NameIsNovel)น้ำเต้าหยกจะบินกลับไปยังเจ้าของ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แววตาของเซินลั่วฉายประกายประหลาดใจวาบหนึ่ง แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)ตื่นตระหนกแต่อย่างใด ดวงตาซึ่งกำลังจับจ้องไปยังน้ำเต้าหยกกลับสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นเล็กน้อย พร้อมกับโบกมือคราหนึ่ง เงาสีทองสายหนึ่งก็วาบผ่านร่างของเขา(@NameIsNovel)ไป

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) น้ำเต้าหยกพลันอันตรธานหายไปราวกับไม่เคยมี(@NameIsNovel)อยู่มาก่อน

“เจ้าส่งน้ำเต้าหยกอันล้ำค่าของข้าไปที่(@NameIsNovel)ใดกัน? เจ้าหัวขโมยสองคน บังอาจมาฉกชิงสมบัติของข้า! ข้าจะฉีกกระชากวิญญาณของพวกเจ้าออกมาแล้วย่างบนเพลิงหยินเป็น(@NameIsNovel)เวลาร้อยปี จะบีบคั้นให้พวกเจ้าตกอยู่ในสภาพที่(@NameIsNovel)ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไม่ตาย!” การเชื่อมต่อระหว่า(@NameIsNovel)งพระสงฆ์หน้าเหลืองและ(@NameIsNovel)น้ำเต้าหยกพลันถูกตัดขาดลงในทันที มันตะลึงงันไปชั่วขณะ ก่อนจะคำรามออกมาอย่างบ้าคลั่ง

น้ำเต้าศักดิ์สิทธิ์ใบนี้เป็น(@NameIsNovel)รางวัลที่(@NameIsNovel)แท่นบูชาหลักของนิกายธรรมบัวศักดิ์สิทธิ์มอบให้แก่เขา(@NameIsNovel) เพื่อเป็น(@NameIsNovel)การตอบแทนที่(@NameIsNovel)รักษาความสงบสุขของเมืองไป่มาเป็น(@NameIsNovel)เวลาร้อยปี บัดนี้กลับถูกคนฉกชิงไปต่อหน้าต่อตาอย่างง่ายดาย มันจะทนได้(@NameIsNovel)อย่างไร โทสะพลุ่งพล่านจนแทบจะกระอักโลหิตเก่าออกมา

ท่ามกลางเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว พระสงฆ์หน้าเหลืองก็โบกมือคราหนึ่ง ปรากฏประคำพุทธะสีทองเส้นหนึ่งซึ่งมี(@NameIsNovel)ลูกประคำสลักลายสวัสดิกะขนาดเท่ากำปั้นอยู่ตรงกลาง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

มันพ่นโลหิตแก่นแท้ออกมาอีกคำหนึ่ง ซึ่งถูกดูดซับเข้าไปในลูกประคำนั้นทั้งหมด ลูกประคำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงก่อนจะขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่าตัว รังสีสีทองนับพันสายระเบิดออกมาจากมัน แต่ละสายแผ่เสียงกรีดแหลมคม ราวกับเป็น(@NameIsNovel)กระบี่นับพันเล่ม ทั้งหมดพุ่งเป้ามายังเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียน

[Source: NameIsNovel] ในขณะเดียวกัน เสียงตะโกนก็ดังมาจากเมืองเบื้องล่าง ปรากฏร่างหลายสายกำลังพุ่งทะยานขึ้นมาบนอากาศ

คนเหล่านี้ล้วนสวมจีวรสีแดง เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ของนิกายธรรมบัวศักดิ์สิทธิ์ ถึงแม้ระดับพลังบำเพ็ญจะไม่สูงส่ง แต่จำนวนของพวกเขา(@NameIsNovel)กลับมี(@NameIsNovel)มากถึงหลายร้อยคน และ(@NameIsNovel)ต่างก็กระโจนเข้าใส่เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนอย่างไม่เกรงกลัวความตาย

เซินลั่วโบกมือคราหนึ่ง ร่างกายก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นด้วยเงาของลูกปัดสะกดสมุทร ลูกบอลแสงสีครามลูกหนึ่งพุ่งออกมาจากฝ่ามือ ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)เมฆหมอกสีครามเบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียน

[Source: NameIsNovel] ลำแสงสีทองพุ่งเข้าปะทะกับเมฆหมอกสีครามแต่กลับสลายหายไปราวกับถูกมหาสมุทรกลืนกิน ทว่า(@NameIsNovel)เมฆหมอกสีครามก็บางลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)มันมิอาจต้านทานลำแสงสีทองได้(@NameIsNovel)นานนัก

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “สู้ต่อไปก็ไร้ประโยชน์ ไปกันเถอะ” เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ตั้งใจให้เมฆหมอกสีครามต้านทานได้(@NameIsNovel)นาน เขา(@NameIsNovel)พลันยกมือขึ้นคว้าไหล่ของไป๋เสี่ยวเถียน ขณะที่(@NameIsNovel)แสงสีเขียวเจิดจ้าส่องสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นบนร่างกาย ปกคลุมและ(@NameIsNovel)แผ่ซ่านไปทั่วร่างของไป๋เสี่ยวเถียน

ร่างของพวกเขา(@NameIsNovel)สั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะอันตรธานหายไปพร้อมกับแสงสีเขียวนั้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ในเวลาเดียวกัน ทรงกลมแสงสีครามก็บังเกิดเสียง “ปุ” เบาๆ แล้วสลายไปในอากาศ

พระสงฆ์หน้าเหลืองมี(@NameIsNovel)ใบหน้าซีดเผือดขณะกวาดสายตาสอดส่องไปรอบทิศ แต่กลับไม่พบร่องรอยของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนแม้แต่น้อย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] “เจ้าพวกนอกรีตนั่นเพิ่งจะใช้เคล็ดวิชาหลบหนี พวกมันต้องยังอยู่ในเมืองเป็น(@NameIsNovel)แน่ ค้นหาให้ทั่วทุกที่(@NameIsNovel) แม้จะต้องขุดดินลึกสามฉื่อก็ตาม!” มันหันกลับไปและ(@NameIsNovel)ตวาดใส่เหล่าพระสงฆ์ที่(@NameIsNovel)เพิ่งมาถึง

พระสงฆ์ในอาภรณ์สีแดงที่(@NameIsNovel)อยู่รายรอบต่างขานรับแล้วแยกย้ายบินไปในทิศทางต่างๆ

“เจ้าสองคน ไปเปิดใช้งานตราผนึกป้องกันเมือง ครอบคลุมทั้งเมืองไว้ อย่าให้พวกมันหนีไปได้(@NameIsNovel)!” พระสงฆ์หน้าเหลืองหันไปสั่งพระสงฆ์สองรูปที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างหลัง

“ท่านอาจารย์ สองคนนั่นทรงพลังอย่างยิ่ง ถึงแม้พวกเราจะพบตัวพวกมัน ก็ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)จะมิใช่คู่ต่อสู้ของพวกมันเลย” พระร่างเตี้ยอ้วนกล่าวพลางแสดงความลังเลหลังจากหยุดหอบหายใจ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

สีหน้าของพระสงฆ์หน้าเหลืองชะงักงันไปเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น แต่ในไม่ช้าก็ตอบกลับไปว่า(@NameIsNovel) “ไม่ต้องกังวล ข้ามี(@NameIsNovel)วิธีจัดการกับพวกมันอยู่แล้ว อย่างไรเสียข้าก็สามารถเชิญองค์นักบุญให้เสด็จลงมาได้(@NameIsNovel)เสมอ ไม่ว่า(@NameIsNovel)อย่างไรก็ตาม พวกเราจะปล่อยให้พวกมันเอาน้ำเต้าผนึกวิญญาณและ(@NameIsNovel)งูเหมยพันปีไปมิได้(@NameIsNovel)! พวกเจ้าก็รู้ว่า(@NameIsNovel)งูเหมยนั่นคือ...”

มันพลันหยุดพูดกลางคันแล้วเหลือบมองพระสงฆ์ทั้งสองรูปด้วยสายตาแหลมคม

“ขอรับ” พระสงฆ์ทั้งสองรูปดูเหมือนจะเข้าใจบางอย่างจากสายตาของมัน สีหน้าของพวกเขา(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปเล็กน้อยขณะรีบบินลงไปทันที

พระสงฆ์หน้าเหลืองมิได้(@NameIsNovel)รีรอ มันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีทองสายหนึ่งแล้วบินไปยังนิกายธรรมบัวศักดิ์สิทธิ์ และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็มาถึงห้องลับแห่งหนึ่ง

[Source: NameIsNovel] ภายในห้องมี(@NameIsNovel)เสาหินสูงครึ่งจั้งตั้งอยู่ ซึ่งมี(@NameIsNovel)แสงสีทองเต้นระบำอยู่ที่(@NameIsNovel)ยอดเสา ภายในแสงนั้นมี(@NameIsNovel)อักขระเวทมนตร์จารึกอยู่ ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)ส่วนหนึ่งของค่ายกลบางอย่าง

มันลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะประสานอินด้วยมือแล้วชี้ไปยังค่ายกลนั้น

ค่ายกลทองคำเริ่มส่งเสียงหึ่งๆ แล้วหมุนวนในทันที หลังจากผ่านไปสองสามลมหายใจ ร่างมายาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากภายใน ดูคล้ายพระสงฆ์ผู้สวมมงกุฎทองคำ

“ลามะ ท่านมี(@NameIsNovel)ธุระอันใด?” พระสงฆ์สวมมงกุฎทองคำเอ่ยถามอย่างสบายๆ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ท่านผู้พิทักษ์แท่นบูชามังกร ข้าน้อยทำงานล้มเหลว วันนี้เมื่อองค์มังกรศักดิ์สิทธิ์เสด็จมาที่(@NameIsNovel)เมืองไป่เพื่อเสวยโลหิต ข้าน้อยได้(@NameIsNovel)จัดการตามขั้นตอนปกติ แต่กลับมี(@NameIsNovel)คนนอกสองคนปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน พวกมันทรงพลังอย่างยิ่ง มิเพียงแต่ขโมยน้ำเต้าหยกของข้าน้อยไป แต่ยังจับตัวองค์มังกรศักดิ์สิทธิ์ไปด้วย” พระสงฆ์หน้าเหลืองกล่าว ใบหน้าฉายแววหวาดกลัวอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด

“ว่า(@NameIsNovel)กระไรนะ? มังกรศักดิ์สิทธิ์ถูกพวกมันจับตัวไป! คนทั้งสองเป็น(@NameIsNovel)ผู้ใดกันแน่ เหตุใดจึงทำเรื่องเช่นนี้ลงไป?” แม้จะอยู่ในสภาพร่างมายา แต่พระสงฆ์สวมมงกุฎทองคำกลับขึ้นเสียงด้วยโทสะ สีหน้าของมันแปรเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

พระสงฆ์หน้าเหลืองรีบบรรยายลักษณะของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียน ระดับพลังบำเพ็ญของพวกเขา(@NameIsNovel) รวมไปถึงเคล็ดวิชาและ(@NameIsNovel)ศาสตราเวทที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ใช้

“จากที่(@NameIsNovel)เจ้าบรรยายมา คนทั้งสองน่าจะอยู่ในระดับก่อกำเนิด ในการบำเพ็ญเพียร หนึ่งในนั้นดูคล้ายจะเป็น(@NameIsNovel)พระจากอารามหัวเซิงในแดนจงหยวน แต่ข้ามิอาจระบุที่(@NameIsNovel)มาของอีกคนได้(@NameIsNovel) แล้วสถานการณ์ตอนนี้เป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง?” โทสะของพระสงฆ์สวมมงกุฎทองคำลดลงเล็กน้อยหลังจากได้(@NameIsNovel)ฟังความ แล้วจึงเอ่ยถามต่อไป (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“พวกข้าน้อยกำลังค้นหาพวกมันอยู่ภายในเมือง แต่คนทั้งสองทรงพลังอย่างยิ่ง ถึงแม้จะใช้กำลังทั้งหมดของเมืองไป่ ก็อาจจะมิอาจเอาชนะพวกมันได้(@NameIsNovel)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ข้าน้อยจึงขอร้องอย่างจริงใจให้ท่านอนุญาตให้ข้าน้อยใช้ยันต์อัญเชิญเทพ ข้าน้อยจะจับกุมพวกมันมาให้ได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)นำมังกรศักดิ์สิทธิ์กลับคืนมาอย่างแน่นอน” พระสงฆ์หน้าเหลืองวิงวอน

“ตกลง ข้าจะร่ายคาถาในไม่ช้าเพื่อปลดผนึกบนยันต์อัญเชิญเทพ แต่เจ้าต้องชิงมังกรศักดิ์สิทธิ์กลับคืนมาให้ได้(@NameIsNovel)

ข้าได้(@NameIsNovel)เลี้ยงดูมันด้วยโอสถวิญญาณนับไม่ถ้วนเพื่อใช้ดีของมันบำเพ็ญเคล็ดวิชาเนตร หากมันต้องสูญหายไป แม้แต่ชีวิตของเจ้าก็ชดใช้ไม่เพียงพอ!” พระสงฆ์สวมมงกุฎทองคำตอบกลับด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ขอรับ!” ร่างของพระสงฆ์หน้าเหลืองแข็งทื่อไปชั่วขณะ ก่อนจะรีบรับคำในทันทีอ่านตอนต่อไปฟรี

ร่างมายาของพระสงฆ์สวมมงกุฎทองคำจางหายไปภายในค่ายกล จากนั้น ด้วยเสียงระเบิดดังกึกก้อง ค่ายกลก็พลันเปล่งแสงสีทองเจิดจ้าออกมา

พระสงฆ์หน้าเหลืองหยิบยันต์สีขาวแผ่นหนึ่งออกมาซึ่งถูกห่อหุ้มไว้ด้วยโล่แสงสีขาว ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)ผนึกบางชนิด

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อเห็นแสงสีทองพวยพุ่งออกมาจากภายในค่ายกล พระสงฆ์หน้าเหลืองก็รีบยกยันต์แผ่นนั้นขึ้นเพื่อรับมันไว้

โล่แสงสีขาวที่(@NameIsNovel)อยู่รอบยันต์แตกสลายในทันที และ(@NameIsNovel)อักขระเวทสีทองก็ปรากฏขึ้นบนยันต์ ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ผนึกที่(@NameIsNovel)แผ่คลื่นของปราณเต๋าอันรุนแรงออกมา

----------